ตอนที่ 5 — สงครามธุรกิจที่เริ่มต้น

แสงไฟสาดส่องลงบนเวที ทำให้อรุณรัศมีรู้สึกเหมือนกำลังตกอยู่ภายใต้การจับจ้องของสายตานับร้อย แต่สายตาที่เธอสัมผัสได้ชัดเจนที่สุด กลับเป็นสายตาคู่หนึ่งที่กำลังจ้องมองมาอย่างไม่วางตา…สายตาของธาดา

เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามรวบรวมสติและบุคลิกที่เคยฝึกฝนมาอย่างดี การปรากฏตัวของเขาได้สั่นคลอนทุกอย่างภายในใจของเธอ แต่เธอจะยอมให้เขาเห็นมันไม่ได้เด็ดขาด

"สวัสดีค่ะ ท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน" ‌เสียงของเธอหนักแน่นและชัดเจน แม้ในใจจะเต้นระรัว "ดิฉันอรุณรัศมี รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้ยืนอยู่ตรงนี้ ในค่ำคืนแห่งการเปิดตัว 'อรุณรุ่ง กรุ๊ป' ธุรกิจใหม่ที่ดิฉันตั้งใจจะสร้างสรรค์ขึ้นมา ​เพื่อ…."

เธอหยุดชะงักเล็กน้อย เมื่อสายตาของเธอประสานเข้ากับธาดาอีกครั้ง เขายืนพิงเสาอยู่ห่างออกไปเล็กน้อย แต่แววตาของเขาเต็มไปด้วยประกายบางอย่างที่ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจ มันไม่ใช่แค่ความสนใจในธุรกิจ แต่เป็นอะไรที่ลึกซึ้งกว่านั้น ราวกับเขากำลังมองทะลุเข้าไปในจิตใจของเธอ

"เพื่อ…ยกระดับคุณภาพชีวิตของผู้คนในสังคม" เธอรีบกล่าวต่อ ‍ดึงสติของตัวเองกลับมา "และสร้างสรรค์นวัตกรรมที่จะนำพาความเจริญก้าวหน้ามาสู่ประเทศของเรา"

เสียงปรบมือดังขึ้นทั่วทั้งโถงงาน อรุณรัศมีโค้งคำนับอย่างนอบน้อม พยายามปัดเป่าภาพใบหน้าของธาดาออกไปจากความคิด

หลังจากกล่าวเปิดงานเสร็จสิ้น เธอต้องกลับมาเผชิญหน้ากับเขาอีกครั้ง เมื่อเขาก้าวเข้ามาหาเธอ พร้อมกับกลุ่มนักธุรกิจที่ติดตามมา

"น่าประทับใจจริงๆ ครับ ‌คุณรัศมี" ธาดากล่าวชม น้ำเสียงแฝงความประชดประชันเล็กน้อย "ผมไม่เคยคิดว่าคุณจะทำได้ถึงขนาดนี้"

"ฉันทำได้เสมอค่ะ" เธอตอบกลับอย่างเชิดๆ พยายามซ่อนความรู้สึกที่กำลังตีรวน

"ผมก็หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น" เขามองเธอด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา "เพราะผมจะไม่ยอมให้คุณประสบความสำเร็จได้ง่ายๆ ‍แน่"

คำพูดของเขายิ่งตอกย้ำความรู้สึกอันตรายที่อรุณรัศมีสัมผัสได้ เธอรู้ดีว่า นี่ไม่ใช่แค่การแข่งขันทางธุรกิจทั่วไป แต่มันคือการเผชิญหน้ากับอดีตที่เธอพยายามหนีมาตลอด การปรากฏตัวของธาดาในฐานะคู่แข่งที่แข็งแกร่ง คือการปลุกปีศาจร้ายในใจของเธอขึ้นมาอีกครั้ง

"คุณจะทำอะไร" เธอถามอย่างไม่เกรงกลัว

"ผมจะใช้ทุกวิถีทางเพื่อให้ธุรกิจของผมเหนือกว่าของคุณ" ธาดากล่าวอย่างตรงไปตรงมา ​"ผมจะทุ่มเททุกอย่าง ผมจะใช้ทุกอย่างที่ผมมี เพื่อให้คุณรู้ว่า…การแข่งขันกับผม มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ"

อรุณรัศมีรู้สึกราวกับโลกทั้งใบกำลังหมุนคว้าง เธอไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงต้องทำเช่นนี้ ทำไมเขาถึงกลับมาพร้อมกับความเกลียดชังและความมุ่งร้ายเช่นนี้? หรือนี่คือการแก้แค้น? การแก้แค้นที่เขาทำกับเธอในอดีต?

"คุณ…ต้องการอะไรกันแน่" ​เธอถาม เสียงสั่นเครือ

ธาดาเงียบไปครู่หนึ่ง จ้องมองเข้าไปในดวงตาของเธอ ราวกับกำลังค้นหาคำตอบบางอย่าง

"ผมต้องการ…ทุกอย่าง" เขาตอบ ก่อนจะหันไปคุยกับนักธุรกิจคนอื่น ทิ้งให้อรุณรัศมียืนนิ่งอยู่เพียงลำพัง

ตลอดทั้งงาน อรุณรัศมีแทบจะไม่มีสมาธิเลย ​เธอรู้สึกได้ถึงสายตาของธาดาที่คอยจับจ้องอยู่ตลอดเวลา ทุกครั้งที่เธอหันไป เธอก็จะเจอเขากำลังมองเธออยู่เสมอ ราวกับเขากำลังเล่นเกมแมวจับหนู

"คุณรัศมีคะ คุยกับนักลงทุนกลุ่มนี้อยู่ค่ะ" เลขาสาวเดินเข้ามาสะกิด

"ค่ะ" เธอพยายามยิ้มตอบ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองไปยังทิศทางที่ธาดายืนอยู่

เขาไม่ได้ยืนอยู่ตรงนั้นแล้ว…

ความรู้สึกไม่สบายใจเริ่มก่อตัวขึ้นในใจของอรุณรัศมี เธอรู้สึกราวกับว่ามีอะไรบางอย่างกำลังจะเกิดขึ้น

"เมื่อสักครู่ คุณธาดาเขามาคุยกับดิฉันด้วยนะคะ" เลขาสาวกล่าวเสริม "เขาถามข้อมูลเกี่ยวกับธุรกิจของคุณเยอะมากเลยค่ะ"

"เขาถามอะไรบ้าง" อรุณรัศมีถามอย่างร้อนรน

"ก็…เกี่ยวกับแผนการตลาด การลงทุน แล้วก็… เอ่อ… เรื่องพนักงานด้วยค่ะ"

พนักงาน? ทำไมเขาถึงสนใจเรื่องพนักงาน? ความรู้สึกอันตรายเริ่มคุกคามเข้ามาในใจของอรุณรัศมีมากขึ้นเรื่อยๆ

"คุณรัศมีคะ" เสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง เป็นเสียงของผู้หญิงที่คุ้นเคย

อรุณรัศมีหันไปมอง ก็พบกับ 'วิไล' เพื่อนสนิทของเธอที่ทำงานอยู่ในบริษัทของเธอเอง

"เป็นอะไรไป ดูหน้าซีดๆ นะ" วิไลถามด้วยความเป็นห่วง

"เปล่า… แค่เหนื่อยๆ นิดหน่อย" อรุณรัศมีพยายามยิ้มตอบ

"คุณธาดาเขาดูน่ากลัวไปหน่อยนะ" วิไลเอ่ยขึ้น ทำให้หัวใจของอรุณรัศมีเต้นแรง "ตอนเขาเข้ามาคุยกับฉัน เขาถามถึงเรื่อง… เอ่อ… เรื่องความลับของบริษัทน่ะค่ะ"

"ความลับ?" อรุณรัศมีถามเสียงหลง

"ค่ะ เขาถามว่ามีอะไรที่อาจจะเป็นอันตรายต่อธุรกิจของเราได้บ้าง" วิไลพูดต่อ "แต่ดิฉันก็บอกเขาไปว่า เราไม่เคยมีอะไรแบบนั้นค่ะ"

อรุณรัศมีแทบจะยืนไม่อยู่ ความลับ…ธาดาต้องการอะไรจากความลับของเธอ? เขาจะรู้หรือไม่ว่าความลับที่เขาตามหา อาจจะเกี่ยวข้องกับลูกชายของเธอ?

"คุณรัศมีคะ" เสียงของวิไลดังขึ้นอีกครั้ง "คุณธาดาเขา… เขาบอกว่า เขาจะทำให้คุณเสียใจที่กล้าแข็งข้อกับเขาค่ะ"

คำพูดของวิไลเหมือนน้ำแข็งที่สาดลงมาบนกองไฟในใจของอรุณรัศมี เธอรู้ดีว่าธาดาไม่ได้พูดเล่น การแข่งขันครั้งนี้ มันจะไม่ใช่แค่การแข่งขันทางธุรกิจธรรมดา แต่มันคือสงครามที่เขาตั้งใจจะทำลายเธอให้สิ้นซาก

"ฉัน…ฉันต้องไปแล้ว" อรุณรัศมีกล่าวอย่างรวดเร็ว พยายามควบคุมอารมณ์ของตัวเอง "มีเรื่องต้องจัดการด่วน"

เธอรีบก้าวออกจากงานทันที ทิ้งให้วิไลมองตามด้วยความงุนงง

ขณะที่เธอกำลังเดินไปที่รถ ภาพของธาดาก็ปรากฏขึ้นในหัวอีกครั้ง แววตาของเขาที่เต็มไปด้วยความมุ่งร้าย ความตั้งใจที่จะทำลายเธอ

เธอจะยอมให้เขาทำลายเธอได้หรือ? เธอจะยอมให้เขาเข้ามาทำลายครอบครัวที่เธอสร้างขึ้นมาด้วยความยากลำบากได้หรือ?

อรุณรัศมีตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยว เธอจะไม่ยอมแพ้

เธอจะสู้…สู้จนถึงที่สุด