ตอนที่ 5 — เกมแห่งอำนาจ

"หมากตัวต่อไป... ถึงตาของฉันแล้ว" พิมพ์ดาวพึมพำกับตัวเอง ดวงตาของเธอฉายแววแห่งความมุ่งมั่น ขณะที่เธอนั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ในห้องทำงานส่วนตัว แสงสว่างจากหน้าจอสะท้อนเป็นประกายในดวงตาคู่สวย

หลังจากที่รวินท์อนุญาตให้เธอเข้าถึงข้อมูลบางส่วนของบริษัท พิมพ์ดาวก็ไม่รอช้า เธอใช้โอกาสนี้ให้เป็นประโยชน์สูงสุด ‌ความสามารถในการเข้าถึงข้อมูลของเธอเหนือกว่าที่ใครๆ คิด เธอสามารถเจาะลึกเข้าไปในระบบรักษาความปลอดภัยที่แน่นหนาที่สุด และค้นหาความจริงที่ซ่อนอยู่ภายใต้การบริหารงานที่ดูเหมือนไร้ที่ติของรวินท์

เธอเริ่มจากการรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับคู่แข่งทางการค้าของบริษัท วิเคราะห์จุดแข็ง จุดอ่อน และกลยุทธ์ที่พวกเขาใช้ เพื่อนำมาปรับใช้กับโปรเจกต์ใหม่ของเธอ ​แต่สิ่งที่เธอค้นพบนั้นน่าตกใจยิ่งกว่า เธอพบว่ามีบางอย่างผิดปกติเกิดขึ้นในบริษัทของรวินท์ มีการโอนย้ายเงินจำนวนมหาศาลที่ไม่มีที่มาที่ไป มีการทำธุรกรรมที่น่าสงสัย และมีสัญญาบางฉบับที่ถูกเซ็นโดยไม่มีการอนุมัติอย่างเป็นทางการ

"นี่มันอะไรกัน..." พิมพ์ดาวขมวดคิ้ว เธอรู้ดีว่านี่เป็นโอกาสทองที่จะใช้ประโยชน์จากข้อมูลเหล่านี้เพื่อบรรลุเป้าหมายของเธอ แต่ในขณะเดียวกัน ‍เธอก็รู้สึกไม่สบายใจ การเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องที่สกปรกแบบนี้ มันทำให้เธอรู้สึกเหมือนกำลังเดินเข้าสู่กับดัก

ในระหว่างที่พิมพ์ดาวยุ่งอยู่กับการค้นหาข้อมูล รวินท์ก็เข้ามาในออฟฟิศของเธอ เขาเห็นเธอจดจ่ออยู่กับหน้าจอคอมพิวเตอร์ จนแทบไม่ทันสังเกตว่าเขาเข้ามา

"กำลังทำอะไรอยู่ พิมพ์ดาว" เสียงของเขาดังขึ้น ‌ทำให้พิมพ์ดาวสะดุ้งเล็กน้อย เธอรีบปิดหน้าจอที่กำลังแสดงข้อมูลที่ละเอียดอ่อน และหันไปเผชิญหน้ากับเขา

"ดิฉันกำลังวิเคราะห์ข้อมูลการตลาดค่ะคุณรวินท์" เธอตอบอย่างรวดเร็ว พยายามควบคุมน้ำเสียงให้เป็นปกติ "เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับโปรเจกต์ใหม่"

รวินท์เดินเข้ามาใกล้ เธอรู้สึกได้ถึงสายตาของเขาที่กำลังสำรวจเธออย่างละเอียด ราวกับว่าเขากำลังพยายามอ่านความคิดของเธอ ‍"คุณดูจริงจังกับโปรเจกต์นี้มากนะ"

"ค่ะ" พิมพ์ดาวตอบ "ดิฉันอยากให้โปรเจกต์นี้ประสบความสำเร็จให้ได้"

"ทำไมล่ะ" รวินท์ถามอย่างไม่คาดคิด "คุณต้องการพิสูจน์อะไร"

คำถามนั้นทำให้พิมพ์ดาวชะงักไป เธอไม่เคยคิดว่าเขาจะถามคำถามที่ตรงไปตรงมาแบบนี้ "ดิฉัน... ก็แค่อยากทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดค่ะ" ​เธอตอบ พลางหลบสายตาของเขา

รวินท์ยิ้มมุมปาก "หน้าที่ของคุณ... หรือเป้าหมายของคุณกันแน่" เขาพูดเบาๆ ราวกับจะเย้าแหย่ แต่ก็แฝงไปด้วยความจริงจัง

พิมพ์ดาวเงยหน้าขึ้นสบตาเขา หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้น ​เธอรู้สึกได้ถึงความตึงเครียดที่ก่อตัวขึ้นระหว่างพวกเขา "คุณกำลังจะบอกอะไรคะคุณรวินท์"

"ผมแค่อยากจะบอกว่า... ผมเห็นความมุ่งมั่นในตัวคุณ" รวินท์กล่าว "และผมก็อยากจะสนับสนุนคุณ"

เขาพูดพลางยื่นมือมาวางบนไหล่ของเธออย่างแผ่วเบา พิมพ์ดาวรู้สึกถึงความอบอุ่นจากมือของเขา ราวกับว่ามันกำลังปลอบประโลมหัวใจที่กำลังสั่นคลอนของเธอ

"ขอบคุณค่ะคุณรวินท์" เธอตอบ ​เสียงของเธอแผ่วเบา "แต่ดิฉันก็ไม่อยากให้คุณลำบากใจ"

"ไม่ลำบากใจเลย" รวินท์พูดพลางใช้นิ้วโป้งลูบไล้แผ่วเบาที่ต้นคอของเธอ "ผมแค่อยากจะเห็นคุณประสบความสำเร็จ"

การสัมผัสนั้นทำให้พิมพ์ดาวรู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าแล่นไปทั่วร่าง เธอพยายามที่จะถอยห่าง แต่ก็ทำไม่ได้ ราวกับว่าเธอถูกตรึงอยู่กับที่

"คุณ... คุณกำลังจะทำอะไรคะ" เธอถามเสียงสั่น

"ผมแค่อยากจะ... ขอบคุณคุณ" รวินท์ตอบ ดวงตาของเขาสบประสานกับดวงตาของเธอ ราวกับมีบางอย่างที่กำลังบอกเล่าเรื่องราวที่ซ่อนอยู่

แต่แล้ว เสียงโทรศัพท์มือถือของรวินท์ก็ดังขึ้น ดังสนั่นหวั่นไหว ทำลายบรรยากาศที่กำลังจะก่อตัวขึ้น รวินท์ถอนมือออกอย่างรวดเร็ว และเดินไปหยิบโทรศัพท์

"ว่าไง" เขากล่าวกับปลายสาย "อะไรนะ... เกิดอะไรขึ้น"

สีหน้าของรวินท์เปลี่ยนไปเป็นเคร่งเครียดอย่างรวดเร็ว เขารับฟังรายงานจากปลายสายอย่างตั้งใจ และเมื่อวางสายโทรศัพท์ลง เขาก็หันมาเผชิญหน้ากับพิมพ์ดาว

"ผมต้องไปเดี๋ยวนี้" เขากล่าว "มีเรื่องด่วนเกิดขึ้น"

"มีอะไรคะคุณรวินท์" พิมพ์ดาวถามด้วยความเป็นห่วง

"ไม่ใช่เรื่องของคุณ... ปล่อยให้เป็นเรื่องของผม" รวินท์ตอบ ใบหน้าของเขาฉายแววความกังวล "ผมจะให้คนมาดูแลคุณแทน"

พิมพ์ดาวพยักหน้า เธอรู้ดีว่านี่เป็นโอกาสของเธออีกครั้งที่จะได้ใช้ประโยชน์จากสถานการณ์นี้

เมื่อรวินท์จากไป พิมพ์ดาวก็รีบกลับมาที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ของเธออีกครั้ง เธอรู้ดีว่าข้อมูลที่เธอค้นพบนั้นมีความสำคัญอย่างยิ่ง และเธอต้องรีบนำมันไปให้กับคนที่เธอไว้ใจ

เธอเปิดโปรแกรมเข้ารหัส และส่งข้อมูลทั้งหมดไปยังอีเมลที่ปลอดภัย จากนั้น เธอก็ลบหลักฐานทั้งหมดที่อาจจะเชื่อมโยงเธอกับการเข้าถึงข้อมูลเหล่านั้น

"เกือบจะสำเร็จแล้ว" เธอพึมพำกับตัวเอง "อีกไม่นาน... ความจริงก็จะถูกเปิดเผย"

แต่แล้ว ขณะที่เธอกำลังจะปิดคอมพิวเตอร์ เธอก็เห็นอีเมลฉบับหนึ่งปรากฏขึ้นในกล่องขาเข้า อีเมลนั้นมาจากที่อยู่ที่ไม่คุ้นเคย และมีหัวข้อว่า "คำเตือน"

พิมพ์ดาวลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเปิดอ่าน

"คุณกำลังทำสิ่งที่อันตราย พิมพ์ดาว" ข้อความในอีเมลเขียนไว้ "คุณกำลังเล่นกับไฟ และไฟนั้นจะเผาผลาญคุณ"

"ถ้าคุณยังต้องการมีชีวิตอยู่... จงหยุดซะ"

พิมพ์ดาวตัวสั่นไปทั้งตัว เธอไม่รู้ว่าใครเป็นคนส่งอีเมลฉบับนี้มา แต่เธอก็รู้สึกได้ถึงอันตรายที่กำลังคุกคามเธอ

"ใครกันแน่ที่กำลังเล่นเกมนี้" เธอถามกับตัวเอง

ในขณะเดียวกัน รวินท์ก็กำลังเผชิญหน้ากับสถานการณ์ที่เลวร้ายยิ่งกว่า เขาได้รับรายงานว่ามีเอกสารสำคัญของบริษัทถูกขโมยไป และข้อมูลที่ถูกขโมยไปนั้นเป็นข้อมูลที่จะนำไปสู่การล่มสลายของบริษัท

"เป็นไปไม่ได้" รวินท์อุทาน "ใครกันที่จะทำเรื่องแบบนี้"

เขานึกถึงพิมพ์ดาวทันที ความสามารถในการเข้าถึงข้อมูลของเธอ ความลับที่เธออาจจะปิดบังอยู่

"เป็นเธอแน่ๆ" รวินท์กล่าวอย่างเด็ดเดี่ยว "เธอเป็นคนขโมยเอกสารพวกนี้ไป"

เขาตัดสินใจที่จะเผชิญหน้ากับพิมพ์ดาว เขาต้องรู้ความจริงให้ได้