"คุณมันก็แค่ใช้ฉันเป็นเครื่องมือ!" เสียงของพิมพ์สั่นเครือด้วยความเจ็บปวด น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ไหลรินออกมาเป็นสาย เธอมองหน้าแทนด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความผิดหวังและโกรธแค้น ราวกับว่าโลกทั้งใบของเธอได้พังทลายลงตรงหน้า
แทนยืนนิ่ง ดวงตาคมกริบจ้องมองมาที่เธออย่างไม่กระพริบ แต่แววตาที่เคยเย็นชาคู่นั้น กลับฉายแววบางอย่างที่พิมพ์ไม่เคยเห็นมาก่อน มันไม่ใช่ความรู้สึกผิด ไม่ใช่ความสำนึก แต่เป็นความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ลึกๆ ราวกับว่าคำพูดของเธอได้กรีดลึกลงไปในหัวใจของเขา
"พิมพ์... ฟังฉันก่อน" เสียงของแทนทุ้มต่ำ แต่แฝงไว้ด้วยความอ้อนวอน
"จะให้ฟังอะไรอีกคะ! ทุกอย่างมันชัดเจนอยู่แล้ว! ตั้งแต่แรกที่คุณขอให้ฉันมาเป็นบอดี้การ์ดของคุณ มันก็เพื่อสิ่งนี้ใช่ไหมคะ! เพื่อให้ฉันอยู่ใกล้ๆ คุณ เพื่อที่คุณจะได้ควบคุมทุกอย่าง! คุณหลอกใช้ความรู้สึกของฉัน หลอกใช้ความภักดีของฉัน!" พิมพ์ตะโกนออกมาสุดเสียง ความอัดอั้นที่สะสมมานานระเบิดออกมาอย่างไม่อาจหักห้ามได้
เธอจำได้ดีถึงวันแรกที่แทนปรากฏตัวขึ้นในชีวิตเธออีกครั้งในฐานะ ‘เจ้านาย’ หลังจากการจากลาที่แสนเจ็บปวดเมื่อหลายปีก่อน เขาเดินเข้ามาในชีวิตเธอเหมือนพายุที่พัดพาสิ่งที่เธอรักที่สุดไป เขาคือแทน คนที่เธอแอบรักมาตั้งแต่เด็ก คนที่เธอเฝ้ารอคอย คนที่เธอคิดว่าจะเป็นของเธอ แต่แล้ววันหนึ่ง เขาก็เปิดตัว ‘มินตรา’ ผู้หญิงที่เพียบพร้อมทุกอย่าง งดงามราวกับนางฟ้า เธอคือคนที่คู่ควรกับเขา ต่างจากเธอที่แสนธรรมดา
เมื่อโอกาสสุดท้ายที่จะได้ใกล้ชิดเขามาถึงในฐานะบอดี้การ์ด พิมพ์ก็คว้ามันไว้ทันที แม้จะรู้ดีว่ามันคือการทรมานหัวใจตัวเอง แต่เธอก็ยอม เธอเชื่อว่าสักวันหนึ่ง เขาจะมองเห็นเธอ ในวันที่หัวใจของเธอได้ใกล้ชิดกับเขามากขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งวันนี้... วันที่ความจริงอันโหดร้ายเปิดเผย
"คุณรู้ไหมว่าฉันต้องทนเห็นคุณอยู่กับผู้หญิงคนอื่นทุกวัน! ทนเห็นคุณยิ้มให้เธอ ทนเห็นคุณดูแลเธอ! ฉันทำทุกอย่างที่คุณสั่ง โดยไม่เคยปริปากบ่น! ฉันยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อคุณ! เพื่ออะไรคะ! เพื่อให้คุณเอาฉันไปทำตามแผนการสกปรกของคุณแบบนี้!" พิมพ์ร้องไห้สะอึกสะอื้น เธอกอดอกแน่น พยายามควบคุมลมหายใจที่ติดขัด
แทนเดินเข้ามาใกล้ พยายามจะเอื้อมมือมาแตะไหล่เธอ แต่พิมพ์สะบัดตัวออกอย่างแรง
"อย่าแตะตัวฉัน! ฉันขยะแขยง!" คำพูดนั้นเหมือนมีดที่กรีดลึกลงไปในใจของแทน ดวงตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้แสดงอาการโกรธออกมา
"พิมพ์... ที่ฉันขอให้เธอมาเป็นบอดี้การ์ด ไม่ใช่เพราะฉันต้องการใช้เธอ" เสียงของแทนเริ่มอ่อนลง "ฉันรู้ว่าเธอคิดยังไงกับฉัน... และฉันก็... ฉันก็เสียใจ"
"เสียใจ? เสียใจที่เห็นฉันโง่เง่า? เสียใจที่เห็นฉันหลงระเริงไปกับความหวังลมๆ แล้งๆ ของตัวเอง?" พิมพ์หัวเราะเยาะทั้งน้ำตา
"ไม่... ฉันเสียใจที่ต้องทำให้เธอเจ็บปวด" แทนเงยหน้าขึ้นมองเธอ ดวงตาของเขาสั่นไหว "แผนการทั้งหมด... มันไม่ใช่เพื่อฉัน แต่มันคือเพื่อปกป้องเธอ"
พิมพ์ชะงัก คำพูดของแทนทำให้เธอสับสน เธอหยุดร้องไห้ชั่วขณะ พยายามจับความหมายที่ซ่อนอยู่
"ปกป้องฉัน? ปกป้องฉันจากอะไรคะ! จากมินตรา? หรือจากใครกันแน่!"
"จากอันตรายที่กำลังจะมาถึง" แทนพูดเสียงหนักแน่น "เธอรู้ไหมว่าทำไมมินตราถึงได้คลั่งไคล้ฉันขนาดนั้น? เธอรู้ไหมว่าทำไมครอบครัวของเธอถึงได้พยายามผลักดันให้ฉันแต่งงานกับเธอ?"
พิมพ์ส่ายหน้า เธอไม่เข้าใจเลยสักนิด
"มันไม่ใช่แค่เรื่องของความรัก... มันมีเรื่องของธุรกิจ... เรื่องของอำนาจ... และเรื่องของความแค้นที่ฝังลึก" แทนถอนหายใจยาว "คนที่กำลังจะเข้ามาในชีวิตเธอ... ไม่ใช่แค่คนธรรมดา... พวกเขาอันตราย... และเป้าหมายของพวกเขา... คือคนที่อยู่ใกล้ตัวฉันที่สุด"
"แล้ว... แล้วฉันเกี่ยวอะไรด้วยคะ" พิมพ์ถามเสียงเบา
"เพราะเธอ... คือจุดอ่อนของฉัน" แทนพูด ดวงตาของเขาสบเข้ากับดวงตาของพิมพ์อย่างตรงไปตรงมา "ถ้าใครคิดจะทำร้ายฉัน... สิ่งแรกที่พวกเขาจะนึกถึง... คือคนที่ฉันรัก... และคนที่ฉันห่วงใยที่สุด... ซึ่งตอนนี้... คือเธอ"
คำสารภาพนั้นทำให้พิมพ์แทบจะทรุดลงไปกับพื้น เธอไม่เคยคิดเลยว่าเธอจะเป็นเป้าหมาย เธอคิดมาตลอดว่าเธอเป็นเพียง ‘ตัวประกอบ’ ในชีวิตของแทน เป็นเพียง ‘เครื่องมือ’ ที่เขาใช้ เพื่อหลอกล่อใครบางคน... แต่ตอนนี้... ความจริงกลับพลิกผัน
"คุณ... คุณหมายความว่ายังไง..."
"ฉันรู้ว่ามันฟังดูเหลือเชื่อ" แทนเดินเข้ามาใกล้ขึ้นอีกครั้ง คราวนี้พิมพ์ไม่ได้สะบัดตัวหนี "แต่ฉันได้รับข้อมูลมา... ว่ามีคนกำลังวางแผนจะทำร้ายเธอ... คนที่เกี่ยวข้องกับอดีตของเธอ... และคนที่มีความแค้นกับครอบครัวของฉัน... มันเกี่ยวพันกันอย่างซับซ้อน... และฉันไม่สามารถปล่อยให้เธอตกอยู่ในอันตรายได้"
"แต่... ทำไมคุณไม่บอกฉันตรงๆ" น้ำเสียงของพิมพ์เต็มไปด้วยความสับสน
"เพราะฉันไม่อยากให้เธอต้องกังวล... ไม่อยากให้เธอต้องกลัว... ฉันแค่อยากให้เธอปลอดภัย... และวิธีเดียวที่ฉันจะทำได้... คือการให้เธอมาอยู่ภายใต้การคุ้มครองของฉัน... โดยที่เธอไม่รู้ตัว... เพื่อให้พวกมันคิดว่าเธอคือคนที่ฉันรัก... และใช้เธอเป็นเครื่องล่อ... เพื่อเปิดเผยตัวตนของพวกมันออกมา"
ความจริงที่ถูกเปิดเผยออกมา เหมือนเป็นคลื่นสึนามิที่ซัดเข้าใส่จิตใจของพิมพ์ เธอไม่รู้จะคิดอย่างไรดี ความเจ็บปวดจากการเข้าใจผิดค่อยๆ เลือนหายไป เหลือเพียงความตกใจและความหวาดกลัว
"แล้ว... แล้วมินตราล่ะคะ? คุณปล่อยให้เธอเข้าใจผิดแบบนี้ทำไม?"
"มินตรา... เธอเป็นแค่หมากตัวหนึ่งในเกมของฉัน" แทนพูดเสียงเรียบ "ฉันใช้ประโยชน์จากความหลงใหลของเธอ... เพื่อสร้างภาพลวงตา... เพื่อให้ศัตรูของฉันตายใจ... และเพื่อดึงความสนใจของพวกมันออกจากตัวเธอ"
พิมพ์มองหน้าแทนด้วยความรู้สึกที่หลากหลายปะปนกันไป ทั้งความโล่งใจที่ไม่ได้ถูกหลอกใช้ ทั้งความกลัวต่ออันตรายที่เธอไม่เคยรับรู้มาก่อน และความรู้สึกบางอย่างที่เริ่มก่อตัวขึ้นในใจ... ความรู้สึกที่เธอเคยคิดว่ามันจะไม่มีวันเกิดขึ้นอีกแล้ว... ความรู้สึกที่เธอมีต่อเขา
"งั้น... ทุกอย่างที่คุณทำ... ทุกอย่างที่คุณพูด... มันคือการแสดงทั้งหมดอย่างนั้นเหรอคะ?"
"ไม่ทั้งหมด" แทนตอบ พลางก้มลงมองพื้น "มีบางอย่างที่เป็นการแสดง... แต่มีบางอย่าง... ที่เป็นความจริง... ความจริงที่ฉันไม่สามารถแสดงให้เธอเห็นได้... เพราะกลัวว่ามันจะยิ่งทำให้เธอตกอยู่ในอันตราย"
เขาเงยหน้าขึ้นมองเธออีกครั้ง ดวงตาคมกริบคู่นั้นเต็มไปด้วยความรู้สึกที่เข้มข้นจนพิมพ์เองก็ไม่อาจตีความได้
"พิมพ์... ฉัน... ฉัน..."
แต่ก่อนที่แทนจะทันพูดอะไรออกมา เสียงสัญญาณเตือนภัยจากโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้นมาอย่างกะทันหัน หน้าจอแสดงข้อความเตือนสีแดงฉาน
"เกิดเรื่องแล้ว" แทนพูดเสียงเครียด พลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู "พวกมันรู้แล้วว่าฉันรู้... พวกมันกำลังเคลื่อนไหว... และดูเหมือน... พวกมันจะเข้ามาหาเธอแล้ว"
พิมพ์เบิกตากว้างด้วยความตกใจ เมื่อมองไปที่หน้าต่าง เธอก็เห็นเงาตะคุ่มเคลื่อนไหวอยู่ภายนอกอย่างรวดเร็ว!
บอดี้การ์ดแอบรักเย็นชา
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก