ตอนที่ 8 — แผนการที่เริ่มก่อตัว

"คุณผู้หญิงครับ...คือผมมีธุระต้องออกไปข้างนอกสักพักนะครับ" เสียงภีมดังขึ้นในยามเช้า ขณะที่น้ำหวานกำลังนั่งจิบกาแฟอยู่คนเดียวในห้องรับประทานอาหาร เขาแต่งตัวด้วยชุดสูทสีเข้ม ดูภูมิฐานและสง่างามเช่นเคย แต่แววตาของเขากลับมีประกายบางอย่างที่น้ำหวานไม่คุ้นเคย

น้ำหวานเงยหน้าขึ้นมองเขาเล็กน้อย "ค่ะ...คุณภีมจะไปไหนเหรอคะ?"

"ธุระส่วนตัวครับ" เขาตอบเสียงเรียบ ‌ไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม "คุณอยู่บ้านให้เรียบร้อยนะครับ ถ้ามีอะไรให้รีบโทรหาผม"

น้ำหวานพยักหน้า เธอชินกับการที่ภีมมักจะหายตัวไปเป็นครั้งคราว โดยไม่ให้รายละเอียดอะไรมากนัก ช่วงแรกๆ เธอเคยพยายามซักถาม แต่เมื่อเจอสายตาที่เย็นชาและคำตอบที่ไร้เยื่อใย ​เธอก็ยอมถอยออกมาเอง

"ค่ะ" เธอตอบ "คุณภีมไม่ต้องห่วงนะคะ ฉันอยู่ได้"

ภีมพยักหน้าให้เธออีกครั้ง ก่อนจะหันหลังเดินออกจากบ้านไป ทิ้งให้น้ำหวานนั่งอยู่เพียงลำพังกับความเงียบงันของคฤหาสน์หลังใหญ่

หลังจากที่ภีมออกไป น้ำหวานก็ใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการดูแลสวนดอกไม้และอ่านหนังสือ เธอพยายามจะใช้ชีวิตให้เป็นปกติที่สุด ‍แม้ว่าหัวใจจะยังคงเต็มไปด้วยความสับสนและความกังวลเกี่ยวกับภีมก็ตาม วันคืนผ่านไปอย่างเชื่องช้า แต่ก็เต็มไปด้วยความไม่แน่นอน

ในขณะเดียวกัน ภีมก็ไม่ได้ไปไหนไกล เขากำลังดำเนินแผนการบางอย่างที่ซับซ้อนและละเอียดอ่อน แผนการที่เขาได้วางไว้เป็นเวลานาน ซึ่งน้ำหวานเป็นเพียงส่วนหนึ่งของมัน โดยที่เธอเองก็ไม่เคยรู้ตัว

ภีมพาตัวเองไปยังร้านกาแฟแห่งหนึ่งในย่านธุรกิจ ‌เขาไม่เคยมาที่นี่มาก่อน แต่มีคนแนะนำให้มา เขาเดินเข้าไปนั่งที่มุมหนึ่งของร้าน สั่งกาแฟดำ และหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา

"ผมมาถึงแล้ว" เขาพิมพ์ข้อความสั้นๆ ส่งไป

ไม่นานนัก โทรศัพท์ของเขาก็สั่นขึ้น ‍เขาเปิดอ่านข้อความที่ส่งกลับมา

"รอสักครู่"

ไม่ถึงห้านาที ชายร่างท้วมในชุดสูทสีเทาเดินเข้ามาในร้าน สายตาของเขากวาดมองไปรอบๆ ก่อนจะเดินตรงมายังโต๊ะของภีม

"คุณภีมสินะครับ" ชายคนนั้นกล่าวทักทาย ยื่นมือออกมารับการจับมืออย่างสุภาพ

"ใช่ครับ" ภีมตอบรับ "คุณคือ..."

"ผมสมชายครับ" ​ชายคนนั้นแนะนำตัว "คนที่ติดต่อคุณเมื่อวาน"

"ครับ" ภีมพยักหน้า "คุณมีอะไรจะบอกผม?"

สมชายกวาดตามองไปรอบๆ ร้านอีกครั้ง ก่อนจะลดเสียงลง "ผมมีข้อมูลบางอย่างที่คุณต้องการ คุณภีม"

ภีมเงียบ ​เขาจ้องมองสมชายด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา "ข้อมูลอะไร?"

"เกี่ยวกับคนที่คุณกำลังตามหา" สมชายพูด "และเกี่ยวกับอดีตที่กำลังตามหลอกหลอนคุณ"

คำพูดของสมชายทำให้ภีมรู้สึกถึงความตึงเครียดที่ก่อตัวขึ้น เขากำหมัดแน่น

"คุณแน่ใจนะว่าข้อมูลของคุณถูกต้อง?" ภีมถามเสียงเข้ม

"ผมแน่ใจครับ" สมชายตอบอย่างมั่นใจ "ผมรู้ว่าใครเป็นคนบงการเรื่องราวทั้งหมด ​และผมก็รู้ว่าทำไมคุณถึงต้องแต่งงานกับคุณน้ำหวาน"

น้ำหวาน! ชื่อนั้นดังขึ้นในความคิดของภีมอีกครั้ง การแต่งงานกับน้ำหวานไม่ได้เกิดขึ้นจากความบังเอิญ แต่เป็นส่วนหนึ่งของแผนการที่ใหญ่กว่านั้น

"อธิบายมา" ภีมสั่ง

สมชายเริ่มเล่าเรื่องราวต่างๆ ที่เขาได้รวบรวมมา มันเป็นเรื่องราวที่ซับซ้อนและน่าตกใจ เกี่ยวกับธุรกิจสีเทา การหักหลัง และการแก้แค้น

"คนที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมด คือ... คุณวิชัย" สมชายเอ่ยชื่อนั้นออกมา "เขาคือคนที่อยู่เบื้องหลังอุบัติเหตุที่ทำให้ครอบครัวของคุณน้ำหวานเกือบล้มละลาย และเขายังเป็นคนที่พยายามจะกำจัดคุณด้วย"

ภีมขมวดคิ้ว เขาเคยได้ยินชื่อวิชัยมาก่อน แต่ไม่เคยคิดว่าเขาจะเป็นศัตรูตัวฉกาจขนาดนี้

"แล้วการแต่งงานของผมกับน้ำหวานล่ะ?" ภีมถามต่อ "มันเกี่ยวข้องอะไร?"

"คุณวิชัยต้องการให้คุณแต่งงานกับคุณน้ำหวาน เพราะเขาต้องการใช้คุณเป็นเครื่องมือ" สมชายอธิบาย "เขาต้องการให้คุณเข้าไปใกล้ชิดกับครอบครัวของน้ำหวาน เพื่อหวังจะทำลายคุณจากภายใน และที่สำคัญที่สุด เขาต้องการให้คุณเชื่อว่าน้ำหวานเป็นคนไม่ดี เป็นผู้หญิงที่ขายตัวเพื่อเงิน"

น้ำหวาน! ผู้หญิงบริสุทธิ์ที่เขาเข้าใจผิดมาตลอด! หัวใจของภีมบีบรัด เขาเริ่มรู้สึกผิดอย่างรุนแรง

"ทำไมเขาถึงทำแบบนั้น?" ภีมถาม

"เพราะคุณวิชัยกลัวคุณ" สมชายตอบ "เขากลัวว่าคุณจะเปิดโปงความลับดำมืดของเขา และเขาก็รู้ดีว่าคุณมีสายสัมพันธ์กับใครบางคนในอดีตของคุณ ที่เขากลัวมากที่สุด"

"ใคร?" ภีมถามเสียงกระซิบ

"เมษา" สมชายเอ่ยชื่อนั้นออกมาอีกครั้ง ชื่อที่ทำให้น้ำหวานในตอนกลางคืนเจ็บปวด และชื่อที่ทำให้ภีมในตอนนี้รู้สึกเหมือนถูกตอกย้ำ

"เมษาคือคนรักเก่าของคุณใช่ไหมครับ?" สมชายถาม "เธอคือคนที่คุณวิชัยพยายามจะทำลาย และตอนนี้เขาก็พยายามจะใช้คุณ น้ำหวาน เป็นเหยื่อในการแก้แค้นคุณ"

ภีมเงียบไป เขาไม่เคยรู้เลยว่าชีวิตของเขากำลังถูกชักใยอยู่เบื้องหลัง การแต่งงานที่เกิดขึ้นเพราะความเข้าใจผิด การแต่งงานที่เขาใช้เป็นเครื่องมือในการปกป้องน้ำหวาน กลับกลายเป็นว่าน้ำหวานต่างหากที่เป็นเหยื่อของแผนการอันชั่วร้ายของวิชัย

"ผมต้องทำอะไร?" ภีมถาม

"คุณต้องหาหลักฐาน" สมชายบอก "หลักฐานที่จะมัดตัววิชัย และพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของน้ำหวาน"

ภีมพยักหน้า เขาตัดสินใจแล้วว่าเขาจะไม่ยอมให้เรื่องนี้เป็นไปตามแผนของวิชัยอีกต่อไป เขาจะปกป้องน้ำหวาน และเขาจะแก้แค้นให้กับเมษา

"ผมจะทำทุกอย่าง" ภีมกล่าวด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยว

กลับมาที่บ้าน น้ำหวานกำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ริมหน้าต่าง เธอมองออกไปนอกบ้านด้วยความรู้สึกเหงาๆ จู่ๆ เธอก็เห็นรถคันหนึ่งแล่นเข้ามาจอดหน้าบ้าน เธอไม่คุ้นเคยกับรถคันนี้เลย

ประตูรั้วเปิดออก และมีชายคนหนึ่งเดินเข้ามา

"คุณน้ำหวานใช่ไหมคะ?" ชายคนนั้นถาม

น้ำหวานมองเขาอย่างระแวง "ค่ะ...มีอะไรคะ?"

"ผมมีเรื่องจะเตือนคุณ" ชายคนนั้นพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "เกี่ยวกับคุณภีม"

น้ำหวานชะงักไป "คุณภีม? คุณรู้จักเขาได้ยังไง?"

"ผมรู้ทุกอย่างครับ" ชายคนนั้นตอบ "และผมรู้ว่าคุณกำลังตกอยู่ในอันตราย"

น้ำหวานเริ่มรู้สึกไม่สบายใจ ผู้ชายคนนี้ดูน่าสงสัยเหลือเกิน

"คุณเป็นใคร?" เธอถามเสียงแข็ง

"ผมเป็นเพื่อนของคุณเมษา" ชายคนนั้นตอบ

เมษา! ชื่อนั้นอีกแล้ว! น้ำหวานเริ่มรู้สึกสับสน

"คุณเมษา? คุณรู้จักคุณเมษาได้ยังไง?" น้ำหวานถาม

"ผมรู้เรื่องราวของคุณภีมทั้งหมด" ชายคนนั้นกล่าว "และผมรู้ว่าคุณภีมไม่ใช่คนดีอย่างที่คุณคิด"

น้ำหวานมองชายคนนั้นด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความไม่ไว้ใจ เธอพยายามจะเก็บความรู้สึก แต่ในใจกลับเริ่มมีคำถามเกิดขึ้นมากมาย

"คุณกำลังจะบอกว่าคุณภีมเป็นคนอันตราย?" น้ำหวานถาม

"ใช่ครับ" ชายคนนั้นตอบ "เขาอันตรายมาก เขาใช้คุณเป็นเครื่องมือ"

น้ำหวานหัวเราะเยาะออกมาอย่างไม่เชื่อ "คุณพูดอะไรของคุณคะ? คุณภีมเขา...เขาเป็นคนดี"

"คุณคิดแบบนั้นจริงๆ เหรอครับ?" ชายคนนั้นถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง "คุณไม่เคยสงสัยในตัวเขาเลยเหรอ?"

น้ำหวานนิ่งไป เธอคิดถึงคำพูดของภีมเมื่อคืนนี้ และคิดถึงความลับที่เธอยังคงไม่รู้เกี่ยวกับเขา

"คุณกำลังโกหก!" น้ำหวานตะโกนใส่ชายคนนั้น "คุณกำลังจะทำร้ายคุณภีม!"

"ผมไม่ได้โกหกครับ" ชายคนนั้นพยายามจะอธิบาย "ผมแค่อยากเตือนคุณ"

แต่ก่อนที่เขาจะได้พูดอะไรไปมากกว่านี้ ประตูบ้านก็เปิดออก และภีมก็ก้าวเข้ามา

"มีอะไรกันครับ?" ภีมถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา เมื่อเห็นชายแปลกหน้ากำลังยืนคุยอยู่กับน้ำหวาน

ชายคนนั้นชะงักไป เมื่อเห็นภีม ดวงตาของเขากวาดมองไปที่ภีมอย่างพิจารณา

"คุณ..." ชายคนนั้นเอ่ยขึ้น

"คุณเป็นใคร?" ภีมถามซ้ำ สายตาของเขามองไปที่น้ำหวานด้วยความสงสัย

น้ำหวานมองภีมด้วยความรู้สึกที่สับสน เธอไม่รู้ว่าจะเชื่อใครดี ระหว่างชายแปลกหน้าที่อ้างว่าเป็นเพื่อนของเมษา หรือภีมที่เธอคิดว่าเธอรู้จัก

"เขา...เขาบอกว่าเขาเป็นเพื่อนของคุณเมษาค่ะ" น้ำหวานพูดเสียงสั่น

ภีมขมวดคิ้วอย่างหนัก เมื่อได้ยินชื่อ "เมษา" อีกครั้ง