เสียงไซเรนของรถตำรวจที่ดังแหวกความเงียบสงัดของยามค่ำคืน ยิ่งเพิ่มความตึงเครียดให้กับบรรยากาศภายในโกดังร้างเก่า นลินยืนตัวแข็งทื่อ หัวใจเต้นระรัวราวกับจะทะลุออกมานอกอก เธอหันมองธาวินที่ยืนอยู่ข้างๆ ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยและไม่ไว้ใจ
"ไม่ใช่ฉัน" ธาวินตอบเสียงเย็นชา "แล้วเธอ... ล่ะ?"
คำถามนั้นเหมือนมีดที่กรีดลงบนบาดแผลเดิม นลินรู้ดีว่าเธอไม่สามารถอธิบายอะไรให้ธาวินฟังได้ในตอนนี้ การที่เธออยู่ที่นี่ การที่พิมพ์อยู่ที่นี่ และการที่ธาวินปรากฏตัวขึ้นมาอย่างไม่คาดฝัน มันทำให้ทุกอย่างดูซับซ้อนเกินกว่าจะอธิบายด้วยคำพูดธรรมดา
"ฉัน... ฉันก็ไม่ได้โทร" นลินตอบเสียงแผ่วเบา เธอเหลือบมองพิมพ์ที่ยังคงนั่งตัวสั่นอยู่บนพื้น
พิมพ์เองก็ดูหวาดกลัวไม่แพ้กัน ดวงตาของเธอเบิกกว้างราวกับกำลังจะหลุดออกมา เธอคงไม่คิดว่าเรื่องราวจะบานปลายไปถึงขั้นนี้
"งั้น... ใคร?" ธาวินถามเสียงเข้ม เขาเดินไปที่ช่องหน้าต่าง ยื่นหน้าออกไปมองข้างนอก
"มีรถตำรวจจอดอยู่สองคัน" ธาวินรายงาน "ดูเหมือนพวกเขาจะรู้ว่าเราอยู่ที่นี่"
ความหวาดกลัวเกาะกุมหัวใจของนลิน เธอรู้ว่านี่คือจุดจบของแผนการทั้งหมด
แผนการที่เธอพยายามจะสร้างขึ้นเพื่อปกป้องพิมพ์ มันกำลังจะพังทลายลง
"พิมพ์... เธอแน่ใจนะว่า... คนที่สั่งให้เธอทำ... คือธาวิน?" นลินหันไปถามพิมพ์อย่างมีความหวังเล็กๆ ว่าบางทีเธออาจจะเข้าใจผิด
พิมพ์เงยหน้ามองนลิน น้ำตาไหลอาบแก้ม "หนู... หนูไม่แน่ใจค่ะพี่นลิน"
"ไม่แน่ใจ?" นลินเอ่ยเสียงหลง "เมื่อกี้เธอยังบอกว่า... "
"หนู... หนูแค่ตกใจค่ะ" พิมพ์พูดเสียงสั่น "ตอนที่คุณธาวินถาม... หนู... หนูสับสนไปหมด"
นลินรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าอย่างแรง ความหวังที่เพิ่งผุดขึ้นมาดับวูบไปทันที
"แล้ว... ใครกันแน่ที่สั่งให้เธอทำ?" นลินถามอีกครั้ง
พิมพ์ส่ายหน้าช้าๆ "หนู... หนูจำไม่ได้จริงๆ ค่ะพี่นลิน... เขา... เขาสวมหมวกปิดบังใบหน้า... แล้วก็... เสียงของเขา..."
เสียงของใคร? เสียงของใครกันแน่ที่พิมพ์ได้ยิน?
ทันใดนั้นเอง ธาวินก็หันกลับมามองนลิน ดวงตาของเขาฉายประกายบางอย่างที่นลินไม่เคยเห็นมาก่อน มันไม่ใช่แค่ความสงสัยอีกต่อไป แต่มันคือความเจ็บปวดที่ซุกซ่อนอยู่
"นลิน..." ธาวินเอ่ยชื่อของเธอ "เธอ... รู้เรื่องนี้ใช่ไหม?"
นลินเม้มปากแน่น เธอไม่สามารถปฏิเสธได้อีกต่อไป
"ฉัน... ฉันรู้" นลินตอบเสียงเบา
"รู้ว่าอะไร?" ธาวินก้าวเข้ามาใกล้นลินอีกครั้ง "รู้ว่าพิมพ์กำลังจะเอาของอะไรไปซ่อน? รู้ว่าใครสั่งให้เธอทำ? หรือ... รู้ว่าทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่กับพิมพ์ในคืนนี้?"
ทุกคำถามของธาวินเหมือนมีดที่กรีดซ้ำลงไปบนรอยแผลเก่า ยิ่งทำให้เธอเจ็บปวด
"ฉัน... ฉันแค่อยากช่วยพิมพ์" นลินพยายามอธิบาย
"ช่วยพิมพ์? หรือ... ช่วยใครบางคน?" ธาวินถามเสียงเหี้ยม "ช่วยคนที่กำลังถูกตามล่า? ช่วยคนที่กำลังจะถูกจับ?"
"ธาวิน! อย่าพูดแบบนั้น!" นลินร้องเสียงดัง
"แล้วฉันควรจะพูดแบบไหนล่ะ นลิน?" ธาวินถามกลับ "เธอ... เคยโกหกฉันมาตลอดไม่ใช่เหรอ? ตั้งแต่ที่เราเจอกันครั้งแรก... จนถึงวันนี้"
คำพูดของธาวินทำให้หัวใจของนลินบีบรัดแน่น เขาพูดถูก เธอโกหกเขามาตลอด
แต่การโกหกเหล่านั้น... ก็เพื่อปกป้อง 'ความลับ' ที่ดำมืดที่สุดของเธอ
"ฉัน... ฉันมีเหตุผล" นลินกล่าว
"เหตุผล?" ธาวินหัวเราะเยาะ "เหตุผลอะไร? หรือว่าเหตุผลของเธอ... คือการปกป้องคนที่กำลังจะพาเธอไปสู่ความพินาศ?"
ทันใดนั้นเอง ประตูโกดังก็ถูกเปิดออกอย่างแรง ตำรวจนายหนึ่งก้าวเข้ามาพร้อมกับปืนที่อยู่ในมือ
"หยุด! อย่าขยับ!"
เสียงตะโกนก้องกังวานทำให้นลินและธาวินต้องผงะ
ตำรวจนายอื่นๆ ก็ทยอยเข้ามา พวกเขาเข้ามาล้อมจับกุมนลินและธาวิน
"พิมพ์... ลุกขึ้น" ตำรวจนายหนึ่งพูดกับพิมพ์
พิมพ์ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนอย่างสั่นเทา
"เธอ... คือพิมพ์ ใช่ไหม?" ตำรวจนายหนึ่งถาม
พิมพ์พยักหน้าตอบ
"เธอ... เป็นพยานในคดีนี้" ตำรวจกล่าว "เราจะพาเธอไปให้ปากคำ"
เมื่อพิมพ์ถูกพาตัวออกไป นลินก็เหลือบมองธาวินอีกครั้ง
ธาวินยืนนิ่ง ดวงตาของเขายังคงจับจ้องมาที่นลิน ราวกับกำลังพยายามจะอ่านใจเธอ
"ทำไม... นลิน?" ธาวินถามเสียงแผ่วเบา "ทำไมเธอถึงทำแบบนี้?"
นลินมองเข้าไปในดวงตาของธาวิน เธอเห็นความเจ็บปวด ความผิดหวัง และความไม่เข้าใจ
เธออยากจะอธิบายทุกอย่างให้เขาฟัง
อยากจะบอกเขาถึง 'ความลับ' ที่เธอซุกซ่อนเอาไว้
แต่... มันสายเกินไปแล้ว
"ฉัน... ฉันขอโทษ" นลินกล่าวได้แค่นั้น
ก่อนที่ตำรวจจะพาเธอออกไป
เมื่อเดินออกจากโกดังร้างเก่า นลินก็เห็นภาพที่ทำให้หัวใจของเธอหยุดเต้น
รถยนต์คันหนึ่งจอดอยู่ริมถนน
และชายคนที่ยืนอยู่ข้างรถคันนั้น...
คือธาวิน...
แต่ไม่ใช่ธาวินที่เธอรู้จัก
ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธแค้น และในมือของเขา... ถือปืนเอาไว้
เขามองมาที่นลินด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง
"เธอ... คิดว่าจะหนีฉันไปได้อีกครั้งเหรอ... นลิน?" เสียงของเขาเต็มไปด้วยความอำมหิต
นลินรู้ดีว่า...
นี่คือการหักหลังครั้งใหญ่
และมันกำลังจะจบลงด้วยหายนะ
รักลวงหัวใจถูกหักหลัง
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก