"คุณดูไม่สบายหรือเปล่า ลลิสา?" เสียงทุ้มของภัทรดังขึ้นอย่างแผ่วเบา ขณะที่เขาชะลอฝีเท้าลงข้างๆ เธอ ลมเย็นๆ ยามพลบค่ำพัดโชยมา ทำให้ใบหน้าของลลิสาที่กำลังซีดเซียว ยิ่งดูอ่อนแอลงไปอีก
ลลิสาชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะฝืนยิ้มตอบ "ไม่ค่ะ ฉันสบายดี" เธอตอบ พยายามซ่อนความรู้สึกที่ตีรวนอยู่ภายใน "แค่นอนไม่ค่อยหลับ"
ภัทรเลิกคิ้วเล็กน้อย เขาจ้องมองเข้าไปในดวงตาของเธอ ราวกับจะค้นหาความจริงที่ซ่อนอยู่ภายใต้รอยยิ้มนั้น "คุณแน่ใจนะ? คุณดูซีดมาก"
"ก็บอกแล้วไงคะว่าไม่เป็นไร" ลลิสาตอบเสียงแข็งขึ้นเล็กน้อย เธอไม่อยากให้ภัทรต้องมาเป็นห่วงเธออีก เธอรู้ดีว่าความใกล้ชิดระหว่างพวกเขาเป็นสิ่งต้องห้ามภายใต้เงื่อนไขอันโหดร้ายที่ปวีณายื่นให้
แต่ยิ่งเธอพยายามจะตีตัวออกห่างเท่าไหร่ ภัทรก็ยิ่งแสดงความเป็นห่วงเธอมากขึ้นเท่านั้น เขาคอยถามไถ่สารทุกข์สุกดิบอยู่เสมอ แม้ว่าลลิสาจะพยายามตอบให้สั้นที่สุดก็ตาม
"คุณกำลังปกปิดอะไรอยู่หรือเปล่า ลลิสา?" ภัทรถามเสียงจริงจัง เขาขยับเข้ามาใกล้อีกนิด ใบหน้าคมคายของเขาเต็มไปด้วยความสงสัย "ผมรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างเปลี่ยนไป"
ลลิสาสะดุ้งเฮือก คำถามของภัทรเหมือนจะเจาะลึกเข้าไปในจิตใจของเธอ เธอไม่รู้ว่าจะตอบเขาอย่างไรดี จะบอกเขาได้อย่างไรว่าเธอกำลังตั้งท้องลูกของเขาอยู่ และกำลังถูกปวีณากดดันให้ต้องแต่งงานกับเขาในฐานะคู่หมั้นของพี่ชาย
"ไม่มีอะไรค่ะ" ลลิสาตอบเสียงเบา พยายามหลบสายตาของเขา "คุณคิดมากไปเอง"
"ผมไม่ได้คิดมากไปเอง" ภัทรยืนกราน "ผมเห็นว่าคุณพยายามหลีกเลี่ยงผมตลอดเวลา มีอะไรที่คุณอึดอัดใจหรือเปล่า?"
ลลิสากลืนน้ำลาย เธอรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นที่แผ่ออกมาจากตัวของภัทร และกลิ่นหอมอ่อนๆ ของน้ำหอมที่คุ้นเคย มันทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้น แต่ในขณะเดียวกัน ความคิดถึงแม่ และความกลัวในอำนาจของปวีณาก็ทำให้เธอต้องถอยห่าง
"ไม่มีอะไรจริงๆ ค่ะ" เธอพูดซ้ำ พยายามบังคับเสียงของตัวเองให้เป็นปกติ "ฉันแค่... เหนื่อย"
ภัทรยังคงจ้องมองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน เขาไม่เชื่อคำพูดของเธอเลยสักนิด เขารู้สึกได้ว่าลลิสากำลังมีความลับบางอย่างซ่อนอยู่ และความลับนั้นก็เกี่ยวข้องกับเขาอย่างแน่นอน
"คุณกำลังจะให้กำเนิดลูกของพี่ณภัทรใช่ไหม?" ภัทรถามกะทันหัน ทำให้ลลิสาแทบจะทรงตัวไม่อยู่
คำถามนั้นเหมือนฟ้าผ่าลงกลางใจของลลิสา เธอหันไปมองภัทรด้วยดวงตาเบิกกว้าง เต็มไปด้วยความตกใจและความหวาดกลัว "คุณ... คุณรู้ได้อย่างไรคะ?"
ภัทรเงียบไปชั่วขณะ ก่อนจะถอนหายใจยาว "ผมเห็นคุณกับพี่ณภัทรที่โรงพยาบาลวันนั้น" เขาบอกเสียงเครือ "และผมก็สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงในตัวคุณมาตลอด"
ลลิสารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบของเธอพังทลาย เธอไม่คิดว่าภัทรจะจับสังเกตได้เร็วขนาดนี้ เธอกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่อันตรายอย่างยิ่ง
"คุณ... คุณเข้าใจผิดแล้วค่ะ" ลลิสาพยายามจะแก้ตัว "ฉัน..."
"ผมไม่ได้เข้าใจผิด ลลิสา" ภัทรขัดขึ้นมา น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด "ผมเห็นแววตาของคุณ มันไม่ใช่แววตาของผู้หญิงที่มีความสุข"
เขาก้าวเข้ามาอีกก้าว ยื่นมือมาประคองแก้มของเธอไว้ ลลิสารู้สึกได้ถึงความสั่นสะเทือนในมือของเขา "ทำไมคุณถึงไม่บอกผม?" เขาถามเสียงแหบพร่า "ทำไมคุณถึงปล่อยให้ผมเข้าใจผิดไปได้นานขนาดนี้?"
น้ำตาไหลอาบแก้มของลลิสา เธอไม่รู้ว่าจะตอบเขาอย่างไรดี ความรู้สึกมากมายถาโถมเข้ามา ทั้งความรัก ความเจ็บปวด ความเสียใจ และความหวังอันริบหรี่
"ผมรักคุณ ลลิสา" ภัทรพูดออกมา น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกที่เธอไม่เคยได้ยินมาก่อน "ผมรักคุณมาตลอด"
เขาโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ ราวกับจะจุมพิตเธอ แต่แล้ว เสียงฝีเท้าที่ดังขึ้นมาจากทางด้านหลัง ทำให้ทั้งสองคนสะดุ้งโหยง
"พี่ภัทรคะ" เสียงหวานหยดย้อยของปวีณาดังขึ้น พร้อมกับร่างของเธอที่ปรากฏตัวขึ้น เธอยิ้มเยาะอย่างเยือกเย็นขณะมองมาที่ทั้งสองคน "กำลังทำอะไรกันอยู่คะ?"
แววตาของปวีณาทอประกายไปด้วยความไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด เธอก้าวเข้ามาหาภัทร ก่อนจะยื่นแขนเข้าไปคล้องแขนของเขาอย่างสนิทสนม "ปวีณารอพี่ภัทรอยู่นะคะ"
ภัทรมองลลิสาด้วยความรู้สึกที่ไม่อาจบรรยายได้ ก่อนจะหันไปมองปวีณาด้วยใบหน้าเรียบเฉย "ผมจะตามไป" เขาตอบเสียงเรียบๆ
ปวีณายิ้มอย่างผู้ชนะ ก่อนจะจูงมือภัทรเดินจากไป ทิ้งให้ลลิสายืนนิ่งอยู่เพียงลำพัง หัวใจของเธอแตกสลายยิ่งกว่าเดิม เธอรู้ดีว่าความใกล้ชิดที่เธอเพิ่งได้รับจากภัทร อาจจะเป็นสิ่งอันตรายที่สุดในชีวิตของเธอ
ขณะที่ภัทรเดินจากไปพร้อมกับปวีณา เขาก็หันกลับมามองลลิสาอีกครั้ง ดวงตาของเขามีแววที่เต็มไปด้วยความสับสนและความเจ็บปวด เขารู้สึกได้ว่าลลิสากำลังตกอยู่ในอันตราย และเขาก็ไม่สามารถมองข้ามมันไปได้
"ผมจะกลับมา ลลิสา" เขาพึมพำกับตัวเอง "ผมจะต้องรู้ให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น"
แต่คำพูดนั้น กลับเป็นเพียงเสียงกระซิบที่ถูกกลืนหายไปกับสายลมเย็นยามค่ำคืน ปล่อยให้ลลิสายืนอยู่เพียงลำพัง ท่ามกลางความมืดมิด และเงาของความลับที่กำลังจะเปิดเผย
รักลวงพันธนาการท้อง
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก