วันเวลาในออฟฟิศของ "อัมรินทร์ กรุ๊ป" ไม่เคยเหมือนเดิมอีกต่อไปนับตั้งแต่ มัทนี เลขาสาวคนใหม่เข้ามาทำงาน เจมส์ พบว่าตัวเองตกอยู่ในภาวะที่ยากลำบาก เขาไม่สามารถแยกแยะระหว่างความรู้สึกส่วนตัวกับเรื่องงานได้อีกต่อไป ทุกครั้งที่เขามองมัทนี เขาก็จะนึกถึงคืนวันนั้น ภาพใบหน้าของเธอที่เคยทำให้เขาอบอุ่นและมีความสุข บัดนี้กลับถูกแทนที่ด้วยเงาแห่งความสงสัยและความไม่ไว้วางใจ
มัทนีทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ เธอจัดระบบงานทุกอย่างได้อย่างเรียบร้อย ตอบคำถามของเขาได้อย่างเฉลียวฉลาด และยังมีความสามารถในการจัดการปัญหาต่างๆ ได้อย่างน่าทึ่ง แต่เบื้องหลังรอยยิ้มอันอ่อนหวานและท่าทีที่สุภาพเรียบร้อยนั้น เจมส์กลับสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างที่ซ่อนเร้นอยู่ เขาเริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติเล็กๆ น้อยๆ ที่ทำให้เขาไม่สบายใจ
วันหนึ่ง ขณะที่เขากำลังตรวจสอบเอกสารสำคัญเกี่ยวกับโครงการใหม่ที่กำลังจะเปิดตัว เขาพบว่ามีเอกสารบางส่วนหายไป เขาแน่ใจว่าเขาได้เก็บมันไว้ในลิ้นชักที่ล็อคไว้อย่างดี แต่เมื่อเขาเปิดดู มันกลับว่างเปล่า เขาหันไปถามมัทนี แต่เธอกลับตอบอย่างหน้าตาเฉยว่า "ไม่เห็นมีเอกสารอะไรอยู่ในนั้นเลยค่ะ คุณจิรายุทธ"
คำตอบของเธอทำให้เจมส์เริ่มสงสัย เขาเริ่มตรวจสอบข้าวของของเธออย่างลับๆ และแล้ว... ความจริงอันน่าตกใจก็ปรากฏขึ้น
เขาพบสมุดบันทึกเล่มเล็กๆ ซ่อนอยู่ในกระเป๋าทำงานของมัทนี เมื่อเขาแอบเปิดดู บรรทัดแรกที่เขาอ่านทำให้เลือดในกายเขาเย็นเฉียบ
"วันนั้น... เขาจะไม่มีวันลืมความผิดที่ครอบครัวของเขาได้ก่อไว้"
ข้อความในบันทึกเล่มนั้นเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและความปรารถนาที่จะแก้แค้น มันกล่าวถึงเหตุการณ์ในอดีตที่ทำให้ครอบครัวหนึ่งต้องสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง และชื่อของ "อัมรินทร์ กรุ๊ป" ถูกเอ่ยถึงซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับเป็นต้นเหตุแห่งความทุกข์ยากทั้งมวล
เจมส์จำได้ทันทีว่าเมื่อห้าปีก่อน ก่อนที่พ่อของเขาจะเสียชีวิต ธุรกิจของครอบครัวเคยประสบปัญหาอย่างหนัก มีคู่แข่งทางธุรกิจรายหนึ่งพยายามจะทำลาย "อัมรินทร์ กรุ๊ป" จนเกือบจะล้มละลาย เขาจำได้ว่าพ่อเคยเล่าถึงเรื่องการถูกบ่อนทำลายจากภายใน และการสูญเสียลูกค้าคนสำคัญไปอย่างกะทันหัน
เขาพลิกหน้ากระดาษต่อไปอย่างรวดเร็ว ความจริงที่ปรากฏขึ้นทำเอาเขาทั้งตกใจและโกรธจัด
มัทนี... ผู้หญิงที่เขาเคยคิดว่ามอบหัวใจให้ไปในคืนเดียวที่หัวหิน คือลูกสาวของ "คุณวิชัย" อดีตหุ้นส่วนคนสำคัญของพ่อ ที่ถูกพ่อของเขาหักหลังจนล้มละลายและเสียชีวิตในเวลาต่อมา
ความทรงจำในคืนวันนั้นที่หัวหิน... มันไม่ใช่ความบังเอิญ! เธอเข้ามาในชีวิตเขาด้วยแผนการที่วางไว้! เธอเข้ามาเพื่อแก้แค้น!
เขาโยนสมุดบันทึกทิ้งลงบนโต๊ะอย่างแรง เสียงดังสนั่นหวั่นไหว มัทนีที่กำลังจะเดินเข้ามาในห้องทำงาน ต้องชะงักไปเมื่อได้ยินเสียงนั้น เธอรีบเปิดประตูเข้ามาด้วยท่าทีตกใจ
"คุณจิรายุทธ เกิดอะไรขึ้นคะ?" เธอถามด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความกังวล
เจมส์หันไปมองเธอ ดวงตาของเขาลุกโชนไปด้วยไฟแห่งความแค้น เขาไม่สามารถควบคุมอารมณ์ที่พลุ่งพล่านได้อีกต่อไป
"คุณ... คุณหลอกผม!" เขาตะโกนเสียงดัง "คุณเข้ามาในชีวิตผมเพื่ออะไร? เพื่อแก้แค้นใช่ไหม!"
มัทนียืนนิ่งไปครู่หนึ่ง ใบหน้าของเธอซีดเผือดเมื่อเห็นสมุดบันทึกที่ตกอยู่บนพื้น แต่แล้วเธอก็กลับมาตั้งสติได้ เธอเดินเข้ามาหาเขาอย่างช้าๆ
"คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไรคะ" เธอถามด้วยน้ำเสียงที่พยายามจะควบคุม "อย่ามาเสแสร้ง!" เจมส์ตวาดกลับ "ผมรู้ทุกอย่างแล้ว! ผมรู้ว่าคุณคือลูกสาวของคุณวิชัย! ผมรู้ว่าคุณเข้ามาที่นี่เพื่อแก้แค้นครอบครัวของผม!"
มัทนีเงียบไป เธอไม่ได้ปฏิเสธคำกล่าวหาของเขา ราวกับยอมรับความจริงโดยปริยาย
"ใช่ค่ะ" ในที่สุดเธอก็เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ "ดิฉันคือลูกสาวของคุณวิชัย และดิฉันมาที่นี่เพื่อทวงความยุติธรรมให้กับพ่อของดิฉัน"
"ความยุติธรรม? นี่คือความยุติธรรมของคุณหรือไง!" เจมส์หัวเราะเยาะอย่างขมขื่น "คุณเข้ามาทำลายชีวิตผม! คุณเข้ามาหลอกใช้ความรู้สึกของผม!"
"ดิฉันไม่ได้หลอกใช้คุณ!" มัทนีโต้กลับด้วยน้ำเสียงที่มั่นคงขึ้น "ดิฉัน... ดิฉันรักคุณจริงๆ"
คำพูดของเธอทำให้เจมส์ตะลึง เขาไม่คาดคิดว่าเธอจะพูดแบบนั้นออกมา "รัก? คุณพูดถึงความรักได้อย่างไร! คุณกำลังแก้แค้นผมอยู่!"
"ความรู้สึกมันห้ามกันไม่ได้ค่ะ" มัทนีตอบ ดวงตาของเธอฉายแววแห่งความเจ็บปวด "ดิฉันมาที่นี่เพื่อแก้แค้น แต่เมื่อเวลาผ่านไป ดิฉันก็เริ่มรู้สึกกับคุณจริงๆ"
เจมส์มองมัทนีอย่างพิจารณา เขาเห็นความสับสนและความเจ็บปวดในแววตาของเธอ แต่มันก็ไม่อาจลบล้างความแค้นที่เขาได้รับมาได้
"คุณ... คุณเข้ามาในชีวิตผมเพื่อทำลายทุกอย่างใช่ไหม!" เขาถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด "ดิฉัน... ดิฉันไม่เคยตั้งใจจะทำลายคุณ" เธอตอบอย่างอ้อนวอน "แต่ดิฉันก็ไม่สามารถปล่อยให้ครอบครัวของดิฉันถูกทำลายไปได้"
เจมส์ยืนนิ่งไปครู่หนึ่ง สมองของเขากำลังประมวลผลข้อมูลทั้งหมดที่เกิดขึ้น เขาไม่แน่ใจว่าควรจะเชื่อคำพูดของเธอหรือไม่
"แล้ว... แล้วคืนนั้นที่หัวหินล่ะ?" เขาถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงเล็กน้อย "มันคืออะไร? คุณจงใจเข้ามาหาผม หรือมันเป็นอุบัติเหตุ?" มัทนีหลับตาลงช้าๆ ราวกับกำลังรวบรวมความกล้า "มัน... มันไม่ใช่ความบังเอิญค่ะ ดิฉันรู้ว่าคุณจะไปที่นั่น และดิฉันก็ตั้งใจเข้าไปหาคุณ"
"เพื่ออะไร?" เจมส์ถามอย่างร้อนรน "เพื่อ... เพื่อทำความรู้จักคุณให้มากขึ้น และเพื่อดูว่าคุณเป็นคนยังไง" เธอตอบอย่างตะกุกตะกัก "แต่เมื่อเวลาผ่านไป... ดิฉันก็รู้สึก..."
"ก็รู้สึกอะไร!" เจมส์ตะคอก เขาต้องการคำตอบที่ชัดเจน
มัทนีเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยน้ำตา "ดิฉันก็รู้สึกรักคุณค่ะ คุณจิรายุทธ"
คำตอบของเธอทำให้เจมส์อึ้งไป เขาไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกอย่างไรดี ความรักของเธอเป็นเรื่องจริง หรือเป็นเพียงส่วนหนึ่งของแผนการแก้แค้น?
"ผม... ผมไม่รู้จะเชื่อคุณได้ยังไง" เขาพูดอย่างอ่อนแรง "คุณไม่ต้องเชื่อดิฉันก็ได้ค่ะ" มัทนีตอบ "แต่ขอให้รู้ไว้ว่า ความรู้สึกของดิฉันมีให้คุณจริงๆ"
เจมส์ยืนมองเธอด้วยความสับสน เขามองเข้าไปในดวงตาของเธอ เห็นความจริงใจที่ซ่อนอยู่ แต่เขาก็ยังคงไม่แน่ใจ
"ผม... ผมต้องคิด" เขาพูดเสียงเบา "ผมไม่รู้ว่าผมจะให้อภัยคุณได้หรือไม่"
มัทนีพยักหน้ารับ เธอรู้ว่ามันเป็นเรื่องยากสำหรับเขา เธอเดินถอยหลังไปช้าๆ ก่อนจะหันหลังเดินออกไปจากห้องทำงานของเขา ทิ้งเจมส์ไว้เพียงลำพังกับความจริงอันโหดร้าย และคำถามที่ยังคงวนเวียนอยู่ในใจ
เขาจะเลือกให้อภัย หรือจะเลือกทำลายทุกสิ่งทุกอย่างให้สิ้นซาก? ความรักที่เกิดขึ้นท่ามกลางความแค้น จะสามารถเอาชนะความเจ็บปวดในอดีตได้หรือไม่? และมัทนี... เธอจะยอมแพ้ต่อแผนการแก้แค้นของตัวเองเพื่อความรักที่เธออ้างว่ามีให้กับเขาหรือไม่?
ทุกอย่างยังคงเป็นปริศนา และคืนนี้... คือจุดเริ่มต้นของการตัดสินใจครั้งสำคัญในชีวิตของเขา
คืนเดียวในคืนเลขา
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก