"คุณ... คุณคือใคร?" ภาคินถามเสียงสั่น มือของเขากำโทรศัพท์แน่นราวกับจะบีบให้แตก ข้อความจากเบอร์ที่ไม่คุ้นเคยนั้นยังคงปรากฏอยู่บนหน้าจอ ราวกับกำลังเย้ยหยันเขา
"ฉันคือคนที่รู้ความจริงทั้งหมด... ความจริงที่คุณไม่เคยรู้" เสียงจากปลายสายเป็นเสียงผู้หญิงที่เย็นเยียบ แต่ก็แฝงไว้ด้วยความเด็ดเดี่ยว
"ความจริงอะไร?" ภาคินถามอย่างกระวนกระวาย "คุณจะบอกผมได้ไหม?"
"แน่นอน... แต่มันต้องเป็นการพบกัน... แบบส่วนตัว... และปลอดภัย" เสียงนั้นตอบ
ภาคินครุ่นคิด เขาไม่ไว้ใจใครทั้งนั้นในตอนนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขาเพิ่งจะรู้ว่าคนที่เขาไว้ใจที่สุด... คือคนที่ทรยศเขา...
"ผมจะไปพบคุณ... ที่ไหน?" ภาคินถาม
"อีกหนึ่งชั่วโมง... ที่ตึกเก่าร้างริมแม่น้ำ... ฉันจะรอคุณอยู่ที่นั่น" เสียงนั้นกล่าวจบก็ตัดสายไป
ภาคินยืนนิ่งอยู่กับที่ เขาไม่รู้ว่าควรจะเชื่อข้อความนี้หรือไม่ แต่มันอาจจะเป็นโอกาสเดียวที่เขาจะได้รู้ความจริงทั้งหมด... ความจริงที่เขาตามหามาตลอด...
เขาตัดสินใจมุ่งหน้าไปยังสถานที่นัดหมายทันที หัวใจของเขาเต้นระรัวด้วยความคาดหวังและความหวาดกลัว...
เมื่อภาคินไปถึงตึกเก่าร้างริมแม่น้ำ เขาก็พบกับหญิงสาวคนหนึ่งยืนรอเขาอยู่ใต้แสงจันทร์ ใบหน้าของเธอซ่อนอยู่ในเงามืด ทำให้เขาไม่อาจมองเห็นได้ชัดเจน
"คุณคือคนที่ส่งข้อความมา?" ภาคินถาม
หญิงสาวคนนั้นพยักหน้า "ใช่... ฉันคือคนที่รู้ความจริงทั้งหมด"
"คุณจะบอกผมว่าอะไร?" ภาคินถามอย่างร้อนรน
"คุณอยากจะรู้ว่าทำไมพิมพ์ชนกถึงทรยศคุณใช่ไหม?" หญิงสาวคนนั้นถาม
ภาคินพยักหน้าอย่างแรง "ใช่! ผมอยากรู้! ทำไมเธอถึงทำแบบนั้นกับผม?"
"เพราะ... เธอไม่ได้ทำอะไรผิดกับคุณเลย" หญิงสาวคนนั้นพูดประโยคที่ทำให้ภาคินถึงกับอึ้ง
"ไม่... ไม่จริง! ผมเห็นหลักฐานทั้งหมดแล้ว! ผมเห็นข้อความ... เห็นรูปภาพ..." ภาคินเถียงเสียงดัง
"นั่นเป็นสิ่งที่อัครเดชต้องการให้คุณเห็น" หญิงสาวคนนั้นกล่าว "เขาเป็นคนสร้างหลักฐานปลอมขึ้นมา... เพื่อทำให้คุณเกลียดพิมพ์ชนก"
"คุณ... คุณกำลังพูดเรื่องอะไร?" ภาคินถามอย่างไม่เข้าใจ
"อัครเดช... เขาคือคนที่วางแผนทุกอย่าง" หญิงสาวคนนั้นเริ่มเล่าเรื่องราว "เขาต้องการทำลายคุณ... และเขาต้องการใช้พิมพ์ชนกเป็นเครื่องมือ"
"เครื่องมือ? หมายความว่ายังไง?" ภาคินถาม
"เขาข่มขู่พิมพ์ชนก... เขาบอกว่าจะทำร้ายครอบครัวของเธอ... ถ้าเธอไม่ยอมร่วมมือกับเขา" หญิงสาวคนนั้นอธิบาย "พิมพ์ชนก... เธอถูกบังคับต่างหาก"
ภาคินยืนนิ่งราวกับถูกฟ้าผ่า ความทรงจำทั้งหมดของเขาเริ่มถูกปะติดปะต่อ... ภาพของพิมพ์ชนกที่ดูหวาดกลัว... ภาพของเธอที่พยายามจะพูดอะไรบางอย่างกับเขา...
"แต่... ผมเห็นข้อความ... เห็นรูปภาพ..." ภาคินยังคงพูดไม่เต็มเสียง
"นั่นคือสิ่งที่อัครเดชสร้างขึ้นมา" หญิงสาวคนนั้นกล่าว "เขาฉลาดมาก... เขาใช้ความกลัวของพิมพ์ชนก... และความสูญเสียความทรงจำของคุณ... มาเป็นประโยชน์"
"แล้ว... แล้วคุณรู้เรื่องนี้ได้ยังไง?" ภาคินถาม
"ฉันคือ... คนสนิทของอัครเดช" หญิงสาวคนนั้นตอบ "ฉันเห็นทุกอย่าง... และฉันก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป... ที่เห็นเขาทำร้ายคนอื่นแบบนี้"
น้ำตาของภาคินเริ่มไหลริน เขาไม่สามารถทนรับความจริงที่ว่าคนที่เขาเริ่มจะไว้ใจ... กลับเป็นคนที่ถูกบีบบังคับ... และคนที่เขาเกลียดชัง... คือคนที่กำลังหลอกลวงเขาอยู่
"พิมพ์ชนก..." ภาคินพึมพำชื่อเธอเบาๆ "เธอ... เธอไม่ได้ทรยศผมจริงๆ..."
"ใช่... เธอรักคุณมาก ภาคิน" หญิงสาวคนนั้นกล่าว "เธอพยายามจะบอกความจริงกับคุณ... แต่คุณไม่ฟังเธอเลย"
ภาคินรู้สึกเจ็บปวดจนแทบจะทนไม่ไหว เขาทำผิดพลาดครั้งใหญ่หลวง... เขาตัดสินคนผิด...
"ผม... ผมต้องไปหาเธอ" ภาคินพูดเสียงสั่น "ผมต้องขอโทษเธอ"
"รีบไปเถอะ" หญิงสาวคนนั้นกล่าว "อัครเดชกำลังวางแผนจะกำจัดคุณ... คุณต้องรีบก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป"
ภาคินรีบวิ่งออกจากตึกร้างทันที เขาไม่รอช้าที่จะไปหาพิมพ์ชนก หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความเสียใจและความต้องการที่จะแก้ไขความผิดพลาด
เมื่อภาคินกลับมาถึงบ้าน เขาก็พบพิมพ์ชนกนั่งร้องไห้อยู่ในห้องนั่งเล่น ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความเศร้าโศก
"พิมพ์ชนก!" ภาคินร้องเรียกเธอเสียงดัง พิมพ์ชนกเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความประหลาดใจ
"ภาคิน... คุณมาแล้ว..." พิมพ์ชนกพูดเสียงสั่น
ภาคินเดินเข้าไปหาเธออย่างรวดเร็ว "ผมขอโทษ... ผมขอโทษที่เข้าใจผิดคุณ"
พิมพ์ชนกมองภาคินด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหวัง "คุณ... คุณรู้แล้วเหรอ?"
"ผมรู้แล้ว... ผมรู้ว่าคุณไม่ได้ทรยศผม" ภาคินกล่าว "ผมรู้ว่าคุณถูกอัครเดชบังคับ"
น้ำตาของพิมพ์ชนกไหลอาบแก้มอีกครั้ง แต่คราวนี้เป็นน้ำตาแห่งความโล่งใจ
"ฉัน... ฉันกลัวมาก ภาคิน" พิมพ์ชนกพูดพลางกอดภาคินไว้แน่น "ฉันกลัวว่าเขาจะทำร้ายคุณ... ฉันกลัวว่าเขาจะทำร้ายครอบครัวของฉัน"
"ผมเข้าใจ... ผมเข้าใจทุกอย่างแล้ว" ภาคินกอดพิมพ์ชนกไว้แน่น "ผมจะไม่ปล่อยให้เขาทำอะไรเราอีกแล้ว"
"แล้ว... แล้วเราจะทำยังไงกันดี?" พิมพ์ชนกถาม
"เราจะสู้กับเขา... เราจะเปิดโปงความจริงทั้งหมด" ภาคินพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว "และเราจะเอาคืนทุกอย่างที่เขาพรากไปจากเรา"
ภาคินมองพิมพ์ชนกด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรักและความมั่นคง "พิมพ์ชนก... ผมรักคุณนะ... ผมไม่เคยหยุดรักคุณเลย"
พิมพ์ชนกมองภาคินด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสุข "ฉันก็รักคุณเหมือนกัน ภาคิน"
ในขณะที่ทั้งสองกำลังโอบกอดกัน... เสียงโทรศัพท์ของภาคินก็ดังขึ้นอีกครั้ง... เป็นเบอร์ของอัครเดช...
"ภาคิน... นายพลาดแล้ว" เสียงของอัครเดชดังขึ้นมาอย่างเย็นเยียบ "นายคิดว่านายจะหนีฉันพ้นเหรอ?"
ภาคินเงยหน้าขึ้นมองพิมพ์ชนก ใบหน้าของเขากลายเป็นเคร่งขรึมอีกครั้ง "คุณจะทำอะไร?"
"ฉันจะกำจัดนาย... กำจัดทั้งนาย... และพิมพ์ชนก" อัครเดชพูดพลางหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง "และหลังจากนั้น... ฉันก็จะได้ทุกอย่างที่ฉันต้องการ... รวมถึงธุรกิจของนาย... และ... ตัวพิมพ์ชนกเอง"
คำพูดนั้นทำให้ภาคินโกรธจัด "คุณไม่มีวันได้อะไรจากผมทั้งนั้น!"
"งั้น... เรามาดูกัน!" อัครเดชตะคอก ก่อนจะตัดสายไป
ภาคินหันไปมองพิมพ์ชนก "เราต้องรีบแล้ว"
"เราจะทำยังไงกันดี ภาคิน?" พิมพ์ชนกถามด้วยความกังวล
"เราจะสู้... เราจะสู้จนถึงที่สุด" ภาคินพูดพลางกุมมือพิมพ์ชนกไว้แน่น "เราจะเปิดโปงความชั่วร้ายของอัครเดช... และเราจะเอาความยุติธรรมกลับคืนมา"
แต่เมื่อภาคินกำลังจะออกไปเผชิญหน้ากับอัครเดช... เขาก็พลันนึกถึงบางสิ่งบางอย่าง... ความทรงจำที่หายไป... ความลับที่ยังคงซ่อนอยู่...
"เดี๋ยวก่อน..." ภาคินพูดพลางหยุดชะงัก "มีบางอย่าง... ที่ผมยังไม่เข้าใจ"
"อะไรเหรอ ภาคิน?" พิมพ์ชนกถาม
"อัครเดช... เขากล่าวว่า... เขาจะได้ 'ตัวพิมพ์ชนก' เอง... หมายความว่ายังไง?" ภาคินถามด้วยความสงสัย
พิมพ์ชนกหน้าซีดเผือดราวกับเห็นผี "ภาคิน... ฉัน..."
ทันใดนั้น... ประตูบ้านก็ถูกพังเข้ามา... ร่างของอัครเดชพร้อมลูกน้องบุกเข้ามาในบ้าน...
"เกมของคุณจบแล้ว ภาคิน... และเธอก็จะมาอยู่กับฉัน!" อัครเดชตะโกนก้อง...
ภาคินรีบคว้าพิมพ์ชนกมาไว้ข้างหลัง... เตรียมพร้อมที่จะปกป้องเธอ... แต่เขากลับรู้สึกได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง... ความผิดปกติที่ยิ่งกว่า...
รักยั่วยวนของนักลงทุน
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก