ตอนที่ 29 — วันคืนที่อบอุ่น...และรอยร้าวที่มองไม่เห็น

แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านโปร่งบาง เข้ามาปลุก 'พลอย' ให้ตื่นจากภวังค์แห่งความฝัน เธอขยับตัวเล็กน้อย พลางนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนที่ผ่านมา ใจของเธอยังคงสั่นไหวเล็กน้อยเมื่อนึกถึงการปรากฏตัวของ 'เจน' ‌แต่เมื่อหันไปมอง 'ภาค' ชายหนุ่มที่นอนหลับตาพริ้มอยู่ข้างกาย รอยยิ้มก็ผุดขึ้นมาบนใบหน้าของเธออีกครั้ง

"คุณภาค..." พลอยกระซิบเรียกเบาๆ ภาคขยับตัวเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้นมามองเธอ ​ใบหน้าของเขาดูอ่อนโยนลงกว่าเดิมมากเมื่อยามที่เขาหลับ เขาเอื้อมมือมาสัมผัสใบหน้าของเธออย่างแผ่วเบา

"อรุณสวัสดิ์ครับ...คุณนายภาค" ภาคเอ่ยเสียงทุ้ม นัยน์ตาของเขาสื่อถึงความรักและความห่วงใยที่เขามีให้เธอ พลอยซบหน้าลงกับฝ่ามือของเขา สูดกลิ่นกายอันคุ้นเคยที่ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย

"อรุณสวัสดิ์ค่ะ...คุณสามี" พลอยตอบกลับ ใบหน้าของเธอแดงก่ำเล็กน้อยเมื่อเอ่ยคำนั้นออกมา ‍เธอไม่เคยคิดว่าชีวิตของเธอจะมาถึงจุดนี้ จุดที่มีความสุขที่สมบูรณ์แบบเช่นนี้

หลังจากที่เจนจากไปเมื่อคืน ภาคได้อธิบายเรื่องราวทั้งหมดให้พลอยฟัง เจนคือรักแรกของเขา เป็นผู้หญิงที่เขาเคยผูกพันและคิดว่าจะใช้ชีวิตอยู่ด้วย แต่โชคชะตากลับเล่นตลก พลอยรู้ดีว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับภาคเลยที่จะต้องเผชิญหน้ากับอดีตที่ยังคงตามหลอกหลอนเขาอยู่ แต่เธอก็รู้สึกขอบคุณที่ภาคเลือกที่จะเปิดใจและเล่าทุกอย่างให้เธอฟัง

"ฉันรู้ว่าเมื่อคืนมันอาจจะทำให้คุณรู้สึกไม่สบายใจ" ‌ภาคกล่าวขณะที่ทั้งคู่นั่งทานอาหารเช้าด้วยกัน "แต่ผมอยากให้คุณรู้ว่า ความรู้สึกของผมที่มีต่อคุณมันไม่ใช่เรื่องโกหก"

พลอยยิ้มให้เขา "ฉันรู้ค่ะภาค ฉันเชื่อใจคุณ" เธอเอื้อมมือไปจับมือของเขาไว้แน่น "และฉันก็ดีใจที่คุณเลือกที่จะเดินหน้าต่อไปกับฉัน"

ชีวิตคู่ของพลอยและภาคเริ่มต้นขึ้นอย่างสวยงาม พวกเขาใช้เวลาส่วนใหญ่ด้วยกันในบ้านหลังใหญ่ที่ภาคเตรียมไว้ให้ ‍บรรยากาศเต็มไปด้วยความรักและความอบอุ่น พลอยมีความสุขกับการได้ดูแลภาคในทุกๆ ด้าน เธอชอบเห็นภาคยิ้ม ชอบเห็นเขาผ่อนคลาย และที่สำคัญที่สุด เธอชอบที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเขา

มีหลายครั้งที่พลอยเห็นภาคเหม่อลอย หรือมีแววตาที่ฉายความเศร้าหมอง ​เธอก็จะเข้าไปกอดเขาไว้แน่นๆ พร้อมกับกระซิบคำปลอบโยน ซึ่งภาคก็จะตอบรับด้วยการกอดเธอตอบแน่นกว่าเดิม ราวกับว่าเขาต้องการพลังจากเธอเพื่อก้าวผ่านอดีตไปให้ได้

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว พลอยและภาคใช้ชีวิตคู่ร่วมกันอย่างมีความสุข พวกเขาเดินทางไปเที่ยวพักผ่อนด้วยกัน ทำกิจกรรมต่างๆ ที่ชอบร่วมกัน ​สร้างความทรงจำดีๆ ที่จะประทับอยู่ในใจตลอดไป

แต่แล้ววันหนึ่ง ขณะที่พลอยกำลังช่วยภาคจัดเอกสารในห้องทำงาน เธอก็ได้พบกับรูปถ่ายเก่าๆ ที่ซ่อนอยู่ในลิ้นชักใบหนึ่ง เธอหยิบมันขึ้นมาดู รูปนั้นเป็นรูปของภาคในวัยหนุ่มที่ดูอ่อนเยาว์กว่านี้มาก กำลังยืนยิ้มอยู่ข้างๆ ​หญิงสาวคนหนึ่ง ซึ่งพลอยคาดว่าน่าจะเป็นเจน

ภาพถ่ายนั้นทำให้พลอยรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างติดค้างอยู่ในใจ เธอไม่ได้รู้สึกหึงหวงเจน แต่กลับรู้สึกถึงความไม่สบายใจบางอย่าง ภาพถ่ายใบนั้นดูเหมือนจะสะท้อนถึงบางสิ่งที่ภาคอาจจะยังไม่ได้บอกเธอทั้งหมด

"ภาคคะ..." พลอยเอ่ยเรียกเมื่อเห็นภาคเดินเข้ามาในห้อง "รูปนี้คือรูปอะไรเหรอคะ"

ภาคชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นรูปในมือของพลอย เขามองมันด้วยแววตาที่ดูเศร้าสร้อย "มันเป็นรูปเก่า...สมัยที่ผมยังเด็ก"

"คุณกับเจนเหรอคะ" พลอยถามตรงๆ ด้วยน้ำเสียงที่พยายามจะให้ดูเป็นธรรมชาติที่สุด

ภาคพยักหน้าช้าๆ "ใช่ครับ...เราเคยสนิทกันมาก"

พลอยพยายามกลั้นน้ำตาที่เอ่อคลอ "แล้ว...ทำไมถึงเลิกกันล่ะคะ"

ภาคถอนหายใจยาว "มันเป็นเรื่องซับซ้อน พลอย...ผมไม่แน่ใจว่าผมจะอธิบายได้ดีพอ"

พลอยรู้สึกเหมือนมีกำแพงบางๆ กั้นระหว่างเธอกับภาคอีกครั้ง เธอมองไปที่ภาค ใบหน้าของเขาดูหม่นหมองกว่าปกติ เธอรู้ว่าแม้พวกเขาจะแต่งงานกันแล้ว แต่ก็ยังมีเรื่องราวเล็กๆ น้อยๆ ที่ยังค้างคาใจอยู่

"ฉันเข้าใจค่ะ" พลอยตอบอย่างนุ่มนวล "ถ้าคุณยังไม่พร้อมที่จะเล่า ฉันก็ไม่เป็นไร"

ภาคเดินเข้ามาโอบกอดพลอยไว้ "ผมขอโทษนะพลอย ผมจะพยายามนะ ผมจะพยายามเล่าทุกอย่างให้คุณฟัง"

พลอยซบหน้าลงกับอกของภาค พยายามจะเชื่อมั่นในตัวเขาอีกครั้ง เธอรู้ดีว่าความรักของพวกเขายังคงต้องเผชิญกับอุปสรรคอีกมากมาย และเธอพร้อมที่จะก้าวผ่านมันไปกับเขา

แต่ในขณะที่เธอกำลังจะเชื่อมั่นอย่างเต็มที่ เสียงโทรศัพท์ของภาคก็ดังขึ้น เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดทันที

"ว่าไงนะ!" ภาคอุทานด้วยความตกใจ "เรื่องจริงเหรอ!"

พลอยมองไปที่ภาคด้วยความกังวล "เกิดอะไรขึ้นคะภาค"

ภาคเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันมามองพลอยด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหนักใจ "มีคน...มีคนส่งเอกสารบางอย่างมาให้ผม มันเกี่ยวกับ...เกี่ยวกับคดีเก่าของพ่อคุณ"

หัวใจของพลอยหล่นวูบ เธอรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังจะถล่มลงมาอีกครั้ง ความลับที่เธอคิดว่าได้ฝังกลบไปแล้ว กำลังจะถูกขุดขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับอันตรายที่มองไม่เห็น