โดย : มนต์ตรา ประกาศิต
30 ตอน · 612 คำ
“นี่มันบ้าอะไรกัน!” ราเชนตะคอกใส่โทรศัพท์ในมือ เสียงของเขาเต็มไปด้วยความโกรธและความผิดหวัง ภาพของมาลินีที่กำลังยืนคุยกับชายต้องสงสัยในวิดีโอนั้น ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของเขา ราเชนจำได้ว่ามาลินีเป็นคนรักของเขา เป็นคนที่เขาเคยรักมากที่สุด แต่ตอนนี้ เธอกลับกำลังร่วมมือกับคนที่พยายามทำลายเขา!
“พี่ราเชนคะ” เสียงของนลินดังขึ้นจากปลายสาย “หนู...หนูมีหลักฐานค่ะ”
“หลักฐาน?” ราเชนหัวเราะเยาะ “หลักฐานที่ว่าเธอเป็นส่วนหนึ่งของแผนการขโมยสร้อยคอของฉันงั้นเหรอ?”
“ไม่นะคะพี่ราเชน! ไม่ใช่แบบนั้น!” นลินพยายามอธิบาย “หนูรู้ว่าพี่ไม่ได้ทำ พี่มีหลักฐานที่พิสูจน์ได้ว่าพี่บริสุทธิ์”
“บริสุทธิ์?” ราเชนถาม เสียงของเขาเย็นชา “แล้วทำไมฉันถึงเห็นเธอกับไอ้คนนั่นในวิดีโอ? ทำไมเธอถึงพยายามจะหลอกลวงฉัน?”
“หนูไม่ได้หลอกลวงพี่นะคะ!” นลินร้องไห้ “พี่ราเชนคะ โปรดฟังหนูก่อน”
“ฉันไม่ต้องการฟังอะไรทั้งนั้น!” ราเชนตะคอก “ฉันรู้แล้วว่าเธอต้องการอะไร เธอต้องการเงินของฉันใช่ไหม? เธอต้องการใช้ฉันเป็นเครื่องมือเพื่อผลประโยชน์ของเธอ”
“ไม่นะคะพี่ราเชน! พี่เข้าใจผิดแล้ว!” นลินเสียงสั่นเครือ “หนูรักพี่นะคะ”
คำว่า “รัก” ที่หลุดออกมาจากปากของนลิน ทำให้ราเชนชะงักไปชั่วขณะ แต่เขาก็รีบสะบัดความคิดนั้นออกไป เขาไม่สามารถเชื่อใจใครได้อีกแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่สามารถเชื่อใจผู้หญิงที่กำลังหลอกลวงเขาได้
“อย่ามาพูดจาไร้สาระ!” ราเชนพูด “ฉันรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ ฉันไม่โง่พอที่จะถูกเธอหลอก”
“พี่ราเชน...” นลินพยายามพูดต่อ แต่ราเชนก็กดวางสายไปเสียก่อน
นลินยืนนิ่งอยู่กลางร้านกาแฟ น้ำตาไหลอาบแก้ม เธอไม่เข้าใจ ราเชนทำไมถึงคิดแบบนั้น? ทำไมเขาถึงไม่เชื่อเธอ?
ในขณะเดียวกัน ราเชนก็โยนโทรศัพท์มือถือทิ้งลงบนเตียงอย่างแรง เขาเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปข้างนอกด้วยสายตาที่ว่างเปล่า เขาไม่รู้ว่าอะไรคือความจริงอีกต่อไป เขาจำได้ว่าเคยรักมาลินี แต่เขาก็เห็นหลักฐานที่เธอร่วมมือกับศัตรูของเขา
“ถ้าฉันจำได้ทั้งหมด...บางทีฉันอาจจะเข้าใจ” ราเชนพึมพำกับตัวเอง “แต่ตอนนี้...ฉันไม่รู้จะเชื่อใคร”
เขาจำได้ถึงความรู้สึกที่เขามีต่อนลิน ความรู้สึกที่บริสุทธิ์ อบอุ่น และจริงใจ แต่เมื่อเขาเห็นวิดีโอนั้น ความสงสัยก็กัดกินหัวใจของเขา เขาคิดว่านลินอาจจะกำลังใช้เขาเพื่อผลประโยชน์บางอย่าง
“เธออาจจะกำลังหลอกฉันอยู่ก็ได้” ราเชนคิด “เหมือนที่มาลินีเคยทำ”
ความคิดนี้ทำให้หัวใจของเขากระอักกระอ่วน เขาไม่แน่ใจว่าความรู้สึกที่เขามีต่อนลินนั้น เป็นความรักจริงๆ หรือเป็นเพียงภาพลวงตาที่เขาต้องการเชื่อ
หลายวันผ่านไป ราเชนพยายามหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับนลิน เขาหมกมุ่นอยู่กับการค้นหาความจริงเกี่ยวกับอดีตของเขา เขาพบหลักฐานเพิ่มเติมเกี่ยวกับแผนการของมาลินี และชายลึกลับคนนั้น มันยิ่งทำให้เขามั่นใจว่านลินก็มีส่วนเกี่ยวข้องด้วย
นลินพยายามติดต่อราเชนหลายครั้ง แต่เขาก็ไม่เคยรับสาย เธอรู้สึกเสียใจและสับสนอย่างมาก เธอไม่เข้าใจว่าทำไมราเชนถึงได้เปลี่ยนไปขนาดนี้
ในที่สุด เธอก็ตัดสินใจที่จะบุกเข้าไปหาเขาที่คฤหาสน์ เธอรู้ว่ามันอาจจะเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาด แต่เธอไม่สามารถทนอยู่เฉยๆ ได้อีกต่อไป
เมื่อนลินมาถึงคฤหาสน์ รปภ. ก็พยายามจะขวางเธอไว้ แต่เธอก็ยืนกรานที่จะเข้าไป
“ฉันต้องเจอคุณราเชนค่ะ” นลินพูด น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความแน่วแน่
ในที่สุด เธอก็ได้เผชิญหน้ากับราเชนในห้องทำงานที่โอ่อ่า ราเชนกำลังนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน มองดูเอกสารบางอย่าง
“พี่ราเชนคะ” นลินเรียก “หนู...หนูอยากจะคุยกับพี่”
ราเชนเงยหน้าขึ้นมองเธอ แววตาของเขาเย็นชา “มีอะไร?”
“พี่คะ ทำไมพี่ถึงคิดแบบนั้นกับหนู?” นลินถาม น้ำตาเริ่มไหลอาบแก้ม “พี่ไม่เชื่อหนูเลยเหรอคะ?”
“ฉันจะเชื่อเธอได้ยังไง?” ราเชนถาม “ฉันเห็นหลักฐานเองนะ”
“แต่มันไม่ใช่ความจริงทั้งหมด!” นลินพยายามอธิบาย “วิดีโอนั้น...มันมีเบื้องหลัง”
“เบื้องหลังอะไร?” ราเชนถาม “เบื้องหลังที่ว่าเธอพยายามจะหลอกลวงฉันเพื่อเงิน?”
“ไม่นะคะพี่ราเชน!” นลินตะโกน “หนูรักพี่นะคะ! หนูไม่เคยคิดจะหลอกลวงพี่เลย”
ราเชนหัวเราะเยาะ “อย่ามาพูดจาไร้สาระ”
“พี่คะ...” นลินพูดด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ “ถ้าพี่ไม่เชื่อหนู...ก็ไม่เป็นไรค่ะ”
เธอเดินออกจากห้องทำงานไปอย่างช้าๆ ราวกับคนไร้ชีวิต ราเชนมองตามหลังเธอไป รู้สึกถึงความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นในใจ แต่เขาก็พยายามสะกดกลั้นมันไว้
“เธอคงจะอยากได้เงินของฉันจริงๆ” ราเชนคิด “และฉันก็คงจะโง่เกินไปที่จะรู้ทัน”
แต่ลึกๆ แล้ว ราเชนก็รู้สึกไม่สบายใจ เขาไม่แน่ใจว่าสิ่งที่เขาคิดนั้นถูกต้องหรือไม่ เขากำลังถูกดึงเข้าไปในเกมที่ซับซ้อนเกินกว่าที่เขาจะเข้าใจ และความเข้าใจผิดครั้งนี้ อาจจะทำให้เขาต้องสูญเสียสิ่งที่มีค่าที่สุดไปตลอดกาล
ในขณะที่นลินเดินออกจากคฤหาสน์ ดวงตาของเธอก็สบเข้ากับใครบางคน...มาลินี
มาลินียืนอยู่ตรงนั้น มองมาที่เธอด้วยรอยยิ้มที่ยากจะคาดเดา
“เธอคงเสียใจมากสินะ” มาลินีพูด น้ำเสียงของเธอเยือกเย็น “แต่บางที...นี่อาจจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเธอแล้วก็ได้”
นลินมองมาลินีด้วยความตกใจ เธอไม่เข้าใจว่ามาลินีหมายความว่าอะไร แต่เธอรู้สึกได้ถึงอันตรายที่กำลังคุกคามเธอ...และราเชน
ทายาทพันล้านลืมความทรงจำที่ไม่มีวันลืม
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก