ตอนที่ 21 — การเปิดโปงความจริง...สู่สายตาโลก

"แกคิดว่าแกจะหนีความจริงไปได้ตลอดงั้นเหรอ คิม!" เสียงของนนท์กึกก้องไปทั่วห้องประชุมใหญ่ของบริษัทแถลงข่าว ภาพของคิมที่กำลังดิ้นรนต่อสู้ ถูกรวบตัวโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจ สะท้อนอยู่ในจอโปรเจคเตอร์ขนาดใหญ่เบื้องหลังเขา ใบหน้าของเขาซีดเผือด ฉายแววสิ้นหวังอย่างเห็นได้ชัด

นนท์ยืนสง่าอยู่บนเวที ‌มือข้างหนึ่งถือไมโครโฟน อีกข้างหนึ่งกุมเอกสารหลักฐานที่เขาได้รวบรวมมาอย่างดี แสงไฟส่องกระทบใบหน้าคมคายของเขา ทำให้เห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความเด็ดขาดและความมั่นใจ เขาเพิ่งเสร็จสิ้นจากการเปิดโปงแผนการชั่วร้ายของคิม ที่พยายามจะฮุบกิจการของเขาไปอย่างลับๆ ด้วยการปล่อยข่าวลือ ปล่อยหลักฐานปลอม ​และสร้างความเสียหายให้กับชื่อเสียงของเขา

"ผมขอใช้โอกาสนี้ ชี้แจงแถลงการณ์ต่อสาธารณชน" นนท์กล่าวเสียงดังฟังชัด "ที่ผ่านมา บริษัทของเราได้รับผลกระทบจากข่าวลือและการปล่อยข่าวเท็จ ซึ่งมีต้นเหตุมาจากบุคคลที่ชื่อ คิม"

เขาเลื่อนเอกสารในมือชี้ไปยังภาพของคิมบนจอ "บุคคลผู้นี้ ‍ได้วางแผนการร้ายต่างๆ นานา เพื่อบ่อนทำลายธุรกิจของผม รวมถึงพยายามที่จะใส่ร้ายป้ายสีผมในเรื่องที่ไม่เป็นความจริง"

เสียงซุบซิบดังขึ้นในหมู่ผู้สื่อข่าวที่มาร่วมงาน บางคนกำลังจดบันทึกอย่างขะมักเขม้น บางคนกำลังซักถามเพื่อนร่วมงาน

"ผมได้รวบรวมหลักฐานทั้งหมดไว้แล้ว" นนท์พูดต่อ "และผมได้ส่งมอบหลักฐานทั้งหมดให้กับทางเจ้าหน้าที่ตำรวจ ‌เพื่อให้ดำเนินการตามกฎหมายต่อไป"

เขาหยุดเล็กน้อย ปล่อยให้ภาพของคิมที่กำลังถูกจับกุมปรากฏอยู่บนจอ ให้ทุกคนได้เห็นถึงผลกรรมที่เขาก่อ

"ผมเชื่อในความยุติธรรม" นนท์กล่าว "และผมเชื่อว่าทุกคนควรได้รับผลกรรมจากการกระทำของตนเอง"

หลังจากนั้น เขาได้เปิดเผยเอกสารบางส่วนที่แสดงให้เห็นถึงการทุจริต การฟอกเงิน และการสร้างความเสียหายของคิมอย่างละเอียด ‍การเปิดโปงครั้งนี้ เป็นการตอกย้ำให้ทุกคนเห็นว่า คิม ไม่ใช่แค่นักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ แต่เขาคืออาชญากรตัวฉกาจที่ใช้ทุกวิถีทางเพื่อบรรลุเป้าหมาย

ขณะที่การแถลงข่าวใกล้จะจบลง นนท์ก็มีสายเข้า เป็นสายจากพราว

"ฮัลโหลครับที่รัก" เขาตอบรับด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนลงอย่างเห็นได้ชัด

"นนท์...ปลอดภัยดีนะคะ?" ​เสียงของพราวที่เต็มไปด้วยความกังวลดังขึ้นมา

"ปลอดภัยครับ" นนท์ยิ้ม "แล้วลูกล่ะ เป็นยังไงบ้าง?"

"น้องแข็งแรงดีค่ะ" พราวยิ้ม "แต่หนูกังวลว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า..."

"ไม่ต้องห่วงนะครับ" นนท์กล่าว "ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ​คิมโดนจับแล้ว"

"จริงเหรอคะ!" เสียงพราวเต็มไปด้วยความดีใจ "หนูดีใจด้วยนะคะ!"

"ขอบคุณครับ" นนท์พูด "ผมอยากจะขอโทษที่ทำให้คุณต้องเป็นห่วง"

"ไม่เป็นไรค่ะ" พราวตอบ "แล้ว...คุณจะกลับมาเมื่อไหร่คะ?"

คำถามนั้นทำให้นนท์นิ่งไป เขามองไปยังผู้สื่อข่าวที่ยังคงจดจ่ออยู่กับเขา ​"ผม...ผมกำลังจะกลับไปหาคุณเดี๋ยวนี้เลย"

เขาหันไปพูดกับผู้สื่อข่าว "ขออภัยทุกท่านครับ ผมมีธุระสำคัญที่ต้องรีบไปจัดการ"

นนท์รีบออกจากห้องประชุม ทิ้งไว้เพียงความสงสัยและความตื่นเต้นให้กับผู้สื่อข่าว เขาขับรถด้วยความเร็วสูง ตรงไปยังโรงพยาบาลที่พราวนอนพักฟื้นอยู่

เมื่อไปถึง เขาตรงไปที่ห้องพักฟื้นของพราวทันที เขาผลักประตูเข้าไป และก็พบกับภาพที่ทำให้หัวใจเขาอบอุ่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

พราวกำลังอุ้มลูกชายตัวน้อยของเขาอยู่ในอ้อมแขน ดวงตาของเธอเปล่งประกายด้วยความรัก เธอเงยหน้าขึ้นมองนนท์ และส่งยิ้มให้เขา

"ยินดีต้อนรับกลับค่ะ" พราวพูดเสียงหวาน

นนท์เดินเข้าไปหาเธออย่างช้าๆ เขามองดูลูกชายตัวน้อยที่หลับอย่างสบายในอ้อมแขนของพราว ก่อนจะค่อยๆ ยื่นมือออกไปสัมผัสแก้มของลูกชายเบาๆ

"เขาเหมือนคุณมากเลย" นนท์พูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรัก

"และเขาก็เหมือนคุณด้วย" พราวตอบ "เรามีกันและกันแล้วนะ"

นนท์มองเข้าไปในดวงตาของพราว ความรู้สึกที่เคยแข็งกระด้างเริ่มอ่อนไหวลงไปเรื่อยๆ เขารู้ว่าต่อจากนี้ไป ชีวิตของเขาจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

"ผมรักคุณนะ พราว" นนท์พูดออกมาอย่างตรงไปตรงมา เป็นคำพูดที่เขาไม่เคยคิดว่าจะได้พูดออกมา

พราวน้ำตาคลอ "หนูก็รักคุณค่ะ นนท์"

ทันใดนั้นเอง เสียงสัญญาณจากเครื่องติดตามการเต้นของหัวใจลูกน้อยก็ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง เสียงสัญญาณเตือนภัยดังขึ้นไปทั่วทั้งโรงพยาบาล

"เกิดอะไรขึ้น!" นนท์ตะโกนถาม

พราวหน้าซีดเผือด เธอรีบหันไปมองลูกชาย

"น้อง...น้องกำลังหายใจไม่ออก!" พราวน้ำตาไหลริน

พยาบาลและแพทย์รีบวิ่งเข้ามาในห้องอย่างรวดเร็ว

"เร็วเข้า! ต้องช่วยชีวิตเด็ก!"

นนท์และพราวมองหน้ากันด้วยความตกใจและหวาดกลัว...