ตอนที่ 26 — การเปิดเผยความจริง

ภาพถ่ายใบแรกที่กรกฤชหยิบขึ้นมา คือภาพของเขาในวัยหนุ่ม กำลังยืนยิ้มอย่างภาคภูมิใจ ในชุดเครื่องแบบทหารเต็มยศ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจและแววตาที่ยังไม่เคยรู้จักความเจ็บปวดใดๆ แต่สิ่งที่ทำให้หัวใจของเขาแทบหยุดเต้น คือหญิงสาวที่ยืนเคียงข้างเขาในภาพนั้น… ไม่ใช่พราวระพี ‌แต่เป็นผู้หญิงอีกคนที่เขาไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน แต่กลับรู้สึกผูกพันอย่างประหลาด

“นี่มัน… อะไรกัน” เขากระซิบเสียงแหบพร่า มือที่ถือรูปภาพสั่นเทา

เมื่อเขารื้อค้นเอกสารในกล่อง เขาพบจดหมายหลายฉบับที่เขียนด้วยลายมือของเขาเอง จดหมายเหล่านั้นเล่าถึงความรักอันร้อนแรง ความหวัง ​และแผนการในอนาคตกับหญิงสาวในภาพถ่าย ซึ่งเธอมีชื่อว่า ‘อรุณรัศมี’

ข้อมูลทั้งหมดที่เขาเคยเชื่อว่าถูกต้องเกี่ยวกับอดีตของตนเอง กำลังถูกสั่นคลอนอย่างรุนแรง ความทรงจำที่เขาคิดว่าได้กลับคืนมาบางส่วนนั้น แท้จริงแล้วมันคืออะไรกันแน่? หรือว่าเขาถูกหลอกลวงมาตลอด?

หัวใจของกรกฤชเต้นระรัวด้วยความสับสนและความหวาดกลัว เขาไม่อาจเชื่อในสิ่งที่กำลังเห็นตรงหน้า ‍ความรักที่เขามีให้กับพราวระพี ความรู้สึกผิดที่เขามีต่อเธอ มันคืออะไรหากอดีตของเขาไม่ได้เป็นอย่างที่เขาเข้าใจ?

ในขณะที่กรกฤชกำลังจมดิ่งอยู่ในห้วงแห่งความสับสน พราวระพีกำลังเตรียมตัวสำหรับการแถลงข่าวครั้งสำคัญ เธอเชื่อมั่นในการตัดสินใจของกรกฤช และพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่งไปพร้อมกับเขา

“คุณแน่ใจนะกรกฤช” เธอถามด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความกังวล “การเปิดเผยทุกอย่าง ‌อาจจะทำให้เรา… ได้รับผลกระทบมากกว่าเดิม”

“ฉันรู้” กรกฤชตอบ ใบหน้าของเขาดูเคร่งเครียดกว่าปกติ “แต่เราไม่สามารถซ่อนความจริงไว้ได้อีกต่อไปแล้ว พราวระพี ความจริงทั้งหมดจะต้องถูกเปิดเผย”

เขาไม่ได้บอกเธอเกี่ยวกับสิ่งที่เขาพบในกล่องกระดาษนั้น เขาไม่ต้องการให้เธอต้องกังวลไปมากกว่านี้ ‍เขาตัดสินใจที่จะจัดการกับเรื่องนี้ด้วยตัวเองก่อน

วันแถลงข่าวมาถึง สื่อมวลชนทุกแขนงหลั่งไหลมารวมตัวกันที่โรงแรมหรูแห่งหนึ่ง กรกฤชยืนอยู่บนเวที เผชิญหน้ากับเหล่าผู้สื่อข่าวด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เขาเริ่มเล่าเรื่องราวของตนเอง ตั้งแต่วันที่ประสบอุบัติเหตุ ความทรงจำที่เลือนหายไป การที่เขาได้พบกับพราวระพี ​และความรู้สึกผิดที่เกิดขึ้น

“ผมได้หลอกลวงคุณพราวระพีมาโดยตลอด” เขาเอ่ยเสียงดังฟังชัด “ผมใช้หนี้บุญคุณที่ผมเองก็ไม่เคยรู้ที่มาที่ไป ผมเชื่อว่าเธอคือคนที่ผมควรจะตอบแทนบุญคุณ แต่แท้จริงแล้ว… ความสัมพันธ์ของเรามันซับซ้อนกว่านั้นมาก”

เขาหยุดหายใจไปชั่วครู่ ก่อนจะเริ่มเล่าถึง “อรุณรัศมี” ​ผู้หญิงที่เขาเคยรัก และผู้หญิงที่เขาคิดว่าเขาได้ลืมไปแล้ว

“ก่อนอุบัติเหตุ ผมมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับผู้หญิงคนหนึ่ง เธอมีชื่อว่า อรุณรัศมี” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความเจ็บปวด “เธอคือคนที่ผมมอบหัวใจให้ และเรามีแผนการที่จะสร้างชีวิตร่วมกัน ​แต่แล้ว… ผมกลับสูญเสียทุกอย่างไป”

การเปิดเผยนี้สร้างความตกตะลึงให้กับผู้ที่อยู่ในห้องแถลงข่าว ไม่เว้นแม้แต่พราวระพีเอง เธอจ้องมองกรกฤชด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสับสนและเจ็บปวด เธอไม่เคยรู้เรื่องราวของอรุณรัศมีมาก่อนเลย

กรกฤชหยิบรูปถ่ายของเขากับอรุณรัศมีขึ้นมาให้ผู้สื่อข่าวดู “นี่คืออรุณรัศมี ผู้หญิงที่ผมรัก”

จากนั้น เขาก็เริ่มอธิบายถึงเอกสารที่เขาพบ ซึ่งเป็นหลักฐานที่บ่งชี้ว่า หนี้สินที่เขาเป็นอยู่นั้น แท้จริงแล้ว เป็นหนี้ที่เขาเป็นให้กับครอบครัวของอรุณรัศมี เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับการที่ครอบครัวของอรุณรัศมีจะเก็บเรื่องราวความสัมพันธ์ของพวกเขากับเขาไว้เป็นความลับ จนกว่าเขาจะสามารถกลับมาเป็นปกติได้

“ผมเชื่อว่า… ครอบครัวของอรุณรัศมี ต้องการปกป้องชื่อเสียงของเธอ และชื่อเสียงของผม” กรกฤชกล่าวต่อ “พวกเขาจึงได้ใช้โอกาสที่ผมสูญเสียความทรงจำ สร้างเรื่องราวขึ้นมา เพื่อให้ผมคิดว่าผมเป็นหนี้บุญคุณคุณพราวระพี”

คำกล่าวอ้างของกรกฤช ทำให้เกิดเสียงฮือฮาไปทั่วห้อง บางคนก็เชื่อ บางคนก็ยังคงสงสัย

“แล้ว… คุณพราวระพีล่ะครับ” นักข่าวคนหนึ่งตะโกนถาม “ความเกี่ยวข้องของคุณพราวระพี คืออะไรกันแน่”

กรกฤชหันไปมองพราวระพีที่ยืนนิ่งอยู่ข้างๆ ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด “คุณพราวระพี… เป็นคนที่เข้ามาช่วยเหลือผม ในช่วงเวลาที่ผมสิ้นหวัง เธอให้ที่พักพิง ให้กำลังใจ และพยายามช่วยผมให้กู้คืนความทรงจำ”

“แต่… ผมเพิ่งมารู้ความจริงในภายหลังว่า… ความช่วยเหลือของเธอ… มันมีเบื้องหลัง”

เขาเล่าต่อไปถึงการค้นพบที่น่าตกใจยิ่งกว่านั้น เมื่อเขาตรวจสอบเอกสารอย่างละเอียด เขาพบว่า… ครอบครัวของอรุณรัศมี ได้ว่าจ้างพราวระพี ให้เข้ามาดูแลเขา โดยเสนอเงินจำนวนมหาศาลให้ เพื่อแลกกับการที่พราวระพีจะเก็บความลับเรื่องอรุณรัศมีไว้ และทำให้กรกฤชคิดว่า เขาติดหนี้บุญคุณเธอ

“ผม… ผมรู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง” กรกฤชกล่าวด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ “ผมได้หลอกลวงคุณพราวระพีมาโดยตลอด ผมใช้ประโยชน์จากความเห็นใจของเธอ ผมทำให้เธอต้องแบกรับภาระที่แท้จริงแล้วเป็นของผม”

พราวระพีถึงกับทรุดตัวลงไปนั่งบนเก้าอี้ข้างๆ เธอไม่สามารถยืนได้อีกต่อไป น้ำตาไหลอาบแก้ม ภาพความทรงจำทั้งหมดที่ผ่านมาผุดขึ้นมาในหัว เธอเป็นคนเดียวที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเขาจริงๆ หรือ? หรือว่าทุกอย่างเป็นเพียงการจัดฉาก?

“ผมขอโทษ… ผมขอโทษจริงๆ ครับ” กรกฤชก้มหน้าลงด้วยความละอาย

หลังจากการแถลงข่าวจบลง โลกทั้งใบของทุกคนที่เกี่ยวข้องก็พลิกคว่ำคะมำหงาย สื่อมวลชนต่างพากันตีข่าวอย่างดุเดือด เรื่องราวความรัก ความลับ และการทรยศหักหลัง ได้กลายเป็นประเด็นร้อนที่ผู้คนทั่วประเทศให้ความสนใจ

ครอบครัวของอรุณรัศมี ถูกสังคมประณามอย่างหนัก พวกเขาถูกมองว่าเป็นคนเห็นแก่ตัว และพยายามใช้ประโยชน์จากสถานการณ์

ส่วนพราวระพี… เธอต้องเผชิญหน้ากับสายตาของผู้คนมากมาย บางคนก็สงสาร บางคนก็ตำหนิ แต่ที่หนักหนาสาหัสที่สุด คือสายตาของกรกฤช ที่มองเธอด้วยความผิดหวังและความเสียใจ

เมื่อกรกฤชกลับมาถึงบ้าน เขาพบว่าพราวระพีกำลังนั่งนิ่งอยู่บนโซฟา ดวงตาของเธอแดงก่ำ และเต็มไปด้วยความเจ็บปวด

“พราวระพี…” เขาเอ่ยเรียกชื่อเธออย่างแผ่วเบา

เธอเงยหน้าขึ้นมองเขา น้ำตาไหลอาบแก้ม “ทำไม… ทำไมคุณถึงไม่บอกฉัน”

“ผม… ผมไม่รู้จะเริ่มต้นยังไง” กรกฤชตอบ “ผมกลัว… กลัวว่าคุณจะเสียใจ”

“ฉันเสียใจอยู่แล้วกรกฤช” เธอพูดเสียงสั่นเครือ “ฉันเสียใจที่รักคุณ… ฉันเสียใจที่เชื่อใจคุณ… ฉันเสียใจที่ทุกอย่างที่ผ่านมา… มันเป็นแค่การหลอกลวง”

“มันไม่ใช่การหลอกลวงทั้งหมดนะครับ พราวระพี” กรกฤชรีบแก้ต่าง “ความรู้สึกที่ผมมีให้คุณ… มันคือความจริง”

“ความจริง?” เธอหัวเราะอย่างขมขื่น “ความจริงคืออะไรกันแน่กรกฤช? ความจริงคือคุณถูกหลอกให้รักฉัน หรือความจริงคือฉันรับเงินมาเพื่อหลอกคุณ?”

คำพูดของเธอแทงใจดำของกรกฤช เขายืนนิ่งอยู่ตรงนั้น รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังพังทลายลงมา

“ผม… ผมไม่รู้” เขาตอบอย่างสิ้นหวัง “ผมไม่รู้ว่าความจริงคืออะไรอีกต่อไปแล้ว”

ทันใดนั้นเอง… โทรศัพท์ของกรกฤชก็ดังขึ้น เป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย เขาหยิบมันขึ้นมาด้วยความลังเล

“สวัสดีครับ” เขากล่าว

ปลายสายเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะมีเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น… เสียงที่ทำให้กรกฤชถึงกับตัวแข็งทื่อ

“สวัสดีค่ะ… นายพลกรกฤช… ฉันคืออรุณรัศมีค่ะ…”