เสียงปืนดังสนั่นก้องไปทั่วโรงงานร้าง ท่ามกลางฝุ่นควันและเศษซากแห่งความสิ้นหวัง…
วินาทีที่ภาคินพุ่งเข้าใส่ 'อา' ของเมษา ไกปืนก็ลั่นออกไป เสียงนั้นดังสะท้อนไปทั่วโรงงานร้างราวกับฟ้าผ่า ร่างของภาคินล้มลงไปกองกับพื้นอย่างหมดแรง แต่เขาก็ยังคงมองไปยังเมษาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรักและความห่วงใย
"ภาคิน!" เมษากรีดร้องสุดเสียง เธอพยายามจะดิ้นรนให้หลุดพ้นจากการพันธนาการ แต่ก็ทำไม่ได้
ชายร่างใหญ่ หรือ 'อา' ของเมษา ยืนมองภาคินที่นอนจมกองเลือดด้วยสายตาที่เรียบเฉยราวกับกำลังมองดูมดตัวหนึ่ง "น่าเสียดาย... แต่... คุณก็สมควรได้รับมัน... ความอ่อนแอ... ไม่เคยมีที่ยืนในโลกนี้..."
แต่แล้ว... ทันใดนั้นเอง... เสียงไซเรนรถตำรวจก็ดังขึ้นมาจากภายนอกโรงงาน ชายคนนั้นชะงักไป เขาหันมองไปทางประตูอย่างตกใจ
"บุก!" เสียงตะโกนดังมาจากตำรวจที่บุกเข้ามา เขาได้ยินเสียงต่อสู้ และเสียงปืนดังขึ้นอีกครั้ง
ภาคินมองเห็นภาพนั้นด้วยดวงตาพร่าเลือน เขาพยายามจะขยับตัว แต่ก็ทำไม่ได้ เขาเห็นเมษากำลังถูกตำรวจช่วยปลดปล่อย เธอรีบวิ่งเข้ามาหาเขา
"ภาคิน! คุณเป็นอะไรมากไหม!" เมษาร้องไห้ เธอประคองศีรษะของภาคินขึ้นมาแนบอก
"เมษา... ผม... ผมดีใจ... ที่คุณปลอดภัย..." ภาคินพูดเสียงแผ่วเบา
"อย่าพูดค่ะ! คุณต้องไม่เป็นอะไร!" เมษากอดเขาแน่น น้ำตาไหลอาบแก้ม
ตำรวจสามารถจับกุม 'อา' ของเมษา และพวกพ้องได้ทั้งหมด เรื่องราวของความเลวร้ายที่เขาได้กระทำมาตลอดหลายปี ถูกเปิดเผยอย่างหมดเปลือก การหลอกลวง การคุกคาม และการพยายามฆาตกรรม... ทุกอย่างถูกบันทึกไว้เป็นหลักฐาน
ภาคินถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วน เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่โชคดีที่กระสุนไม่โดนจุดสำคัญ
หลายสัปดาห์ต่อมา ภาคินฟื้นขึ้นมาในห้องพักฟื้นของโรงพยาบาล เขาค่อยๆ ลืมตาขึ้น และพบว่ามีใครบางคนกำลังนั่งจับมือเขาอยู่
"ภาคิน... คุณตื่นแล้ว!" เมษาร้องเรียกชื่อเขาด้วยความดีใจ เธอกุมมือเขาไว้แน่น ราวกับกลัวว่าเขาจะจากไปอีกครั้ง
ภาคินมองเมษา ใบหน้าของเธอดูสดใสขึ้นกว่าเดิม แต่ก็ยังคงมีร่องรอยของความเหนื่อยล้าและความเจ็บปวด เขาค่อยๆ ยิ้มให้เธอ
"ผม... ผมไม่ตายใช่ไหม?" ภาคินพูดเสียงแหบพร่า
"ไม่ค่ะ! คุณจะไม่เป็นอะไร... คุณจะดีขึ้น... และเรา... เราจะได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยกัน" เมษากล่าว น้ำตาแห่งความสุขไหลริน
"ชีวิตใหม่?" ภาคินทวนคำ
"ใช่ค่ะ... ชีวิตใหม่... ที่ไม่มีความลับ... ไม่มีคำโกหก... และ... มีแต่ความรักของเราสองคน..." เมษากล่าว
หลังจากนั้น... เรื่องราวของภาคินและเมษาก็ได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง การเยียวยาบาดแผลในอดีตไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ด้วยความรักที่แข็งแกร่ง และความจริงใจที่ทั้งสองมีให้กัน พวกเขาก็สามารถก้าวผ่านทุกสิ่งไปได้
ภาคินใช้ความรู้ความสามารถของเขาในการฟื้นฟูธุรกิจที่ถูก 'อา' ของเมษาทำลาย และเมษาก็ได้กลับมาเป็น 'เมษา' คนเดิมที่เขารู้จัก และรัก
วันหนึ่ง... ภาคินได้ขอเมษาแต่งงานอีกครั้ง ด้วยแหวนเพชรวงเดิมที่เคยถูกส่งคืนมาให้เขาในวันนั้น
"เมษา... ผมรู้ว่าผมเคยทำผิดพลาด... ครั้งใหญ่หลวง... แต่ผมอยากให้โอกาสเรา... โอกาสที่จะรักกันอีกครั้ง... โอกาสที่จะสร้างอนาคตของเราด้วยกัน... คุณจะแต่งงานกับผมไหม?" ภาคินถาม พร้อมกับยื่นแหวนเพชรให้เธอ
เมษามองภาคินด้วยดวงตาที่เปี่ยมไปด้วยความรัก เธอพยักหน้าอย่างรวดเร็ว
"ค่ะ! ฉันจะแต่งงานกับคุณ!" เมษากล่าว น้ำตาแห่งความสุขไหลลงมาอีกครั้ง
ทั้งสองกอดกันแน่น ความรักที่เคยถูกหักหลัง บัดนี้ได้กลับมาผลิบานอีกครั้งอย่างงดงาม ท่ามกลางแสงสว่างแห่งความหวังที่สาดส่องเข้ามาในชีวิตของพวกเขา
เรื่องราวของ 'นักธุรกิจช่วยชีวิต' จบลงด้วยความสุข... แต่เบื้องหลังเรื่องราวทั้งหมด... ความลับที่ดำมืดที่สุด... กลับเพิ่งจะเริ่มต้นถูกเปิดเผย...
ในวันที่ทั้งสองกำลังจะเข้าพิธีวิวาห์ ภาคินได้รับจดหมายฉบับหนึ่งที่ถูกส่งมาโดยไม่ระบุชื่อผู้ส่ง ภายในจดหมายมีเพียงรูปถ่ายใบหนึ่ง... เป็นรูปถ่ายของ 'อา' ของเมษา... กำลังนั่งคุยอยู่กับชายอีกคนหนึ่ง... ที่ภาคินไม่เคยเห็นหน้า... แต่... ท่าทางของชายคนนั้น... ดูคุ้นเคยอย่างประหลาด... ราวกับว่า... ภาคินเคยเห็นเขาที่ไหนมาก่อน...
และใต้รูปถ่ายนั้น... มีข้อความสั้นๆ เขียนไว้ว่า... "คุณคิดว่าเรื่องมันจบแค่นี้จริงๆ เหรอ... ภาคิน..."
ภาคินมองรูปถ่ายนั้นด้วยความรู้สึกบางอย่างที่อธิบายไม่ได้... ความหวังที่เพิ่งก่อตัวขึ้น... กำลังจะถูกแทนที่ด้วยความสงสัย... และความหวาดระแวง... อีกครั้ง...
นักธุรกิจช่วยชีวิต
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก