เงาสะท้อนในกระจกบานใหญ่สะท้อนภาพของหญิงสาวผู้บอบช้ำ ดวงตาฉายแววเหนื่อยล้าเกินกว่าจะแบกรับต่อไป เมขลา...ชื่อนี้เคยมีความหมายว่า "หญิงสาวผู้น่ารัก" แต่ตอนนี้มันกลับกลายเป็นเครื่องหมายของการถูกตีตรา ถูกมองด้วยสายตาเหยียดหยาม ถูกตราหน้าว่าเป็นหญิงสาวผู้โง่เขลาที่ถูกคนรักเก่าทิ้งไปพร้อมกับ "เด็กในท้อง" คำกล่าวหาที่เสียดแทงยิ่งกว่าคมมีดกรีดเข้ากลางใจ ความจริงอันดำมืดที่เธอกำลังอุ้มท้องของใครบางคน แต่ไม่ใช่ "เขา" คนนั้น...คนที่เธอเคยรักสุดหัวใจ
คืนแล้วคืนเล่าที่เธอต้องทนอยู่ภายใต้ชายคาเดียวกันกับ 'ธาม' มาเฟียหนุ่มผู้เย็นชา แต่ภายใต้ความเย็นชาดุจน้ำแข็งนั้น มันกลับซ่อนเร้นความร้อนแรงบางอย่างที่ทำให้เธอใจสั่นทุกครั้งที่สบตา การแต่งงานปลอมที่เริ่มต้นขึ้นด้วยการบังคับ บีบบังคับให้เธอต้องแสดงละครตบตาโลกภายนอก การโกหกครั้งแล้วครั้งเล่าที่กัดกินจิตวิญญาณของเธอจนกร่อน เมขลาทนไม่ไหวอีกต่อไป เสียงนาฬิกาปลุกที่ดังขึ้นบ่งบอกเวลาตีสาม เป็นสัญญาณว่าเธอต้องลงมือ
"ถึงเวลาแล้ว" เธอพึมพำกับตัวเอง มือเรียวกำแน่นที่ชายกระโปรง ชุดนอนผ้าไหมสีอ่อนที่ธามเคยสั่งให้คนนำมาให้เธอ รอยยิ้มเจ็บปวดผุดขึ้นที่มุมปาก ชุดนอนของ "ภรรยาปลอม" ของเขา...เธอจะทิ้งมันไว้เบื้องหลัง
เธอค่อยๆ ย่องลงจากเตียง เสียงฝีเท้าแผ่วเบาแทบจะไม่ได้ยิน พลางระแวงว่าจะมีใครได้ยิน เธอเดินผ่านโถงทางเดินที่มืดมิด แสงจันทร์ที่ลอดผ่านหน้าต่างบานใหญ่สาดส่องเป็นเงาลวงตา ทุกย่างก้าวของเธอเต็มไปด้วยความหวาดระแวง กลัวว่าจะถูกจับได้ กลัวว่าจะต้องเผชิญหน้ากับสายตาเย็นชาของธามอีกครั้ง
"ฉันจะไปจากที่นี่" เมขลาบอกกับตัวเองซ้ำๆ เหมือนเป็นการปลอบประโลมใจ "ฉันจะไปหาที่ที่ฉันไม่ต้องโกหก ไม่ต้องแกล้งทำเป็นมีความสุข ไม่ต้องทนอยู่กับความอึดอัดนี้อีกต่อไป"
เธอมาถึงประตูหลังบ้าน มือสั่นเทาเอื้อมไปจับลูกบิด แต่แล้วเสียงฝีเท้าหนักๆ ก็ดังขึ้นจากทางเดินด้านหลัง เสียงนั้นใกล้เข้ามาเรื่อยๆ หัวใจของเมขลาเต้นระรัวราวกับจะทะลุออกมานอกอก เธอหยุดนิ่ง หายใจติดขัด พยายามรวบรวมสติ
"ใคร!" เสียงห้าวทุ้มดังขึ้นมาจากเงามืด
เมขลาตัวแข็งทื่อ เธอรู้ดีว่าเสียงนั้นเป็นใคร...ธาม
"คุณ..." เสียงของเธอแหบพร่า แทบจะเปล่งออกมาไม่เป็นคำ
ร่างสูงใหญ่ของธามปรากฏขึ้นที่ปลายทางเดิน ดวงตาคมกริบจ้องมองมาที่เธออย่างไม่วางตา ใบหน้าของเขาเรียบเฉย ไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ ทำให้ยากที่จะคาดเดาว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่
"จะไปไหน เมขลา?" เสียงของเขาเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง แต่แฝงไว้ด้วยอำนาจที่ไม่อาจปฏิเสธได้
เมขลาพยายามรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มี "ฉัน...ฉันจะออกไปข้างนอกค่ะ"
"ออกไปข้างนอกตอนตีสาม?" ธามเดินเข้ามาใกล้ขึ้นอีกก้าวหนึ่ง เขาหยุดยืนอยู่ห่างจากเธอเพียงไม่กี่ฟุต ลมหายใจของเขารดรินรดต้นคอ ทำให้เมขลาขนลุกซู่ "มีอะไรที่เธอไม่พอใจในคฤหาสน์ของฉันอย่างนั้นหรือ?"
"ฉัน...ฉันแค่อยากจะออกไปข้างนอก" เธอพยายามพูดเสียงให้มั่นคงที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ปลายเสียงสั่นเครืออย่างเห็นได้ชัด "ฉันแค่อยากจะเดินเล่นสูดอากาศบริสุทธิ์"
ธามหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะนั้นเย็นชาและเย้ยหยัน "เดินเล่น? หรือกำลังจะหนี?"
คำพูดของเขาเหมือนมีดกรีดลงกลางใจ เมขลาสะดุ้งเล็กน้อย เธอเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตาของเราประสานกัน
"คุณกำลังเข้าใจผิดค่ะ" เธอตอบเสียงแผ่วเบา
"เข้าใจผิด?" ธามก้าวเข้ามาอีกก้าวหนึ่ง จนแทบจะชิดเธอ เขาโน้มตัวลงมา ดวงตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ ราวกับจะอ่านความคิดที่ซ่อนอยู่ภายใน "ผมเห็นเธอแล้ว เมขลา เธอพยายามจะหนี"
หัวใจของเมขลาบีบรัดแน่น เธอไม่รู้จะตอบเขาอย่างไร ความจริงคือเธอตั้งใจจะหนี แต่เธอไม่อยากให้เขาเห็นว่าเธออ่อนแอขนาดนั้น
"ถ้าคุณคิดว่าผมจะยอมให้คุณไปง่ายๆ ล่ะก็...คิดผิดแล้ว" ธามกระซิบข้างหูเธอ เสียงของเขาทุ้มต่ำจนทำให้เธอสั่นสะท้าน "การแต่งงานของเรา...มันยังไม่จบ"
เขาเอื้อมมือมาประคองใบหน้าของเธอไว้ นิ้วโป้งของเขาลูบไล้เบาๆ ที่แก้มของเธออย่างอ่อนโยน แต่แฝงไว้ด้วยความครอบครองที่น่ากลัว "อย่าคิดจะหนีไปไหน เมขลา...เธอเป็นของผม"
คำพูดนั้นทำให้เมขลาใจเต้นแรงยิ่งกว่าเดิม ความรู้สึกที่หลากหลายถาโถมเข้ามา ทั้งความกลัว ความสับสน และ...ความรู้สึกบางอย่างที่เธอไม่อาจจะอธิบายได้
"คุณ...คุณจะทำอะไร?" เธอถามเสียงสั่น
ธามยิ้มมุมปาก เป็นรอยยิ้มที่อันตราย "แค่...เตือนเธอเท่านั้น"
เขาปล่อยมือจากใบหน้าของเธอ และหันหลังเดินจากไป ทิ้งให้เมขลายืนนิ่งอยู่ตรงนั้น หัวใจของเธอยังคงเต้นรัวไม่หยุด เธอรู้ดีว่าเธอหนีไปไหนไม่ได้...อย่างน้อยก็ในคืนนี้
แต่ความตั้งใจที่จะหนีของเธอ...มันไม่ได้หายไปไหน มันเพียงแค่ถูกเก็บซ่อนไว้ รอวันที่จะได้ทำตามความตั้งใจนั้นอีกครั้ง
เมขลาถอนหายใจยาว พลางมองตามหลังของธามไปจนลับสายตา ความเงียบกลับเข้ามาปกคลุมทุกสิ่งอีกครั้ง แต่ความเงียบในครั้งนี้ มันหนักอึ้งไปด้วยคำถามและความไม่แน่นอน...เรื่องราวของเธอกับธาม...มันจะจบลงอย่างไร?
แฟนเก่าแต่งงานปลอมลึกลับ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก