โดย : มนต์ตรา ประกาศิต
30 ตอน · 546 คำ
เสียงข่าวจากโทรทัศน์ที่กำลังรายงานเรื่องการสอบสวนคดีทุจริตของบริษัทบันเทิงชื่อดัง ดังก้องไปทั่วห้องนั่งเล่นขนาดใหญ่ ภาพใบหน้าของกันต์ที่ปรากฏขึ้นบนจอ พร้อมกับคำกล่าวหาที่ทำให้หัวใจของน้ำแทบจะหยุดเต้น เธอทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างอ่อนแรง
"ไม่... มันต้องไม่เป็นแบบนี้" เธอพึมพำกับตัวเอง มือทั้งสองข้างสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้
แผนการแก้แค้นของเธอได้ผลแล้วจริงๆ แต่มันกลับสร้างผลกระทบที่ใหญ่หลวงเกินกว่าที่เธอจะรับไหว การเห็นกันต์ตกอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้ายเช่นนี้ มันทำให้ความรู้สึกผิดถาโถมเข้ามาในใจของเธออย่างรุนแรง
น้ำนึกย้อนกลับไปถึงวันแรกที่เธอพบกันต์อีกครั้ง ความเจ็บปวดที่เขาเคยทำกับเธอ มันยังคงเป็นแผลเป็นในใจ แต่เมื่อเวลาผ่านไป เมื่อเธอได้เห็นการเปลี่ยนแปลงของเขา ได้เห็นความพยายามที่จะแก้ไขทุกอย่าง ความรู้สึกเหล่านั้นก็เริ่มจางหายไป เหลือเพียงความสงสาร ความเห็นใจ และ... ความรักที่ยังคงคุกรุ่นอยู่
เธอรู้ดีว่ากันต์เป็นคนผิดพลาดได้ เขาไม่ใช่คนที่สมบูรณ์แบบ แต่เขาก็ไม่ใช่คนเลวร้ายอย่างที่เธอเคยคิดไว้ เขาเคยรักเธอจริงๆ และในวันที่เขากำลังเผชิญหน้ากับความยากลำบากที่สุดในชีวิต น้ำก็อดที่จะเป็นห่วงเขาไม่ได้
"น้ำ!" เสียงเรียกที่คุ้นเคยดังขึ้น ทำให้น้ำสะดุ้ง เธอเงยหน้าขึ้นมองเห็นกันต์ยืนอยู่ตรงหน้าเธอ ใบหน้าของเขาซีดเผือด แต่ดวงตายังคงฉายแววของความมุ่งมั่น
"กันต์... คุณกลับมาแล้วเหรอ" น้ำถามเสียงแผ่วเบา
กันต์เดินเข้ามาหาเธอ นั่งลงข้างๆ น้ำ และดึงเธอเข้าไปกอดอย่างแผ่วเบา "ฉัน... ฉันขอโทษนะ น้ำ" เขาพูดเสียงเครือ "ฉันรู้ว่าเธอคงจะเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น"
น้ำซบหน้าลงกับอกของเขา สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นและความมั่นคงที่เธอโหยหามาตลอด "ฉัน... ฉันไม่รู้จะรู้สึกยังไงดี" เธอสารภาพ "ฉันทั้งโกรธ ทั้งเสียใจ ทั้งเป็นห่วงคุณไปหมด"
"ฉันเข้าใจ" กันต์พูดเบาๆ "ฉันรู้ว่าฉันทำผิดพลาดไปมาก"
"แต่... คุณไม่ได้ทำผิดคนเดียวใช่มั้ยคะ" น้ำเงยหน้าขึ้นมองเขา "ยังมีคนอื่นอีก... ที่ต้องรับผิดชอบ"
กันต์พยักหน้า "ใช่... ฉันกำลังพยายามรวบรวมหลักฐาน เพื่อเปิดโปงคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้"
"คุณแน่ใจเหรอคะว่าคุณจะทำได้" น้ำถามด้วยความเป็นห่วง "มันอันตรายเกินไปหรือเปล่า"
"ฉันต้องทำ" กันต์ยืนยัน "ฉันต้องพิสูจน์ตัวเอง และฉันต้องปกป้องเธอด้วย"
คำพูดของกันต์ทำให้น้ำรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาในใจ เธอรู้ว่าเขาพูดจริง เขาไม่ได้ทอดทิ้งเธอ และเขาก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่งเพื่อเธอ
"กันต์..." น้ำเอ่ยชื่อเขาอย่างแผ่วเบา "ฉัน... ฉันยังรักคุณอยู่นะ"
คำสารภาพของน้ำ ทำเอาหัวใจของกันต์เต้นแรงขึ้นมาทันที เขาไม่เคยคิดว่าน้ำจะยังมีความรู้สึกดีๆ ให้กับเขาอยู่
"น้ำ..." กันต์มองเข้าไปในดวงตาของเธอ "ฉันก็รักเธอเหมือนกัน"
ทั้งสองมองหน้ากัน ความรู้สึกที่เคยแตกสลาย บัดนี้กำลังถูกเยียวยาด้วยความรักและความเข้าใจที่พวกเขามีให้กัน
แต่แล้ว ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์ของกันต์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง เป็นเสียงเรียกเข้าที่เขาจำได้ดี นั่นคือสายจากผู้จัดการส่วนตัวของเขา
"ผมต้องรับสายก่อนนะ น้ำ" กันต์พูด น้ำพยักหน้าด้วยความเข้าใจ
กันต์กดรับสาย และใบหน้าของเขาก็พลันซีดเผือดลงไปอีกครั้ง "อะไรนะครับ?... เขาจับตัวผู้ต้องสงสัยได้แล้วเหรอ?... ใครครับ?... ไม่จริงน่า!"
น้ำมองเขาด้วยความสงสัย "ใครเหรอคะ กันต์?"
กันต์วางสายโทรศัพท์ลง หันมามองหน้าน้ำด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก "เขา... เขาจับตัวผู้ต้องสงสัยได้แล้ว น้ำ"
"แล้ว... ใครล่ะคะ?" น้ำถามอย่างกระวนกระวาย
กันต์สูดลมหายใจลึก พยายามรวบรวมสติ "เขาบอกว่า... ผู้ต้องสงสัยที่จับได้... คือ..."
กันต์เงียบไป น้ำมองเขาอย่างรอคอยคำตอบ เธอรู้สึกได้ถึงความผิดปกติบางอย่างที่กำลังจะเกิดขึ้น
"คือ... พ่อของคุณ น้ำ" กันต์พูดเสียงแผ่วเบา
คำพูดของกันต์ ทำให้น้ำถึงกับช็อคไปทันที เธอไม่สามารถประมวลผลคำพูดนั้นได้ พ่อของเธอ? เป็นผู้ต้องสงสัยในคดีนี้? มันเป็นไปไม่ได้!
"ไม่... ไม่จริง" น้ำส่ายหน้าอย่างรวดเร็ว "เป็นไปไม่ได้! พ่อของฉันไม่มีทางทำแบบนั้น!"
กันต์มองหน้าน้ำด้วยความเห็นใจ เขาเองก็ตกใจไม่แพ้กัน แต่เขาก็รู้ว่าข่าวที่ได้รับมานั้นเป็นความจริง
"น้ำ... ฉันรู้ว่ามันยากที่จะเชื่อ" กันต์พูดเสียงเบา "แต่... หลักฐานมันชี้ไปที่พ่อของคุณ"
น้ำยืนนิ่ง อึ้งไปกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น ความรักที่เพิ่งจะกลับมาเต็มเปี่ยมในหัวใจ บัดนี้กำลังถูกบดขยี้ด้วยความจริงที่โหดร้าย
เธอจะเลือกเชื่อในความรักที่เพิ่งจะกลับมา หรือเธอจะยอมจมไปกับเงาของความลับดำมืดที่กำลังจะเปิดเผย? ความจริงที่อาจจะพรากทุกสิ่งไปจากเธอ...
ฉันต้องอยู่บ้านเดียวกันกับนักร้อง
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก