เวลาหลายเดือนผ่านไป ราวกับถูกดูดกลืนหายไปในห้วงแห่งความทรงจำอันเจ็บปวด อันยาพยายามอย่างหนักที่จะใช้ชีวิตต่อไปให้ได้ เธอสลัดคราบของหญิงสาวผู้บอบช้ำออกไป สวมหน้ากากแห่งความเข้มแข็งและความสงบนิ่งไว้แทน
โลกภายนอกยังคงหมุนไปอย่างไม่หยุดหย่อน งานหมั้นของกริฟฟินกับเลดี้อีลิสได้กลายเป็นข่าวใหญ่ที่ถูกกล่าวขวัญไปทั่ว การแต่งงานของเจ้าชายแห่งอาณาจักรกับบุตรีของขุนนางผู้ทรงอิทธิพล ถือเป็นการรวมอำนาจที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่เคยมีมา
อันยาพยายามที่จะไม่รับรู้ข่าวสารใดๆ ที่เกี่ยวกับพวกเขา เธอใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการอ่านหนังสือ ทำงานในห้องสมุดของครอบครัว หรือไม่ก็เดินเล่นในสวนเงียบๆ เพียงลำพัง แต่ถึงแม้เธอจะพยายามมากแค่ไหน ภาพของกริฟฟิน ใบหน้าของเขา รอยยิ้มของเขา เสียงหัวเราะของเขา และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง… คำพูดที่เขาเคยบอกว่า 'รัก' มันก็ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของเธอ ราวกับเงาที่ตามติดไม่ปล่อย
"อันยา! มัวแต่เหม่ออะไรอยู่!" เสียงของเลดี้อิสซาเบล พี่สาวของเธอ ดังขึ้นมาขัดจังหวะความคิดของเธอ
อันยาสะดุ้งเล็กน้อย หันไปมองพี่สาวที่ยืนเท้าสะเอวอยู่ตรงหน้า "เปล่าค่ะพี่อีซา"
"เปล่าอะไรของเธอ! ฉันเห็นเธอเหม่อลอยมาตั้งแต่เช้าแล้ว" เลดี้อิสซาเบลเดินเข้ามาหาเธอ "เป็นเพราะเจ้าชายกริฟฟินอีกแล้วใช่ไหม?"
อันยาเม้มปากแน่น เธอไม่รู้จะตอบพี่สาวอย่างไรดี
"เขากำลังจะแต่งงานแล้วนะ อันยา" เลดี้อิสซาเบลพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง "เธอควรจะปล่อยวางได้แล้ว"
"ฉันพยายามอยู่ค่ะพี่" อันยาตอบเสียงเบา "แต่… มันไม่ง่ายเลย"
"ฉันรู้" เลดี้อิสซาเบลถอนหายใจ "แต่เธอจะจมปลักอยู่กับอดีตแบบนี้ไม่ได้หรอกนะ"
อันยาพยักหน้ารับ เธอรู้ดีว่าพี่สาวพูดถูก แต่การปล่อยวางความรู้สึกที่เคยผูกพันกับใครสักคนอย่างสุดหัวใจ มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
"ท่านดยุคทรงเรียกหาอันยาค่ะ" เสียงของสาวใช้ดังขึ้นจากหน้าประตู
อันยาหันไปมองพี่สาว "ฉันไปก่อนนะคะ"
เธอเดินตามสาวใช้ไปยังห้องทำงานของท่านดยุค เมื่อเข้าไปก็พบว่าท่านดยุคกำลังนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน ใบหน้าของท่านดูครุ่นคิด
"อันยา นั่งสิ" ท่านดยุคผายมือเชิญ
อันยานั่งลงอย่างสำรวม "มีอะไรหรือคะท่านพ่อ?"
"ข้ามีเรื่องจะคุยกับเจ้า" ท่านดยุคพูดพลางมองออกไปนอกหน้าต่าง "เจ้าทราบข่าวเรื่องงานแต่งของกริฟฟินกับอีลิสแล้วใช่ไหม?"
อันยาพยักหน้า "ทราบค่ะ"
"เจ้าคิดว่าอย่างไร?" ท่านดยุคถาม
อันยาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบ "ฉัน… ฉันไม่รู้จะพูดยังไงค่ะ"
"เธอเองก็เคยรักเขามาก ใช่ไหม?" ท่านดยุคถามอย่างตรงไปตรงมา
อันยาพยักหน้าเบาๆ "ค่ะ"
"แล้วตอนนี้… เธอรู้สึกอย่างไร?"
"ฉัน… ฉันเสียใจค่ะ" อันยาตอบเสียงสั่นเครือ "แต่ฉันก็พยายามที่จะยอมรับความจริง"
ท่านดยุคพยักหน้าอย่างเข้าใจ "ข้าเข้าใจ" เขากล่าวต่อ "ข้ารู้ว่ามันยากลำบากสำหรับเจ้า แต่บางครั้ง… ชีวิตก็ต้องการการเสียสละ"
"การเสียสละ… เพื่ออะไรคะ?" อันยาถาม
"เพื่อความสงบสุขของอาณาจักร" ท่านดยุคตอบ "และเพื่อปกป้องทุกคน"
อันยาไม่เข้าใจความหมายที่แท้จริงของคำว่า 'ปกป้อง' ที่ท่านดยุคพูด เธอได้ยินคำนี้จากกริฟฟินเช่นกัน แต่เธอไม่เคยเข้าใจมันอย่างถ่องแท้
"ท่านพ่อคะ… กริฟฟินเคยบอกว่าเขามีความลับบางอย่าง… ความลับที่ทำให้เขาต้องทำแบบนี้" อันยาตัดสินใจเอ่ยปากถาม
ท่านดยุคถอนหายใจยาว "ข้ารู้"
"ท่านรู้? แล้วท่านไม่คิดจะบอกฉันเลยหรือคะ?" อันยาถามด้วยความประหลาดใจ
"มันไม่ใช่เรื่องที่ข้าจะบอกได้โดยตรง" ท่านดยุคตอบ "แต่สิ่งที่ข้าจะบอกได้คือ… เจ้าชายกริฟฟิน กำลังทำในสิ่งที่เขาเชื่อว่าถูกต้องที่สุด เพื่อปกป้องทุกสิ่ง"
"แต่… การกระทำของเขากำลังทำร้ายฉันนะคะ" อันยาพูดด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ
"ข้าเข้าใจ" ท่านดยุคกล่าว "และข้าขอโทษที่ทำให้เจ้าต้องเจ็บปวด แต่บางครั้ง… การตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุด… ก็มักจะมาพร้อมกับความเจ็บปวดเสมอ"
อันยามองท่านดยุคด้วยความไม่เข้าใจ เธออยากจะรู้ความจริง แต่เธอก็รู้ดีว่าท่านดยุคคงจะไม่บอกเธอ
"ท่านพ่อคะ… ฉันขอตัวนะคะ" อันยาพูดพลางลุกขึ้น
"อันยา" ท่านดยุคเรียกเธอไว้ "ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น… จงจำไว้ว่าเจ้ามีครอบครัวที่รักเจ้าเสมอ"
อันยายิ้มบางๆ และเดินออกจากห้องไป
หลายสัปดาห์ต่อมา งานแต่งงานของกริฟฟินและเลดี้อีลิสก็ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ อันยาต้องเข้าร่วมงานในฐานะพี่สาวของเจ้าสาว แม้ว่าหัวใจของเธอจะเต็มไปด้วยความเจ็บปวด แต่เธอก็ต้องทำหน้าที่ของเธอให้ดีที่สุด
เธอเห็นกริฟฟินยืนอยู่ข้างเลดี้อีลิส ใบหน้าของเขาดูเคร่งขรึม แต่ก็แฝงไปด้วยความภาคภูมิใจ อันยาพยายามที่จะไม่สบตาเขา แต่โชคชะตากลับเล่นตลก เมื่อสายตาของทั้งสองคนประสานกันโดยบังเอิญ
ในแววตาของกริฟฟิน อันยาเห็นความเสียใจ ความผิดหวัง และ… ความรัก? หรือเธอแค่คิดไปเอง?
เธอไม่รู้แน่ชัด แต่สิ่งเดียวที่เธอรู้คือ… เธอจะไม่มีวันลืมเขา
หลังจากงานแต่งงาน อันยาตัดสินใจที่จะออกจากเมืองหลวง เธอต้องการที่ที่จะสงบเงียบ ที่ที่จะเธอสามารถอยู่กับตัวเอง และเยียวยาหัวใจของเธอได้
เธอเลือกที่จะไปอยู่ที่คฤหาสน์เล็กๆ ชายทะเล ที่เป็นสมบัติของครอบครัวมานานหลายปี ที่นั่น… เธอหวังว่าเธอจะสามารถเริ่มต้นชีวิตใหม่ได้
แต่ถึงแม้เธอจะอยู่ที่ไหนก็ตาม ภาพของกริฟฟิน ใบหน้าของเขา รอยยิ้มของเขา และคำพูดที่เขาเคยบอกว่า 'รัก' มันก็ยังคงติดอยู่ในใจของเธอเสมอ
บางครั้ง… ความเงียบก็ดังกว่าเสียงใดๆ และความเงียบของหัวใจที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง… ก็เป็นความเงียบที่กัดกินเธอมากที่สุด
เธอเดินอยู่ริมหาด มองดูคลื่นซัดเข้าฝั่งอย่างไม่หยุดหย่อน ราวกับจะบอกให้เธอรู้ว่า… ชีวิตยังคงต้องดำเนินต่อไป
แต่คำถามที่ยังคงค้างคาใจเธออยู่เสมอ คือ… เมื่อไหร่ที่ความลับของกริฟฟินจะถูกเปิดเผย? และเมื่อความจริงปรากฏ… ชีวิตของเธอจะเป็นอย่างไรต่อไป?
เจ้าชายสลับตัวใจร้าย
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก