ตอนที่ 28 — การเปิดโปง — เหยื่อผู้บริสุทธิ์, ผู้ล่าที่ถูกล่า

"นี่ไม่ใช่ความผิดของคุณเลยอันยา" เสียงทุ้มของราเมศดังขึ้นข้างหูของอันยา มือหนากอบกุมมือบางของเธอไว้แน่น ปลายนิ้วโป้งลูบไล้แผ่วเบาบนหลังมือ ราวกับจะส่งพลังและความมั่นคงให้เธอ ขณะที่สายตาของเขากวาดมองไปรอบๆ ห้องประชุมที่ตอนนี้เต็มไปด้วยความตึงเครียดและเสียงซุบซิบของผู้คนที่หวาดระแวง

ใบหน้าของอันยาซีดเผือด เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าชีวิตของเธอจะมาถึงจุดที่ต้องเผชิญหน้ากับความจริงอันโหดร้ายเช่นนี้ ‌การค้นพบครั้งล่าสุดเกี่ยวกับการทุจริตครั้งใหญ่ในบริษัทของราเมศ ยิ่งกว่านั้นคือเบื้องหลังของแผนการอันชั่วร้ายนั้น กลับเชื่อมโยงไปถึงบุคคลที่เธอเคยเชื่อใจและไว้เนื้อเชื่อใจที่สุดอย่าง "ธวัชชัย" รองประธานบริษัทผู้มากเล่ห์เหลี่ยม

"ฉัน... ฉันไม่เข้าใจเลยค่ะคุณราเมศ ทำไมเขาถึงทำแบบนี้" เสียงของอันยาแหบพร่า ​เธอพยายามรวบรวมสติที่กระเจิดกระเจิง เธอเพิ่งได้รับหลักฐานชิ้นสำคัญที่ราเมศและทีมงานของเขาสามารถรวบรวมมาได้ หลักฐานที่บ่งชี้ชัดเจนว่าธวัชชัยคือผู้อยู่เบื้องหลังการปล่อยข่าวลือทำลายชื่อเสียงของบริษัท การปั่นหุ้น และที่เลวร้ายที่สุด คือการที่เขาพยายามจะยักยอกเงินจำนวนมหาศาลของบริษัทไป

ราเมศบีบมืออันยาเบาๆ "ผมรู้ว่ามันยากที่จะยอมรับ แต่ธวัชชัยเป็นคนอันตราย ‍เขาฉลาดแกมโกง และพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้สิ่งที่เขาต้องการ ผมเสียใจที่เรื่องมันบานปลายจนส่งผลกระทบต่อคุณ"

ในที่สุด เงามืดที่ปกคลุมบริษัทของราเมศมานานก็เริ่มปรากฏให้เห็น ธวัชชัยที่เคยเป็นเหมือนเสาหลัก กลับกลายเป็นงูเห่าที่รอวันฉกกัด ภาพที่เขาเคยแสดงให้ทุกคนเห็นเป็นเพียงหน้ากากอันแนบเนียน การกระทำของเขาสะท้อนถึงความโลภและความทะเยอทะยานที่ไร้ขีดจำกัด

"แล้ว... ‌เราจะทำยังไงต่อไปคะ" อันยาถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ

"ผมได้เตรียมการทุกอย่างไว้แล้ว" ราเมศเอ่ยขึ้น ดวงตาคมกริบฉายแววเด็ดเดี่ยว "หลักฐานของเราแน่นหนาพอที่จะทำให้เขาไม่สามารถปฏิเสธความผิดได้ เราจะเปิดโปงเขาต่อหน้าทุกคนในวันนี้"

บรรยากาศในห้องประชุมยิ่งทวีความตึงเครียด เมื่อราเมศลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขากวาดสายตาไปยังผู้ถือหุ้นและพนักงานทุกคนที่มาร่วมประชุม ‍"ผมขอขอบคุณทุกท่านที่เสียสละเวลาอันมีค่ามาร่วมประชุมในวันนี้" เสียงของเขาดังกังวานและหนักแน่น "ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา บริษัทของเราต้องเผชิญกับปัญหามากมาย ทั้งข่าวลือที่สร้างความเสียหาย การปั่นหุ้นที่ส่งผลกระทบต่อความเชื่อมั่นของนักลงทุน และความไม่แน่นอนที่ทำให้หลายคนกังวล"

เขาหยุดเล็กน้อย ปล่อยให้ทุกสายตาจับจ้องมาที่เขา ​"ผมขอประกาศให้ทราบในที่นี้ว่า ปัญหาทั้งหมดที่เกิดขึ้น ไม่ใช่ความผิดพลาดของบริษัท แต่เป็นแผนการอันชั่วร้ายของบุคคลคนหนึ่ง ผู้ที่อยู่ใกล้ตัวพวกเราที่สุด"

คำพูดของราเมศทำให้เกิดเสียงฮือฮาไปทั่วห้อง ทุกคนเริ่มหันไปมองหน้ากันด้วยความสงสัยใคร่รู้

"บุคคลผู้นั้นคือ... คุณธวัชชัย รองประธานบริษัทของเรา"

ทันทีที่ราเมศเอ่ยชื่อนั้นออกมา ​ร่างของธวัชชัยที่นั่งอยู่มุมหนึ่งของห้องก็แข็งทื่อ ใบหน้าของเขาซีดเผือดราวกับกระดาษที่ไม่มีเลือดฝาด

"คุณราเมศ... คุณกำลังพูดเรื่องอะไร" ธวัชชัยพยายามรวบรวมสติ ปั้นสีหน้าให้ดูไม่สะทกสะท้าน แต่ดวงตาที่เบิกกว้างของเขากลับแปร่งประกายด้วยความหวาดกลัว

"ผมมีหลักฐานทั้งหมด" ราเมศยื่นเอกสารให้ทีมงานคนหนึ่ง ซึ่งเดินเข้าไปยื่นให้กับธวัชชัย ​"นี่คือหลักฐานการโอนเงินที่ผิดปกติ การติดต่อกับแหล่งข่าวที่ปล่อยข่าวลือ และบันทึกการสนทนาที่ยืนยันว่าคุณคือผู้อยู่เบื้องหลังทั้งหมด"

ธวัชชัยรับเอกสารมาด้วยมือที่สั่นเทา สายตาของเขากวาดมองตัวอักษรและตัวเลขเหล่านั้นอย่างรวดเร็ว เขาพยายามหาช่องโหว่ หาข้อแก้ตัว แต่ทุกอย่างมันชัดเจนเกินไป ราเมศได้เตรียมการมาอย่างดี เขาได้วางกับดักเอาไว้ และธวัชชัยก็เดินเข้ามาติดกับอย่างง่ายดาย

"เป็นไปไม่ได้! นี่มัน... นี่มันหลักฐานปลอม!" ธวัชชัยตะโกนเสียงดัง แต่ไม่มีใครเชื่อเขาอีกต่อไป

"ปลอมงั้นหรือครับ" ราเมศเลิกคิ้วขึ้น "ผมได้ให้ผู้เชี่ยวชาญตรวจสอบมาแล้วทุกชิ้น ไม่ว่าจะเป็นลายเซ็น การโอนเงิน หรือแม้กระทั่งเสียงในบันทึกการสนทนา ทุกอย่างเป็นของจริง"

อันยาเงยหน้ามองราเมศด้วยความทึ่งในความเด็ดเดี่ยวและความสามารถของเขา เธอเคยเห็นเขาในมุมที่อ่อนโยน แต่ในวันนี้ เขาคือผู้นำที่แข็งแกร่ง ผู้ที่พร้อมจะปกป้องบริษัทและคนที่เขารัก

"เงินที่ผมยักยอกไป... มันไม่ใช่ความจริง" ธวัชชัยพยายามแก้ตัว "ผมแค่... ผมแค่ต้องการพิสูจน์อะไรบางอย่าง"

"พิสูจน์ความโลภของคุณสินะครับ" ราเมศพูดเสียงเรียบ แต่เย็นยะเยือก "คุณคิดว่าคุณฉลาดพอที่จะหลอกทุกคนได้ แต่คุณลืมไปว่า ความจริงมีวันเปิดเผยเสมอ"

เสียงปรบมือดังขึ้นทั่วทั้งห้อง ผู้คนเริ่มมองธวัชชัยด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป จากความเคารพ กลายเป็นความรังเกียจและสมเพช

"คุณธวัชชัย" ราเมศกล่าวต่อ "ผมจะมอบเรื่องนี้ให้กับเจ้าหน้าที่ตำรวจเพื่อดำเนินการตามกฎหมายต่อไป"

ทันทีที่ราเมศกล่าวจบ ตำรวจที่รออยู่ด้านนอกก็เดินเข้ามาในห้องประชุม พวกเขาสวมเครื่องแบบสีเข้ม ใบหน้าเคร่งขรึมและพร้อมจะทำหน้าที่

ธวัชชัยถูกควบคุมตัวไปอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางสายตาของผู้คนที่จับจ้อง เขาเดินจากไปเหมือนนักโทษที่ถูกพรากอิสรภาพไปตลอดกาล

เมื่อเรื่องราวทั้งหมดจบลง ความโล่งอกก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของผู้คน อันยารู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก เธอไม่เคยคิดว่าการทำงานที่นี่จะอันตรายถึงเพียงนี้

"คุณอันยา" ราเมศหันมาหาเธออีกครั้ง รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเขา "คุณทำได้ดีมาก"

อันยาเขินอายเล็กน้อย "ฉัน... ฉันแค่ทำในสิ่งที่ควรทำค่ะ"

"การต่อสู้ยังไม่จบแค่นี้" ราเมศกล่าวต่อ "ยังมีอีกหลายอย่างที่เราต้องจัดการ แต่ผมเชื่อว่าเราจะผ่านมันไปได้"

เขาก้าวเข้ามาใกล้เธอมากขึ้น จนแทบจะสัมผัสกันได้ "อันยา... ผมขอโทษที่ทำให้คุณต้องมาเจอเรื่องร้ายๆ แบบนี้"

อันยาเงยหน้ามองสบตาเขา "ฉันเข้าใจค่ะ" เธอตอบ เสียงของเธอเริ่มมั่นคงขึ้น "ฉันเชื่อใจคุณ"

ราเมศมองเข้าไปในดวงตาของอันยา เขาเห็นความเชื่อใจและความหวังในนั้น เขาเพิ่งผ่านพ้นวิกฤตครั้งใหญ่มา แต่ยังมีอีกหนึ่งความลับที่เขายังไม่ได้บอกอันยา ความลับที่อาจจะเปลี่ยนทุกอย่างไปอีกครั้ง

"อันยา" ราเมศเอ่ยขึ้น เสียงของเขาแผ่วเบาลง "มีบางอย่างที่ผมต้องบอกคุณ..."

ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือของอันยาก็ดังขึ้น เสียงริงโทนเพลงที่เธอตั้งไว้ดังขึ้นอย่างไม่คาดฝัน ทำให้บทสนทนาของพวกเขาสะดุด

"ขอโทษนะคะ" อันยารีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ชื่อของผู้ที่โทรเข้ามาทำให้เธอใจหายวาบ "คุณหมอ..."

เมื่อเห็นสีหน้าของอันยา ราเมศก็อดถามไม่ได้ "มีอะไรรึเปล่าครับ"

อันยาเงยหน้ามองราเมศ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความตกใจและสับสน "ฉัน... ฉันต้องไปโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้ค่ะ"

ราเมศรีบคว้าแขนเธอไว้ "เกิดอะไรขึ้น"

"ฉัน... ฉันรู้สึกไม่ดีเลยค่ะ" อันยาพยายามควบคุมน้ำเสียง "เหมือน... เหมือนจะมีอะไรผิดปกติ"

ความกังวลฉายชัดบนใบหน้าของราเมศ เขาไม่รอช้า เขาคว้ากุญแจรถและรีบพาอันยาออกจากห้องประชุมไป ทิ้งความสงสัยและความหวังที่เพิ่งจะเริ่มผลิบานเอาไว้เบื้องหลัง

ขณะที่รถของพวกเขาวิ่งฝ่าการจราจรบนท้องถนน อันยามองออกไปนอกหน้าต่างด้วยใจที่เต้นระส่ำ เธอไม่รู้ว่าอนาคตของเธอและลูกในท้องจะเป็นอย่างไรต่อไป รังสีของความไม่แน่นอนกลับมาอีกครั้ง...