“ดิฉัน…จะเลือก…” เสียงของลลิลขาดหายไปกลางอากาศ ราวกับว่าโลกทั้งใบหยุดหมุน ภาคย์มองเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังและความหวาดหวั่น เขาไม่รู้ว่าเธอจะเลือกใคร ระหว่างชีวิตของครอบครัวเขา กับความรักที่เธอเคยให้เขา
“ลลิล! บอกฉันมาสิ!” ภาคย์เร่งเร้า เสียงของเขาดังขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้
ลลิลหลับตาลง น้ำตาไหลอาบแก้ม เธอรู้ดีว่าการตัดสินใจครั้งนี้ จะส่งผลกระทบต่อชีวิตของทุกคนที่เกี่ยวข้อง
“ดิฉัน…ดิฉันจะไม่ยอมให้เขา…ทำร้ายใครค่ะ” ลลิลพูดเสียงหนักแน่น “ดิฉัน…จะ…จะทำทุกอย่าง…เพื่อหยุดเขา!”
ภาคย์มองเธอด้วยความสงสัย “เธอจะทำอะไร?”
“ดิฉัน…จะเปิดโปงเขาค่ะ” ลลิลกล่าว “ดิฉัน…มีหลักฐานบางอย่าง…ที่เขา…ไม่เคยรู้มาก่อนค่ะ”
ภาคย์อึ้งไป “หลักฐานอะไร?”
“คือ…คือตอนที่ดิฉัน…เข้าไปในห้องทำงานของคุณ…เมื่อคืนก่อน…ดิฉัน…ดิฉันได้แอบถ่ายวิดีโอ…บางส่วนไว้ค่ะ” ลลิลอธิบาย “เป็นวิดีโอที่…แสดงให้เห็นว่า…คุณสมชาย…กำลัง…กำลังวางแผนทุกอย่าง…อยู่ค่ะ”
ภาคย์เบิกตากว้าง “จริงหรือ?”
“จริงค่ะ” ลลิลพยักหน้า “และ…และดิฉัน…ได้ส่งวิดีโอนั้น…ให้กับ…คนที่ดิฉันไว้ใจค่ะ”
“ใคร?” ภาคย์ถามด้วยความหวัง
“คือ…คือคุณ…คุณทนายศักดิ์ค่ะ” ลลิลตอบ “เขา…เขาจะช่วยเรา…จัดการเรื่องนี้ค่ะ”
ภาคย์ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาเดินเข้าไปโอบกอดลลิลไว้แน่น “ขอบใจนะลลิล ขอบใจมากจริงๆ”
ลลิลซบหน้าลงกับอกของภาคย์ หัวใจของเธอเต้นแรง เธอรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นและความปลอดภัยที่เขาหยิบยื่นให้
“แต่…แต่เราต้องรีบค่ะ” ลลิลพูด “คุณสมชาย…อาจจะรู้ตัวแล้วก็ได้ค่ะ”
“อรสา!” ภาคย์ตะโกนเรียก “เตรียมรถ! เราจะไปหาคุณทนายศักดิ์เดี๋ยวนี้!”
ทั้งสามคนรีบรุดไปยังสำนักงานทนายความของศักดิ์ เมื่อไปถึง พวกเขาก็ได้พบกับศักดิ์ที่กำลังรอพวกเขาอยู่
“ผมได้ดูวิดีโอแล้วครับ” ศักดิ์กล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “มันเป็นหลักฐานที่สำคัญมากครับ”
“แล้ว…เราจะทำยังไงต่อไปครับ” ภาคย์ถาม
“เราจะยื่นฟ้องคุณสมชายในข้อหาพยายามข่มขู่กรรโชกทรัพย์ และ…และเปิดโปงแผนการทำลายบริษัทของคุณครับ” ศักดิ์อธิบาย “และ…และผมจะจัดการเรื่องนี้ให้เร็วที่สุดครับ”
เมื่อทุกอย่างดูเหมือนจะคลี่คลาย ลลิลก็รู้สึกได้ถึงความโล่งใจ แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็ยังคงมีความกังวลใจบางอย่าง
“คุณภาคย์คะ” ลลิลเอ่ยขึ้น “ดิฉัน…ดิฉันยังคงรู้สึกว่า…มีบางอย่าง…ที่เรามองข้ามไปค่ะ”
ภาคย์หันมามองเธอ “เธอหมายถึงอะไร?”
“คือ…คือคุณสมชาย…เป็นคนที่ฉลาดแกมโกงมากค่ะ” ลลิลกล่าว “ดิฉัน…ไม่แน่ใจว่า…เขาจะยอมแพ้ง่ายๆ หรือเปล่าค่ะ”
“เธอพูดถูก” ภาคย์พยักหน้า “เราต้องระวังตัวให้มาก”
ในขณะนั้นเอง โทรศัพท์ของศักดิ์ก็ดังขึ้น เขามองเบอร์โทรศัพท์ที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ แล้วก็ต้องผงะ
“ใครโทรมาครับ” ภาคย์ถาม
“เป็น…เป็นเบอร์ที่ไม่รู้จักครับ” ศักดิ์ตอบ “แต่…แต่เหมือนว่า…จะมีเสียงผู้หญิง…พูดอยู่ข้างหลังครับ”
“เสียงใคร?” ลลิลถามด้วยความสงสัย
“ผม…ผมไม่แน่ใจครับ” ศักดิ์กล่าว “แต่…แต่ผมคิดว่า…น่าจะเป็น…เสียงที่คุณ…คุ้นเคยครับ”
ลลิลยืนนิ่ง เธอเริ่มรู้สึกถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ดี
“ผมจะรับสายนะครับ” ศักดิ์กล่าว แล้วก็กดรับสาย
“สวัสดีครับ…ผมทนายศักดิ์ครับ” ศักดิ์กล่าว
ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งจะดังขึ้น เสียงนั้น…แหลมสูง และเย็นชา…
“คุณทนายศักดิ์คะ…ดิฉัน…ดิฉันมีข่าวดีจะมาบอกค่ะ”
ลลิลแทบจะทรุดลงกับพื้นเมื่อได้ยินเสียงนั้น “ไม่…ไม่จริง…” เธอพึมพำ
“ใครครับ” ศักดิ์ถาม
“ดิฉัน…ดิฉันคือ…คนที่…จะให้ความจริงกับคุณค่ะ” เสียงผู้หญิงคนนั้นพูด “และ…และดิฉัน…จะเปิดโปง…คนที่…อยู่เบื้องหลังทั้งหมด…ค่ะ”
“คุณคือใครครับ” ศักดิ์ถาม
“ดิฉัน…คือ…คุณ…อรสาค่ะ”
คำพูดนั้นเหมือนฟ้าผ่าลงกลางใจของทุกคนในห้อง ภาคย์ยืนนิ่งราวกับถูกสาป ลลิลแทบจะหมดสติ
“อรสา?” ภาคย์ถามเสียงสั่น “เป็นไปได้ยังไง?”
“ใช่ค่ะ…คุณภาคย์” เสียงของอรสาในโทรศัพท์ดังขึ้น “ดิฉัน…คือคนที่…อยู่เบื้องหลังทุกอย่างค่ะ”
“ทำไม…ทำไมเธอถึงทำแบบนี้?” ภาคย์ถามด้วยความเจ็บปวด
“เพราะ…เพราะดิฉัน…รักคุณค่ะ…คุณภาคย์” อรสาตอบ “และ…และดิฉัน…ไม่อยากเห็นคุณ…ถูกผู้หญิงคนอื่น…หลอกลวงค่ะ”
“หลอกลวง? เธอหมายความว่ายังไง?” ภาคย์ถาม
“ก็…ก็คุณลลิลไงคะ!” อรสาหัวเราะ “เธอ…เธอหลอกคุณมาตลอดค่ะ! เธอ…เธอไม่ได้รักคุณเลย! เธอ…เธอแค่ต้องการจะทำลายคุณ!”
ลลิลยืนนิ่ง เธอรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังพังทลายลง
“ไม่จริง!” ภาคย์ตะโกน “เธอโกหก!”
“จริงค่ะ…คุณภาคย์” อรสาพูดต่อ “วิดีโอที่คุณเห็น…มันเป็นแค่ส่วนหนึ่ง…ที่ดิฉัน…จัดฉากขึ้นมาค่ะ”
“จัดฉาก?” ภาคย์ถามด้วยความสับสน
“ใช่ค่ะ” อรสาตอบ “ดิฉัน…รู้ว่าคุณ…กำลังจะตกหลุมรักคุณลลิล…และ…และดิฉัน…ทนไม่ได้ค่ะ…ดิฉัน…เลยต้อง…ทำแบบนี้…”
“แล้ว…แล้วคุณสมชายล่ะ?” ลลิลถามเสียงสั่น
“คุณสมชาย…เป็นแค่หมากตัวหนึ่งค่ะ…ที่ดิฉัน…ใช้เป็นเครื่องมือ…เพื่อ…เพื่อทำให้คุณ…เกลียดคุณลลิลค่ะ” อรสาตอบ “และ…และตอนนี้…เมื่อคุณ…เกลียดเธอแล้ว…ดิฉัน…ก็จะ…ได้ครอบครองคุณค่ะ…”
ภาคย์มองลลิลด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเสียใจและความสับสน เขาไม่รู้ว่าอะไรคือความจริง อะไรคือเรื่องโกหก
“ลลิล…เธอ…เธอพูดอะไรหน่อยสิ” ภาคย์ขอร้อง
ลลิลน้ำตาไหลพราก เธอรู้ว่าเธอต้องพิสูจน์ตัวเอง
“ดิฉัน…ดิฉันรักคุณค่ะ…คุณภาคย์” ลลิลพูดเสียงหนักแน่น “และ…และดิฉัน…ไม่เคยหลอกคุณเลยค่ะ…วิดีโอ…มันอาจจะ…ถูกตัดต่อ…แต่…แต่ความรู้สึกของดิฉัน…มัน…มันจริงเสมอค่ะ”
“โกหก!” อรสาตะโกน “เธอโกหก!”
“ไม่ค่ะ” ลลิลตอบ “ดิฉัน…จะไม่ยอมให้เธอ…มาทำลายทุกอย่างอีกต่อไปค่ะ”
ทันใดนั้น ประตูสำนักงานทนายความก็ถูกเปิดออกอย่างแรง ตำรวจในเครื่องแบบหลายนายกรูเข้ามาในห้อง
“คุณอรสา!” หัวหน้าตำรวจตะโกน “คุณถูกจับกุมในข้อหาข่มขู่กรรโชกทรัพย์ และ…และวางแผนร้าย!”
อรสายืนนิ่งราวกับถูกสาป เธอถูกล้อมกรอบโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจ
“แต่…แต่…นี่มันเป็นไปไม่ได้!” อรสาตะโกน “ฉัน…ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด!”
“คุณอรสาครับ” ศักดิ์กล่าว “เรามีหลักฐานทั้งหมดแล้วครับ”
เมื่ออรสาถูกนำตัวออกไป ภาคย์ก็หันกลับมามองลลิล ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเสียใจ
“ลลิล…ฉัน…ขอโทษ” ภาคย์พูด “ฉัน…ฉันไม่รู้ว่า…จะเชื่อใครดี”
ลลิลเดินเข้าไปหาภาคย์ “ดิฉัน…เข้าใจค่ะ”
“แต่…แต่ฉัน…อยากจะเชื่อเธอ” ภาคย์กล่าว “ฉัน…อยากจะเชื่อว่า…เธอรักฉันจริงๆ”
ลลิลมองหน้าภาคย์ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความรัก “ดิฉัน…รักคุณค่ะ…คุณภาคย์…และ…และดิฉัน…จะไม่ยอมให้ใคร…มาพรากคุณไปจากดิฉันค่ะ”
ภาคย์ยิ้ม เขาโอบกอดลลิลไว้แน่น
“แล้ว…แล้วคุณสมชายล่ะครับ?” ศักดิ์ถาม
“คุณสมชาย…เราจะจัดการกับเขา…หลังจากนี้ครับ” ภาคย์ตอบ “แต่…แต่ตอนนี้…สิ่งสำคัญที่สุด…คือ…การที่เรา…จะอยู่ด้วยกัน…”
ขณะที่ทั้งสองคนกำลังโอบกอดกันอยู่ ทันใดนั้นเอง เสียงโทรศัพท์ของภาคย์ก็ดังขึ้น เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู แล้วก็ต้องผงะ
“ใครโทรมา?” ลลิลถาม
“เป็น…เป็นเบอร์ที่ไม่รู้จักครับ” ภาคย์ตอบ “แต่…แต่ดูเหมือนว่า…จะมีข้อความ…ส่งมาครับ”
ภาคย์เปิดข้อความขึ้นมาอ่าน ใบหน้าของเขาค่อยๆ เปลี่ยนเป็นซีดเผือด
“มีอะไรคะ?” ลลิลถามด้วยความกังวล
ภาคย์เงยหน้าขึ้นมองลลิล ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตกใจ “ข้อความ…มันบอกว่า…มันบอกว่า… ‘นี่เป็นแค่จุดเริ่มต้น’…”
คืนเดียวในคืนเลขา
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก