“ไม่… ไม่จริง…” เสียงพึมพำของเมขลาขาดห้วงไปในความมืด เสียงปลายสายยังคงดังต่อเนื่อง แต่ในหูของเธอ มันเหมือนเสียงกระซิบจากขุมนรกที่กำลังฉุดรั้งเธอให้จมดิ่งลงไป
“เราเจอศพเขา… ใกล้กับป่าแห่งหนึ่ง… สภาพ… ค่อนข้างน่าสลดใจครับ” ชายคนนั้นกล่าวต่อ “คุณหมอ… ควรจะมาตรวจสอบด้วยตัวเอง… เพื่อยืนยันตัวตน…”
เมขลาไม่สามารถประมวลผลข้อมูลที่ได้รับได้ ศพของคุณหมอทิวัตถ์? คนที่เธอเพิ่งคุยด้วยเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน? คนที่เธอกำลังเกลียดชัง และรู้สึกว่าถูกหักหลังอย่างรุนแรงที่สุด? มันเป็นไปไม่ได้!
“ที่ไหน… ที่ไหนครับ?” เธอถามเสียงสั่น
ชายคนนั้นให้ที่อยู่และรายละเอียดการติดต่อ เธอรีบจดบันทึกไว้ด้วยมือที่สั่นเทา
“ขอบคุณครับ” เธอพูดเบาๆ ก่อนจะวางสาย
โลกทั้งใบของเมขลาพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง คำสารภาพรักที่ปนเปื้อนไปด้วยการหลอกลวง คำพูดที่บอกว่าเขากำลังปกป้องเธอ แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นศพที่น่าสลดใจ? เธอรู้สึกเหมือนกำลังติดอยู่ในฝันร้ายที่ไม่มีวันตื่น
เธอขับรถไปตามที่อยู่ที่ได้รับมาด้วยความเร็วสูง ท่ามกลางความมืดและความเงียบ มีเพียงเสียงหัวใจของเธอที่เต้นระรัวราวกับจะทะลุออกมานอกอก
เมื่อไปถึงที่เกิดเหตุ ภาพที่เห็นตรงหน้าทำให้เธอแทบจะสำลักลมหายใจ
รถยนต์ของเจ้าหน้าที่ตำรวจและหน่วยกู้ภัยจอดเรียงรายอยู่ริมป่าที่มืดมิด เจ้าหน้าที่กำลังทำงานกันอย่างขะมักเขม้น
เธอลงจากรถ และเดินตรงไปยังเจ้าหน้าที่ที่รอเธออยู่
“คุณหมอเมขลาใช่ไหมครับ?” เจ้าหน้าที่คนหนึ่งถาม “เราพบศพ… อยู่ตรงนั้นครับ”
เขาผายมือไปยังบริเวณที่มืดที่สุดของป่า เมขลาเดินตามเขาไปอย่างช้าๆ หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นทุกครั้งที่ก้าวเข้าไปใกล้
และแล้ว เธอก็เห็น…
ร่างของชายคนหนึ่งนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นดิน สภาพศพ… อย่างที่เจ้าหน้าที่บอก… ค่อนข้างน่าสลดใจ
แต่… นี่ไม่ใช่ทิวัตถ์!
เมขลาทรุดตัวลงกับพื้นอย่างแรง ความรู้สึกโล่งอกที่ปนเปื้อนด้วยความสับสนถาโถมเข้ามา
“นี่… นี่ไม่ใช่เขา…” เธอพึมพำ
เจ้าหน้าที่คนนั้นมองมาที่เธอด้วยความประหลาดใจ
“คุณหมอ… คุณแน่ใจหรือครับ?”
“แน่ใจ! นี่ไม่ใช่คุณหมอทิวัตถ์!” เมขลาพูดเสียงดังขึ้น “เขา… เขายังไม่ตาย!”
ทันใดนั้น เสียงวิทยุสื่อสารของเจ้าหน้าที่ก็ดังขึ้น
“แจ้งไปยังทีมงานที่ป่า… พบเบาะแสเพิ่มเติม… รถยนต์ต้องสงสัย… สีดำ… ทะเบียน… พุ่งตรงไปยังชายแดน…”
เจ้าหน้าที่คนนั้นหันไปมองเมขลาด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป
“คุณหมอ… คุณแน่ใจจริงๆ หรือครับว่าคุณหมอทิวัตถ์ยังไม่ตาย?”
“แน่ใจ!” เมขลาตอบ “เขา… เขาหลอกฉัน… เขาบอกว่าเขาจะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องฉัน… แต่สุดท้าย… เขากลับหายตัวไป…”
ความรู้สึกโกรธแค้นต่อทิวัตถ์พลุ่งพล่านขึ้นมาอีกครั้ง เขาจะเล่นตลกอะไรอีก? หรือว่าเขา… จากไปจริงๆ?
“เราต้องตามหาเขา” เมขลาพูดอย่างเด็ดเดี่ยว “เขาอาจจะตกอยู่ในอันตราย!”
เธอรีบกลับไปที่รถ และขับออกไปตามเส้นทางที่เจ้าหน้าที่บอกว่ารถต้องสงสัยพุ่งไป
เธอขับรถไปเรื่อยๆ ผ่านถนนที่มืดมิดและเปลี่ยวร้าง หัวใจของเธอเต็มไปด้วยความกังวลและความหวัง
เธอต้องตามหาเขาให้เจอ เธอต้องรู้ให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
หลายชั่วโมงผ่านไป เธอขับรถไปจนถึงชายแดน เธอจอดรถ และลงไปมองหาเบาะแส
เธอรู้สึกเหมือนกำลังเดินอยู่ท่ามกลางหมอกหนาที่มองไม่เห็นทาง
“ทิวัตถ์… คุณอยู่ที่ไหน…” เธอพึมพำ
ทันใดนั้น เธอก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากด้านหลัง
เมขลาหันไปมอง…
แต่กลับไม่มีใครอยู่ตรงนั้น… มีเพียงความมืดและเสียงลมที่พัดหวีดหวิว
เธอรู้สึกเหมือนกำลังถูกจับตามอง… เหมือนมีใครบางคนกำลังเล่นเกมกับเธออยู่
เธอเริ่มรู้สึกหวาดกลัว… เธอไม่รู้ว่าใครคือศัตรูที่แท้จริง… และใครคือคนที่เธอควรจะเชื่อใจ
เธอตัดสินใจที่จะกลับไปโรงพยาบาล เพื่อรวบรวมข้อมูลเพิ่มเติม
แต่เมื่อเธอไปถึง… กลับพบว่าห้องทำงานของทิวัตถ์ถูกรื้อค้นจนกระจัดกระจาย
เอกสารสำคัญหายไป… และไม่มีร่องรอยของทิวัตถ์อยู่เลย…
“เขาหายไปจริงๆ…” เมขลาพึมพำ
เธอรู้สึกเหมือนถูกทอดทิ้งอีกครั้ง… ท่ามกลางความลับและความอันตราย
เธอไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อไป… เธอไม่รู้ว่าใครคือคนที่อยู่เบื้องหลัง… และเธอไม่รู้ว่าทิวัตถ์ยังมีชีวิตอยู่หรือไม่…
วันเวลาผ่านไป… หลายวัน… หลายสัปดาห์…
เมขลาพยายามตามหาทิวัตถ์อย่างไม่ลดละ เธอได้พบกับผู้คนมากมาย… ได้ยินเรื่องราวต่างๆ นานา… แต่ก็ยังไม่มีวี่แววของเขา
บางคนบอกว่าเขาหนีไป… บางคนบอกว่าเขาตายไปแล้ว… และบางคนก็บอกว่า… เขาอาจจะถูกลักพาตัวไป
ความหวังของเมขลาเริ่มจะเลือนลางลง… เธอรู้สึกเหมือนกำลังจมดิ่งลงไปในวังวนของความมืดมิด
เธอไม่รู้ว่าเมื่อไหร่… และจะเจอทิวัตถ์อีกครั้งหรือไม่…
แต่สิ่งหนึ่งที่เธอรู้แน่ชัด… คือเธอจะไม่ยอมแพ้… เธอจะตามหาเขาจนกว่าจะเจอ… ไม่ว่าจะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตาม…
ในคืนหนึ่ง ขณะที่เมขลากำลังนั่งมองรูปถ่ายของเธอกับทิวัตถ์อยู่เงียบๆ…
ทันใดนั้น เธอก็สังเกตเห็นบางอย่างที่ผิดปกติในรูป…
ใต้ภาพ… มีรอยขีดเขียนเล็กๆ… ที่เธอไม่เคยสังเกตเห็นมาก่อน…
เธอเพ่งมองเข้าไปใกล้ๆ…
มันคือ… สัญลักษณ์บางอย่าง… ที่เธอเคยเห็นที่ไหนมาก่อน…
สัญลักษณ์ที่… อาจจะเป็นกุญแจ… สู่ความจริงทั้งหมด…
แต่… สัญลักษณ์นี้… มันหมายถึงอะไร? ใครเป็นคนเขียนมัน? และมันจะนำพาเธอไปสู่ทิวัตถ์ได้อย่างไร?
เมขลาไม่รู้… แต่เธอรู้สึกถึงความหวังเล็กๆ ที่เริ่มก่อตัวขึ้นในใจ
เธอตัดสินใจที่จะไขปริศนา… เพื่อตามหาทิวัตถ์… และเปิดโปงความจริงที่ซ่อนอยู่…
เธอหยิบกระดาษและปากกาขึ้นมา… และเริ่มวาดสัญลักษณ์นั้นลงไป…
เธอไม่รู้ว่าเธอจะเจออะไร… แต่เธอพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน…
เธอพร้อมที่จะ… สู้ต่อไป…
เพื่อทิวัตถ์… และเพื่อความจริง…
เข้มแข็งรักของคุณหมอ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก