โดย : มนต์ตรา ประกาศิต
30 ตอน · 1,665 คำ
"ผมสัญญา... ว่าจะรักคุณสุดหัวใจ... ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน... ผมจะไม่มีวันรักใครอื่น... นอกจากคุณ" เสียงทุ้มต่ำของภามก้องกังวานไปทั่วโบสถ์น้อยที่ประดับประดาไปด้วยดอกไม้นานาชนิด แววตาของเขาเปี่ยมไปด้วยความมั่นคงและความรักอันเป็นนิรันดร์ พราวพยักหน้ารับ สัมผัสได้ถึงแรงกุมมือที่อบอุ่นและหนักแน่นของเขา ราวกับเป็นสมอเรือที่ยึดเหนี่ยวหัวใจของเธอไว้ไม่ให้ล่องลอยไปไหน
วันแห่งความสุขที่รอคอยมานาน บัดนี้ได้มาถึงแล้ว พิธีวิวาห์ระหว่างพราวและภามถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ท่ามกลางความยินดีของครอบครัวและมิตรสหาย หลังจากผ่านพ้นมรสุมชีวิตอันแสนสาหัสมานานแสนนาน ทั้งสองก็ได้มาถึงจุดที่ความรักได้เบ่งบานอย่างสมบูรณ์แบบ ภามที่เคยเป็นเพียงชายหนุ่มผู้เย็นชาและเต็มไปด้วยปริศนา บัดนี้ได้กลายมาเป็นสามีที่แสนดีและอ่อนโยนของเธอ พราวเองก็เช่นกัน จากหญิงสาวที่เคยหวาดกลัวและสับสน บัดนี้เธอได้กลายเป็นภรรยาที่มั่นคงและเปี่ยมสุข
"เจ้าสาว... จูบเจ้าบ่าวได้" เสียงของบาทหลวงดังขึ้น พราวและภามมองหน้ากัน ก่อนที่ภามจะค่อยๆ โน้มใบหน้าลงมาจุมพิตริมฝีปากของเธออย่างอ่อนหวาน การจุมพิตครั้งนี้ไม่ใช่เพียงแค่การแสดงออกถึงความรัก แต่เป็นการประกาศก้องต่อโลกใบนี้ว่า พวกเขาได้กลายเป็นหนึ่งเดียวกันอย่างแท้จริง
เสียงปรบมือดังกึกก้องไปทั่วโบสถ์ พราวและภามยิ้มให้กันอย่างมีความสุข พวกเขาเดินจับมือกันออกจากโบสถ์ ท่ามกลางโปรยปรายของกลีบกุหลาบสีขาวราวกับหิมะที่โปรยปรายลงมาจากฟากฟ้า
"ผมรักคุณนะพราว" ภามเอ่ยขึ้นขณะที่รถลีมูซีนหรูค่อยๆ เคลื่อนตัวออกไป "รักมากกว่าที่เคยคิดไว้เสียอีก"
พราวยิ้มตอบ "ฉันก็รักคุณค่ะภาม รักจนไม่รู้จะบอกยังไง"
"คุณรู้ไหม" ภามหันมามองเธอด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความหมาย "กว่าผมจะมาถึงวันนี้ มันไม่ง่ายเลยนะ"
"ฉันรู้ค่ะ" พราวตอบ "แต่เราก็ผ่านมันมาได้แล้ว"
"ใช่ เราผ่านมันมาได้" ภามพูดพลางกุมมือของเธอแน่น "และผมจะไม่ยอมให้มีอะไรมาพรากคุณไปจากผมได้อีกเด็ดขาด"
การเดินทางสู่ชีวิตคู่ของพราวและภามเริ่มต้นขึ้นอย่างงดงาม ท่ามกลางเสียงอวยพรจากผู้คน และความรักที่ท่วมท้นในหัวใจของทั้งสอง
งานเลี้ยงฉลองถูกจัดขึ้นอย่างหรูหราในคฤหาสน์ของภาม บรรยากาศเต็มไปด้วยความสนุกสนานและอบอุ่น แขกเหรื่อต่างมาร่วมอวยพรและแสดงความยินดีกับคู่บ่าวสาว
"ขอแสดงความยินดีด้วยนะภาม" เสียงของนที ดังขึ้นขณะที่เขาก้าวเข้ามาหาภาม "ในที่สุดเธอก็ได้แต่งงานกับคนที่เธอรัก"
ภามยิ้มรับ "ขอบใจมากนะนที"
"ดูแลพราวให้ดีนะ" นทีตบไหล่ภามเบาๆ "เธอเป็นผู้หญิงที่พิเศษมากจริงๆ"
"ผมรู้ดี" ภามตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "ผมจะไม่ทำให้เธอผิดหวัง"
ขณะเดียวกัน พราวก็กำลังพูดคุยกับกลุ่มเพื่อนเจ้าสาวของเธอ
"ชุดแต่งงานสวยมากเลยพราว" มินตราเอ่ยชม "สมแล้วกับที่เป็นเจ้าหญิงของภาม"
พราวยิ้มเขินๆ "ขอบใจนะมินตรา"
"แล้วหลังจากนี้ล่ะ จะมีทายาทเลยไหม" จอยถามอย่างติดตลก
พราวมองหน้าภามที่กำลังยืนคุยอยู่กับแขกอีกคนหนึ่ง ก่อนจะตอบด้วยรอยยิ้ม "เรื่องนั้น... ก็คงต้องแล้วแต่ฟ้าลิขิตค่ะ"
แต่สิ่งที่ไม่มีใครรู้ คือในขณะที่ทุกคนกำลังเฉลิมฉลองความสุขอยู่นั้น ภามกลับรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลบางอย่าง เขาได้รับรายงานลับๆ จากลูกน้องคนสนิทว่า กลุ่มอิทธิพลที่เขาเคยต่อสู้ด้วย กำลังเคลื่อนไหวอย่างลับๆ อีกครั้ง และพวกมันก็กำลังเล็งเป้ามาที่พราว
"ผมต้องระวังตัวให้มากกว่านี้" ภามคิดในใจ
เขาเดินเข้าไปหาพราวที่กำลังยืนคุยกับแขกอยู่
"ที่รัก... ออกไปสูดอากาศข้างนอกกันหน่อยไหม" ภามกระซิบข้างหูของเธอ
พราวพยักหน้ารับ พวกเขาเดินออกมาที่ระเบียงด้านนอก บรรยากาศเงียบสงบกว่าภายในงานเลี้ยง
"เป็นอะไรไปคะ ดูเครียดๆ" พราวถามด้วยความเป็นห่วง
ภามยิ้มให้เธอ "เปล่าหรอก แค่คิดถึงเรื่องงานนิดหน่อย"
"คุณแน่ใจนะคะ" พราวจับมือของเขา "ฉันรู้สึกได้ว่าคุณกำลังมีเรื่องไม่สบายใจ"
ภามมองเข้าไปในดวงตาของพราว เขาไม่อยากให้เธอต้องมารับรู้เรื่องราวอันตรายที่กำลังคุกคามอยู่
"ไม่มีอะไรหรอกครับ" ภามตอบ "แค่... วันนี้เป็นวันแต่งงานของเรา ผมอยากให้คุณมีความสุขที่สุด"
"ฉันมีความสุขที่สุดแล้วค่ะ" พราวตอบ "เพราะมีคุณอยู่ตรงนี้"
ภามกอดเธอไว้แน่น ราวกับจะปกป้องเธอจากทุกสิ่งทุกอย่าง
"พราว..." ภามเอ่ยขึ้นอย่างจริงจัง "ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม... คุณต้องเชื่อมั่นในตัวผมนะ"
"แน่นอนค่ะ" พราวตอบ "ฉันเชื่อมั่นในตัวคุณเสมอ"
ทันใดนั้นเอง ไฟสปอร์ตไลท์จำนวนหนึ่งก็สว่างวาบขึ้นรอบๆ บริเวณงานเลี้ยง ทำให้บรรยากาศที่เคยอบอุ่น กลายเป็นตึงเครียดขึ้นมาทันที
"เกิดอะไรขึ้นคะ" พราวถามด้วยความตกใจ
ภามหันไปมองรอบๆ ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
"ไม่เป็นไรนะครับ" ภามพูดพลางดึงพราวเข้ามาใกล้ "แค่... อาจจะมีเซอร์ไพรส์เล็กๆ น้อยๆ จากแขกบางคน"
แต่คำพูดนั้นกลับไม่ได้ช่วยให้พราวนิ่งนอนใจเลย เธอรู้สึกได้ถึงอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา
จู่ๆ เสียงตะโกนด้วยความตื่นตระหนกก็ดังขึ้นจากภายในงานเลี้ยง
"ช่วยด้วย! มีคนบุกเข้ามา!"
ความโกลาหลเริ่มเกิดขึ้น ผู้คนแตกตื่นวิ่งหนีกันอลหม่าน
ภามผลักพราวให้เข้าไปหลบอยู่ด้านหลังของเขา หน้าตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่จะปกป้องเธอ
"อยู่ข้างหลังผมนะพราว" ภามสั่งเสียงเข้ม
"ภาม!" พราวตะโกนเรียกชื่อเขาด้วยความตกใจ
ท่ามกลางความโกลาหลนั้น ร่างของกลุ่มชายฉกรรจ์ในชุดดำก็ปรากฏตัวขึ้น พวกเขามีอาวุธในมือ และกำลังไล่ยิงผู้คนอย่างบ้าคลั่ง
"ภาม! เราต้องรีบไป!" พราวตะโกนบอก
"ผมรู้" ภามตอบ "แต่ผมต้องแน่ใจว่าคุณปลอดภัยก่อน"
เขาหันไปส่งสัญญาณให้ลูกน้องคนสนิทที่ยืนคุมเชิงอยู่
"พาคุณพราวไปที่ปลอดภัยที่สุด" ภามสั่ง
"ครับคุณภาม"
ลูกน้องคนสนิทรีบเข้ามาประคองพราว
"ไม่ค่ะ! ฉันจะไม่ไปไหน! ฉันจะอยู่กับคุณภาม!" พราวดิ้นรนอย่างสุดกำลัง
"พราว! เชื่อผม!" ภามตะโกนเสียงดัง "ผมจะตามไป! ผมสัญญา!"
แต่ในขณะที่ลูกน้องของภามกำลังพยายามพาพราวหนีไปนั้นเอง ชายฉกรรจ์คนหนึ่งก็พุ่งเข้ามาหาพวกเขาอย่างรวดเร็ว
"หลบไป!" ชายฉกรรจ์ตะโกน
เขาชักปืนออกมา และเล็งไปที่พราว!
"พราว!" ภามตะโกนเสียงหลง
คู่หมั้นใช้หนี้
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก