“ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว…” คำพูดของธามก้องอยู่ในหูของพิมพ์ ราวกับเสียงระฆังที่ดังเตือนถึงหายนะที่กำลังจะมาเยือน เธอจ้องมองใบหน้าของธามที่เต็มไปด้วยความเย็นชาอย่างไม่เข้าใจ เหตุใดเขาจึงเย็นชาได้ถึงเพียงนี้ ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้เขาเคยแสดงความอ่อนโยนให้เธอเห็น
“คุณ… คุณหมายความว่ายังไงคะ?” พิมพ์ถามเสียงสั่นเครือ พยายามปลดปล่อยข้อมือที่ถูกกำไว้แน่น แต่แรงของธามนั้นมหาศาลเกินกว่าที่เธอจะต้านทานได้
ธามกระชับมือที่ข้อมือของเธอแน่นขึ้น “ก็อย่างที่เธอเห็นในเอกสารนั่นแหละ พิมพ์” เขาพูดพลางผายมือไปทางกองเอกสารที่ตกเกลื่อนพื้น “ทุกอย่าง… มันมีความหมาย”
พิมพ์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เธอเหลือบมองไปยังเอกสารเหล่านั้นอีกครั้ง ภาพของตัวอักษรที่เรียงร้อยเป็นเรื่องราวอันโหดร้าย ผุดขึ้นมาในหัว ทำให้เธอรู้สึกคลื่นไส้
“ฉัน… ฉันไม่เข้าใจ” เธอพึมพำ
“ไม่เข้าใจ?” ธามหัวเราะเบาๆ ในลำคอ “ก็สมควรแล้ว เพราะเธอไม่เคยรู้เรื่องราวของฉันเลย” เขาเดินนำเธอไปที่โต๊ะทำงานเก่าแก่ แล้วทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้หนังตัวใหญ่ “เธอคิดว่าทำไมฉันถึงต้องการเธอมาอยู่ที่นี่? เธอคิดว่าทำไมฉันถึงยอมเซ็นสัญญาที่ดูเหมือนจะไร้สาระแบบนั้น?”
พิมพ์ส่ายหน้าช้าๆ เธอไม่รู้เลยจริงๆ เธอรู้เพียงแค่ว่า เธอถูกบีบบังคับให้มาอยู่ที่นี่ เพื่อชดใช้หนี้สินของครอบครัวที่เธอไม่เคยแม้แต่จะรับรู้มาก่อน
“ฉันต้องการเธอ… เพื่อแก้แค้น” ธามพูดเสียงเย็นเฉียบ ดวงตาของเขาทอประกายแห่งความอาฆาตแค้น “แก้แค้นคนที่ทำลายชีวิตของฉัน… และคนที่ทำลายชีวิตของครอบครัวฉัน”
คำว่า “แก้แค้น” ทำให้พิมพ์ตัวแข็งทื่อ เธอพยายามย้อนนึกถึงเรื่องราวที่เธอเพิ่งอ่านจากเอกสารเหล่านั้น บันทึกของธามเล่าถึงเหตุการณ์ในอดีตอันเลวร้าย ครอบครัวของเขาถูกหักหลัง ธุรกิจของครอบครัวถูกยึดครอง และพ่อแม่ของเขา… พ่อแม่ของเขาเสียชีวิตไปอย่างน่าเศร้า
“ครอบครัวของคุณ… เสียชีวิต?” พิมพ์ถามเสียงเบา
ธามพยักหน้าช้าๆ “ใช่… และคนที่ทำมันทั้งหมด… ฉันจะไม่มีวันปล่อยเขาไป” เขากล่าว “และเธอนี่แหละ พิมพ์… จะเป็นกุญแจสำคัญที่จะช่วยให้ฉันทำตามความตั้งใจของฉันให้สำเร็จ”
พิมพ์เบิกตากว้างด้วยความตกใจ “ฉัน… ฉันจะช่วยคุณได้ยังไงคะ? ฉันเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาๆ…”
“เธออาจจะคิดอย่างนั้น” ธามพูดพลางลุกขึ้นยืน แล้วเดินไปยืนอยู่เบื้องหน้าของพิมพ์ “แต่เธอ… คือคนที่ครอบครองสิ่งที่ฉันต้องการ”
“สิ่งที่… คุณต้องการ?” พิมพ์ทวนคำอย่างงุนงง
“ใช่” ธามตอบ “สิ่งที่ถูกซ่อนไว้… ซึ่งมีเพียงแค่เธอเท่านั้นที่จะเข้าถึงมันได้”
พิมพ์นึกย้อนไปถึงอดีตของเธอ ถึงความลับที่เธอแบกรับเอาไว้ ความลับที่เธอพยายามหนีมาตลอดชีวิต นี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกว่าความลับของเธออาจจะกลายเป็นสิ่งที่อันตรายยิ่งกว่าเดิม
“คุณ… คุณรู้เกี่ยวกับความลับของฉัน?” พิมพ์ถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหวาดหวั่น
ธามยิ้มอย่างเย้ยหยัน “ฉันรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ พิมพ์” เขาพูดพลางเอื้อมมือมาเชยคางของเธอ “ฉันรู้ว่าเธอมาจากไหน ฉันรู้ว่าเธอหนีอะไรมา และฉันรู้ว่าเธอซ่อนอะไรเอาไว้”
คำพูดของธามทำให้พิมพ์รู้สึกเหมือนถูกถอดเสื้อผ้าออกจนหมดสิ้น เธอรู้สึกเปลือยเปล่าและอ่อนแออย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เธอไม่รู้ว่าเขาหาข้อมูลเกี่ยวกับเธอได้อย่างไร หรือเขาเก่งกาจในการสืบสวนถึงเพียงนี้
“คุณ… คุณไม่ควรจะยุ่งกับฉันนะคะ” พิมพ์กล่าว “ฉัน… มีเรื่องที่ต้องจัดการด้วยตัวเอง”
“เธอไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว พิมพ์” ธามกล่าวเสียงหนักแน่น “เธอถูกผูกมัดด้วยสัญญา และตอนนี้… เธอก็ถูกผูกมัดด้วยความจริงของฉันแล้ว”
เขาเดินเข้าไปใกล้พิมพ์มากขึ้น จนร่างของทั้งสองแทบจะแนบชิดกัน “เธอจะช่วยฉันแก้แค้น… หรือเธอจะยอมให้ทุกอย่างที่ฉันพยายามสร้างมาตลอดหลายปี พังทลายลงไป?”
พิมพ์จ้องมองเข้าไปในดวงตาของธาม เธอเห็นความเจ็บปวดและความเด็ดเดี่ยวที่ปะปนกันอยู่ เธอรู้ดีว่าเขาไม่ได้พูดเล่น เขาพร้อมที่จะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้สิ่งที่เขาต้องการ
“ถ้าฉัน… ไม่ยอมล่ะคะ?” พิมพ์ถาม ท้าทาย
ธามหัวเราะในลำคอ “ถ้าเธอไม่ยอม… ฉันก็จะทำให้เธอยอม” เขาพูดพลางก้มลงมากระซิบข้างหูของเธอ “และฉัน… มีวิธีมากมายที่จะทำให้เธอทำตามที่ฉันต้องการ”
ลมหายใจอุ่นๆ ของธามรดที่ใบหูของพิมพ์ ทำให้เธอรู้สึกเสียววาบไปทั้งตัว เธอรู้ว่าสถานการณ์ของเธออันตรายเพียงใด การเข้ามาอยู่ในชีวิตของธาม ไม่ได้นำมาซึ่งความสงบอย่างที่เธอหวัง แต่มันกลับพาเธอไปสู่โลกที่อันตรายยิ่งกว่าเดิม
“คุณ… คุณจะทำอะไร?” พิมพ์ถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ
ธามถอยห่างออกมาเล็กน้อย ยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย “ฉันจะทำให้เธอเข้าใจ… ว่าสัญญานี้มันร้อนแรงแค่ไหน” เขาพูดพลางดึงเธอเข้ามากอดอีกครั้ง แต่คราวนี้… มันไม่ใช่การกอดที่อบอุ่น แต่มันคือการกอดที่เต็มไปด้วยอำนาจและความคาดหวัง
พิมพ์รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะจมดิ่งลงไปในวังวนแห่งความลับและอันตราย เธอไม่รู้ว่าอนาคตของเธอจะเป็นอย่างไรต่อไป รู้เพียงแค่ว่าชีวิตของเธอได้เปลี่ยนไปตลอดกาล นับตั้งแต่ที่เธอได้มาพบกับธาม ชายหนุ่มผู้เยือกเย็นและเต็มไปด้วยบาดแผลในใจ
ยามค่ำคืนนั้น พิมพ์นอนไม่หลับ เธอพลิกตัวไปมาบนเตียงกว้าง ใบหน้าของธามยังคงปรากฏขึ้นในความคิดของเธอ ความรู้สึกสับสน หวาดกลัว และ… ความรู้สึกบางอย่างที่เธอไม่อาจนิยามได้ กำลังก่อตัวขึ้นภายในใจ
เธอหยิบเอกสารที่เธอแอบเอาออกมาจากห้องสมุดขึ้นมาอ่านอีกครั้ง ดวงตาของเธอไล่อ่านตัวอักษรที่บอกเล่าเรื่องราวอันโหดร้ายในอดีตของธาม เธอเริ่มเข้าใจในความเจ็บปวดและความแค้นที่อยู่ในตัวเขามากขึ้น แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็รู้สึกกลัวความเด็ดเดี่ยวและความโหดเหี้ยมที่ซ่อนอยู่ในตัวเขา
“ทำไม… ทำไมฉันต้องมาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ด้วยนะ?” เธอพึมพำกับตัวเอง น้ำตาไหลอาบแก้ม
เธอรู้ดีว่าธามไม่ได้ต้องการเพียงแค่ “ภรรยา” ตามสัญญา แต่เขาต้องการมากกว่านั้น เขาต้องการทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอมี และเขาพร้อมที่จะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มันมา
พิมพ์ตัดสินใจในวินาทีนั้นว่า เธอจะต้องหาทางเอาตัวรอดจากสถานการณ์นี้ให้ได้ เธอจะไม่ยอมตกเป็นเครื่องมือของใครเด็ดขาด แม้ว่าคนๆ นั้นจะเป็นธามก็ตาม
เธอค่อยๆ ลุกขึ้นจากเตียง เดินไปที่หน้าต่างบานใหญ่ แล้วมองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นแสงจันทร์สาดส่องลงมาบนสวนสวย เธอสูดหายใจลึก พยายามรวบรวมสติ
“ฉันจะต้องหาทางออกให้ได้” เธอพูดกับตัวเองด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น
แต่ขณะที่เธอกำลังคิดหาหนทาง เธอก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากทางเดิน เธอมองไปทางประตูห้อง แล้วก็เห็นร่างของธามยืนอยู่ตรงนั้น ใบหน้าของเขาปราศจากอารมณ์ใดๆ แต่สายตาของเขากลับเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
“คิดอะไรอยู่ พิมพ์?” เขาถามเสียงเรียบ
พิมพ์สะดุ้ง เธอรีบปิดเอกสารนั้นไว้ แล้วพยายามทำสีหน้าให้เป็นปกติ “เปล่าค่ะ… แค่คิดอะไรเพลินๆ”
ธามเดินเข้ามาหาเธอช้าๆ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา “เธอ… กำลังคิดจะหนีใช่ไหม?”
คำถามของธามทำเอาพิมพ์ตัวแข็งทื่อ เธอไม่คิดว่าเขาจะรู้ทันเธอเร็วขนาดนี้
“เปล่าค่ะ… ฉันไม่ได้คิดแบบนั้น” เธอปฏิเสธ
ธามหัวเราะเบาๆ “อย่าโกหกฉันเลย พิมพ์” เขาพูดพลางเอื้อมมือมาจับใบหน้าของเธอไว้ “ฉันรู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่”
พิมพ์หลับตาลง เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะถูกจับได้คาหนังคาเขา
“ฉัน… ฉันแค่… แค่รู้สึกสับสนค่ะ” เธอสารภาพ
ธามก้มลงมากระซิบที่ข้างหูของเธอ “ความสับสน… มันจะหายไปเมื่อเธอยอมรับความจริง” เขาพูดพลางเชยคางของเธอให้หันมามองเขา “และยอมรับ… บทบาทของเธอในชีวิตของฉัน”
พิมพ์จ้องมองเข้าไปในดวงตาของธาม เธอเห็นความเจ็บปวดและความมุ่งมั่นที่ปะปนกันอยู่ เธอไม่รู้ว่าเธอจะสามารถเอาชนะใจชายหนุ่มคนนี้ได้หรือไม่ หรือเธอจะต้องยอมจำนนต่อโชคชะตาที่เขาลิขิตไว้
“คุณ… คุณจะทำอะไรกับฉันคะ?” พิมพ์ถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว
ธามยิ้มมุมปาก “ฉันจะทำให้เธอ… กลายเป็นของฉันอย่างสมบูรณ์แบบ” เขาพูดพลางก้มลงมาประทับจูบที่ริมฝีปากของเธออย่างเร่าร้อน
พิมพ์กรีดร้องในใจ แต่ร่างกายของเธอไม่สามารถขัดขืนได้ เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะถูกกลืนกินไปกับความร้อนแรงที่เขาปลดปล่อยออกมา
สัญญาร้อนแรง
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก