เสียงปิดประตูดังสนั่นราวกับจะสะท้อนก้องอยู่ในโสตประสาทของนลินนานนับชั่วโมง ธาวินจากไปแล้ว ทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่าและความรู้สึกผิดที่กัดกินหัวใจ รอยฉีกขาดของเอกสารบนพื้นคือภาพสะท้อนของความสัมพันธ์ที่กำลังพังทลาย
เมื่อธาวินจากไปแล้ว นลินทรุดตัวลงนั่งกับพื้น น้ำตาที่เคยพยายามกลั้นไว้ บัดนี้ก็ไหลรินออกมาอย่างไม่อาจห้ามได้ เธอไม่รู้ว่าธาวินได้เห็นอะไรในเอกสารเหล่านั้น แต่เธอรู้ดีว่ามันคือสิ่งที่เธอพยายามซ่อนไว้มาตลอด
ความทรงจำในอดีตที่เคยเลือนราง บัดนี้กลับฉายภาพชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ราวกับภาพยนตร์ในความฝัน ภาพของวันวานที่เธอเคยมีความสุข ภาพของรอยยิ้มของพ่อ ภาพของใบหน้าอันอ่อนโยนของแม่ที่กำลังป่วยหนัก ภาพของการตัดสินใจที่ยากลำบากที่เธอต้องเผชิญ
เธอจำได้ถึงวันนั้น วันที่หมอแจ้งข่าวร้ายเกี่ยวกับอาการป่วยของแม่ แพทย์วินิจฉัยว่าแม่มีเวลาเหลืออีกไม่มากนัก และต้องได้รับการรักษาที่แพงหูฉี่ การรักษาที่จะยืดชีวิตของเธอออกไปได้อีกระยะหนึ่ง แต่ในขณะเดียวกันก็ต้องแลกมาด้วยเงินจำนวนมหาศาล
“เราต้องทำยังไงคะคุณหมอ?” เธอถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
“มีทางเดียวครับคุณนลิน… การรักษาด้วยเทคโนโลยีใหม่ล่าสุด… แต่มันมีค่าใช้จ่ายสูงมาก…” คุณหมออธิบายถึงวิธีการรักษาที่อาจจะช่วยได้ แต่ก็มีความเสี่ยงและค่าใช้จ่ายที่สูงลิ่ว
นลินมองหน้าพ่อ พ่อของเธอเองก็ดูสิ้นหวังไม่ต่างกัน เขาพยายามหาเงินทุกวิถีทาง แต่เงินที่ได้มาก็ยังไม่เพียงพอ
“ผม… ผมไม่รู้จะทำยังไงแล้วนลิน” พ่อของเธอกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง
ในเวลานั้นเอง ธาวินในวัยหนุ่มที่ยังคงใสซื่อและเชื่อมั่นในความรักของเธอก็เข้ามาในชีวิต
“นลิน… ถ้าเธอต้องการอะไร ฉันพร้อมจะช่วยนะ” ธาวินพูดด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความรักและความหวัง
แต่แล้ว… ความคิดบางอย่างก็ผุดขึ้นมาในหัวของนลิน ความคิดที่เกิดจากความสิ้นหวังและความรักที่มีต่อครอบครัว
เธอจำได้ว่า พ่อของเธอเคยมีปัญหาทางการเงินมาก่อน และเคยมี ‘ข้อตกลง’ บางอย่างกับใครบางคน ซึ่งเป็นสัญญาที่ไม่ชอบมาพากล
“พ่อคะ… พ่อเคยมี ‘ข้อตกลง’ กับใครบางคนใช่ไหมคะ?” เธอถามพ่อด้วยความหวังริบหรี่
พ่อของเธอหน้าซีดลงทันที “เรื่องนั้น… มันเป็นเรื่องในอดีตแล้วนะลูก”
“แต่พ่อคะ… ถ้าเราสามารถใช้ ‘ข้อตกลง’ นั้น… เพื่อ… เพื่อรักษาแม่ได้ล่ะคะ?”
พ่อของเธอมองหน้านลินด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกังวล “แต่มันอันตรายนะลูก… มันอาจจะทำให้เราลำบากกว่าเดิมก็ได้”
“แต่เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้วนี่คะพ่อ!” น้ำเสียงของนลินเต็มไปด้วยความอ้อนวอน
ท้ายที่สุด พ่อของเธอก็จำใจยอมตกลง นลินได้พบกับบุคคลที่พ่อของเธอเคยทำ ‘ข้อตกลง’ ด้วย บุคคลที่ดูดีมีชาติตระกูล แต่แววตาของเขากลับซ่อนเร้นความเย็นชาเอาไว้
“ถ้าเธอต้องการเงิน… ฉันมีให้” บุคคลผู้นั้นกล่าว “แต่เธอต้องทำตามข้อตกลงของฉัน”
“ข้อตกลงอะไรคะ?” นลินถาม
“เธอต้อง… ทำให้ลูกชายของฉัน… หลงรักเธอ… และแต่งงานกับเธอ”
นลินตกใจมาก “แต่… แต่ฉันรักธาวินอยู่นะคะ”
“ถ้าเธอไม่ทำ… ฉันก็ไม่ให้เงิน… แล้วแม่ของเธอก็จะ… ต้องตาย” บุคคลผู้นั้นยื่นคำขาด
หัวใจของนลินบีบรัด เธอต้องเลือกระหว่างความรักที่มีต่อธาวิน กับชีวิตของแม่
“ฉัน… ฉันตกลง” เธอตอบเสียงแผ่ว
เธอจำได้ถึงความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นในวันนั้น วันที่เธอต้องหลอกใช้ความรักของธาวิน วันที่เธอต้องโกหกเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า วันที่เธอต้องสร้างเรื่องราวขึ้นมาเพื่อปกปิดความจริง
เธอจำได้ถึงวันที่เธอต้องแสร้งทำเป็นไม่รักธาวิน วันที่เธอต้องปฏิเสธความรักของเขา วันที่เธอต้องเห็นเขาทุกข์ทรมาน เพราะการตัดสินใจของเธอ
ในเอกสารที่ธาวินเห็น… คือ ‘ข้อตกลง’ ระหว่างเธอกับบุคคลผู้นั้น มันคือสัญญาที่ระบุถึงเงื่อนไขทั้งหมด ซึ่งรวมถึงการทำให้ธาวินหลงรักเธอ และการแต่งงานกัน
แต่… ธาวินไม่รู้เลยว่า… ‘ข้อตกลง’ นั้น… ไม่ได้มีเพียงเท่านี้
เธอจำได้ถึงวันแต่งงานของเธอกับธาวิน วันที่เธอต้องแสร้งทำเป็นมีความสุข ทั้งที่ในใจเต็มไปด้วยความเจ็บปวด วันที่เธอต้องโกหกเขาว่าเธอรักเขาอย่างสุดหัวใจ
แล้ว… ความทรงจำอีกส่วนหนึ่งก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้น… ภาพที่เธอพยายามลบเลือน… ภาพที่เธอไม่อยากจดจำ
เธอจำได้ถึงคืนนั้น… คืนที่เธอต้อง…
“ไม่!” นลินร้องออกมาเสียงหลง เธอพยายามสลัดความทรงจำนั้นออกไป แต่มันกลับฝังลึกเกินกว่าจะลบได้
ในเอกสารที่ธาวินเห็น… มันไม่ใช่แค่ ‘ข้อตกลง’ แต่มันมี ‘ภาคผนวก’ ที่ซ่อนอยู่… ภาคผนวกที่ระบุถึง ‘ภารกิจ’ บางอย่างที่เธอต้องทำให้สำเร็จ
เธอจำได้ถึงใบหน้าของ ‘บุคคล’ คนนั้น… ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์และอำมหิต
“เธอต้องทำตามที่ฉันสั่ง… หรือไม่… แม่ของเธอก็จะ… ต้องตาย”
และ ‘คำสั่ง’ นั้น… ก็คือสิ่งที่ทำให้ธาวินต้องตกอยู่ในอันตราย…
นลินเริ่มเข้าใจแล้ว… ทำไมเธอถึงต้องโกหก… ทำไมเธอถึงต้องสร้างเรื่องราวที่ซับซ้อน… เพื่อปกป้องธาวิน… เพื่อปกป้องตัวเอง… จาก ‘บุคคล’ ที่คอยบงการอยู่เบื้องหลัง
แต่… ธาวินไม่เข้าใจ… เขาเห็นเพียงแค่ ‘คำโกหก’ ของเธอ… เขาเห็นเพียงแค่ ‘ความลับ’ ที่เธอซ่อนไว้… เขาไม่รู้เลยว่า… ภายใต้คำโกหกเหล่านั้น… มันมี ‘ความจริง’ ที่เจ็บปวดกว่านั้นอีกมากมาย
เธอหยิบเศษกระดาษที่ธาวินฉีกทิ้งขึ้นมาทีละชิ้น พยายามปะติดปะต่อมันเข้าด้วยกัน แม้ว่ามันจะยากลำบากเพียงใดก็ตาม
“ฉัน… ฉันต้องบอกเขา… ฉันต้องอธิบายให้เขาเข้าใจ…” เธอพึมพำกับตัวเอง
แต่… เธอจะอธิบายยังไง? เขาคงไม่เชื่อเธออีกต่อไปแล้ว… เขาคงมองเธอเป็นเพียง ‘คนโกหก’ คนหนึ่ง…
เธอจำได้ถึงเหตุการณ์บางอย่างที่เกิดขึ้นหลังจากแต่งงานกับธาวิน การกระทำบางอย่างของเธอที่ดูเหมือนจะ ‘ทำร้าย’ เขา… แต่จริงๆ แล้ว… มันคือการ ‘ปกป้อง’ เขา…
เธอจำได้ถึงตอนที่เธอ…
“ไม่! พอแล้ว!” นลินตะโกนออกมาอีกครั้ง เธอไม่สามารถทนรับความทรงจำอันโหดร้ายได้อีกต่อไป
เธอเงยหน้ามองเพดาน ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยความรัก บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความสิ้นหวัง
เธอรู้ดีว่า… ความลับที่เธอแบกรับอยู่… มันกำลังจะทำลายทุกสิ่งทุกอย่าง…
แต่… เธอจะทำยังไง? เธอจะสู้กับ ‘บุคคล’ นั้นได้อย่างไร? เธอจะช่วยธาวินได้อย่างไร?
เธอ… ต้องหาทาง… ต้องหาทางที่จะเปิดเผยความจริง… โดยที่ธาวินต้องปลอดภัย…
เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา… และกดเบอร์โทรศัพท์ที่เธอไม่เคยอยากจะกดมันมาก่อน…
“ฮัลโหล… ฉัน… ฉันต้องการความช่วยเหลือ…”
รักลวงหัวใจถูกหักหลัง
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก