โดย : มนต์ตรา ประกาศิต
29 ตอน · 724 คำ
“ฉันจะไม่ยอมปล่อยให้เรื่องนี้จบลงง่ายๆ!” เสียงของอิงฟ้าดังก้องไปทั่วห้องที่มืดสลัว ดวงตาของเธอฉายแววแห่งความมุ่งมั่นที่เด็ดเดี่ยวราวกับเหล็กกล้า แสงจันทร์ที่ลอดผ่านหน้าต่างสาดส่องกระทบใบหน้าของเธอ ทำให้เห็นรอยคราบน้ำตาที่ยังคงเปื้อนอยู่ แต่ไม่สามารถลบล้างความแข็งแกร่งที่ก่อตัวขึ้นในจิตใจของเธอได้
หลังจากเหตุการณ์ในคืนนั้น อิงฟ้าแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอน ภาพของธามที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอ ใบหน้าเปื้อนน้ำตาและเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ยังคงวนเวียนอยู่ในความคิด เธอรู้ว่าธามกำลังโกหก หรืออย่างน้อยก็ปิดบังบางสิ่งบางอย่างไว้ แต่เธอก็ไม่สามารถปฏิเสธความรู้สึกที่ตีรวนในอกได้ ความสงสาร ความเห็นใจ ที่ปะปนกับความเจ็บปวดจากการถูกหักหลัง
แต่เมื่อเธอนึกถึงรอยยิ้มของเมษา รอยยิ้มแห่งชัยชนะที่เยาะเย้ยถากถาง เธอก็พลันรู้สึกได้ถึงเปลวไฟแห่งความแค้นที่ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง เมษา… เพื่อนรักที่แปรเปลี่ยนเป็นปีศาจที่พร้อมจะกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างของเธอ เธอจะปล่อยให้เมษาลอยนวลได้อย่างไร? เธอจะปล่อยให้เมษาได้ในสิ่งที่ต้องการได้อย่างไร?
“แกทำลายทุกอย่างของฉัน เมษา… ฉันจะทำให้แกต้องชดใช้… ทุกสิ่งทุกอย่าง!” อิงฟ้าพูดกับตัวเองเสียงแผ่วเบา เธอหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งขึ้นมาดู มันคือเอกสารที่เมษาทิ้งไว้หลังจากเปิดเผยแผนการทั้งหมด เอกสารที่เต็มไปด้วยข้อมูลเกี่ยวกับความผิดพลาดในอดีตของครอบครัวเธอ และแผนการที่จะเข้าครอบครองธุรกิจของพ่อเธอ
“แกคิดว่าแกจะชนะอย่างนั้นเหรอ?” อิงฟ้าหัวเราะอย่างขมขื่น “แกคิดผิดแล้ว… เมษา… ฉันจะไม่ยอมให้เรื่องนี้จบลงแบบนี้เด็ดขาด!”
เธอเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังท้องฟ้ายามค่ำคืน ดวงดาวระยิบระยับราวกับจะเย้ยหยันชะตากรรมอันโหดร้ายของเธอ แต่ในความมืดมิดนั้น อิงฟ้ากลับมองเห็นหนทาง… หนทางที่จะทวงคืนทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอเสียไป
“ฉันจะใช้ความลับที่แกมี… เพื่อทำลายแก!” อิงฟ้าตัดสินใจอย่างแน่วแน่ เธอจะสืบหาความลับที่เมษาปกปิดไว้ให้ได้ ไม่ว่ามันจะดำมืดแค่ไหนก็ตาม เธอจะใช้มันเป็นอาวุธเพื่อพลิกเกม
ในขณะเดียวกัน ธามก็พยายามที่จะติดต่ออิงฟ้า เขาโทรหาเธอหลายครั้ง แต่เธอก็ไม่รับสาย เขาส่งข้อความไปหาเธอมากมาย แต่เธอก็ไม่อ่าน เขารู้ดีว่าเธอโกรธ และเขาเข้าใจในสิ่งที่เธอรู้สึก แต่เขาก็ยังคงอยากจะอธิบาย อยากจะให้เธอรู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดนั้น ไม่ใช่ความผิดของเธอเพียงฝ่ายเดียว
“อิงฟ้า… ได้โปรด… รับโทรศัพท์ของฉันเถอะ” ธามพึมพำกับหน้าจอโทรศัพท์ที่แสดงชื่อของเธอ “ฉันรู้ว่าเธอโกรธ… แต่ฉันอยากจะบอกเธอ… อยากจะให้เธอรู้ว่า… พ่อของฉัน… พ่อของฉันต้องการให้ฉันทำร้ายเธอ… แต่ฉัน… ฉันไม่เคยอยากจะทำร้ายเธอเลย… ฉันรักเธอ…”
คำพูดของธามเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความสำนึกผิด เขารู้ดีว่าเขาได้ทำผิดพลาดครั้งใหญ่หลวงที่สุดในชีวิต แต่เขาก็ยังคงหวังว่าอิงฟ้าจะให้อภัยเขาได้สักวัน
แต่ในตอนนี้ อิงฟ้ากำลังจมอยู่กับโลกของเธอเอง โลกที่เต็มไปด้วยความแค้นและความต้องการที่จะแก้แค้น เธอกลับไปที่บริษัทของพ่อเธอ เธอใช้เวลาหลายชั่วโมงในการทบทวนเอกสารต่างๆ เธอพยายามหาจุดอ่อนของเมษา จุดอ่อนที่จะทำให้เธอสามารถโจมตีกลับได้อย่างสาสม
“แกทำร้ายฉัน… ฉันก็จะทำลายแก… ด้วยวิธีที่เลวร้ายกว่าเดิม!” อิงฟ้าคิดในใจ เธอหยิบรูปถ่ายของเธอกับเมษาขึ้นมามอง ภาพในอดีตที่เคยเต็มไปด้วยความสุขและความทรงจำดีๆ บัดนี้กลับกลายเป็นเพียงเศษซากที่ถูกความแค้นบดบัง
วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว อิงฟ้าเริ่มสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับเมษาอย่างเงียบๆ เธอใช้ทุกวิถีทางที่เธอมี ทั้งการแอบเข้าไปในสำนักงานของเมษา การสอบถามข้อมูลจากพนักงานเก่าแก่ และการค้นหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ต ทุกๆ ข้อมูลที่เธอได้รับ ยิ่งทำให้เธอเห็นธาตุแท้ของเมษามากขึ้นเรื่อยๆ
เธอพบว่าเมษาไม่ได้มีเพียงแผนการที่จะทำลายครอบครัวของเธอเท่านั้น แต่เธอยังมีแผนการที่จะครอบครองทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอมีอยู่แล้ว และที่สำคัญ… เธอได้ทำผิดกฎหมายหลายอย่าง เพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจและทรัพย์สิน
“แกมันปีศาจจริงๆ เมษา!” อิงฟ้าพูดกับตัวเองด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง เธอรู้สึกได้ถึงความต้องการที่จะแก้แค้นที่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
แต่ในขณะเดียวกัน ในใจลึกๆ ของอิงฟ้า เธอก็ยังคงมีความรู้สึกที่ขัดแย้งกันอยู่ เธอเห็นภาพของธามที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอในคืนนั้น ใบหน้าของเขาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความสับสน มันทำให้เธอตั้งคำถามกับตัวเอง… เธอจะยอมให้ความแค้นครอบงำหัวใจของเธอไปตลอดกาลได้หรือ?
“ถ้าฉันแก้แค้น… ฉันจะกลายเป็นเหมือนเมษาหรือเปล่า?” อิงฟ้าถามตัวเองอย่างเงียบๆ เธอรู้ดีว่าการแก้แค้นที่รุนแรง อาจจะทำให้เธอสูญเสียความเป็นตัวเองไป… และนั่นคือสิ่งที่เธอไม่ต้องการ
เธอต้องเลือกระหว่างการปล่อยให้ความแค้นนำทางเธอไปสู่การทำลายล้าง หรือการเลือกที่จะให้อภัย และก้าวต่อไปข้างหน้า… แม้ว่าการให้อภัยนั้นจะยากลำบากเพียงใดก็ตาม
คืนนั้น อิงฟ้าตัดสินใจ เธอจะไม่ปล่อยให้ความแค้นครอบงำจิตใจของเธอไปมากกว่านี้ เธอจะทวงคืนทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอเสียไป แต่เธอจะทำด้วยวิธีของเธอเอง… วิธีที่จะไม่ทำให้เธอต้องกลายเป็นเหมือนเมษา
“ฉันจะเปิดโปงความจริง… ฉันจะทำให้แกได้รับผลกรรม… แต่ฉันจะไม่ยอมให้แกทำลายฉันอีกต่อไป!” อิงฟ้าประกาศก้องกับตัวเอง เธอรู้ว่าการตัดสินใจครั้งนี้จะนำพาเธอไปสู่เส้นทางที่ยากลำบาก แต่เธอก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน
ในขณะที่อิงฟ้ากำลังเผชิญหน้ากับการตัดสินใจครั้งใหญ่ในชีวิต ธามก็กำลังพยายามอย่างเต็มที่ที่จะแก้ไขความผิดพลาดของเขา เขาตัดสินใจที่จะเปิดเผยความจริงทั้งหมดให้กับพ่อของเขา… แม้ว่านั่นอาจจะหมายถึงการทำให้พ่อของเขาต้องเผชิญหน้ากับผลกรรมจากการกระทำของเขาเอง
“พ่อครับ… ผมมีเรื่องอยากจะสารภาพกับพ่อ” ธามพูดเสียงสั่นเครือ เขาไม่รู้ว่าการตัดสินใจครั้งนี้จะนำพาเขาไปสู่จุดจบแบบไหน… แต่เขาก็รู้ว่าเขาไม่สามารถทนอยู่กับความลับนี้ต่อไปได้อีกแล้ว
เรื่องราวของอิงฟ้าและธามกำลังจะเดินทางมาถึงจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญ… การตัดสินใจเพียงครั้งเดียว อาจจะเปลี่ยนแปลงชีวิตของพวกเขาไปตลอดกาล… และคำถามที่ยังคงค้างคาอยู่คือ… อิงฟ้าจะเลือกเส้นทางแห่งการแก้แค้น หรือเส้นทางแห่งการให้อภัย?
ในคืนใจร้าย
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก