“มันเป็นไปไม่ได้...ราเชนไม่มีทางทำแบบนั้นแน่ๆ” นลินพูดซ้ำๆ กับตัวเองขณะที่เธอกำลังจ้องมองเอกสารที่กองอยู่ตรงหน้า ความรู้สึกไม่เชื่อใจและความหวังอันริบหรี่กำลังต่อสู้กันอยู่ในอก หลักฐานชิ้นหนึ่งที่เธอพบในห้องทำงานที่ถูกทิ้งร้างของราเชนนั้น ชี้ให้เห็นอย่างชัดเจนว่าสร้อยคอเพชรที่หายไปนั้น ไม่ได้ถูกขโมยไปโดยราเชนอย่างที่ใครๆ กล่าวหา
เธอจำได้ว่าวันนั้น ราเชนดูสับสนและหวาดกลัวมากเพียงใด เขาไม่ใช่คนที่จะทำอะไรแบบนี้ เขาเป็นคนใจดี มีน้ำใจ และอ่อนโยนเสมอ แม้ว่าเขาจะสูญเสียความทรงจำไปแล้วก็ตาม นลินกุมขมับ เธอรู้ดีว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากลในคดีนี้ และเธอต้องหาความจริงให้เจอ เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของราเชน และเพื่อปกป้องครอบครัวของเธอเอง
แต่แล้ว...สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นรูปถ่ายใบหนึ่งที่ซุกซ่อนอยู่ในลิ้นชัก รูปถ่ายของราเชนกับผู้หญิงคนหนึ่ง ใบหน้าสวยคม ผมยาวสลวย ชุดราตรีหรูหรา กำลังยืนใกล้ชิดกันในงานเลี้ยงแห่งหนึ่ง รอยยิ้มของพวกเขามีความสุข ราวกับคนรัก...
“ใครกัน...?” นลินพึมพำ หัวใจของเธอเริ่มปวดหนึบอย่างประหลาด เธอไม่เคยเห็นผู้หญิงคนนี้มาก่อน ราเชนไม่เคยพูดถึงเธอเลย
นลินหยิบรูปถ่ายขึ้นมาดูอย่างละเอียด เธอพยายามหาเบาะแสเพิ่มเติม แต่ก็ไม่พบอะไร เธอรู้สึกถึงความสับสนที่ถาโถมเข้ามา ราเชนเคยบอกเธอว่าเขากำลังพยายามทำความเข้าใจความรู้สึกของเขาที่มีต่อนลิน แต่ตอนนี้...มีผู้หญิงคนอื่นเข้ามาในชีวิตเขาแล้วอย่างนั้นหรือ?
“หรือว่า...เขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับหนูเลย?” ความคิดนี้ทำให้ใจของเธอเย็นเยียบ ราเชนจำอดีตของเขาได้แล้วใช่ไหม? เขากำลังจะกลับไปหาผู้หญิงคนนั้น?
นลินพยายามปัดเป่าความคิดอันน่าเศร้าเหล่านั้นออกไป เธอรู้ดีว่าราเชนกำลังอยู่ในช่วงเวลาที่ยากลำบาก ความทรงจำของเขากำลังกลับมา และเขาอาจจะกำลังสับสนกับความรู้สึกของตัวเอง แต่การเห็นรูปถ่ายใบนี้ ก็ทำให้เกิดรอยร้าวเล็กๆ ขึ้นในใจของเธอ
เธอตัดสินใจที่จะไม่คิดมากไปกว่านี้ เธอมีภารกิจที่ต้องทำ เธอต้องพิสูจน์ความจริงเกี่ยวกับสร้อยคอ และช่วยราเชนให้พ้นจากข้อกล่าวหาที่เลวร้ายนี้
ขณะเดียวกัน ที่คฤหาสน์รัตนกุล ราเชนกำลังเผชิญหน้ากับวิวัฒน์อีกครั้ง
“คุณวิวัฒน์ครับ” ราเชนเริ่มพูด น้ำเสียงของเขาจริงจัง “ผมอยากจะทราบว่า ทำไมคุณถึงพยายามเร่งให้ผมกลับไปคฤหาสน์นัก?”
วิวัฒน์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “ผมแค่ทำตามหน้าที่ครับคุณชายราเชน คุณแม่ของคุณเป็นห่วงคุณมาก”
“ผมจำได้ว่าแม่ผมเป็นคนใจดี” ราเชนพูด “แต่ผมรู้สึกว่าคุณกำลังปิดบังอะไรบางอย่างอยู่”
วิวัฒน์หัวเราะเบาๆ “คุณคิดมากไปแล้วครับคุณชาย ผมเป็นเลขาฯ ของคุณพ่อคุณมานาน ผมดูแลคุณมาตั้งแต่เด็ก ผมจะทำอะไรที่เสียหายกับคุณได้”
“ผมก็หวังว่าจะเป็นเช่นนั้นครับ” ราเชนตอบ แต่ในใจเขากลับรู้สึกไม่สบายใจ ราวกับว่าวิวัฒน์กำลังโกหก
“ว่าแต่...คุณชายกำลังตามหาใครอยู่หรือเปล่าครับ?” วิวัฒน์ถาม น้ำเสียงของเขามีความหมายแฝง “ผมเห็นคุณถามถึงคุณนลินบ่อยๆ”
ราเชนชะงัก “ผม...ผมเป็นห่วงเธอครับ”
“ผมเข้าใจครับ” วิวัฒน์พูด “แต่คุณชายครับ คุณควรจะกลับมาโฟกัสกับเรื่องของตระกูลได้แล้ว คุณมีหลายอย่างที่ต้องรับผิดชอบ และ...คุณก็มีคนสำคัญอีกคนหนึ่งที่กำลังรอคุณอยู่”
“คนสำคัญ?” ราเชนถามอย่างสงสัย
“คุณลืมเธอไปแล้วจริงๆ หรือครับ?” วิวัฒน์ถาม ดวงตาของเขาสบตากับราเชนอย่างตรงไปตรงมา “คุณมาลินี...เธอรอคุณมาตลอดนะครับ”
ราเชนอึ้งไป “มาลินี...” ชื่อนี้คุ้นหูเหลือเกิน แต่เขากลับจำอะไรเกี่ยวกับผู้หญิงคนนี้ไม่ได้เลย
“เธอเป็นคนที่คุณรักมากนะครับคุณชาย” วิวัฒน์พูดต่อ “และตอนนี้ เธอกำลังเดือดร้อนมาก เพราะสถานการณ์ของตระกูลเรา”
ราเชนรู้สึกสับสน เขาไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น เขาจำอะไรไม่ได้เลย แต่คำพูดของวิวัฒน์ทำให้เขารู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาล
“ผม...ผมขอเวลาคิด” ราเชนตอบ
“ได้ครับคุณชาย” วิวัฒน์โค้งคำนับ “แต่เวลาของเรามีน้อยนะครับ”
หลังจากวิวัฒน์เดินออกไป ราเชนก็นั่งลงบนโซฟาอย่างอ่อนแรง เขาไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไป ความทรงจำที่กลับมา ยิ่งทำให้ชีวิตของเขายุ่งเหยิงกว่าเดิม เขาไม่รู้ว่าใครคือมิตร ใครคือศัตรู และเขากำลังถูกดึงเข้าไปในเกมที่ซับซ้อนเกินกว่าที่เขาจะเข้าใจ
ทันใดนั้น โทรศัพท์มือถือของเขาก็สั่นขึ้น ข้อความใหม่เข้ามา เป็นรูปถ่าย...รูปถ่ายที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน รูปถ่ายของเขากับผู้หญิงที่ชื่อมาลินี ยืนใกล้ชิดกันในงานเลี้ยง ราวกับคนรัก
ราเชนจ้องมองรูปถ่ายนั้นด้วยความตกใจ เขาจำใบหน้าของมาลินีไม่ได้เลย แต่ความรู้สึกบางอย่างก็บอกเขาว่า ผู้หญิงคนนี้มีความสำคัญกับเขามากจริงๆ
“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?” ราเชนพึมพำ เขาไม่เข้าใจว่าทำไมชีวิตของเขาถึงได้ซับซ้อนขนาดนี้
ในขณะเดียวกัน นลินกำลังนั่งอยู่ที่ร้านกาแฟเล็กๆ แห่งหนึ่ง เธอเพิ่งจะได้รับอีเมลฉบับหนึ่ง เป็นอีเมลจากแหล่งข่าวที่ไม่เปิดเผยชื่อ อีเมลนั้นมีไฟล์แนบเป็นวิดีโอสั้นๆ ที่แสดงให้เห็นภาพของชายคนหนึ่งกำลังนำสร้อยคอออกจากห้องนิรภัยในเวลาที่ราเชนไม่อยู่
“นี่มัน...!” นลินเบิกตากว้าง วิดีโอนั้นชัดเจนมาก มันพิสูจน์ได้ว่าราเชนไม่ได้เป็นคนขโมย!
แต่วิดีโอนั้นก็ทำให้เธอเห็นบางอย่างที่ทำร้ายหัวใจเธออย่างรุนแรง ในวิดีโอ มีผู้หญิงคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น เธอคือมาลินี ผู้หญิงในรูปถ่ายที่เธอเจอในห้องทำงานของราเชน มาลินีกำลังพูดคุยกับชายที่ขโมยสร้อยคอ ราวกับพวกเขากำลังร่วมมือกัน!
“เป็นไปไม่ได้...” นลินพูดเสียงสั่นเครือ หัวใจของเธอแตกสลาย
เธอเพิ่งจะเริ่มมีความหวังกับราเชน แต่ตอนนี้...เธอต้องเผชิญหน้ากับความจริงที่เจ็บปวด ราเชนอาจจะกำลังหลอกลวงเธอ เขาอาจจะมีความสัมพันธ์กับมาลินี และพวกเขาทั้งคู่อาจจะกำลังร่วมมือกันวางแผนบางอย่าง
นลินลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว เธอต้องรีบไปบอกราเชนเรื่องนี้ เธอต้องถามเขาให้รู้เรื่อง
แต่ทันใดนั้น โทรศัพท์ของเธอก็มีสายเข้า เป็นสายที่ไม่ได้รับ เธอรีบกดเข้าไปดู และพบว่ามันเป็นเบอร์ของราเชน
“พี่ราเชน...” นลินพึมพำด้วยความดีใจ เธอคิดว่าเขาคงจะจำอะไรได้บ้าง และเขาคงจะอยากคุยกับเธอ
เธอรีบกดโทรกลับทันที...
ทายาทพันล้านลืมความทรงจำที่ไม่มีวันลืม
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก