“คุณอาสุวิทย์คะ… ไม่ได้แล้วจริงๆ ค่ะ” เสียงสั่นเครือของ ‘แก้ว’ ลูกน้องคนสนิทของพ่อดังขึ้นมาจากโทรศัพท์ที่น้ำกำลังถืออยู่
น้ำยืนตัวแข็งทื่ออยู่กลางห้องรับแขกที่บัดนี้เต็มไปด้วยข้าวของที่ถูกโยนเกลื่อนกลาด ราวกับเพิ่งผ่านการปล้นมาเมื่อไม่นานนี้ ภาพที่เห็นตรงหน้าทำให้เลือดในกายของเธอเย็นเฉียบ
“พวกมัน… พวกมันมาถึงบ้านแล้วเหรอแก้ว?” น้ำถามเสียงแหบพร่า
“ใช่ค่ะคุณน้ำ… พวกนั้น… พวกนั้นบอกว่าจะมายึดบ้านในวันพรุ่งนี้… ถ้าเราไม่จ่ายเงินสดให้ทันภายในวันนี้” แก้วพูดด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก
น้ำทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาที่โชกโชนไปด้วยคราบน้ำตาของพ่อ ใบหน้าของเธอซีดเผือด ราวกับคนใกล้ตาย
“ไม่… ไม่ได้… พ่อ… พ่อจะทำยังไงดี” เธอพึมพำกับตัวเอง
พ่อของเธอ… ‘อาสุวิทย์’ ผู้ซึ่งเคยเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ บัดนี้กำลังล้มละลาย และกำลังถูกเจ้าหนี้นอกกฎหมายตามทวงหนี้อย่างโหดเหี้ยม
“คุณอา… คุณอาโทรหาคุณธีร์หรือยังคะ?” แก้วถามอย่างมีความหวัง
น้ำชะงักไปทันที ชื่อของธีร์… ชื่อที่เธอพยายามจะหลีกเลี่ยง และชื่อที่ทำให้หัวใจของเธอเจ็บปวดทุกครั้งที่นึกถึง
“น้ำ… น้ำ… ยังไม่ได้คุยกับเขาเลยแก้ว” เธอตอบเสียงอ่อย
“แต่คุณน้ำ… นี่เป็นทางเดียวแล้วนะคะ… ถ้าคุณอาไม่ยอมคืนเงิน… พวกนั้นจะทำร้ายคุณอาเอานะคะ” แก้วพูดด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน
น้ำหลับตาลง ภาพของพ่อที่กำลังจะถูกพวกนักเลงข่มขู่ ภาพของบ้านที่กำลังจะถูกยึด… มันตามหลอกหลอนเธอไปทุกที่
เธอรู้ดีว่าพ่อของเธอได้พยายามทุกวิถีทางแล้ว… และสุดท้าย… ทางเดียวที่เหลืออยู่… ก็คือเขา…
“เดี๋ยว… เดี๋ยวฉันโทรหาเขาเอง” น้ำพูดจบก็กดวางสาย
เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาด้วยมือที่สั่นเทา รายชื่อของธีร์ยังคงปรากฏอยู่บนหน้าจอ… ชื่อที่เธอแอบบันทึกไว้ตั้งแต่ตอนที่พ่อบอกว่าจะให้เธอไปทำงานกับเขา
เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง… ความขมขื่นในอดีตยังคงเจ็บปวด แต่ภาพของพ่อที่กำลังตกอยู่ในอันตราย… มันมีน้ำหนักมากกว่า
น้ำกดโทรออก… เสียงรอสายดังขึ้น… แต่ละวินาทีที่ผ่านไป ราวกับถูกยืดออกไปเป็นชั่วโมง…
“ว่าไง?” เสียงของธีร์ดังขึ้นมาอย่างเย็นชา
“ธีร์… คือ… น้ำเอง” น้ำพูดด้วยน้ำเสียงที่พยายามจะควบคุมให้มั่นคงที่สุด
ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังประมวลผล
“มีอะไร?” ในที่สุดเขาก็ถาม น้ำรู้สึกได้ถึงความไม่พอใจที่แฝงอยู่ในน้ำเสียง
“คือ… น้ำ… น้ำมีเรื่อง… ที่อยากจะขอความช่วยเหลือจากคุณ” น้ำพูดอย่างอึ้งๆ การต้องเอ่ยปากขอความช่วยเหลือจากคนที่เคยทำร้ายเธอ มันยากเหลือเกิน
“ความช่วยเหลือ?” ธีร์หัวเราะในลำคอ “เธอจะขอความช่วยเหลืออะไรฉัน? เรื่องที่บริษัทของพ่อเธอกำลังจะถูกยึดน่ะเหรอ?”
น้ำกัดริมฝีปาก พยายามกลั้นน้ำตา “คุณ… คุณรู้แล้วเหรอคะ?”
“แน่นอน” ธีร์ตอบ “ฉันรู้ทุกอย่าง… ที่เกี่ยวกับเธอ… และคนรอบข้างเธอ”
คำพูดของเขาทำให้หัวใจของน้ำยิ่งบีบรัด “คือ… พวกนักเลง… พวกเขาจะมายึดบ้านพรุ่งนี้… ถ้าเราไม่จ่ายเงินสด… พ่อของน้ำ… กำลังจะถูกทำร้าย” น้ำพูดอย่างรวดเร็ว
“แล้วไง?” ธีร์ถามกลับ น้ำรู้สึกได้ถึงความเย้ยหยันในน้ำเสียงของเขา
“น้ำ… น้ำ… ยอมทำงานให้คุณ… ตามข้อตกลง” น้ำพูดออกมาอย่างยากลำบาก “ขอแค่คุณ… ช่วยพ่อของน้ำ… ช่วยพ่อของน้ำให้พ้นจากอันตรายนี้”
ปลายสายเงียบไปนานอีกครั้ง น้ำแทบจะทนไม่ไหวแล้ว เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะขาดอากาศหายใจ
“เธอแน่ใจนะ… ว่าเธอพร้อมจะยอมแลกทุกอย่าง?” เสียงของธีร์ดังขึ้นมาอีกครั้ง น้ำรู้สึกได้ถึงน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป… มันมีบางอย่างที่เย็นชาและอันตรายกว่าเดิม
“น้ำ… น้ำยอมค่ะ” น้ำตอบเสียงหนักแน่น “ขอแค่คุณ… ช่วยพ่อของน้ำ”
“ดี” ธีร์พูด “ฉันชอบคนฉลาด… ที่รู้ว่าอะไรควรทำ”
น้ำถอนหายใจด้วยความโล่งอก ราวกับเพิ่งยกภูเขาออกจากอก
“งั้น… คุณจะช่วยเราใช่ไหมคะ?”
“ฉันจะช่วย” ธีร์ตอบ “แต่… มีเงื่อนไขเพิ่ม”
น้ำหน้าเสียทันที “เงื่อนไข… อะไรอีกคะ?”
“ข้อตกลงเดิม… คือเธอต้องทำงานใช้หนี้… โดยไม่มีเงินเดือน… และฉันต้องจับตาดูเธอตลอดเวลา” ธีร์พูด “แต่ตอนนี้… ฉันต้องการอะไรที่มากกว่านั้น”
“มากกว่านั้น… หมายความว่ายังไงคะ?” น้ำถามอย่างไม่เข้าใจ
“หมายความว่า… เธอต้องทำตามคำสั่งของฉัน… ทุกอย่าง… โดยไม่มีข้อโต้แย้ง” ธีร์พูดเสียงเรียบ “รวมถึง… การตอบสนองความต้องการของฉัน… ด้วย”
คำพูดสุดท้ายของเขา ทำให้น้ำรู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่าลงกลางศีรษะ “ตอบสนอง… ความต้องการของคุณ?” น้ำถามเสียงสั่น “คุณหมายถึง… หมายถึง…?”
“ใช่… เธอเข้าใจถูกต้องแล้ว” ธีร์ตอบอย่างไม่ลังเล “ถ้าเธอต้องการให้ฉันช่วยพ่อของเธอ… และถ้าเธอต้องการจะหลุดพ้นจากหนี้สิน… เธอต้องยอม… ยอมเป็นของฉัน”
น้ำตัวสั่นไปทั้งตัว เธอรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังจะพังทลายลงตรงหน้า “ไม่… ไม่ได้ค่ะ! น้ำ… น้ำทำไม่ได้!” เธอปฏิเสธเสียงดัง
“แน่ใจเหรอ?” ธีร์ถามเสียงเย็น “ถ้าเธอไม่ยอม… พรุ่งนี้เช้า… พ่อของเธอ… คงได้เจอกับพวกนักเลง… แล้วบ้านของเธอก็จะถูกยึด… ชีวิตของครอบครัวเธอ… จะตกอยู่ในอันตราย… ทั้งหมด… เพียงเพราะเธอไม่ยอม… รับเงื่อนไขของฉัน”
น้ำหลับตาลง ภาพของพ่อที่กำลังจะถูกทำร้าย… ภาพของบ้านที่กำลังจะถูกยึด… มันวนเวียนอยู่ในหัวของเธอ
เธอไม่มีทางเลือกอื่นแล้วจริงๆ
“น้ำ… น้ำ… รับข้อตกลงของคุณค่ะ” น้ำพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด ราวกับกำลังยอมเซ็นใบตายของตัวเอง
“ดี” ธีร์พูด ราวกับว่าเขาได้รับชัยชนะอย่างสมบูรณ์ “ฉันจะจัดการเรื่องนักเลงให้… แล้วก็… เตรียมตัวให้พร้อม… พรุ่งนี้… เธอต้องย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่… กับฉัน”
เสียงวางสายดังขึ้นอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้น้ำนั่งตัวสั่นอยู่เพียงลำพัง เธอเงยหน้ามองเพดานห้องอย่างว่างเปล่า น้ำตาไหลอาบแก้มอย่างไม่อาจห้ามได้
เธอได้ยอมรับเงื่อนไขที่โหดร้ายที่สุดในชีวิต… เพื่อช่วยครอบครัว… แต่สิ่งที่เธอไม่รู้คือ… การยอมรับครั้งนี้… มันกำลังจะพาเธอไปสู่หายนะที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม… และภายใต้ความเย็นชาของธีร์… มีความลับบางอย่างซ่อนอยู่… ความลับที่จะทำให้เธอต้องเสียใจ… ไปตลอดกาล
รักเศร้าของลูกหนี้
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก