"สายตาของธามที่จับจ้องมาที่เมขลาในตอนนี้ ไม่ใช่สายตาของคนที่เคยอ่อนโยน หรือแม้แต่สายตาของคนที่เคยปกป้องเธออีกต่อไป แต่มันคือสายตาของนักล่า ที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นอันแรงกล้า ราวกับจะเผาผลาญทุกสิ่งให้มอดไหม้ไปด้วยไฟแค้นที่สุมอยู่ในอก"
เมขลาตัวสั่นสะท้านไปทั้งร่างเมื่อได้ยินคำยืนยันจากปากของธาม 'ใช่... เธอคือส่วนหนึ่งของแผนการของฉัน' คำพูดนั้นก้องอยู่ในโสตประสาท ราวกับมีดกรีดซ้ำๆ บนบาดแผลที่เพิ่งจะเปิดออก หัวใจของเธอแหลกสลายเป็นเสี่ยงๆ ภาพของธามที่เคยเห็นว่าอบอุ่น มั่นคง และปกป้องเธอ บัดนี้กลับกลายเป็นภาพของปีศาจร้ายที่เธอไม่เคยรู้จัก
"หมายความว่ายังไงคะ?!" เสียงของเมขลาแหบพร่า ดวงตาแดงก่ำเต็มไปด้วยน้ำตาที่ยังคงไหลไม่หยุด "คุณ... คุณบังคับให้ฉันแต่งงานกับคุณ... ก็เพื่อแก้แค้นอย่างนั้นเหรอคะ?"
ธามพยักหน้าช้าๆ ดวงตาของเขายังคงจ้องมองไปที่เธอ ราวกับกำลังมองดูเหยื่อที่กำลังจะถูกเข่นฆ่า "ใช่ เมขลา... แม่ของเธอ... ถูกตระกูลอัศวโชติพรากไป... และพวกเขา... ก็ทำลายชีวิตของครอบครัวฉันด้วย"
"ทำลาย... ชีวิตของคุณ?" เมขลาถามเสียงแผ่วเบา เธอไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเรื่องราวทั้งหมดมันเชื่อมโยงกันได้อย่างไร "แล้ว... แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉัน?"
"พ่อของฉัน... เคยทำธุรกิจร่วมกับพ่อของ 'ณัฐฐา' " ธามกัดฟันพูด ชื่อของ 'ณัฐฐา' หลุดออกมาจากปากของเขา ราวกับมันคือยาพิษที่เขาพยายามจะกลืนเข้าไป "แต่พ่อของณัฐฐา... โกงพ่อของฉัน... และทำให้พ่อของฉันล้มละลาย... สุดท้าย... พ่อของฉันก็ตรอมใจตาย"
เมขลาอ้าปากค้าง หัวใจของเธอเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง เรื่องราวของธาม... มันช่างน่าเศร้าเหลือเกิน พ่อของเขาต้องทนทุกข์ทรมานจากการถูกหักหลัง จนถึงขั้นตรอมใจตาย
"และ... และแม่ของฉันล่ะคะ?" เมขลาถามเสียงสั่น "ตระกูลอัศวโชติ... พรากแม่ของฉันไป... เพื่ออะไร?"
ธามนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบเสียงเข้ม "เพราะแม่ของเธอ... รู้ความลับบางอย่าง... ความลับที่อาจจะทำลายตระกูลอัศวโชติได้... พวกเขาจึงจับแม่ของเธอไป... และทำเหมือนว่าเธอตายไปแล้ว"
"ความลับ... อะไรคะ?" เมขลาถามอย่างคาดคั้น
"ฉันก็ไม่รู้แน่ชัด" ธามตอบ "แต่สิ่งที่ฉันรู้... คือตระกูลอัศวโชติ... คือตัวการที่อยู่เบื้องหลังเรื่องร้ายๆ ทั้งหมด... และฉัน... จะต้องแก้แค้นพวกเขาให้สาสม"
เขาเงยหน้าขึ้นสบตาเธออีกครั้ง คราวนี้สายตาของเขามีประกายบางอย่างที่เมขลาไม่เคยเห็นมาก่อน "และเธอ... เมขลา... เธอคือส่วนสำคัญที่จะทำให้แผนการของฉันสำเร็จ"
"แต่... แต่ฉันไม่เข้าใจ" เมขลาพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสับสน "ทำไมฉันถึงต้องเป็นส่วนหนึ่งของแผนการของคุณ? คุณจะใช้ฉันทำอะไร?"
ธามเดินเข้ามาใกล้ เคลื่อนตัวช้าๆ ราวกับเสือดำที่กำลังย่องเข้าหาเหยื่อ "เธอคือเครื่องรางนำโชคของฉัน... เมขลา... เป็นเครื่องรางที่จะนำพาฉันไปสู่ชัยชนะ... และเป็นเครื่องมือที่จะทำให้ตระกูลอัศวโชติ... ได้รับสิ่งที่สมควรได้รับ"
"เครื่องราง? เครื่องมือ?" เมขลาทวนคำอย่างไม่เชื่อหู "คุณกำลังจะบอกว่า... ความรักของเรา... มันเป็นแค่เรื่องหลอกลวงอย่างนั้นเหรอคะ?"
ธามไม่ตอบ เพียงแต่สบตาเธอด้วยสายตาที่ยากจะหยั่งถึง "ฉันไม่เคยคิดจะหลอกลวงเธอ... เมขลา... แต่บางครั้ง... ความรัก... ก็เป็นเพียงส่วนหนึ่งของเกมที่ใหญ่กว่า"
"ส่วนหนึ่งของเกม?" เมขลาหัวเราะทั้งน้ำตา "เกมอะไรกันคะ? เกมที่คุณกำลังจะทำลายทุกสิ่งทุกอย่าง... รวมทั้งหัวใจของฉันด้วยอย่างนั้นเหรอคะ?"
"หัวใจของเธอ... มีค่าสำหรับฉัน" ธามพูดเสียงเบาลง แต่คำพูดนั้นกลับฟังดูไม่น่าเชื่อถือเลยสำหรับเมขลาในตอนนี้ "แต่... แผนการของฉัน... สำคัญกว่า"
"สำคัญกว่า... ความรู้สึกของฉัน?" เมขลาถามเสียงสั่น น้ำตาไหลลงมาไม่หยุด "คุณ... คุณไม่เคยรักฉันเลยใช่ไหมคะ?"
ธามเงียบไปนาน สายตาของเขาฉายแววบางอย่างที่เมขลาอ่านไม่ออก "ฉัน... เคยคิดว่าฉันไม่ต้องการความรัก... แต่พอมีเธอ... ทุกอย่างมันก็เปลี่ยนไป"
"เปลี่ยนไป... ยังไงคะ?" เมขลาถามอย่างมีความหวังริบหรี่
"มันทำให้ฉัน... เห็นแก่ตัวมากขึ้น... เห็นแก่ตัวที่จะต้องมีเธออยู่ข้างๆ... ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น" ธามตอบ แต่แววตาของเขากลับเต็มไปด้วยความขัดแย้ง
"คุณ... คุณจะใช้ฉัน... เพื่ออะไรคะ?" เมขลาถามอย่างหมดหวัง
ธามก้มลงมองเธอ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นอันแรงกล้า "ฉันจะใช้เธอ... เพื่อเปิดเผยความจริงทั้งหมด... เพื่อให้โลกได้รู้ว่าตระกูลอัศวโชติ... เลวร้ายแค่ไหน... และเพื่อแก้แค้น... ให้กับพ่อของฉัน... และแม่ของเธอ"
"แม่ของฉัน... ก็เป็นส่วนหนึ่งของแผนการของคุณเหมือนกันเหรอคะ?" เมขลาถามเสียงสั่น
"ใช่" ธามพยักหน้า "ฉันจะพาเธอไปพบแม่ของเธอ... และเมื่อถึงเวลานั้น... เธอจะเข้าใจทุกอย่าง"
"พบแม่ของฉัน?" เมขลาตาเบิกกว้าง "หมายความว่า... แม่ของฉัน... ยังมีชีวิตอยู่?"
"ใช่" ธามตอบ "แต่เธอ... กำลังตกอยู่ในอันตราย... และเราต้องรีบไป"
เมขลาอึ้งไป เธอไม่รู้จะทำอย่างไรดี ความรู้สึกสับสน หวาดกลัว และเสียใจถาโถมเข้าใส่เธอจนแทบจะจมน้ำตาย เธอไม่รู้จะเชื่อใครดี ธามผู้ชายที่เธอเริ่มจะรัก กำลังบอกว่าเขามีแผนการอันดำมืด และใช้เธอเป็นส่วนหนึ่งของแผนการนั้น แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็ةบอกว่าเขาจะพาเธอไปพบแม่ที่ยังมีชีวิตอยู่
"คุณ... คุณกำลังจะพาฉันไปที่ไหนคะ?" เมขลาถามเสียงสั่น
"ไปที่ที่ปลอดภัยที่สุด... และเป็นที่ที่ฉันจะเปิดเผยความจริงทั้งหมด" ธามตอบ
"แล้ว... แล้วถ้าฉันไม่ไปล่ะคะ?" เมขลาถามอย่างท้าทาย
ธามยิ้มมุมปากเล็กน้อย รอยยิ้มที่ดูอันตราย "เธอจะไป... เมขลา... เพราะเธออยากรู้ความจริง... และเธออยากแก้แค้น... ให้กับแม่ของเธอ"
คำพูดนั้น... ทำให้เมขลาหน้าซีดเผือด ธามรู้ทันเธอทุกอย่าง เขาเข้าใจความรู้สึกของเธอ และใช้มันเป็นเครื่องมือได้อย่างแนบเนียน
"ถ้า... ถ้าฉันไป... แล้วคุณจะปล่อยฉันไปใช่ไหมคะ?" เมขลาถามเสียงสั่น
"เมื่อแผนการของฉันสำเร็จ... เธอจะได้อิสระ" ธามตอบ แต่แววตาของเขากลับแฝงไปด้วยความไม่แน่ใจ
เมขลาแทบจะยืนไม่อยู่ เธอรู้สึกราวกับโลกทั้งใบกำลังหมุนคว้าง เธอไม่รู้ว่าควรจะเชื่อใครดีระหว่างธามที่กำลังจะพาเธอไปพบแม่ที่ยังมีชีวิตอยู่ หรือความจริงที่ว่าเธอเป็นเพียงเครื่องมือในแผนการแก้แค้นของเขา
"แล้ว... แล้วถ้าคุณไม่ปล่อยฉันไปล่ะคะ?" เมขลาถามเสียงแผ่วเบา
ธามก้มลงมองเธอ สายตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นอันแรงกล้า "ฉันจะไม่มีวันปล่อยเธอไป... เมขลา... เพราะเธอคือส่วนหนึ่งของฉันไปแล้ว"
คำพูดนั้น... ทำให้เมขลาตัวแข็งทื่อ เธอไม่รู้ว่าสิ่งที่ธามพูดนั้นคือคำสัญญา หรือคำข่มขู่ แต่สิ่งที่เธอรู้แน่ชัดในตอนนี้ คือเธอติดอยู่ในวังวนของความลับและการแก้แค้นของธามอย่างสมบูรณ์ และเธอไม่รู้เลยว่าจุดจบของเรื่องราวนี้จะเป็นอย่างไร
แฟนเก่าแต่งงานปลอมลึกลับ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก