"เมื่อความรักกลายเป็นหมากในกระดานแห่งความแค้น… ชีวิตสองชีวิต… จะสามารถหลุดพ้นจากเงื้อมมือของผู้ชักใยได้หรือไม่… หรือจะถูกกลืนกินไปพร้อมกับความลับที่รอวันเปิดเผย…”
ร่างของพลอยสั่นเทา เธอจ้องมองหน้าจอโทรศัพท์ที่แสดงข้อความอันน่าสะพรึงกลัว “ฉัน… ถูก ‘เขา’ จับตัวไปแล้ว…”
ความกลัวที่เคยเกาะกินหัวใจ เริ่มเปลี่ยนเป็นความเด็ดเดี่ยว
เธอไม่สามารถปล่อยให้ภาคเผชิญหน้ากับอันตรายเพียงลำพังได้อีกต่อไป
พลอยรีบเปิดตู้เสื้อผ้า เลือกชุดสีเข้มที่ดูคล่องตัว ก่อนจะหยิบกระเป๋าใบเล็กที่บรรจุสิ่งของจำเป็นอย่างรวดเร็ว
เธอต้องไปหาภาค… เธอต้องรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น… และเธอต้องทำอะไรบางอย่าง
ขณะที่เธอกำลังจะก้าวออกจากห้องทำงาน เสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นเบอร์ที่คุ้นเคย… เบอร์ของภาค
พลอยรีบกดรับสายทันที
“ภาค! คุณอยู่ที่ไหน… ผม… ผมปลอดภัยดี… ใช่ไหม…?”
“พลอย…” เสียงของภาคดังขึ้นมา แต่คราวนี้เป็นเสียงที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง มันไม่ใช่เสียงที่อ่อนโยนหรือเจ็บปวดอีกต่อไป แต่เป็นเสียงที่เย็นชา หนักแน่น และเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นบางอย่างที่พลอยไม่เคยได้ยินมาก่อน
“คุณ… คุณกำลังพูดถึงอะไร… ภาค…?” พลอยถามอย่างสับสน
“คุณ… คุณได้เห็นไดอารี่ของฉันแล้วใช่ไหม… พลอย… คุณได้รู้ความจริงทั้งหมดแล้วใช่ไหม…”
“ใช่… ภาค… ฉันรู้แล้ว… ฉันเข้าใจแล้ว… แล้ว… คุณ… คุณถูกจับตัวไป… อย่างนั้นเหรอ…?”
“ไม่… พลอย… ฉันไม่ได้ถูกจับตัวไป…” เสียงของภาคฟังดูประหลาด “ตรงกันข้าม… ฉันกำลังจะ… ไปหา ‘เขา’…”
พลอยเบิกตากว้าง “ไปหา… ‘เขา’… คุณหมายถึง… ‘เขา’ ที่เป็นมาเฟียคนนั้น…?”
“ใช่… พลอย… ‘เขา’ คือคนที่ฉันจะต้องจัดการ… ‘เขา’ คือคนที่ทำให้ชีวิตเราต้องตกอยู่ในอันตราย… ‘เขา’ คือคนที่ฉันจะต้องแก้แค้น…”
คำว่า “แก้แค้น” ดังสะท้อนอยู่ในหูของพลอย มันไม่ใช่คำที่เธอเคยได้ยินจากปากของภาคมาก่อน
“แก้แค้น… ภาค… คุณหมายความว่ายังไง…?”
“หมายความว่า… ทุกอย่างที่ฉันทำมาตลอด… ไม่ใช่แค่การปกป้องคุณ… แต่เป็นการเตรียมการ… เพื่อทำลาย ‘เขา’ ให้สิ้นซาก…”
“แต่… แล้ว… แล้วผู้หญิงคนนั้น… ภรรยาของ ‘เขา’… แล้ว… แล้วทำไม… คุณถึง…” พลอยถามอย่างตะกุกตะกัก
“ภรรยาของ ‘เขา’… คือเครื่องมือ… พลอย… เครื่องมือที่ฉันใช้… เพื่อให้ ‘เขา’ ตายใจ… เพื่อให้ ‘เขา’ เชื่อว่าฉันยอมแพ้… แต่จริงๆ แล้ว… ฉันกำลังวางแผน… ซ้อนแผน… อยู่…”
พลอยแทบจะยืนไม่ไหว เธอไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
“ซ้อนแผน… ภาค… คุณกำลังพูดถึงอะไร…?”
“ฉันกำลังพูดถึง… แผนการแก้แค้น… ที่ใหญ่กว่าที่คุณคิด… พลอย…” เสียงของภาคเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว “ฉันจะทำให้ ‘เขา’ รู้ซึ้งถึงรสชาติของความเจ็บปวด… ความเจ็บปวดที่ ‘เขา’ เคยทำกับครอบครัวของฉัน…”
“ครอบครัว… ของคุณ…?” พลอยถามอย่างตกใจ
“ใช่… ครอบครัวของฉัน… พ่อแม่ของฉัน… ถูก ‘เขา’ ฆ่าตาย… เมื่อหลายปีก่อน… แต่… ‘เขา’ กลับลอยนวล… และใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย… ฉัน… ฉันรอเวลานี้มานานมาก… เพื่อที่จะได้ล้างแค้น… ให้กับครอบครัวของฉัน…”
พลอยรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังหมุนคว้าง คำพูดของภาคเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความโกรธแค้นที่เธอไม่เคยสัมผัสมาก่อน
“แล้ว… แล้วที่รักฉัน… ที่บอกว่ารักฉัน… ที่บอกว่าต้องการปกป้องฉัน… มันคือเรื่องจริง… ใช่ไหม… ภาค…?” พลอยถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ
“แน่นอน… พลอย…” เสียงของภาคอ่อนลงเล็กน้อย “ฉันรักคุณ… รักคุณมาก… และฉัน… ฉันก็อยากจะปกป้องคุณ… จากอันตราย… จากทุกสิ่งทุกอย่าง… แต่… แผนการนี้… มันจำเป็น… เพื่อให้เรา… มีอนาคตที่ดีกว่านี้…”
“อนาคต… ที่มีแต่ความแค้น… อย่างนั้นเหรอ… ภาค…?”
“ไม่… พลอย… อนาคตที่ปราศจาก ‘เขา’… อนาคตที่เราจะได้อยู่ด้วยกัน… โดยไม่ต้องกลัวอะไรอีกต่อไป…”
พลอยหลับตาลง เธอพยายามทำความเข้าใจทุกอย่างที่ได้ยิน
ภาคไม่ได้เป็นคนเลวอย่างที่เธอเคยคิด… แต่เขาก็ไม่ได้เป็นคนที่อ่อนโยนและเจ็บปวดอย่างที่เธอเข้าใจในตอนแรกเช่นกัน
เขากำลังจะก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งความแค้น… เส้นทางที่อาจจะพาเขาไปสู่หายนะ
“แล้ว… แล้วผม… เอ่อ… ผมจะไปหา ‘เขา’… ที่ไหน… ภาค…?” พลอยถามด้วยความหวัง
“คุณ… คุณจะไปหา ‘เขา’…?” เสียงของภาคฟังดูประหลาดใจ “คุณจะไปทำไม… พลอย…?”
“เพราะ… เพราะฉันรักคุณ… ภาค… แล้วฉันก็… ฉันก็ไม่อยากเห็นคุณทำอะไรที่มัน… ที่มันจะทำให้คุณต้องเสียใจ…”
“พลอย… คุณไม่เข้าใจ… นี่มันอันตรายเกินไป… สำหรับคุณ…”
“ฉันไม่กลัว… ภาค… ฉันจะไป… คุณบอกที่อยู่มาเถอะ… ฉันจะไปหาคุณ…”
ภาคเงียบไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังชั่งใจ
“ได้… พลอย… ถ้าคุณยืนยัน… ฉันจะบอกที่อยู่ให้คุณ… แต่… คุณต้องสัญญาว่า… จะทำตามที่ฉันบอกทุกอย่าง… และ… และถ้าเกิดอะไรขึ้น… คุณต้อง… คุณต้องหนีไป… ทันที…”
“ฉันสัญญา… ภาค…”
หลังจากที่ได้ที่อยู่จากภาคแล้ว พลอยก็รีบเดินทางไปยังสถานที่นั้นทันที มันเป็นโกดังเก่าๆ ที่ตั้งอยู่นอกเมือง ท่ามกลางความมืดมิด
เมื่อเธอไปถึง เธอก็เห็นรถของภาคจอดอยู่ด้านหน้า เธอค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้ๆ ด้วยหัวใจที่เต้นระรัว
เธอได้ยินเสียงคนคุยกันดังลอดออกมาจากภายในโกดัง
“แกคิดว่าแกจะทำอะไรได้… ภาค… แกคิดว่าแกจะฆ่าฉันได้ง่ายๆ อย่างนั้นเหรอ…?” เสียงของผู้ชายคนหนึ่งดังขึ้นมาด้วยความเยาะเย้ย
“แกมันก็แค่หมาตัวหนึ่ง… ที่ฉันเคยเลี้ยงไว้… แกมันก็แค่เครื่องมือ… ที่ฉันใช้… เพื่อให้ได้สิ่งที่ฉันต้องการ…”
“แกมันก็แค่ลูกกระจ๊อก… ที่ฉันส่งไปทำภารกิจ… ที่แกไม่เข้าใจ… แล้วแกก็กลับมา… ด้วยความแค้น… ที่ไร้สาระ…”
“หุบปาก… แก…!” เสียงของภาคดังขึ้นมาอย่างเกรี้ยวกราด “แกมันก็แค่ปีศาจร้าย… ที่ทำลายชีวิตของคนบริสุทธิ์… แกมันก็แค่…!”
พลอยยืนฟังอยู่เงียบๆ น้ำตาไหลรินออกมาโดยไม่รู้ตัว เธอเห็นภาพทั้งหมดเบื้องหน้าแล้ว
ภาคกำลังเผชิญหน้ากับ “เขา” คนนั้น…
เธอเห็นภาคกำลังถูกมัดไว้กับเก้าอี้ โดยมี “เขา” คนนั้นยืนประจันหน้าอยู่
“แก… คิดว่าแกจะหนีฉันไปได้ตลอดเหรอ… ภาค… แกคิดว่าแกจะทำลายฉันได้ง่ายๆ อย่างนั้นเหรอ…?” “เขา” คนนั้นพูดขึ้นมาอีกครั้ง “แกมันก็แค่… เด็กน้อย… ที่อยากแก้แค้น… มันน่าสมเพชจริงๆ…”
“แกมันก็แค่… คนที่กลัวความจริง…” ภาคสวนกลับด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด “แกมันก็แค่… คนที่หลอกใช้คนอื่น… เพื่อความสุขของตัวเอง…”
“แก…! แกมัน…!” “เขา” คนนั้นตะคอก
พลอยตัดสินใจแล้ว เธอไม่สามารถยืนดูอยู่เฉยๆ ได้อีกต่อไป
เธอค่อยๆ แอบเข้าไปในโกดังอย่างเงียบเชียบ
เธอเห็นว่า “เขา” คนนั้นกำลังจะทำร้ายภาค
พลอยรีบวิ่งเข้าไปทันที
“พอแล้ว! ปล่อยภาคเดี๋ยวนี้!” พลอยตะโกนเสียงดัง
“พลอย…!?” ภาคอุทานด้วยความตกใจ
“เขา” คนนั้นหันมามองพลอย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจและความโกรธแค้น
“แก… แกเป็นใคร… แล้วมาทำอะไรที่นี่…?” “เขา” คนนั้นถาม
“ฉัน… ฉันคือคนที่รักภาค… แล้วฉัน… ฉันจะไม่มีวันให้ใครมาทำร้ายเขา…!” พลอยตอบอย่างมั่นคง
“หึ… ความรัก… มันก็เป็นแค่เครื่องมือ… ที่ฉันจะใช้… เพื่อทำลายแก…” “เขา” คนนั้นพูดพลางหัวเราะเยาะ
พลอยมอง “เขา” คนนั้นด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
“คุณ… คุณมันก็แค่… คนที่กลัว… กลัวความจริง… กลัวที่จะต้องรับผิดชอบ… ในสิ่งที่ตัวเองทำ…”
“แก…!” “เขา” คนนั้นพุ่งเข้ามาจะทำร้ายพลอย
แต่ก่อนที่เขาจะทันได้ทำอะไร ภาคก็ดิ้นหลุดจากพันธนาการของเขาได้อย่างรวดเร็ว
เขาใช้โอกาสที่ “เขา” คนนั้นกำลังเสียสมาธิ พุ่งเข้าไปคว้าปืนที่ตกอยู่บนพื้น
“แก… ไม่มีวัน… ทำร้ายใครได้อีกแล้ว…!” ภาคตะโกนเสียงดัง
เสียงปืนดังขึ้น…
พลอยหลับตาปี๋… เธอไม่กล้าที่จะมอง…
เมื่อเสียงปืนเงียบลง… เธอค่อยๆ ลืมตาขึ้น…
สิ่งที่เธอเห็น… ทำให้หัวใจของเธอแทบจะหยุดเต้น…
“เขา” คนนั้น… ล้มลงไปกองกับพื้น… เลือดสีแดงสดไหลนอง…
และ… ภาค… ยืนอยู่ตรงนั้น… มือของเขากำปืนแน่น… ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความว่างเปล่า…
“ภาค…” พลอยเรียกชื่อเขาอย่างแผ่วเบา
ภาคหันมามองพลอย ดวงตาของเขายังคงเต็มไปด้วยความเจ็บปวด… แต่แฝงด้วยความโล่งใจบางอย่าง
“ฉัน… ฉันจัดการ ‘เขา’ ได้แล้ว… พลอย…” ภาคพูดเสียงแหบแห้ง
พลอยวิ่งเข้าไปหาภาคทันที เธอโอบกอดเขาไว้แน่น
“ภาค… คุณ… คุณเป็นอะไรหรือเปล่า…?”
“ฉัน… ไม่เป็นอะไร… พลอย… แต่… ฉัน… ฉัน… ต้องทำแบบนี้… เพื่อครอบครัวของฉัน… เพื่อเรา…”
พลอยมองภาคด้วยความเข้าใจ… เธอเข้าใจแล้ว… ว่าทำไมเขาถึงต้องทำแบบนี้…
แต่… เธอไม่แน่ใจ… ว่าความแค้นที่จบลง… จะนำพาพวกเขาไปสู่อนาคตที่ดีกว่า… หรือไม่…
เธอกอดภาคไว้แน่น… น้ำตาแห่งความโล่งใจ… และน้ำตาแห่งความกังวล… ไหลผสมปนเปกัน…
“เรา… เราจะผ่านมันไปด้วยกันนะ… ภาค…” พลอยกระซิบ
ภาคเงยหน้าขึ้นมองพลอย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความหวัง… และความกลัว…
“แต่… พลอย… สิ่งที่เกิดขึ้นวันนี้… มันเพิ่งจะเป็นจุดเริ่มต้น… ของบางสิ่งบางอย่าง…”
พลอยมองภาคด้วยความสงสัย
“จุดเริ่มต้น… ของอะไร… ภาค…?”
ภาคค่อยๆ ดึงมือของพลอยออกมาจากอ้อมกอดของเขา เขามองเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหมายบางอย่างที่เธอไม่อาจเข้าใจได้
“ของ… เกม… ที่ใหญ่กว่านี้… พลอย…”
พลอยมองภาคด้วยความตกใจ… เธอไม่เข้าใจว่าเขาหมายความว่าอะไร…
“เกม… ที่ใหญ่กว่านี้… ภาค…?”
ภาคเพียงแค่ยิ้มมุมปาก… เป็นรอยยิ้มที่ดูทั้งเศร้า… และน่ากลัว…
“ใช่… พลอย… เกม… ที่เพิ่งจะเริ่มต้น…”
พลอยมองภาคด้วยความสับสน… และความกังวล… เธอไม่รู้เลยว่า… ชะตากรรมของพวกเขา… จะเป็นอย่างไรต่อไป…
นายพลดราม่าที่ฉันรัก
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก