"คุณแน่ใจนะว่าไม่เคยเห็นหน้าเขามาก่อน?" เสียงแหบพร่าของธาดาเอ่ยถาม พลางจ้องลึกลงไปในดวงตาของอรุณรัศมี ดวงตาที่ครั้งหนึ่งเคยมีแต่ความรัก ความเชื่อใจ บัดนี้กลับฉายแววซับซ้อน ยากจะหยั่งถึง
อรุณรัศมียิ้มบางๆ พยายามเก็บซ่อนความประหม่าที่แล่นพล่านไปทั่วร่าง "ฉันบอกแล้วไงคะคุณธาดา ฉันไม่เคยรู้จักเด็กคนนี้มาก่อนเลย" เธอตอบอย่างใจเย็น สายตาเหลือบไปมองเด็กชายตัวน้อยที่กำลังยืนเกาะขาเธอแน่น ใบหน้าเล็กๆ ยังเปื้อนยิ้มอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราว
มันเป็นเพียงสองสัปดาห์หลังจากที่ธุรกิจของเธอและธาดากลายเป็นคู่แข่งโดยตรง แต่เรื่องราวกลับพลิกผันอย่างน่าประหลาด ราวกับโชคชะตาตั้งใจจะเล่นตลก ธาดาปรากฏตัวขึ้นในฐานะนักลงทุนรายใหญ่ที่พร้อมจะเข้าซื้อกิจการของบริษัทที่เขาเคยร่วมบุกเบิกกับเธอมาด้วยกันในอดีต การเผชิญหน้าครั้งนี้เต็มไปด้วยความตึงเครียดและคำถามที่ค้างคาใจ
แต่สิ่งที่ทำให้ธาดาปวดหัวยิ่งกว่าคือการปรากฏตัวของเด็กชายตัวน้อย 'น้องปัณณ์' ลูกชายของอรุณรัศมี เด็กชายที่เขารู้สึกผูกพันอย่างประหลาด ตั้งแต่แรกเห็น เขามีแววตาที่คุ้นเคย รอยยิ้มที่ช่างน่าเอ็นดู แต่เหนือสิ่งอื่นใด คือความรู้สึกบางอย่างที่บอกไม่ถูก ยามที่เขาได้มองดวงตาคู่นั้น มันเหมือนมองเข้าไปในกระจกเงา ที่สะท้อนภาพบางอย่างที่เขาเคยรู้จัก
"แปลกนะ" ธาดาพึมพำกับตัวเอง "ผมรู้สึกเหมือนเคยเห็นแววตาแบบนี้ที่ไหนสักแห่ง" เขาพยายามปะติดปะต่อเรื่องราวในอดีต ภาพความทรงจำพร่าเลือนเกี่ยวกับอรุณรัศมี ผู้หญิงที่เขาเคยรักหมดหัวใจ แต่กลับทอดทิ้งไปอย่างไม่ใยดี พร้อมกับความลับดำมืดบางอย่างที่เขาไม่มีวันลืม
"คุณอาจจะจำผิดก็ได้นะคะ" อรุณรัศมีพยายามกลบเกลื่อน "เด็กน้อยทั่วไปก็มีแววตาคล้ายกันได้"
แต่ธาดากลับไม่คล้อยตาม เขาเริ่มสังเกตเห็นรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่อรุณรัศมีพยายามปกปิด ความเงอะงะเล็กน้อยเมื่อเขาถามถึงเรื่องส่วนตัวของเธอ หรือแววตาที่วูบไหวเมื่อน้องปัณณ์เอ่ยเรียกเธอว่า "แม่" สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสัญญาณที่บ่งบอกว่ามีบางอย่างมากกว่าที่อรุณรัศมีกำลังแสดงออก
"ไม่เป็นไรครับ ผมเข้าใจ" ธาดากล่าว พลางยิ้มบางๆ ที่มุมปาก "บางทีผมอาจจะคิดมากไปเอง" เขาตัดสินใจที่จะไม่กดดันเธอในตอนนี้ แต่ในใจกลับมีแผนการบางอย่างที่เริ่มก่อตัวขึ้น
ในขณะที่อรุณรัศมีกำลังพยายามประคับประคองสถานการณ์ให้ผ่านพ้นไปให้ได้ เธอรู้ดีว่าการเผชิญหน้ากับธาดาอีกครั้งเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่การที่เขาเริ่มสงสัยในตัวเธอและน้องปัณณ์ มันเป็นสิ่งที่น่าหวาดหวั่นเกินกว่าที่เธอจะรับมือไหว
"คุณธาดาคะ" อรุณรัศมีเอ่ยขึ้น พยายามเปลี่ยนเรื่อง "เรื่องการซื้อขายกิจการ เรามาคุยกันต่อดีไหมคะ"
ธาดาพยักหน้า "แน่นอนครับ แต่ผมว่าเราควรจะคุยกันแบบส่วนตัวมากกว่า" เขากล่าว พลางเหลือบมองน้องปัณณ์ที่กำลังส่งสายตาไร้เดียงสามาให้ "บางทีคุณอาจจะอยากให้ลูกชายของคุณไม่ต้องมาได้ยินเรื่องธุรกิจของเรา"
อรุณรัศมียิ้มแหยๆ "ดีค่ะ"
เมื่อถึงเวลาการเจรจาในห้องทำงานส่วนตัวของอรุณรัศมี บรรยากาศยิ่งตึงเครียดมากขึ้น ธาดานั่งไขว่ห้าง จ้องมองอรุณรัศมีอย่างไม่วางตา ราวกับกำลังพยายามอ่านใจเธอ
"ผมขอถามอะไรคุณตรงๆ นะครับ คุณอรุณรัศมี" ธาดาเริ่ม "ทำไมคุณถึงตัดสินใจกลับมาทำธุรกิจอีกครั้ง หลังจากที่หายตัวไปนานขนาดนี้"
อรุณรัศมีสูดหายใจลึก "ฉันอยากจะพิสูจน์ตัวเองค่ะ" เธอตอบ "อยากให้ทุกคนเห็นว่าฉันก็สามารถยืนด้วยลำแข้งของตัวเองได้"
"แล้วเรื่องเด็กนั่นล่ะครับ" ธาดาเอ่ยถามตรงๆ "เขาเป็นลูกของคุณจริงๆ หรือเปล่า"
คำถามนั้นทำเอาอรุณรัศมีหน้าซีดเผือด เธอพยายามประคับประคองเสียงไม่ให้สั่น "แน่นอนค่ะ เขาคือลูกชายของฉัน"
"แล้วพ่อของเด็กคือใครครับ" ธาดายังคงถามไม่หยุด ราวกับจะเจาะลึกไปถึงแก่นแท้ของความจริง
อรุณรัศมีนิ่งเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงที่ยากจะจับความรู้สึก "เขา...เสียชีวิตไปแล้วค่ะ"
ธาดาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "เสียชีวิตไปแล้ว...น่าเสียดายจริงๆ" เขากล่าว พลางยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย "แต่ผมก็ดีใจที่คุณมีเขาอยู่เป็นกำลังใจนะครับ"
เขารู้ดีว่าอรุณรัศมียังคงปิดบังอะไรบางอย่างอยู่ แต่เขาไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่สิ่งหนึ่งที่เขาแน่ใจคือ แววตาของเด็กชายปัณณ์ มันช่างเหมือนกับเขาเหลือเกิน ราวกับเป็นเงาสะท้อนในอดีต
"ผมมีเรื่องที่อยากจะขอให้คุณช่วยหน่อยครับ" ธาดากล่าวขึ้นอย่างกะทันหัน "ผมกำลังสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับคนๆ หนึ่ง ที่หายตัวไปเมื่อหลายปีก่อน อาจจะเกี่ยวข้องกับธุรกิจมืดบางอย่าง... ผมอยากจะขอให้คุณช่วยผมดูรูปถ่ายนี้"
ธาดายื่นรูปถ่ายเก่าๆ ใบหนึ่งให้อรุณรัศมี รูปถ่ายนั้นเป็นรูปของชายหนุ่มคนหนึ่ง ใบหน้าคมเข้ม ดวงตาเปี่ยมไปด้วยประกายแห่งความมุ่งมั่น อรุณรัศมีมองรูปนั้นด้วยหัวใจที่บีบรัด เธอจำได้ดี ใบหน้านั้น คือใบหน้าของธาดาในอดีต
"คุณ...คุณกำลังสืบหาใครคะ" อรุณรัศมีถามเสียงสั่น
"ผมกำลังสืบหาคนที่เกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมที่เกิดขึ้นเมื่อหลายปีก่อน" ธาดาตอบ ใบหน้าฉายแววเคร่งขรึม "และผมสงสัยว่ารูปนี้ อาจจะเชื่อมโยงกับเรื่องของคุณ...หรือไม่ก็...เรื่องของเด็กนั่น"
อรุณรัศมีรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังพังทลาย เธอรู้ว่าธาดากำลังเข้ามาใกล้ความจริงมากขึ้นเรื่อยๆ และเธอไม่แน่ใจว่าเธอจะสามารถปกป้องน้องปัณณ์จากความลับอันดำมืดนี้ได้นานแค่ไหน
"ฉัน...ฉันไม่รู้จักเขาค่ะ" เธอตอบอย่างสั่นๆ
ธาดาจ้องมองเธออย่างลึกซึ้ง "แน่ใจนะครับ" เขากล่าว พลางยิ้มบางๆ ที่มุมปาก "เพราะผมรู้สึกว่า...เรากำลังพูดถึงคนเดียวกัน"
เขาหยิบรูปถ่ายอีกใบออกมา เป็นรูปของอรุณรัศมีในวัยสาว ยืนอยู่ข้างชายหนุ่มคนหนึ่ง รูปนั้นถ่ายเมื่อหลายปีก่อน ก่อนที่ทุกอย่างจะพังทลายลง
"ผมเจอรูปนี้ในห้องเก็บของเก่าที่บ้านของคุณ" ธาดากล่าว "และผมจำได้ว่า...ชายหนุ่มในรูปนี้ คือผมเอง"
อรุณรัศมีเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอไม่เคยคิดว่าธาดาจะค้นพบรูปถ่ายใบนี้
"แล้ว...แล้วรูปนี้มันเกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องที่คุณกำลังสืบหาอยู่ครับ" เธอถามเสียงสั่น
"นั่นคือสิ่งที่ผมกำลังจะหาคำตอบครับ" ธาดาตอบ ใบหน้าของเขามืดครึ้มลง "ผมจะหาความจริงให้ได้ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคุณ...และเกิดอะไรขึ้นกับเรา...เมื่อหลายปีก่อน"
อรุณรัศมีมองธาดาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหวาดหวั่น เธอรู้ว่าเธอไม่สามารถซ่อนความจริงไปได้ตลอดกาล การเผชิญหน้าครั้งนี้ กำลังจะเปิดเผยความลับที่ถูกฝังมานาน และเธอไม่แน่ใจว่าความรักที่เคยมี จะสามารถเยียวยาบาดแผลที่ลึกเกินกว่าใครจะคาดคิดได้หรือไม่
เมื่อทายาทพันล้านท้อง
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก