"ความจริงมันซับซ้อนกว่าที่คุณคิด และผมเชื่อว่าคุณมีสิทธิ์ที่จะรู้มัน" เสียงของสมชายดังก้องอยู่ในโสตประสาทของพิมรดา ขณะที่เธอกำลังจมดิ่งอยู่ในโลกของเอกสารที่เขาหยิบยื่นให้ ร่างกายเธอเย็นเฉียบ หัวใจเต้นรัวราวกับจะทะลุออกมานอกอก มือที่เคยจับปากกาเขียนกฎหมายได้อย่างมั่นคง ตอนนี้สั่นเทาจนแทบจะจับเอกสารไม่อยู่ ภาพความทรงจำในอดีตฉายซ้ำอย่างรวดเร็วราวกับภาพยนตร์ เสียงกรีดร้อง เสียงรถที่ชนกัน และใบหน้าซีดเผือดของธีร์... ทั้งหมดนี้กลับมาหลอกหลอนเธออีกครั้ง
เธอหยิบเอกสารแผ่นแรกขึ้นมาอ่าน มันคือรายงานการชันสูตรศพของชายผู้เสียชีวิตในอุบัติเหตุครั้งนั้น ชื่อของเขาคือ "นายวิชัย ภัทรโชติ" พิมรดาจำชื่อนี้ได้รางๆ เขาเป็นเพื่อนร่วมงานของพ่อธีร์ เป็นคนที่เธอเคยเจอเพียงไม่กี่ครั้ง แต่รายละเอียดในรายงานกลับทำให้เธอแทบจะหมดสติ เลือดในตัวของนายวิชัยมีปริมาณแอลกอฮอล์สูงเกินกว่ากฎหมายกำหนดอย่างน่าตกใจ... แต่ไม่ใช่แค่นั้น รายงานยังระบุถึงการพบรอยช้ำที่ต้นแขนของเขา ซึ่งดูเหมือนจะมาจากการถูกบีบอย่างรุนแรง!
"นี่มัน... หมายความว่ายังไง?" พิมรดาพึมพำกับตัวเอง
สมชายยืนมองเธออย่างสงบ "นั่นคือสิ่งที่ผมจะอธิบายครับ คุณพิมรดา" เขาเดินเข้ามาใกล้ "ในคืนนั้น ผมไม่ได้เห็นแค่รถของคุณธีร์ชนกับรถของนายวิชัย ผมเห็นมากกว่านั้น"
พิมรดาเงยหน้ามองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสับสนและความหวัง "คุณเห็นอะไรคะ? ได้โปรดบอกฉันเถอะ"
"ผมเป็นคนขับรถแท็กซี่ที่บังเอิญผ่านมาบริเวณนั้นพอดีครับ" สมชายเริ่มเล่า "ผมเห็นรถของคุณธีร์จอดอยู่ริมถนน และเห็นรถอีกคันกำลังจะขับพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว ผมคิดว่ากำลังจะมีอุบัติเหตุ ผมเลยชะลอรถ แต่สิ่งที่ผมเห็นต่อมามันน่าตกใจยิ่งกว่า"
เขากลืนน้ำลายเล็กน้อย ราวกับกำลังย้อนนึกถึงภาพที่น่าสะพรึงกลัว "ผมเห็นคุณธีร์ออกมาจากรถของคุณเองครับ เขาดูเหมือนกำลังทะเลาะกับนายวิชัยอย่างรุนแรง ผมเห็นนายวิชัยพยายามจะขึ้นรถ แต่คุณธีร์คว้าแขนเขาไว้ แล้ว... ผมเห็นคุณธีร์ผลักนายวิชัยอย่างแรง"
พิมรดาเบิกตากว้าง "ผลัก? คุณธีร์ผลักนายวิชัย?"
"ใช่ครับ" สมชายพยักหน้า "และในจังหวะที่นายวิชัยเสียหลักล้มลงไปตรงนั้นเอง รถของเขาก็พุ่งเข้ามาชนเข้ากับเสาไฟฟ้าอย่างจัง... และลุกไหม้"
คำพูดของสมชายเหมือนมีใครเอาค้อนทุบลงบนหัวของพิมรดา นี่มันไม่ใช่แค่อุบัติเหตุ... มันคือการฆาตกรรม!
"แต่... ในวันนั้น... คุณธีร์บอกว่าเขาพยายามจะห้าม... เขาบอกว่านายวิชัยเมาและพยายามจะขับรถหนีไป" พิมรดาโต้แย้งอย่างสั่นเครือ
"นั่นคือเรื่องโกหกครับคุณพิมรดา" สมชายพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "ผมเห็นทั้งหมด ผมเห็นคุณธีร์เป็นคนผลักนายวิชัย ผมยังได้ยินเสียงตะโกนของนายวิชัยด้วย เขาตะโกนว่า 'แกทำกับฉันแบบนี้ไม่ได้นะ!' และผมเห็นรอยช้ำที่แขนของเขา... มันคือหลักฐานว่าเขาถูกบังคับ"
พิมรดารู้สึกเหมือนเลือดในกายเย็นเยือก นี่คือความลับดำมืดที่เธอไม่เคยคาดคิด มันเป็นไปได้อย่างไร? ธีร์... คนที่เธอเคยรักหมดหัวใจ คนที่เธอเชื่อมั่นมาตลอด... กลับเป็นฆาตกร?
"แล้ว... ทำไมคุณถึงไม่แจ้งตำรวจในตอนนั้นคะ?" พิมรดาถาม
"ในตอนนั้น ผมตกใจมากครับ และผมก็เห็นเจ้าหน้าที่ตำรวจมาถึงที่เกิดเหตุอย่างรวดเร็ว ผมคิดว่าทุกคนคงจะเห็นเหมือนผม" สมชายถอนหายใจ "แต่เมื่อผมได้ยินคำตัดสินในชั้นศาล ผมรู้ว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง ผมพยายามจะติดต่อทนายของคุณธีร์ในตอนนั้น แต่เขาไม่ยอมรับฟังผม เขาบอกว่าผมเป็นเพียงพยานที่เห็นเหตุการณ์เพียงไม่กี่วินาที และไม่มีหลักฐานอื่นสนับสนุน"
"แล้วคุณ... รู้ได้อย่างไรว่าผมคือพิมรดา?" พิมรดาถาม
"ผมติดตามข่าวคดีนี้มาตลอดครับ และผมก็รู้ว่าคุณคือทนายความของธีร์ในตอนนั้น" สมชายตอบ "แต่เมื่อผมได้ยินข่าวว่าคุณธีร์กำลังจะแต่งงานกับคุณน้ำค้าง... ผมรู้สึกว่าผมต้องทำอะไรสักอย่าง ผมไม่อยากให้ความจริงถูกกลบฝังไปอีก ผมจึงต้องตามหาคุณ และมอบเอกสารเหล่านี้ให้คุณ"
สมชายยื่นเอกสารบางส่วนให้กับพิมรดา มันคือรูปถ่ายที่เขาถ่ายไว้ในคืนนั้น รูปถ่ายของธีร์ที่กำลังยืนอยู่ข้างรถของนายวิชัย รูปถ่ายของรอยช้ำที่ต้นแขนของนายวิชัย... และที่สำคัญที่สุดคือ รูปถ่ายของรถแท็กซี่ของเขาที่จอดอยู่ห่างออกไปเล็กน้อย เป็นหลักฐานว่าเขาอยู่ที่นั่นจริงๆ
พิมรดาก้มมองรูปถ่ายเหล่านั้นอย่างสั่นเทา ทุกอย่างที่สมชายพูด... มันคือความจริง... เธอถูกหลอกมาตลอด
"แล้ว... ใครคือคนที่จ้างคุณมาคะ?" พิมรดาถามเสียงสั่น
"บุคคลผู้นั้น... ต้องการให้คุณเป็นคนเปิดเผยความจริงด้วยตัวเองครับ" สมชายตอบ "เขาเชื่อว่าคุณคือคนที่เหมาะสมที่สุด"
พิมรดาไม่เข้าใจ เธอถูกหักหลังมาตลอดจากคนที่เธอเชื่อใจที่สุด ทั้งธีร์และน้ำค้าง... แล้วตอนนี้ เธอจะเชื่อใครได้อีก?
"แต่... ถ้าผมบอกเรื่องนี้กับใคร... มันจะส่งผลกระทบต่อคุณธีร์อย่างรุนแรงนะครับ" พิมรดาพูด "เขาเป็นอดีตคนรักของผม และเขากำลังจะแต่งงานกับเพื่อนสนิทของผม"
"ผมเข้าใจครับ" สมชายพยักหน้า "แต่ความจริงก็คือความจริงครับ คุณพิมรดา คุณมีหน้าที่ในฐานะทนายความที่จะต้องค้นหาความจริง และผมเชื่อว่าการที่คุณได้รู้ความจริงนี้ มันคือจุดเริ่มต้นของการแก้ไขทุกอย่าง"
พิมรดาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ดูข้อความจากธีร์อีกครั้ง "พรุ่งนี้ตอนบ่าย เราคุยกันที่ร้านกาแฟเดิมนะ ฉันมีเรื่องสำคัญจะบอก"
เรื่องสำคัญ? เขาจะบอกอะไรเธอ? เขาจะสารภาพความผิดของเขา? หรือเขาจะพยายามบิดเบือนความจริงอีกครั้ง?
"ขอบคุณมากครับคุณสมชาย" พิมรดากล่าวเสียงแผ่ว "ผมจะลองพิจารณาเรื่องนี้ดู"
สมชายพยักหน้า "ผมหวังว่าคุณจะเลือกสิ่งที่ถูกต้องครับคุณพิมรดา" เขากล่าวลาและเดินออกไป ทิ้งให้พิมรดายืนอยู่เพียงลำพัง ท่ามกลางกองเอกสารที่แฉความจริงอันโหดร้าย
ตอนนี้ พิมรดารู้แล้วว่าเธอถูกหักหลัง เธอถูกหลอกใช้มาตลอดหลายปี ความรักที่เธอเคยมีให้ธีร์ได้แปรเปลี่ยนเป็นความขมขื่น และความไว้ใจที่เธอมีให้เพื่อนสนิทอย่างน้ำค้างได้พังทลายลง
พรุ่งนี้... เธอจะต้องเผชิญหน้ากับธีร์ และเธอจะต้องตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรกับความจริงอันน่าสะพรึงกลัวนี้
แต่ก่อนที่เธอจะทันได้ตัดสินใจ จู่ๆ โทรศัพท์ของเธอก็สั่นขึ้นอีกครั้ง เป็นสายเรียกเข้าจากเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย
"ฮัลโหล... ใครคะ?" พิมรดาถาม
"คุณพิมรดาใช่ไหมครับ?" เสียงทุ้มต่ำดังมาจากปลายสาย "ผมมีคำสั่งจากท่าน... ที่คุณต้องทำตาม"
"คำสั่ง? คำสั่งจากใครคะ?" พิมรดาถามอย่างหวาดระแวง
"ถ้าคุณต้องการให้ความลับที่ธีร์เก็บงำไว้... ยังคงเป็นความลับต่อไป... คุณจะต้องทำตามที่ผมบอก" เสียงนั้นกล่าวอย่างเย็นชา "พรุ่งนี้... อย่าไปพบธีร์เด็ดขาด"
ทนายความกับความลับดวงใจ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก