ค่ำคืนนั้นเงียบสงัด ราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุน นลินนั่งเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง ดวงตาของเธอแดงก่ำจากการร้องไห้ ภาพของธาวินที่เดินจากไปพร้อมกับเศษกระดาษที่ฉีกขาด ยังคงติดตรึงอยู่ในมโนสำนึกของเธอ
เธอได้รู้ความจริงทั้งหมดแล้ว ความจริงที่เธอพยายามหนีมาตลอด ความจริงที่ทำให้เธอต้องโกหก และสร้างเรื่องราวอันซับซ้อนขึ้นมา
เมื่อเช้าตรู่ นลินได้ตัดสินใจทำในสิ่งที่เธอคิดว่าดีที่สุด เธอได้ติดต่อ ‘บุคคล’ คนนั้น เพื่อขอความช่วยเหลือในการเปิดเผยความจริงทั้งหมด
“ฉันจะบอกทุกอย่าง… ถ้าคุณ… สัญญาว่าจะไม่ทำร้ายธาวินอีก”
“เธอแน่ใจหรือ นลิน? ถ้าเธอทำแบบนั้น… เธอจะสูญเสียทุกอย่าง… รวมถึงความสัมพันธ์กับธาวินด้วย” เสียงของ ‘บุคคล’ นั้นเยียบเย็นราวกับน้ำแข็ง
“ฉันยอมรับได้… ถ้ามันหมายถึงความปลอดภัยของเขา”
“ดี… ฉันจะให้โอกาสเธอ… แต่จำไว้… ถ้าเธอคิดจะหักหลังฉัน… เธอจะเสียใจยิ่งกว่าเดิม”
ตอนนี้ นลินกำลังรอคอย… รอคอยเวลาที่เธอจะได้เผชิญหน้ากับธาวินอีกครั้ง… รอคอยเวลาที่จะได้บอกความจริงทั้งหมด… แม้ว่ามันจะเจ็บปวดเพียงใดก็ตาม
เสียงกุญแจไขประตูดังขึ้น นลินสะดุ้งเฮือก เธอหันไปมอง ทันใดนั้น… ธาวินก็ปรากฏตัวขึ้นที่หน้าประตู
“ธาวิน?” เธออุทานด้วยความตกใจ “คุณ… คุณกลับมาทำไม?”
ธาวินก้าวเข้ามาในห้อง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและความผิดหวัง ดวงตาของเขาแดงก่ำราวกับจะลุกเป็นไฟ
“ฉันกลับมา… เพื่อขอคำอธิบาย… จากเธอ… นลิน”
เขาถือเอกสารในมือ… เอกสารที่ถูกปะติดปะต่อขึ้นมาใหม่… เป็นเอกสารฉบับสมบูรณ์… ที่เขาได้มาจาก ‘บุคคล’ คนนั้น
“ฉันได้รู้ ‘ความจริง’ ทั้งหมดแล้ว… นลิน” เขาพูดเสียงเครือ “ฉันได้รู้ว่าเธอ… ไม่ได้รักฉันเลย… ตั้งแต่แรก… เธอแค่… ถูกบังคับ”
นลินมองเอกสารในมือของธาวินด้วยความหวาดหวั่น เธอรู้ว่า ‘บุคคล’ นั้น… ได้ทำตามสัญญา… และมอบเอกสารฉบับสมบูรณ์ให้กับเขา
“ธาวิน… ฟังฉันนะ…”
“ไม่ต้อง! ฉันไม่อยากฟังอะไรอีกแล้ว!” เขาตะโกนกลับ “ฉันเห็นทุกอย่างแล้ว… ฉันเห็น ‘แผนการ’ ทั้งหมดของเธอ… แผนการที่จะหลอกใช้ฉัน… แผนการที่จะทำลายฉัน… แผนการที่จะ… ทำให้ฉันเจ็บปวด”
เขาเดินเข้ามาใกล้อีกนิด สายตาของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความแค้น “เธอรู้ไหม… นลิน… ฉันเชื่อใจเธอมาตลอด… ฉันมอบหัวใจทั้งดวงให้กับเธอ… แต่เธอ… กลับหักหลังฉัน… อย่างโหดร้ายที่สุด”
“ไม่ใช่… ธาวิน… มันไม่ใช่อย่างนั้น…” นลินพยายามจะอธิบาย แต่คำพูดของเธอกลับจมหายไปในความเจ็บปวดของเขา
“แล้วมันเป็นอย่างนั้นยังไง? บอกฉันสิ! บอกฉันให้หมด! ว่าทำไมเธอถึงทำแบบนี้กับฉัน!” เขาบีบคั้นคำพูดออกมาทีละคำ ราวกับว่าแต่ละคำนั้นเต็มไปด้วยพิษร้าย
“ฉัน… ฉันถูกบังคับ…” น้ำเสียงของนลินสั่นเครือ “ฉัน… ฉันต้องทำเพื่อ… เพื่อรักษาชีวิตแม่ของฉัน…”
“แม่ของเธอ? แม่ของเธอป่วย? และเธอ… ใช้เรื่องนั้น… มาหลอกลวงฉัน?” ธาวินหัวเราะออกมาอย่างเจ็บปวด “เธอคิดว่าฉันจะเชื่ออีกหรือไง? เธอคิดว่าฉันโง่ขนาดนั้นเลยหรือไง?”
“มันเป็นความจริง… ธาวิน… ฉัน… ฉันต้องทำสัญญา… กับ… กับพ่อของ… พ่อของเธอ… พ่อของเธอ… ต้องการให้ฉัน… แต่งงานกับเธอ… เพื่อ… เพื่อให้ได้เงิน… มารักษาแม่…”
“พ่อของฉัน?” ธาวินส่ายหน้า “พ่อของฉัน… ไม่เคยทำอะไรแบบนั้น… เขาเป็นคนดี… เขาไม่เคย…”
“มันไม่ใช่พ่อของเธอ… ธาวิน…” นลินกล่าวเสียงเบา “มันคือ… ‘บุคคล’ ที่คอยบงการอยู่เบื้องหลัง… เขา… เขาบังคับให้ฉันทำ… และ… และถ้าฉันไม่ทำ… แม่ของฉัน… จะต้องตาย…”
ธาวินมองหน้านลินด้วยความสับสน เขาพยายามจะปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมด แต่มันก็ยังดูเลือนลางเกินไป
“ใคร? ใครคือ ‘บุคคล’ คนนั้น? แล้วเขาต้องการอะไรจากเธอ? จากฉัน?”
“เขา… เขาต้องการ… ต้องการให้ฉัน… ทำร้ายเธอ…” นลินกล่าวเสียงแผ่ว “เขา… เขาต้องการให้ฉัน… ทำให้เธอ… ตกอยู่ในอันตราย…”
“ทำร้ายฉัน? อันตราย? เธอหมายความว่ายังไง?” ธาวินถาม ดวงตาของเขาฉายแววของความกลัว
“ฉัน… ฉันต้อง… แสร้งทำเป็น… รักเธอ… แล้วก็… แล้วก็… หลอกล่อให้เธอ… เข้าไปสู่… กับดัก…” นลินกล่าว น้ำตาไหลรินลงมาอาบแก้ม
“กับดัก?” ธาวินแทบจะยืนไม่อยู่ “เธอ… เธอหลอกฉัน… ไปสู่กับดัก… เพื่อ… เพื่อใคร?”
“เพื่อ… เพื่อ ‘บุคคล’ คนนั้น… เขาสั่งให้ฉันทำ…” นลินกล่าวเสียงสั่นเครือ “ฉัน… ฉันทำทุกอย่าง… เพื่อปกป้องเธอ… เพื่อปกป้องชีวิตเธอ…”
ธาวินทรุดตัวลงนั่งบนโซฟา ดวงตาของเขามองไปที่พื้น ราวกับว่าโลกทั้งใบของเขากำลังพังทลาย
“เธอ… เธอทำเพื่อปกป้องฉัน? ทั้งหมดที่เธอทำ… ทั้งหมดที่เธอโกหก… เป็นเพราะเธอต้องการปกป้องฉัน?”
“ใช่… ธาวิน… ฉันรักเธอ… ฉันรักเธอมาก… จนยอมทำทุกอย่าง… แม้กระทั่ง… ทำให้เธอเกลียดฉัน…”
ธาวินเงยหน้าขึ้นมองนลิน ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความสับสน
“ฉัน… ฉันไม่รู้จะเชื่อ… ใครดี… นลิน… ฉัน… ฉันกำลังจะบ้า… ไปแล้ว…”
“ฉันรู้… ธาวิน… ฉันรู้ว่ามันยาก… แต่… ฉันขอให้เธอ… เชื่อฉัน… อย่างน้อย… ครั้งเดียว…”
เขาเงียบไป… นลินไม่รู้ว่าเขาจะเชื่อเธอหรือไม่… เธอไม่รู้ว่าความจริงที่เธอเปิดเผย… จะทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขา… พังทลายลงไปอีก… หรือไม่…
“แล้ว… ‘บุคคล’ คนนั้น… เขาอยู่ที่ไหน… ตอนนี้?” ธาวินถามเสียงเบา
“เขา… เขาอยู่ที่… เขาอยู่ที่…” นลินลังเลที่จะตอบ… เธอรู้ดีว่าถ้าธาวินรู้… เขาจะทำอะไรบางอย่าง… ที่อาจจะนำพาเขาไปสู่… อันตรายอีกครั้ง…
“บอกฉัน… นลิน… บอกฉัน… ฉันจะจัดการ… กับเขาเอง…” ธาวินกล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น…
นลินมองธาวิน… เธอเห็นแววตาของความมุ่งมั่น… แววตาของความกล้าหาญ… แววตาของความรัก… ที่ยังคงมีให้เธอ…
เธอรู้ดีว่า… การต่อสู้ครั้งนี้… ยังไม่จบ… และความจริงที่กำลังจะเปิดเผย… อาจจะเจ็บปวดยิ่งกว่าเดิม…
แต่… เธอพร้อมแล้ว… ที่จะเผชิญหน้ากับมัน… เพื่อธาวิน… เพื่อความรักของพวกเขา…
“เขา… เขาอยู่ที่…” นลินสูดหายใจลึก… และบอกสถานที่ที่ ‘บุคคล’ คนนั้นอยู่…
รักลวงหัวใจถูกหักหลัง
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก