"เป็นไปไม่ได้! คุณ… คุณมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร!" เสียงของเมษาสั่นเครือราวกับกระดาษที่ใกล้จะขาด ใบหน้าของเธอซีดเผือดราวกับกระดาษขาว ราวกับเห็นผีร้ายที่ตามหลอกหลอนมาตั้งแต่ในอดีต ดวงตาของเธอเบิกกว้าง จ้องมองไปยังใบหน้าของชายตรงหน้า ที่ตอนนี้กำลังแย้มยิ้มอย่างเยือกเย็น ราวกับกำลังเพลิดเพลินกับความหวาดกลัวของเธอ
ภาคินยืนอยู่ข้างๆ เมษา เขาเองก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติของเธอ ดวงตาของเขาเหลือบมองไปยังชายคนนั้นด้วยความสงสัย แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมเมษาถึงมีปฏิกิริยาเช่นนี้
"ไง… เมษา… ไม่คิดว่าจะได้เจอกันอีกนะ" ชายคนนั้นพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความประชดประชัน "แต่ก็นะ… โลกมันกลม… และโชคชะตามันก็นำพาเรามาเจอกันอีกครั้ง"
"คุณ… คุณมันปีศาจ!" เมษากล่าวเสียงแข็ง พยายามควบคุมความหวาดกลัวที่กำลังถาโถมเข้ามา "คุณไม่มีวันได้ในสิ่งที่ต้องการ!"
ชายคนนั้นหัวเราะเบาๆ เสียงหัวเราะนั้นเสียดแทงเข้าไปในโสตประสาทของเมษา ราวกับเสียงกรีดร้องของความทรมาน
"ใจเย็นๆ สิ… ที่รัก" เขาพูด พลางก้าวเข้ามาใกล้เมษามากขึ้นเรื่อยๆ "ฉันไม่ได้มาเพื่อจะทำร้ายเธอ… อย่างน้อยก็… ยังไม่ถึงเวลา"
"อย่าเข้ามานะ!" ภาคินก้าวเข้ามาบังเมษาไว้ เขารู้สึกได้ถึงอันตรายที่แผ่ซ่านออกมาจากชายคนนี้
"โอ้… ดูเหมือนว่า… ฉันจะมีแขกที่ไม่ได้รับเชิญนะ" ชายคนนั้นยิ้มมุมปาก มองภาคินด้วยสายตาดูถูก "นาย… คือใคร? มายุ่งอะไรกับ ‘สมบัติ’ ของฉัน?"
‘สมบัติ’? คำพูดของชายคนนี้ทำให้เมษารู้สึกหวาดกลัวยิ่งกว่าเดิม เขา… รู้ความลับของเธอ! เขาเป็นใครกันแน่?
"ฉันคือภาคิน… และผู้หญิงคนนี้… คือคนที่ฉันจะปกป้อง" ภาคินตอบเสียงแข็ง
"ปกป้องเหรอ?" ชายคนนั้นหัวเราะ "น่าขำ… นายน่ะ… ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่า… ผู้หญิงคนนี้… มีค่ามากแค่ไหน"
เขาหันกลับมามองเมษาอีกครั้ง ดวงตาของเขาฉายแววเจ้าเล่ห์ "จำได้ไหม… เมษา… สิ่งที่พ่อของเธอเคยบอกเธอ… เกี่ยวกับ ‘ความลับ’ ที่จะเปลี่ยนทุกอย่าง?"
เมษารู้สึกเหมือนเลือดในกายหยุดไหล ความลับของพ่อ… เรื่องที่เธอพยายามจะปกปิดมาตลอด… ชายคนนี้… เขารู้เรื่องนั้นได้อย่างไร?
"คุณ… คุณรู้ได้ยังไง?" เมษาถามเสียงสั่น
"ฉันรู้ทุกอย่าง… เมษา" เขาตอบ "เพราะ… ฉันคือคนที่… สร้างความลับนั้นขึ้นมาเองกับมือ"
คำพูดของเขาเหมือนกับพายุที่พัดกระหน่ำเข้าใส่เมษา ความจริงที่เธอพยายามจะหลีกหนีมาตลอดชีวิต กำลังจะเปิดเผยออกมาอย่างหมดเปลือก
"ไม่มีทาง! คุณมันโกหก!" เมษาตะโกน
"โกหกเหรอ?" ชายคนนั้นก้าวเข้ามาใกล้เมษามากขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งเขาสามารถมองเห็นเงาสะท้อนของตัวเองในดวงตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวของเธอได้ "พ่อของเธอ… เขาเป็นคนอ่อนแอ… เขาทำอะไรไม่ได้… ฉันต่างหาก… คือคนที่… ผลักดันทุกอย่าง"
เขาหันไปมองภาคิน "นาย… คงไม่อยากจะเชื่อใช่ไหม… ว่าผู้หญิงที่นายกำลังพยายามจะปกป้อง… แท้จริงแล้ว… คือต้นเหตุของปัญหาทั้งหมด"
ภาคินมองเมษาด้วยความสับสน เขาเห็นความเจ็บปวดและความหวาดกลัวในแววตาของเธอ แต่เขาก็ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
"เมษา… เกิดอะไรขึ้น?" เขาถาม
เมษาส่ายหน้า เธอไม่รู้จะอธิบายอย่างไรดี เธอเองก็ยังคงสับสนกับคำพูดของชายคนนั้น
"อย่าเชื่อเขา… ภาคิน" เมษากล่าวเสียงแผ่ว "เขา… เขาเป็นคนไม่น่าไว้ใจ"
"ไม่น่าไว้ใจเหรอ?" ชายคนนั้นหัวเราะ "ฉัน… คือคนที่… คอยดูแลเธอมาตลอด… ตั้งแต่… เธอเป็นเด็ก"
คำพูดของเขาทำให้เมษารู้สึกคลื่นไส้ เขา… กำลังจะบอกอะไร?
"คุณ… คุณเป็นใครกันแน่!" ภาคินถามด้วยความไม่พอใจ
ชายคนนั้นยิ้มกว้าง "ฉัน… คือ ‘คนที่’… พ่อของเธอ… เคยไว้ใจให้ดูแล… ‘สมบัติ’ ชิ้นนี้… และตอนนี้… ฉันจะกลับมา… ทวงสิ่งที่… เป็นของฉัน… คืน"
เขายื่นมือออกไปสัมผัสใบหน้าของเมษาเบาๆ ราวกับจะครอบครอง
"เธอ… คือ ‘สมบัติ’ ที่มีค่าที่สุด… เมษา"
เมษากรีดร้องด้วยความตกใจ เธอผลักมือของเขาออกอย่างแรง
"อย่าแตะต้องฉัน!"
"ใจเย็นๆ… ที่รัก" ชายคนนั้นพูดพลางเชิดหน้าขึ้น "ฉัน… จะไม่ได้เธอไปง่ายๆ หรอก… ภาคิน… นายก็เหมือนกัน… นายน่ะ… ยังไม่รู้ตัวเลยว่า… กำลังเล่นอยู่กับอะไร"
เขาหันไปมองภาคินด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น "นาย… ทำให้ฉันต้องเสีย ‘บางอย่าง’ ไป… และฉัน… จะต้องเอาคืน… ทุกอย่าง"
"นายกำลังพูดถึงอะไร!" ภาคินถามอย่างไม่เข้าใจ
"นาย… ทำลายทุกอย่าง… ที่ฉันสร้างมา… และตอนนี้… ถึงเวลาที่ฉัน… จะต้องทำลาย… ทุกอย่าง… ที่นายมี" ชายคนนั้นพูด พลางค่อยๆ หมุนตัวกลับ "แต่… ก่อนที่ฉันจะไป… ฉันขอเตือนเธอไว้… เมษา… อย่าคิดจะหนีไปไหน… เพราะ… ฉันจะกลับมา… และครั้งนี้… จะไม่มีใคร… มาช่วยเธอได้อีก"
เมื่อพูดจบ เขาก็เดินขึ้นรถคันหรูที่จอดรออยู่ และขับออกไปทิ้งไว้เพียงความสับสน ความหวาดกลัว และความจริงอันน่าสะพรึงกลัวที่กำลังจะเปิดเผย
เมษายืนนิ่งราวกับถูกสาป เธอไม่สามารถขยับตัวได้ แม้แต่จะพูดอะไร เธอยังคงเห็นภาพใบหน้าของชายคนนั้นวนเวียนอยู่ในหัว
"เมษา… เกิดอะไรขึ้น?" ภาคินถามอีกครั้ง ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วง
เมษาก้มหน้าลง น้ำตาไหลรินลงมาอาบแก้ม "เขา… เขาคือ… คนที่… พ่อของฉัน… ส่งมา… ให้… ดูแลฉัน"
"ดูแลเหรอ?" ภาคินถามอย่างไม่เข้าใจ
"ไม่… เขา… ไม่ใช่คนที่ดูแลฉัน" เมษากล่าวเสียงสั่น "เขา… คือคนที่… สร้างปัญหาทุกอย่าง… ที่เกิดขึ้นในชีวิตฉัน… ตั้งแต่… ฉันยังเด็ก"
เธอเงยหน้าขึ้นมองภาคิน ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความสิ้นหวัง "เขา… คือคนที่… พ่อของฉัน… เลือก… ให้รับผิดชอบ… ‘ความลับ’… ที่จะเปลี่ยนทุกอย่าง"
ภาคินยืนนิ่ง เขารู้สึกได้ว่าเรื่องราวนี้ซับซ้อนกว่าที่เขาคิดมากนัก ความลับของพ่อเมษา… ที่ผู้ชายคนนั้นอ้างว่าเป็นคนสร้างขึ้นมา… มันคืออะไรกันแน่? และทำไมผู้ชายคนนั้นถึงต้องการมันคืน?
"แล้ว… เขาต้องการอะไรจากเธอ… จากฉัน?" ภาคินถาม
เมษาส่ายหน้า "ฉัน… ไม่รู้… แต่… เขาบอกว่า… เขาจะกลับมา… และเขาจะ… เอาคืน… ทุกอย่าง"
ความหวาดกลัวเข้าเกาะกุมหัวใจของภาคิน เขาไม่รู้ว่าอันตรายที่แท้จริงคืออะไร แต่เขารู้แน่ชัดว่า… ศัตรูตัวจริง… ได้ปรากฏตัวออกมาแล้ว… และเขาคือคนที่เมษาไม่เคยคาดคิดมาก่อน… คนที่อยู่เบื้องหลังความลับดำมืดที่กำลังจะเปิดเผย… ความลับที่จะเปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง… ระหว่างเขากับเมษา… และอาจจะ… พรากทุกอย่างไปจากพวกเขาตลอดกาล.
นักธุรกิจช่วยชีวิต
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก