ตอนที่ 1 — พินัยกรรมรักที่ไม่มีหัวใจ

"อย่าไปคิดถึงมันอีกเลยนะเมขลา... สิ่งที่พ่อให้ไปมันคือสิ่งที่พ่อต้องการให้ลูกมีชีวิตที่ดีที่สุด" เสียงแหบพร่าของบิดาที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงโรงพยาบาลยังคงก้องอยู่ในโสตประสาทของเมขลา ราวกับเพิ่งจะเอ่ยออกมาเมื่อครู่ ความตายของบิดาผู้เป็นที่รักยิ่ง คือบาดแผลที่ใหญ่หลวงที่สุดในชีวิตของเธอ แต่สิ่งที่ยิ่งกว่านั้น คือคำสั่งเสียสุดท้ายที่บีบคั้นหัวใจจนแทบแหลกสลาย

เมขลา ‌เลขาสาวผู้ทุ่มเทชีวิตให้กับภัทร เจ้านายหนุ่มผู้เย็นชาและประสบความสำเร็จอย่างสูงมาตลอดห้าปีที่ผ่านมา เธอเฝ้ามองเขาอยู่ห่างๆ ทั้งความเก่งกาจ ความมุ่งมั่น และความหล่อเหลาคมคายที่ทำให้เธอแอบชื่นชมอยู่เสมอ แต่ก็รู้ดีว่าฐานะของเธอเป็นเพียงแค่ลูกจ้าง และเขาก็คือเจ้านาย ​ไม่มีอะไรเกินเลยไปกว่านั้น

แต่แล้ว โลกทั้งใบของเธอก็พลันพลิกผัน เมื่อทนายความของบิดาเรียกเธอเข้าพบ พร้อมกับเอกสารสำคัญที่เปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล พินัยกรรมของบิดา... เขาไม่ได้ทิ้งทรัพย์สมบัติมหาศาลให้เธอตามที่ใครๆ คาดเดา แต่เขากลับทิ้ง ‍"เงื่อนไข" ที่ทำเอาเมขลาแทบทรุดลงไปกองกับพื้น

"ท่านได้ระบุไว้ชัดเจนในพินัยกรรมว่า หากคุณเมขลาไม่สามารถเข้าพิธีสมรสกับคุณภัทร ชนากรรักษ์ ได้ภายในระยะเวลาสามเดือนนับจากวันที่ท่านเสียชีวิต มรดกทั้งหมดที่ท่านได้ตั้งใจจะมอบให้คุณเมขลา จะตกเป็นของมูลนิธิเพื่อการศึกษาเด็กด้อยโอกาสทั้งหมด" ทนายความหนุ่มกล่าวเสียงเรียบ ‌พลางส่งเอกสารแผ่นหนึ่งมาให้เมขลา

เมขลาตัวสั่น เธอไม่เข้าใจ... ทำไมพ่อถึงทำแบบนี้? ทำไมต้องเป็นภัทร? ความสัมพันธ์ของเธอกับภัทรเป็นไปในฐานะเจ้านายกับลูกน้องที่ห่างเหินเท่านั้น เขาแทบไม่เคยพูดคุยกับเธอเรื่องส่วนตัวเลย มีเพียงคำสั่งงานที่เฉียบขาด และใบหน้าเรียบเฉยที่ยากจะคาดเดาอารมณ์

"เป็นไปไม่ได้ค่ะ... ‍ท่านพ่อต้องเขียนผิดไปแน่ๆ" เมขลาพยายามปฏิเสธความจริงที่โหดร้าย "ท่านพ่อไม่เคย... ไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้กับหนูเลย"

"คุณเมขลาครับ นี่คือลายเซ็นของท่าน และนี่คือพยานที่รู้เห็น" ทนายความกล่าวอย่างใจเย็น "ผมเข้าใจว่ามันอาจจะยากที่จะยอมรับ ​แต่ผมต้องแจ้งให้คุณทราบตามหน้าที่... ถ้าคุณต้องการมรดกที่คุณพ่อทิ้งไว้ให้ คุณมีเวลาสามเดือนเท่านั้น"

สามเดือน... เวลาอันน้อยนิดที่เหมือนจะยาวนานจนเกินกว่าที่จิตใจจะรับไหว เมขลาเดินออกจากห้องทำงานของทนายความด้วยอาการเลื่อนลอย โลกทั้งใบราวกับหมุนคว้าง เธอคิดถึงใบหน้าของบิดาผู้ล่วงลับ นึกถึงคำพูดของท่านที่อยากให้เธอมีชีวิตที่ดี... ​แต่การแต่งงานกับภัทรเนี่ยนะ? มันคือชีวิตที่ดีที่สุดแล้วจริงๆ หรือ?

ภัทร ชนากรรักษ์ ชายหนุ่มผู้เยือกเย็นราวกับน้ำแข็ง เขาเป็นทุกสิ่งทุกอย่างที่เมขลาไม่กล้าแม้แต่จะฝันถึง เป็นเจ้านายที่เฉียบขาด เป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ ​เป็นชายหนุ่มที่สาวๆ ทั่วเมืองหมายปอง แต่สำหรับเมขลา เขาคือภูเขาสูงที่เธอไม่มีวันเอื้อมถึง

ทันทีที่ได้รับโทรศัพท์จากทนายความของบิดา เมขลาตัดสินใจรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มี เดินตรงไปยังห้องทำงานของภัทร ไม่สนใจสายตาที่มองมาของพนักงานคนอื่นๆ

"คุณภัทรคะ..." เสียงของเธอสั่นเล็กน้อยเมื่อเอ่ยเรียก

ภัทรเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสาร ใบหน้าหล่อเหลาไร้อารมณ์ ดวงตาคมกริบจับจ้องมาที่เธอ "มีอะไร เมขลา?"

"คือ... หนูมีเรื่องสำคัญจะเรียนให้คุณภัทรทราบค่ะ" เมขลาหายใจเข้าลึกๆ พยายามรวบรวมสติ "เรื่องเกี่ยวกับ... พินัยกรรมของคุณพ่อหนูค่ะ"

สีหน้าของภัทรเปลี่ยนไปเล็กน้อย แววตาฉายประกายบางอย่างที่เมขลาอ่านไม่ออก "พินัยกรรม?"

"ค่ะ... คุณพ่อ... ได้สั่งเสียไว้ว่า... ให้หนูแต่งงานกับคุณภัทร ภายในสามเดือน... มิฉะนั้น..." เมขลาพูดตะกุกตะกัก ไม่กล้าแม้แต่จะมองหน้าเขา

ภัทรมองมาที่เธออย่างพิจารณา ราวกับกำลังประเมินสถานการณ์ "เหตุผล?"

"หนู... หนูไม่ทราบค่ะ... คุณพ่อไม่ได้บอกอะไรเลย... นอกจากว่า... ถ้าหนูไม่ทำตาม... หนูจะไม่ได้อะไรจากท่านเลยค่ะ" เมขลาตอบเสียงแผ่วเบา

ความเงียบเข้ามาปกคลุมห้องทำงานนั้นอีกครั้ง มีเพียงเสียงนาฬิกาที่เดินติ๊กต่อกอย่างเยือกเย็น ภัทรพิงพนักเก้าอี้ เหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างบานใหญ่ ภาพเมืองที่ทอดยาวอยู่เบื้องหน้าดูเหมือนจะไกลเกินเอื้อมสำหรับเธอในตอนนี้

"แล้วเธอคิดจะทำอย่างไร?" ภัทรถาม เสียงของเขาเย็นชาจนเมขลาขนลุก "เธอจะทำตามพินัยกรรมนั่น?"

เมขลาเม้มปากแน่น เธอรู้สึกเหมือนกำลังยืนอยู่บนปากเหว จะก้าวไปข้างหน้าก็กลัว จะถอยหลังก็เสียใจ "หนู... หนูไม่รู้จะทำอย่างไรดีค่ะ... แต่... ถ้าหนูไม่ทำตาม... หนูจะไม่มีอะไรเลยจริงๆ ค่ะ"

"และถ้าเธอทำตาม... เธอจะได้อะไร?" ภัทรถาม สายตาของเขากลับมาจับจ้องที่เธออีกครั้ง ราวกับกำลังจะล้วงเข้าไปในจิตใจ

"หนู... หนูจะ... ได้... มรดกของคุณพ่อค่ะ" เมขลาตอบทั้งน้ำตาที่คลอหน่วย

ภัทรพยักหน้าช้าๆ "เข้าใจแล้ว... ไปได้แล้ว"

เมขลาก้าวถอยหลังอย่างงุนงง นี่คือปฏิกิริยาของเขา? แค่นี้เอง? เขาไม่รู้สึกอะไรเลยงั้นหรือ? หรือว่าเขา... มีเหตุผลอื่นที่ต้องยอมรับข้อเสนอนี้?

ขณะที่เธอหันหลังจะเดินออกจากห้องทำงาน เสียงของภัทรดังขึ้นอีกครั้ง "เมขลา"

เธอหันกลับไปมอง "คะ?"

"เตรียมตัวให้พร้อม... ฉันจะให้คำตอบเธอในอีกไม่กี่วัน"

คำตอบที่รอคอยนั้น ทำให้หัวใจของเมขลาเต้นระรัวอย่างบ้าคลั่ง ความหวังเล็กๆ ที่เคยริบหรี่ กลับลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง แต่ในขณะเดียวกัน ความกลัวก็เกาะกุมหัวใจเธอไว้แน่น การแต่งงานกับภัทร... มันจะเป็นจุดเริ่มต้นของอะไรกันแน่? ความรักที่ไม่มีหัวใจ หรือหายนะที่จะถาโถมเข้ามา? เธอไม่รู้เลย...

ทันทีที่เมขลาเดินออกจากห้องทำงานไป ภัทรก็ทรุดตัวลงบนเก้าอี้ของเขา มือหนาบีบขมับแน่น ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยเรียบเฉย บัดนี้ปรากฏร่องรอยความเหนื่อยล้าและความกังวลอย่างเห็นได้ชัด "ทำไม... ทำไมต้องเป็นเธอ... เมขลา..." เขาพึมพำกับตัวเอง เสียงของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย พินัยกรรมบิดาของเมขลา... มันคือสิ่งที่เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อน และมันก็เข้ามาพลิกทุกอย่างในชีวิตของเขาไปอย่างสิ้นเชิง

เขาหยิบรูปถ่ายใบหนึ่งขึ้นมาจากลิ้นชัก เป็นรูปของหญิงสาวหน้าตาสวยงาม แต่นัยน์ตาของเธอกลับดูเศร้าสร้อย ภัทรลูบใบหน้าของหญิงสาวในรูปอย่างแผ่วเบา "ฉันกำลังทำสิ่งที่ถูกต้องอยู่ใช่ไหม... ขอโทษนะ..."

เบื้องนอกห้องทำงานของภัทรนั้น เมขลาเดินออกมาพร้อมกับความรู้สึกที่ตีรวนอยู่ในอก เธอรู้ดีว่าการตัดสินใจครั้งนี้ จะนำพาเธอไปสู่เส้นทางที่เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อน การแต่งงานกับเจ้านายที่เย็นชา... มันคือความฝันที่กลายเป็นจริง หรือฝันร้ายที่จะตามหลอกหลอนเธอไปตลอดชีวิต? เธอไม่รู้... แต่เธอรู้เพียงอย่างเดียวว่า... เธอไม่มีทางเลือกอื่น