"เพื่อนของคุณเมษา?" ภีมทวนคำถามด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยียบจนน้ำหวานรู้สึกหนาวสะท้านไปถึงกระดูก เขาหันไปมองชายแปลกหน้าที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความระแวง ชายคนนั้นดูเหมือนจะประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว ก่อนจะค่อยๆ ยิ้มออกมาอย่างมีเลศนัย
"ใช่ครับ คุณภีม" ชายคนนั้นตอบ "ผมชื่อชาญชัยครับ เป็นเพื่อนสนิทของเมษา"
น้ำหวานมองหน้าภีมสลับกับชาญชัย เธอสัมผัสได้ถึงความตึงเครียดที่กำลังก่อตัวขึ้นในอากาศ ภีมยังคงจ้องมองชาญชัยอย่างไม่วางตา สายตาคมกริบของเขาฉายแววแข็งกร้าว และมีความโกรธที่ซ่อนอยู่
"คุณมาที่นี่ได้อย่างไร?" ภีมถามเสียงเข้ม
"ผมมาหาคุณน้ำหวานครับ" ชาญชัยตอบ "ผมมีเรื่องสำคัญจะเตือนเธอ"
"เตือนเรื่องอะไร?" ภีมถามต่อทันที
"เรื่องของคุณภีมไงครับ" ชาญชัยหันไปมองน้ำหวาน "ผมรู้ว่าคุณภีมไม่ใช่คนดีอย่างที่คุณคิด"
น้ำหวานหน้าซีดเผือด คำพูดของชาญชัยเหมือนจะตอกย้ำความสงสัยที่เธอเคยมี แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็รู้สึกว่าเขากำลังพยายามปั่นหัวเธอ
"คุณกำลังพูดเรื่องอะไร?" น้ำหวานถามเสียงสั่น
"คุณภีมกำลังใช้คุณเป็นเครื่องมือ" ชาญชัยพูดต่อ "เขาไม่ได้รักคุณ เขาแค่ต้องการบางสิ่งบางอย่างจากคุณ"
"ไม่จริง!" น้ำหวานตะโกนออกมาอย่างไม่ยอมรับ "คุณภีมเขา...เขาไม่ใช่คนแบบนั้น"
ภีมมองน้ำหวานด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา เขากำลังต่อสู้กับอารมณ์ภายใน ความรู้สึกผิดที่เขาทำกับเธอมาตลอดเริ่มปะทุขึ้นเมื่อได้ยินคำพูดของชาญชัย
"คุณไม่รู้เรื่องอะไรเลย" ภีมพูดเสียงเย็นชา "อย่ามายุ่งเรื่องของผมกับคุณน้ำหวาน"
"ผมรู้ดีครับ" ชาญชัยตอบอย่างไม่ยี่หระ "ผมรู้ว่าคุณกำลังวางแผนอะไรอยู่ และผมก็รู้ว่าคุณกำลังหลอกลวงเธอ"
"พอแล้ว!" น้ำหวานตะโกนเสียงดัง เธอรู้สึกเหมือนถูกบีบคั้น เธอไม่รู้ว่าจะเชื่อใครดี คำพูดของชาญชัยทำให้เธอหวั่นไหว แต่ภาพลักษณ์ของภีมที่เธอเคยรู้จักก็ทำให้เธอไม่อยากจะเชื่อ
"คุณภีมคะ..." น้ำหวานหันไปมองภีม ดวงตาของเธอฉายแววขอความช่วยเหลือ "เขาพูดเรื่องอะไรกันแน่คะ?"
ภีมมองน้ำหวานด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน เขารู้ว่าถึงเวลาแล้วที่เขาจะต้องเปิดเผยความจริงบางส่วน
"คุณชาญชัย" ภีมกล่าวเสียงเรียบ "ผมขอให้คุณกลับไปได้แล้ว"
"ผมยังพูดไม่จบครับ" ชาญชัยยืนกราน "ผมต้องเตือนคุณน้ำหวาน"
"ผมบอกให้คุณไปไง!" ภีมตวาดเสียงดัง ความอดทนของเขาเริ่มหมดลง
ชาญชัยยิ้มมุมปาก เขาดูเหมือนจะพอใจกับปฏิกิริยาของภีม
"ผมจะไปครับ" ชาญชัยกล่าว "แต่ผมหวังว่าคุณน้ำหวานจะคิดถึงคำเตือนของผมนะครับ"
ชาญชัยหันหลังเดินจากไป ทิ้งให้น้ำหวานกับภีมยืนอยู่เพียงลำพังในความเงียบที่น่าอึดอัด
"คุณภีมคะ..." น้ำหวานเอ่ยเรียกเสียงแผ่วเบา
ภีมถอนหายใจยาว เขาเดินเข้าไปหาน้ำหวาน แต่ก็ยังคงรักษาระยะห่าง
"คุณอย่าไปเชื่อคำพูดของเขา" ภีมพูดเสียงอ่อนลงเล็กน้อย "เขาเป็นคนอันตราย"
"อันตรายยังไงคะ?" น้ำหวานถาม "เขาบอกว่าคุณกำลังหลอกลวงฉัน"
ภีมหลับตาลง เขาไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นอธิบายอย่างไรดี
"มันซับซ้อนกว่าที่คุณคิด" ภีมกล่าว "ชาญชัยเป็นคนของคนที่ผมกำลังตามหา"
"คนที่คุณกำลังตามหา?" น้ำหวานถามด้วยความสงสัย
"ใช่" ภีมตอบ "และเขาพยายามจะทำให้ผมกับคุณแตกแยกกัน"
"แต่เขาพูดถึงเมษา..." น้ำหวานพูดขึ้นมาอย่างลังเล
ภีมชะงักไปเล็กน้อย เขารู้ดีว่าน้ำหวานได้ยินชื่อเมษาจากเขาเมื่อคืนนี้
"เมษาเป็น...เป็นคนในอดีตของผม" ภีมตอบอย่างอ้อมแอ้ม "และชาญชัยกำลังพยายามใช้เรื่องของเธอมาทำร้ายผม"
"แล้วเขาพูดว่าคุณใช้ฉันเป็นเครื่องมือล่ะคะ?" น้ำหวานถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด
ภีมมองหน้าน้ำหวานอย่างรู้สึกผิด เขาเห็นความเสียใจและความผิดหวังในดวงตาของเธอ
"ผม...ผมขอโทษ" ภีมพูดเสียงเบา "ผมไม่ได้ตั้งใจจะหลอกลวงคุณ"
"แล้วคุณตั้งใจจะทำอะไรคะ?" น้ำหวานถาม น้ำตาเริ่มคลอเบ้า "การแต่งงานของเรา...มันคืออะไรกันแน่?"
ภีมเงียบไป เขาไม่สามารถบอกความจริงทั้งหมดกับเธอได้ในตอนนี้ แผนการของเขายังไม่เสร็จสมบูรณ์ และเขายังต้องปกป้องเธอจากศัตรูที่มองไม่เห็น
"ผมกำลังปกป้องคุณ" ภีมกล่าว "และกำลังปกป้องครอบครัวของคุณ"
"ปกป้องยังไงคะ ถ้าคุณกำลังหลอกลวงฉัน?" น้ำหวานถามเสียงสั่น น้ำตาเริ่มไหลอาบแก้ม
"ผมจะอธิบายให้คุณฟังทั้งหมด เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม" ภีมพูด "แต่ตอนนี้ คุณต้องเชื่อผม"
"ฉันจะเชื่อคุณได้ยังไงคะ?" น้ำหวานถาม "ในเมื่อคุณเองก็ยังมีความลับมากมาย"
ภีมมองน้ำหวานด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด เขาอยากจะโอบกอดเธอ ปลอบโยนเธอ แต่เขารู้ว่ามันยังไม่ถึงเวลา
"ผมรู้ว่าคุณกำลังสับสน" ภีมกล่าว "แต่ขอให้คุณเชื่อผมเถอะ"
น้ำหวานส่ายหน้าช้าๆ เธอไม่รู้ว่าจะเชื่อใครดี คำพูดของชาญชัยยังคงก้องอยู่ในหูของเธอ ขณะเดียวกัน เธอก็เห็นความเจ็บปวดและความจริงใจในแววตาของภีม
"ฉัน...ฉันไม่รู้ว่าจะทำยังไง" น้ำหวานพูดเสียงแผ่ว "ฉันรู้สึกสับสนไปหมด"
ภีมเอื้อมมือออกไปเหมือนจะสัมผัสใบหน้าของเธอ แต่ก็ชะงักไว้ เขาไม่กล้าทำอะไรที่อาจทำให้เธอเจ็บปวดไปมากกว่านี้
"ผมจะพยายามอธิบายให้คุณเข้าใจ" ภีมกล่าว "ขอแค่คุณให้โอกาสผม"
น้ำหวานมองภีม เธอเห็นความจริงใจในแววตาของเขา แต่ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวาดระแวง
"แล้วเมษาล่ะคะ?" น้ำหวานถามเบาๆ "เธอมีความเกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องนี้?"
ภีมชะงักไป คำถามนั้นเหมือนจะปลุกความทรงจำอันเจ็บปวดของเขาขึ้นมา
"เธอ...เธอคือคนที่ผมต้องปกป้อง" ภีมตอบเสียงเครือ "และชาญชัยกำลังพยายามใช้เรื่องของเธอมาทำร้ายผม"
น้ำหวานมองภีมด้วยสายตาที่อ่อนลง เธอสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ในน้ำเสียงของเขา
"ฉัน...ฉันจะพยายามเชื่อคุณค่ะ" น้ำหวานกล่าว "แต่...คุณต้องบอกความจริงกับฉันทั้งหมดนะคะ"
ภีมพยักหน้า เขารู้ว่านี่คือจุดเริ่มต้นของการเปิดเผยความลับทั้งหมด
"ผมจะบอกคุณ" ภีมกล่าว "แต่ไม่ใช่ตอนนี้"
ในขณะนั้นเอง โทรศัพท์มือถือของภีมก็ดังขึ้น เขาหยิบมันขึ้นมาดู เป็นข้อความจากแหล่งข่าวที่ไม่รู้จัก
"คุณวิชัยกำลังวางแผนจะกำจัดคุณน้ำหวานภายในคืนนี้"
ภีมหน้าซีดเผือด เขาเงยหน้ามองน้ำหวานด้วยความตกใจ
"คุณน้ำหวาน!" ภีมร้องเสียงดัง "เราต้องรีบออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้!"
น้ำหวานมองภีมด้วยความตกใจ "เกิดอะไรขึ้นคะ?"
"มันอันตรายเกินไปที่จะอยู่ที่นี่" ภีมพูดด้วยน้ำเสียงเร่งรีบ "คุณต้องไปกับผม"
ภีมคว้ามือของน้ำหวาน และรีบดึงเธอออกจากบ้านไป ทิ้งไว้เพียงความสับสนและความไม่เข้าใจ
ยั่วยวนรักของบอดี้การ์ด
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก