ตอนที่ 7 — ข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้

"อย่าคิดว่าฉันจะยอมรับความช่วยเหลือจากนายเด็ดขาด!" เสียงของลลิลสั่นเครือเต็มไปด้วยความเกลียดชังที่พุ่งพล่าน เธอจ้องมองภาคินด้วยแววตาแข็งกร้าว ราวกับจะเผาผลาญร่างสูงสง่าตรงหน้าให้มอดไหม้ไปกับไฟแค้นที่สุมแน่นอยู่ในอก

ภาคินยืนนิ่ง ใบหน้าครุ่นคิดเคร่งขรึม แต่แววตาฉายประกายบางอย่างที่ลลิลอ่านไม่ออก เขาก้าวเข้ามาใกล้เธออีกนิด เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นอย่างเยือกเย็น ‌"ครอบครัวของเธอ… กำลังจะสูญเสียทุกสิ่ง ลลิล"

คำพูดนั้นราวกับคมมีดกรีดลึกลงไปในหัวใจของลลิล เธอรู้ดีถึงสถานการณ์ของครอบครัวที่ย่ำแย่ แต่การได้ยินจากปากของภาคิน มันยิ่งตอกย้ำความสิ้นหวังให้ทวีคูณ "ฉันรู้! แต่นั่นไม่ใช่เรื่องของนาย!"

"มันเป็นเรื่องของฉัน" ​ภาคินตอบกลับทันควัน ใบหน้าของเขาเริ่มมีความตึงเครียดปรากฏ "ฉันรู้ว่าเธอต้องการอะไร ฉันรู้ว่าครอบครัวของเธอต้องการอะไร"

ลลิลหัวเราะออกมาอย่างขมขื่น "นายจะรู้ได้ยังไง! นายมันก็แค่คนที่พรากทุกอย่างไปจากฉัน! นายมันก็แค่ปีศาจร้ายที่เข้ามาทำลายชีวิตคนอื่น!" น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้เริ่มเอ่อคลอ ‍ดวงตาพร่ามัวไปด้วยหยาดน้ำใส

ภาคินมองภาพลลิลที่กำลังสั่นเทาด้วยความเจ็บปวด หัวใจของเขาถูกบีบรัดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขารู้ดีว่าเขาคือต้นเหตุของความทุกข์ทรมานของเธอ แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็ไม่อาจปล่อยให้เธอจมดิ่งไปกับความสิ้นหวังได้

"ฉันมีข้อเสนอ" ภาคินเอ่ยขึ้น เสียงของเขาอ่อนลงเล็กน้อย แต่ยังคงความหนักแน่น ‌"ฉันจะช่วยครอบครัวของเธอ ฉันจะจัดการทุกอย่างให้… ให้หนี้สินทั้งหมดหายไป ให้ธุรกิจของพ่อเธอกลับมาเป็นเหมือนเดิม"

ลลิลชะงักไป ความหวังเล็กๆ เริ่มผลิบานในใจ แต่เธอก็ยังคงระแวง "ข้อเสนอ? ‍อะไรคือข้อเสนอของนาย?"

ภาคินถอนหายใจยาว "ข้อเสนอของฉัน… คือการแต่งงานกับฉัน"

ประโยคนั้นราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางใจของลลิล เธอเบิกตากว้างแทบไม่เชื่อหูตัวเอง "แต่งงาน? นายพูดเรื่องบ้าอะไร! ฉันไม่มีวันแต่งงานกับนายเด็ดขาด!" เธอตะโกนกลับด้วยเสียงที่ดังกว่าเดิม ​ความโกรธแค้นปะทุขึ้นอีกครั้ง

"เธอไม่มีทางเลือกอื่น" ภาคินพูดเสียงเรียบ แต่แววตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "ถ้าเธอต้องการให้ครอบครัวของเธอปลอดภัย ถ้าเธอต้องการให้ทุกอย่างกลับมาเหมือนเดิม… เธอต้องแต่งงานกับฉัน"

"ทำไมนายถึงทำแบบนี้!" ลลิลตะโกนถามทั้งน้ำตา "ทำไมนายถึงอยากแต่งงานกับฉัน! ​นายเกลียดฉันไม่ใช่เหรอ!"

"ฉันไม่ได้เกลียดเธอ" ภาคินตอบช้าๆ ราวกับกำลังพิจารณาคำพูดของตัวเอง "แต่ความรู้สึกของฉัน… มันซับซ้อนกว่านั้น"

"ซับซ้อน? มันไม่ซับซ้อนเลย!" ลลิลสวนกลับ "นายทำลายชีวิตฉัน! ​นายทำให้ฉันต้องเสียใจ! แล้วตอนนี้จะมาขอแต่งงานงั้นเหรอ! นายคิดว่าฉันโง่ขนาดนั้นเลยเหรอ!"

"ฉันรู้ว่าฉันทำผิดกับเธอ" ภาคินยอมรับ "และฉันก็เสียใจกับมัน แต่สิ่งที่เกิดขึ้น… มันมีเหตุผลที่ซับซ้อนกว่าที่เธอคิด"

"เหตุผลเหรอ!" ลลิลหัวเราะเยาะ "เหตุผลของนายคืออะไร! การแก้แค้น! การทำลายชีวิตฉันให้ย่อยยับ! ใช่ไหม!"

"มันไม่ใช่ทั้งหมด" ภาคินพยายามอธิบาย "แต่มันเป็นส่วนหนึ่ง… และตอนนี้… มันเป็นวิธีเดียวที่ฉันจะช่วยเธอได้"

ลลิลส่ายหน้าอย่างไม่เชื่อ "ฉันไม่มีวัน… ไม่มีวันแต่งงานกับนายเด็ดขาด! ถึงแม้จะต้องเสียทุกอย่างไป ฉันก็ไม่ยอม!"

"ถ้าเธอไม่ยอม…" ภาคินเว้นจังหวะ "…ครอบครัวของเธอจะถูกฟ้องล้มละลาย พ่อของเธอจะต้องติดคุก และทุกอย่างที่พวกเขาสร้างมา จะพังทลายลงในพริบตา"

คำพูดของภาคินกรีดลึกเข้าไปในใจของลลิล เธอรู้ว่าเขาไม่ได้โกหก เขาคือภาคิน เขาคือทายาทพันล้าน ผู้มีอำนาจทุกอย่างในมือ เขาพูดอะไรก็ทำได้

"นายมันใจร้าย!" ลลิลตะโกนออกมาอย่างสิ้นหวัง "นายมันปีศาจ!"

"ฉันรู้" ภาคินยอมรับ "แต่ฉันกำลังยื่นมือเข้ามาช่วยเธอ… และครอบครัวของเธอ"

ลลิลทรุดตัวลงนั่งบนพื้น เธอรู้สึกอ่อนแรงไปทั้งตัว ข้อเสนอของภาคินมันหนักอึ้งเกินกว่าที่เธอจะแบกรับไหว การแต่งงานกับคนที่เธอเกลียดชังที่สุด มันคือฝันร้ายที่กำลังจะกลายเป็นจริง แต่ในขณะเดียวกัน… การปฏิเสธหมายถึงการสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง

"คิดให้ดี ลลิล" ภาคินพูดเสียงนุ่มลง "นี่เป็นโอกาสเดียวที่เธอจะได้ช่วยครอบครัวของเธอ"

ลลิลเงยหน้ามองภาคิน ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความสับสน เจ็บปวด และความแค้น แต่สิ่งที่ชัดเจนที่สุด คือความสิ้นหวัง เธอรู้ดีว่าเธอไม่สามารถทำให้ครอบครัวของเธอต้องรับผิดชอบกับความผิดพลาดของเธอเองได้

"ถ้าฉันแต่งงานกับนาย…" ลลิลถามเสียงสั่น "…นายจะรักษาสัญญาใช่ไหม"

ภาคินพยักหน้า "ฉันรักษาสัญญาเสมอ"

"แล้ว… หลังแต่งงาน…" ลลิลถามต่อ "…เราจะเป็นยังไง"

ภาคินมองลึกเข้าไปในดวงตาของลลิล "เราจะใช้ชีวิตคู่… ในฐานะสามีภรรยา"

คำตอบนั้นทำให้ลลิลรู้สึกเหมือนถูกบีบคั้นลมหายใจ เธอต้องทำใจยอมรับชะตากรรมที่โหดร้ายนี้ การแต่งงานกับภาคิน ไม่ใช่เพื่อความรัก แต่มันคือการแลกเปลี่ยน การเสียสละ เพื่อปกป้องครอบครัว

"ตกลง" ลลิลเอ่ยออกมาเสียงแผ่วเบา ราวกับเสียงกระซิบ "ฉันจะแต่งงานกับนาย"

ภาคินมองลลิลด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก เขายื่นมือมาหาเธอ "ลุกขึ้นมา ลลิล"

ลลิลลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะคว้ามือของภาคินไว้ เขาออกแรงดึงเธอให้ลุกขึ้นยืน ท่ามกลางความเงียบที่ปกคลุมไปด้วยความรู้สึกอันหลากหลาย

"เราจะแต่งงานกันสัปดาห์หน้า" ภาคินประกาศเสียงดังฟังชัด ราวกับเป็นการตัดสินใจที่เด็ดขาด

ลลิลยืนนิ่ง ตัวชาไปทั้งตัว สัปดาห์หน้า… ชีวิตของเธอจะเปลี่ยนไปตลอดกาล เธอจะต้องแต่งงานกับภาคิน ผู้ชายที่เธอเกลียดชังที่สุดในชีวิต

"ฉันจะจัดการทุกอย่างให้" ภาคินกล่าวต่อ "เธอไม่ต้องกังวลเรื่องอะไรอีกแล้ว"

แต่ลลิลรู้ดีว่านี่ไม่ใช่จุดจบ แต่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของความเจ็บปวดที่กำลังจะถาโถมเข้ามา เธอต้องใช้ชีวิตอยู่กับภาคิน ต้องเผชิญหน้ากับความลับที่กำลังจะถูกเปิดเผย และที่สำคัญ… เธอต้องปกปิดความลับที่ใหญ่ที่สุด ที่กำลังก่อตัวขึ้นในท้องของเธอ

ภาคินมองลลิลด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความซับซ้อน ราวกับเขากำลังพยายามอ่านใจเธอ "ฉันรู้ว่าเธอเกลียดฉัน… แต่เธอจะต้องเข้าใจ"

"เข้าใจอะไร!" ลลิลถามด้วยความโกรธ "เข้าใจว่านายทำลายชีวิตฉัน! เข้าใจว่านายบังคับฉัน! นั่นคือสิ่งที่ฉันต้องเข้าใจเหรอ!"

"เข้าใจ… ว่าทำไมเราถึงมาอยู่ตรงนี้" ภาคินตอบ ดวงตาของเขาสั่นไหวเล็กน้อย "บางที… มันอาจไม่ใช่เรื่องบังเอิญทั้งหมด"

คำพูดนั้นของภาคิน ทำให้ลลิลรู้สึกสงสัยยิ่งกว่าเดิม อะไรคือสิ่งที่เขาพยายามจะบอก? อะไรคือความลับที่เชื่อมโยงพวกเขาเข้าไว้ด้วยกัน?

ในขณะที่ลลิลกำลังจมอยู่กับความคิดอันสับสน ภาคินก็โน้มตัวลงมาใกล้ ใบหน้าของเขาอยู่ห่างจากเธอเพียงไม่กี่นิ้ว ลลิลรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขาที่รดรินอยู่บนใบหน้า

"เตรียมตัวให้พร้อม ลลิล" ภาคินกระซิบเสียงแหบพร่า "ชีวิตของเรา… กำลังจะเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง"

ก่อนที่ลลิลจะได้ตอบอะไร ภาคินก็ผละออกไป ทิ้งให้เธอยืนนิ่งอยู่คนเดียวภายใต้สายตาที่เปี่ยมไปด้วยความหมายของเขา ลลิลรู้ว่าเธอได้ตอบตกลงข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้ และนั่นหมายถึงการก้าวเข้าสู่สมรภูมิแห่งความลับ และการแก้แค้น ที่เธออาจจะไม่มีวันชนะ