สี่ปีผ่านไป... สายลมแห่งความทรงจำยังคงพัดพาเอาอดีตที่เจ็บปวดกลับมาเยือน 'กวิน' อีกครั้ง...
เสียงเครื่องบินที่จอดเทียบท่าดังกลบเสียงความคิดอันหนักอึ้งในหัวของกวิน เขาลงจากเครื่องบินที่สนามบินสุวรรณภูมิด้วยท่าทางที่ดูสุขุมและสง่าผ่าเผย แต่แววตาที่ฉายแววเหนื่อยล้าและหมองเศร้า บ่งบอกถึงเรื่องราวมากมายที่เขาได้เผชิญมาตลอดหลายปีที่ผ่านมาในต่างประเทศ
การเดินทางกลับประเทศไทยครั้งนี้ ไม่ใช่การกลับมาเพื่อฉลองความสำเร็จ หรือเพื่อพักผ่อนหย่อนใจอย่างที่ใครๆ คิด แต่มันคือการกลับมาเพื่อเผชิญหน้ากับข่าวร้ายที่สุดในชีวิต... การจากไปอย่างกะทันหันของบิดาผู้เป็นที่รัก
กวินเดินออกจากสนามบินด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย ไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ให้ปรากฏ แต่ภายในใจกลับปั่นป่วนราวกับพายุพัดโหมกระหน่ำ เขาจำได้ดีว่าครั้งสุดท้ายที่เขาจากไปนั้น... เขาจากไปโดยไม่บอกลาใครสักคน โดยเฉพาะ 'มินตรา' คนรักที่เขาฝากหัวใจไว้ แต่กลับต้องทิ้งเธอไปพร้อมกับคำโกหก และความลับที่ปิดบังมาตลอด
สี่ปี... มันนานมากพอที่จะทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปได้ กวินไม่รู้เลยว่ามินตราเป็นอย่างไรบ้าง เธอคงเกลียดเขามากแน่ๆ ที่จากไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งเธอไว้กับความเจ็บปวดและความสับสน
"คุณกวินครับ" เสียงของทนายความประจำตระกูลดังขึ้น ทำให้กวินหันไปมอง
"ผมจัดเตรียมรถไว้ให้คุณแล้วครับ"
กวินพยักหน้า ก่อนจะก้าวขึ้นรถยนต์คันหรู ภาพทิวทัศน์นอกหน้าต่างที่คุ้นเคยค่อยๆ ผ่านไป แต่ในใจของเขากลับเต็มไปด้วยภาพของอดีต ภาพของมินตรา รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และคำพูดที่เขาไม่มีวันลืม
เขาจำได้ดีถึงคืนนั้น... คืนที่เขาต้องตัดสินใจครั้งใหญ่ในชีวิต เขาได้รับแจ้งว่าครอบครัวของเขาตกอยู่ในอันตรายร้ายแรง มีคนกำลังตามล่าเขา และครอบครัวของเขา การเปิดเผยความจริงบางอย่างเกี่ยวกับอดีตของครอบครัว อาจจะนำพาหายนะมาสู่คนที่เขารัก
และในเวลานั้นเอง มินตราก็กำลังตั้งครรภ์...
ความคิดนั้นทำให้หัวใจของกวินบีบรัด เขาไม่เคยลืมมินตราเลยสักวันเดียว ตลอดเวลาที่ผ่านมา เขาพยายามหาข่าวคราวของเธออยู่ตลอด แต่ด้วยสถานการณ์ที่คับขัน และความจำเป็นที่จะต้องปกป้องเธอ ทำให้เขาต้องเลือกที่จะตัดขาดจากเธออย่างเด็ดขาด
เขาจำได้ถึงจดหมายฉบับสุดท้ายที่เขาเขียนให้เธอ... เป็นจดหมายที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด เขาเขียนบอกเธอว่าเขาจะไป และขอให้เธอใช้ชีวิตของเธอต่อไป เขาหวังเพียงว่าเธอจะเข้าใจ และหาคนที่รักเธอจริงๆ
แต่สิ่งที่เขาไม่เคยรู้ก็คือ... มินตราไม่เคยลืมเขา และเธอก็ไม่ได้อยู่เพียงลำพัง...
เมื่อกวินมาถึงคฤหาสน์หลังงามของตระกูล เขาก็พบกับบรรยากาศที่โศกเศร้าและเงียบงัน ผู้คนในครอบครัวต่างก็อยู่ในชุดสีดำ ใบหน้าเต็มไปด้วยความเศร้าโศก
"กวิน... ลูกกลับมาแล้ว" คุณหญิงมารดาของกวินกล่าวด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ
"ครับแม่" กวินโผเข้ากอดมารดาแน่น
"พ่อ... พ่ออยากเจอหน้าลูกก่อนจากไปนะ..."
"ผมขอโทษครับแม่... ผมกลับมาไม่ทัน..."
"ไม่เป็นไรลูก... พ่อเข้าใจ..."
ตลอดระยะเวลาหลายวันที่ผ่านมา กวินใช้เวลาไปกับการจัดการเรื่องงานศพของบิดา และการประชุมกับทนายความ เพื่อรับทราบถึงสถานการณ์ของธุรกิจครอบครัวที่กำลังประสบปัญหาอย่างหนัก
ในระหว่างการประชุม ทนายความได้หยิบยกเรื่องราวบางอย่างขึ้นมาพูดถึง ที่ทำให้กวินต้องตกใจ
"คุณกวินครับ... จากเอกสารที่คุณพ่อทิ้งไว้ให้... มีเรื่องหนึ่งที่ผมคิดว่าคุณควรจะทราบครับ"
"เรื่องอะไรครับ?" กวินถามด้วยความสงสัย
"คุณพ่อของคุณกวิน... ได้ทำพินัยกรรมฉบับหนึ่งไว้ครับ... ซึ่งระบุถึงทายาทอีกคนหนึ่ง... ที่ไม่ได้อยู่ในสายเลือดโดยตรงครับ"
กวินขมวดคิ้ว "ทายาทอีกคน?"
"ใช่ครับ... และทายาทคนนั้น... มีชื่อว่า 'มินตรา' ครับ"
คำว่า 'มินตรา' ดังสะท้อนอยู่ในหัวของกวินราวกับเสียงระฆังที่ดังขึ้นอย่างกะทันหัน เขาแทบไม่เชื่อหูตัวเอง มินตรา... เกี่ยวข้องอะไรกับพินัยกรรมของบิดาเขา?
"คุณพ่อของคุณกวิน... ได้มอบหมายให้ดูแล 'มินตรา' และ 'ลูกของเธอ' ครับ... เป็นการดูแลตลอดชีวิต..."
กวินแทบยืนไม่อยู่ หัวใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก เขาพยายามรวบรวมสติ พยายามทำความเข้าใจสิ่งที่ทนายความกำลังพูด
"ลูกของเธอ...?" กวินเอ่ยถามเสียงสั่น "หมายถึง... มินตรา... เธอมีลูกแล้ว?"
ทนายความพยักหน้า "ใช่ครับ... จากข้อมูลที่คุณพ่อของคุณกวินได้เก็บรวบรวมไว้... มินตรามีลูกชายหนึ่งคนครับ... ชื่อ 'กันต์' ครับ"
กวินยืนนิ่งราวกับถูกสาป เขาไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน กวิน... เขาไม่ได้เป็นพ่อของเด็กคนนั้น? แล้วใครคือพ่อ?
"และที่สำคัญที่สุดครับคุณกวิน..." ทนายความพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง "คุณพ่อของคุณกวิน... ได้ระบุในพินัยกรรมไว้ชัดเจนว่า... หากมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นกับคุณกวิน... หรือหากคุณกวินไม่สามารถรับหน้าที่ดูแล 'มินตรา' และ 'กันต์' ได้... ทรัพย์สินส่วนหนึ่งของคุณพ่อ... จะถูกยกให้กับ 'มินตรา' แทนครับ"
กวินรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังจะแตกสลาย เขาไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตของเขาจะมาถึงจุดนี้ มินตรา... เธอมีลูก... และลูกคนนั้น... ไม่ใช่ลูกของเขา?
แล้วความลับที่เขาพยายามปกปิดมาตลอด... มันจะมีความหมายอะไรอีกต่อไป?
เขาเคยคิดว่าเขาปกป้องเธอด้วยการจากไป... แต่ตอนนี้เขากลับรู้ว่า... สิ่งที่เขาทำไปทั้งหมด... มันอาจจะทำให้ทุกอย่างยิ่งแย่ลงไปกว่าเดิม...
รักหวานของรุ่นพี่
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก