"เธอจะทำลายชีวิตของฉัน... หรือคะ" เสียงของลลิลแผ่วเบาเหมือนกระซิบ ราวกับไม่เชื่อในสิ่งที่ตัวเองได้ยิน ดวงตาคู่สวยเต็มไปด้วยน้ำตาที่เอ่อคลออีกครั้ง เธอรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังพังทลายลงตรงหน้า
ภาคินหยุดชะงักที่หน้าประตูห้องทำงาน เขาหันกลับมามองลลิล แววตาของเขาฉายประกายบางอย่างที่ยากจะคาดเดา อาจเป็นความเจ็บปวดที่ซ่อนเร้น หรืออาจเป็นความเด็ดเดี่ยวที่กำลังจะนำไปสู่การกระทำอันโหดร้าย
"ใช่... ฉันจะทำลายทุกอย่าง" ภาคินยืนยันเสียงหนักแน่น "ฉันจะทำลายชื่อเสียงของเธอ... ฉันจะทำลายธุรกิจของเธอ... และฉันจะทำลายทุกอย่างที่เธอรัก... เพื่อให้เธอรู้ว่า... การถูกพรากทุกอย่างไปมันเป็นอย่างไร!"
ลลิลสั่นสะท้านไปทั้งตัว เธอไม่เคยเห็นภาคินในแววตาที่เย็นชาและเต็มไปด้วยความอาฆาตมาดร้ายขนาดนี้มาก่อน
"แต่... แต่คุณภาคินคะ... ทำไม... ทำไมคุณถึงเชื่อคำพูดของคนอื่น... โดยไม่ฟังดิฉันเลย... ดิฉัน... ดิฉันบริสุทธิ์นะคะ!" ลลิลพยายามอธิบายอีกครั้ง ทั้งที่รู้ว่ามันอาจจะสายเกินไป
"บริสุทธิ์เหรอ!" ภาคินหัวเราะเยาะอย่างเจ็บปวด "แล้วทำไมเธอถึงต้องไปแอบติดต่อกับคู่แข่งของฉัน! ทำไมเธอถึงต้องรับข้อเสนอที่พวกเขาหยิบยื่นให้! ถ้าเธอไม่ได้คิดจะหักหลังฉันจริงๆ!"
"ดิฉันไม่ได้แอบติดต่อ! ดิฉันไม่ได้รับข้อเสนอ! คุณภาคินเข้าใจผิดไปหมดแล้ว!" ลลิลพยายามจะควบคุมอารมณ์ของตัวเอง แต่เสียงของเธอก็ยังคงสั่นเครือ "คนในรูปนั่น... เขาคือทนายความที่ดิฉันไปปรึกษาเรื่อง... เรื่องที่ดินของเราค่ะ! ที่ดินที่พ่อของคุณเคยยกให้คุณภาคิน... และคุณพ่อของดิฉันก็เคยเป็นผู้จัดการมรดก... ดิฉันแค่ไปขอคำปรึกษาว่า... จะทำอย่างไรให้ที่ดินผืนนั้น... กลับมาเป็นของเรา... ของเราสองคน..."
คำพูดของลลิลทำเอาภาคินถึงกับอึ้งไป เขายืนนิ่งไปชั่วขณะหนึ่ง ราวกับกำลังประมวลผลข้อมูลที่เพิ่งได้รับ
"ที่ดิน... ที่ดินของเราสองคน... เธอหมายความว่าอย่างไร!" ภาคินถามเสียงเข้มขึ้นเล็กน้อย แววตาที่เคยเต็มไปด้วยความเกลียดชัง เริ่มมีร่องรอยของความสงสัย
"ใช่ค่ะ... ที่ดินผืนนั้น... มันไม่ใช่แค่ที่ดินธรรมดา... มันมีความลับบางอย่างซ่อนอยู่... ความลับที่เชื่อมโยง... คุณภาคิน... และครอบครัวของดิฉัน..." ลลิลตัดสินใจแล้วว่าถึงเวลาแล้วที่เธอจะต้องเปิดเผยความจริงทั้งหมด ถึงแม้ว่ามันจะเจ็บปวดแค่ไหนก็ตาม
"ความลับ... อะไร... เธอพูดให้ชัดๆ!" ภาคินก้าวเข้ามาใกล้ลลิลอีกครั้ง คราวนี้ความสงสัยและความอยากรู้อยากเห็นเริ่มเข้ามาแทนที่ความโกรธแค้น
"ความจริงก็คือ... ที่ดินผืนนั้น... ไม่ได้เป็นของคุณภาคินโดยสมบูรณ์... มันเป็น... มันเป็นส่วนหนึ่งของมรดก... ของครอบครัวดิฉัน... ที่ถูก... ถูกยักยอกไป... โดย... โดยคุณพ่อของคุณภาคิน... เมื่อหลายปีก่อน..." ลลิลพูดไปก็สะอื้นไป น้ำตาไหลพราก
ภาคินยืนนิ่งอึ้ง เขาไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อนเลยในชีวิต
"อะไรนะ! พ่อของฉัน... ยักยอกมรดกของครอบครัวเธอ! เธอพูดเหลวไหลอะไร!" ภาคินตวาดเสียงดัง แต่คราวนี้มีความสั่นเครือในน้ำเสียงของเขา
"ดิฉันไม่ได้เหลวไหลค่ะ! คุณภาคิน... คุณพ่อของคุณ... ท่านเคยเป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจกับคุณพ่อของดิฉัน... และท่านก็เป็นผู้จัดการมรดก... เมื่อคุณพ่อของดิฉันเสียชีวิต... ท่านก็... ท่านก็ใช้โอกาสนั้น... ยักยอกที่ดินแปลงสำคัญ... แปลงที่เก็บความลับบางอย่างไว้... ไปเป็นของตัวเอง..." ลลิลเล่าพร้อมกับหยิบเอาเอกสารเก่าๆ ออกมาจากกระเป๋า
"นี่ค่ะ... นี่คือหลักฐาน... เป็นสัญญากู้ยืม... และเอกสารการโอนที่ดิน... ที่คุณพ่อของคุณภาคิน... ทำขึ้นอย่างลับๆ... โดยใช้ชื่อของคุณพ่อดิฉันเป็นผู้ค้ำประกัน... และเมื่อคุณพ่อดิฉันไม่สามารถชำระหนี้ได้... ที่ดินแปลงนั้น... ก็ตกเป็นของคุณพ่อคุณภาคินไป... แต่... แต่มีเงื่อนไขบางอย่าง... ที่ซ่อนอยู่ใน... เอกสารฉบับจริง..."
ภาคินรับเอกสารมาดูด้วยมือที่สั่นเทา เขารู้สึกเหมือนถูกตบหน้าอย่างแรง ความจริงที่ลลิลพูดนั้นมันโหดร้ายเกินกว่าที่เขาจะรับได้
"เป็นไปไม่ได้... พ่อของฉัน... ไม่มีทางทำแบบนั้น..." ภาคินพึมพำกับตัวเอง
"ดิฉันก็ไม่อยากเชื่อเหมือนกันค่ะ... คุณภาคิน... แต่... แต่ความจริงมันก็คือความจริง... และ... และที่ดิฉันไปพบคุณทนาย... ก็เพราะ... เพราะดิฉันอยากจะ... คืนที่ดินผืนนั้นให้กับคุณภาคิน... ดิฉันอยากจะ... แก้ไขความผิด... ที่ครอบครัวของคุณ... เคยก่อไว้... โดยไม่ให้คุณภาคินต้องรู้... เพราะดิฉันกลัวว่า... คุณภาคินจะเข้าใจผิด... เหมือนที่กำลังเกิดขึ้นตอนนี้..."
ลลิลเงยหน้ามองภาคิน น้ำตาของเธอไหลอาบแก้ม แต่คราวนี้มีความเด็ดเดี่ยวแฝงอยู่ในแววตา
"ดิฉัน... ดิฉันไม่ได้ต้องการอะไรจากคุณภาคินเลย... นอกจาก... นอกจากจะคืนสิ่งที่เป็นของคุณ... และ... และขอให้คุณภาคิน... ให้อภัย... ในสิ่งที่ครอบครัวของคุณ... เคยทำไว้..."
ภาคินยืนนิ่งไป เขาไม่รู้จะพูดอะไร เขารู้สึกสับสน และเจ็บปวดไปพร้อมๆ กัน ความเข้าใจผิดครั้งใหญ่นี้มันได้ทำลายความสัมพันธ์ของเขากับลลิลไปแล้วอย่างรุนแรง
"แล้ว... แล้วทำไมเธอถึงไม่บอกฉัน... ตั้งแต่แรก!" ภาคินถามเสียงเครือ
"เพราะ... เพราะดิฉันกลัว... กลัวว่าคุณภาคินจะเกลียดดิฉัน... กลัวว่าคุณภาคินจะคิดว่าดิฉัน... อยากจะเอาเปรียบ... ในเมื่อ... ในเมื่อคุณพ่อของคุณ... เคยทำเรื่องเลวร้ายไว้กับครอบครัวของดิฉัน... ดิฉันกลัวว่าคุณภาคินจะมองว่าดิฉัน... กำลังจะแก้แค้น..." ลลิลสารภาพความในใจ
"แก้แค้นเหรอ!" ภาคินหัวเราะเบาๆ อย่างขมขื่น "ถ้าเธอต้องการแก้แค้น... เธอคงทำไปนานแล้ว... เธอคงไม่ยอมทนอยู่กับฉัน... มาจนถึงทุกวันนี้..."
ภาคินมองเอกสารในมือของเขาอย่างพิจารณา เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นในครอบครัวของเขา
"แล้ว... แล้วข้อเสนอที่พวกเขายื่นให้เธอ... มันคืออะไร!" ภาคินถามเสียงแข็งอีกครั้ง
"ข้อเสนอ... คือ... คือการให้ดิฉัน... เปิดเผยความจริง... เกี่ยวกับที่ดินผืนนั้น... และ... และให้ดิฉัน... นำหลักฐาน... ที่ดิฉันมี... ไปให้... ไปให้... คู่แข่งของคุณภาคิน... เพื่อแลกกับ... กับเงิน... เพื่อให้พวกเขา... นำไปใช้... เล่นงานคุณภาคิน..." ลลิลเล่าด้วยเสียงสั่นเครือ
"อะไรนะ! พวกมัน... พวกมันกล้ามาก!" ภาคินกำหมัดแน่น
"แต่ดิฉัน... ดิฉันปฏิเสธไปแล้วค่ะ! ดิฉันบอกพวกเขาไปแล้วว่า... ดิฉันไม่ต้องการอะไร... นอกจากการคืนความถูกต้อง... และ... และดิฉัน... ดิฉันกำลังจะมอบเอกสารทั้งหมดนี้... ให้กับคุณภาคิน... โดยตรง..."
ลลิลยื่นเอกสารทั้งหมดให้กับภาคินด้วยมือที่สั่นเทา ภาคินรับมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เขาค่อยๆ เปิดอ่านเอกสารเหล่านั้นอย่างละเอียด
เมื่ออ่านจบ ภาคินก็เงยหน้ามองลลิลอีกครั้ง แววตาของเขามีความรู้สึกผิด และเสียใจปรากฏขึ้นอย่างชัดเจน
"ลลิล... ฉัน... ฉันขอโทษ..." ภาคินพูดเสียงแผ่วเบา "ฉัน... ฉันเข้าใจผิดเธอไปหมดเลย..."
ลลิลส่ายหน้าเบาๆ น้ำตาไหลอาบแก้ม "ไม่เป็นไรค่ะ... คุณภาคิน... อย่างน้อย... คุณภาคินก็ได้รับรู้ความจริงแล้ว..."
"แต่... แต่ฉันได้พูด... และทำอะไรที่เลวร้ายกับเธอไว้มากมาย... ฉัน... ฉันไม่รู้ว่า... จะชดเชยอย่างไร..." ภาคินรู้สึกเหมือนถูกมีดกรีดกลางใจ
"แค่คุณภาคิน... จำความจริง... และ... และอย่าให้เรื่องแบบนี้... เกิดขึ้นอีก... ก็พอแล้วค่ะ..." ลลิลพูดพลางยกมือขึ้นปาดน้ำตา
ภาคินก้าวเข้าไปหาลลิล เขาเอื้อมมือไปปาดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มของเธออย่างแผ่วเบา
"ลลิล... ฉัน... ฉันรักเธอ..." ภาคินพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด และความรักที่ท่วมท้น
ลลิลเงยหน้ามองภาคิน แววตาของเธอฉายแววแห่งความหวังริบหรี่
"แต่... แต่ตอนนี้... มันสายเกินไปแล้ว... คุณภาคิน... คุณได้ทำลาย... ทุกอย่างไปแล้ว..."
คำพูดของลลิลเหมือนน้ำเย็นที่สาดลงมาบนเปลวไฟแห่งความหวังของภาคิน เขาได้แต่ยืนมองเธอด้วยความเจ็บปวด
"ไม่... ไม่สายเกินไป... ลลิล... ฉันจะแก้ไขทุกอย่าง... ฉันสัญญา..." ภาคินพยายามจะคว้ามือของลลิลไว้ แต่เธอกลับถอยหนี
"คุณภาคิน... ปล่อยดิฉันไปเถอะค่ะ... ดิฉัน... ดิฉันไม่สามารถ... อยู่กับคุณได้อีกต่อไปแล้ว..."
ลลิลเดินออกจากห้องทำงานไป ทิ้งให้ภาคินยืนนิ่งด้วยความเสียใจ และความเจ็บปวดที่กัดกินหัวใจของเขา
ทายาทพันล้านกับความลับเงาแค้น
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก