นักสืบหวานที่ฉันรัก

ตอนที่ 3 — ประกายไฟในอดีต

โดย : มนต์ตรา ประกาศิต

30 ตอน · 702 คำ

"ผม... ผมไม่รู้" คำพูดของธนาสะท้อนก้องอยู่ในหัวของแพรวา มันไม่ใช่แค่คำพูด แต่เป็นเหมือนการปลดปล่อยความลับที่ถูกเก็บงำมานานหลายปี ใบหน้าของธนาที่ซีดเผือด เต็มไปด้วยความสับสนและเจ็บปวดนั้น ช่างแตกต่างจากภาพลักษณ์นักธุรกิจผู้เย่อหยิ่งที่เธอเคยรู้จัก ‌ราวฟ้ากับเหว

"ไม่รู้... หมายความว่าไงคะ?" แพรวาถาม พยายามรักษาความสงบของน้ำเสียง แต่ก็ยากที่จะซ่อนความตกใจและความรู้สึกที่เริ่มก่อตัวขึ้นภายในใจ "คุณ... คุณไม่รู้จักพ่อตัวเอง?"

ธนาส่ายหน้าช้าๆ ดวงตาของเขามองไปยังรูปถ่ายใบนั้น ​ราวกับกำลังพยายามปะติดปะต่อเรื่องราวที่ไม่เคยรับรู้มาก่อน "ผม... ผมเคยได้ยินแม่พูดถึงเรื่องนี้อยู่บ้าง แต่ผมไม่เคยเข้าใจทั้งหมด" เขาเงยหน้าขึ้นสบตาแพรวา "รูปนี้... ผู้ชายคนนี้คือใครกันแน่?"

แพรวาจ้องมองธนาอย่างไม่เข้าใจ สถานการณ์มันยิ่งยุ่งเหยิงขึ้นไปทุกที ‍การตายของคุณพ่อที่ธนาเพิ่งจะทราบ คือใคร? และทำไมธนาถึงไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน? ความลับที่ดำมืดกำลังค่อยๆ เผยออกมาทีละน้อย

"คุณหญิงอรุณรัศมี... ท่านทราบเรื่องนี้ไหมคะ?" แพรวาถาม

"ผมไม่แน่ใจ" ธนาตอบเสียงแหบ ‌"แต่ผมคิดว่า... มันอาจจะเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดเรื่องทั้งหมดนี้ขึ้น"

การสืบสวนคดีฆาตกรรมค่อยๆ เปลี่ยนทิศทาง เมื่อความลับเกี่ยวกับครอบครัวของธนาเริ่มถูกเปิดเผย แพรวาและธนาเริ่มค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับชายในรูปถ่าย ซึ่งต่อมาทราบชื่อว่า 'คุณชาญชัย' อดีตคนรักของคุณหญิงอรุณรัศมี ‍ผู้ซึ่งหายตัวไปอย่างลึกลับเมื่อหลายสิบปีก่อน

การทำงานใกล้ชิดกันในสถานการณ์ที่กดดันเช่นนี้ ทำให้แพรวากับธนากลายเป็นเหมือนทีมเวิร์คที่แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ พวกเขาแบ่งปันข้อมูล พูดคุยกันถึงข้อสงสัย และบางครั้งก็ให้กำลังใจซึ่งกันและกัน

"ขอบคุณนะที่มาอยู่ตรงนี้" ธนาเอ่ยขึ้นขณะที่ทั้งคู่นั่งทำงานกันจนดึกในห้องทำงานของเขา แสงไฟสลัวๆ สาดส่องลงมาบนใบหน้าของเขา ​ทำให้แพรวารู้สึกเหมือนได้เห็นด้านอ่อนแอของเขาเป็นครั้งแรก

"เราคือทีมเดียวกันนี่คะ" แพรวาตอบ พร้อมรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก "แล้ว... คุณแน่ใจนะว่าคดีนี้เกี่ยวข้องกับการตายของคุณพ่อ?"

"ผมคิดว่าใช่" ธนาถอนหายใจ "บางที... ​การตายของคุณชาญชัย อาจจะเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด"

แพรวาเริ่มมองธนาเปลี่ยนไป จากอดีตคนรักผู้เย็นชาที่เคยทิ้งเธอไป ตอนนี้เธอกลับเห็นเขาในอีกมุมหนึ่ง เขาดูเป็นผู้เป็นคนมากขึ้น มีความอ่อนไหว และบางครั้งเธอก็รู้สึกได้ถึงความห่วงใยที่เขามีให้เธอ

วันหนึ่ง ขณะที่พวกเขากำลังตามหาเบาะแสเกี่ยวกับคุณชาญชัย ​พวกเขาได้ไปพบกับอดีตแม่บ้านเก่าแก่ของตระกูลที่เล่าเรื่องราวในอดีตให้ฟัง

"คุณชาญชัยเป็นคนดีมากๆ ค่ะคุณหนู" หญิงชรากล่าว "แต่ท่านก็มีปัญหากับคุณใหญ่ (หมายถึงคุณตาของธนา) ตลอดเวลา เรื่องผลประโยชน์ทางธุรกิจ"

"แล้ว... แล้วคุณใหญ่รู้เรื่องคุณชาญชัยกับคุณหญิงไหมคะ?" แพรวาถาม

"รู้สิคะ... คุณใหญ่ไม่เคยชอบหน้าคุณชาญชัยเลยค่ะ ท่านหวงสมบัติของตระกูลมาก" หญิงชราเล่าต่อด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย "วันหนึ่ง... คุณชาญชัยก็หายตัวไปเฉยๆ ไม่มีใครพบเห็นอีกเลย"

เรื่องราวที่ถูกเปิดเผยนั้นยิ่งทำให้แพรวาและธนาสับสนมากขึ้น ความลับที่ซ่อนเร้นในอดีตของครอบครัวธีรกุล ยิ่งทำให้คดีฆาตกรรมที่เกิดขึ้นมีความซับซ้อนมากขึ้นไปอีก

ในค่ำคืนหนึ่ง แพรวาพยายามรวบรวมข้อมูลทั้งหมดที่ได้มา เธอพบว่ามีธุรกรรมทางการเงินที่ผิดปกติในบริษัทของธนา ซึ่งเชื่อมโยงไปถึงการหายตัวไปของคุณชาญชัย และอาจจะเป็นชนวนเหตุของคดีฆาตกรรมครั้งนี้

ขณะที่เธอกำลังจดจ่ออยู่กับการวิเคราะห์ข้อมูล เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

"ใครคะ?" แพรวาถาม

"ผมเอง... ธนา" เสียงของเขาดังมาจากด้านนอก

แพรวาเปิดประตูออก ธนายืนอยู่ตรงนั้น ใบหน้าของเขาดูเหนื่อยล้า แต่ดวงตาฉายแววบางอย่างที่แพรวาอ่านไม่ออก

"มีอะไรเหรอคะ?" แพรวาถาม

"ผม... ผมอยากจะคุยกับคุณ" ธนากล่าว เขาเดินเข้ามาในห้องของแพรวา ก่อนจะหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเธอ

บรรยากาศในห้องเริ่มเงียบลง แพรวารู้สึกได้ถึงความตึงเครียดที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น

"คุณ... คุณยังโกรธผมอยู่ไหม แพรวา?" ธนาถาม เสียงของเขาแผ่วเบา

แพรวาเม้มปากแน่น "ฉัน... ฉันไม่รู้จะรู้สึกยังไง"

"ผมรู้ว่าผมทำผิดพลาดครั้งใหญ่" ธนากล่าว "การทิ้งคุณไปในวันนั้น... มันคือความผิดพลาดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตผม"

แพรวาจ้องมองเขาด้วยความอึ้ง เธอไม่เคยคิดว่าเขาจะพูดแบบนี้ออกมา

"แต่ผมอยากให้คุณรู้ว่า... ผมเสียใจ" ธนากล่าวต่อ ดวงตาของเขาเริ่มฉายแววของความรู้สึกที่แท้จริง "ผมเสียใจที่ทำให้คุณเจ็บปวด"

แพรวารู้สึกเหมือนหัวใจกำลังถูกบีบอย่างแรง ความรู้สึกที่เธอพยายามจะกดข่มไว้ตลอดหลายปี กำลังปะทุขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่

"แล้ว... ทำไมคุณถึงทำแบบนั้น" แพรวาถามเสียงสั่น

"มันเป็นเรื่องของความลับ... ความลับที่ผมถูกบังคับให้ต้องเก็บไว้" ธนากล่าว "แต่ตอนนี้... ผมพร้อมที่จะเปิดเผยทุกอย่าง"

เขาก้าวเข้ามาใกล้แพรวามากขึ้น มือของเขายกขึ้นมาสัมผัสแก้มของเธออย่างแผ่วเบา แพรวาสะดุ้งเล็กน้อย แต่ไม่ได้ปัดมือของเขาออก

"ผม... ผมรักคุณนะ แพรวา" ธนากล่าว เสียงของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ท่วมท้น "ผมรักคุณมาตลอด"

คำว่า 'รัก' ที่หลุดออกมาจากปากของเขา ราวกับจะปลุกประกายไฟในอดีตที่เคยมีให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง แพรวารู้สึกหัวใจเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง เธอไม่แน่ใจว่าควรจะเชื่อคำพูดของเขาหรือไม่ แต่สัมผัสที่อ่อนโยนของเขา ทำให้เธอรู้สึกสับสนอย่างบอกไม่ถูก

"แต่... แต่เรามีเรื่องที่ต้องจัดการ" แพรวาเอ่ยเสียงเบา "เรายังไม่รู้ว่าใครคือฆาตกร"

"ผมรู้" ธนากล่าว "แต่ผมอยากให้คุณรู้ว่า... ไม่ว่าเรื่องราวจะเป็นยังไง ผมพร้อมที่จะแลกทุกอย่างเพื่อคุณ"

ขณะที่ทั้งคู่กำลังเผชิญหน้ากันด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน เสียงโทรศัพท์ของแพรวาก็ดังขึ้น หน้าจอแสดงชื่อ 'มะลิ' ผู้ช่วยของเธอ

"คุณวาเลนไทน์คะ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ!" เสียงของมะลิเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก "เราเจอหลักฐานชิ้นสำคัญ... แต่... แต่คนร้าย... คนร้ายคือ..."

หน้านิยาย
หน้านิยาย

นักสืบหวานที่ฉันรัก

โดย มนต์ตรา ประกาศิต

© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น

ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537

ความรู้สึกของคุณVIP เท่านั้น

เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก

ความคิดเห็น VIP

เฉพาะสมาชิก VIP

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น เป็นคนแรกที่แสดงความคิดเห็น!