“บุกรุก? ทำลายหลักฐาน?” เสียงของภาคินดังขึ้นอย่างตื่นตระหนก เขาหันไปมองพิมพ์ชนกที่ยืนอยู่ข้างๆ ใบหน้าของเธอซีดเผือดไม่ต่างจากเขา “ใคร… ใครเป็นคนส่งมา?”
“ผมไม่ทราบครับคุณภาคิน… แต่ดูเหมือนว่า… เขาจะกำลังพยายาม… รื้อค้นห้องทำงานของคุณอยู่ครับ…” เลขาของภาคินตอบเสียงสั่นเครือ
“ไม่ต้องห่วง ผมกำลังจะกลับไปเดี๋ยวนี้!” ภาคินตะโกนกลับไป ก่อนจะรีบวางสาย เขาหันไปมองพิมพ์ชนก ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น “พิมพ์ชนก… ผมว่า… อัครเดชรู้ตัวแล้ว… ว่าเรากำลังจะทำอะไรบางอย่าง”
พิมพ์ชนกพยักหน้าอย่างรวดเร็ว “เขาคงจะกลัว… กลัวความจริงจะถูกเปิดเผย… เราต้องรีบไปที่คฤหาสน์ของคุณเดี๋ยวนี้ค่ะ!”
ทั้งสองรีบออกจากร้านกาแฟที่นัดพบกัน พิมพ์ชนกไม่รอช้าที่จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาใครบางคน “สวัสดีค่ะ… ฉันต้องการความช่วยเหลือ… มีคนกำลังบุกรุก… และพยายามจะทำลายหลักฐาน… ที่คฤหาสน์ของคุณภาคิน… คุณต้องไปที่นั่นทันที… และช่วยรักษาหลักฐานไว้ให้ได้… อย่าให้ใครหน้าไหน… เข้าไปได้…”
ขณะที่ภาคินขับรถกลับคฤหาสน์ด้วยความเร็วสูง หัวใจของเขาก็เต้นระรัว เขาพยายามนึกย้อนไปถึงหลักฐานที่อาจอยู่ในห้องทำงานของเขา แต่ความทรงจำของเขายังไม่สมบูรณ์ เขามองไปที่พิมพ์ชนกที่นั่งอยู่ข้างๆ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความกังวล แต่ก็ยังคงแฝงไว้ด้วยความเด็ดเดี่ยว
“พิมพ์ชนก… คุณแน่ใจนะว่า… สิ่งที่คุณกำลังทำ… มันจะช่วยเราได้จริง?” ภาคินถาม เสียงของเขาเต็มไปด้วยความกังวล
พิมพ์ชนกหันมามองเขา ดวงตาของเธอสบประสานกับเขา “ฉันแน่ใจค่ะ คุณภาคิน… สิ่งที่อัครเดชทำ… มันเลวร้ายเกินไป… เขาไม่ควรจะได้ลอยนวลไปมากกว่านี้… ฉัน… ฉันอยากจะขอโทษคุณ… ในฐานะคนที่เคยถูกเขาหลอกใช้… และอยากจะขอ… แก้ไขความผิดพลาดในอดีตของฉัน… ด้วยการช่วยคุณ… ให้ได้ความยุติธรรมกลับคืนมา…”
“ผมเชื่อคุณ” ภาคินตอบ “ผมรู้สึกได้… ว่าคุณไม่ได้เป็นอย่างที่ผมเคยเข้าใจ… และผม… ผมก็อยากจะเชื่อมั่นในตัวคุณ… เช่นเดียวกับที่คุณเชื่อมั่นในตัวผม”
เมื่อมาถึงคฤหาสน์ ภาคินก็พบกับภาพที่น่าตกใจ รปภ. ของคฤหาสน์กำลังต่อสู้กับกลุ่มชายฉกรรจ์ที่พยายามจะบุกรุกเข้ามา เสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหว สร้างความโกลาหลไปทั่วบริเวณ
“ใคร… ใครสั่งให้พวกแกมาที่นี่!” ภาคินตะโกนขณะที่เขาและพิมพ์ชนกลงจากรถ
ชายฉกรรจ์เหล่านั้นหันมามองภาคินด้วยสีหน้าตกตะลึง บางคนพยายามจะเข้ามาหาเขา แต่ก็ถูกขัดขวางโดยกลุ่มคนอีกกลุ่มหนึ่งที่เพิ่งเดินทางมาถึง… กลุ่มคนของพิมพ์ชนก!
“อย่าให้ใครหน้าไหน… เข้าไปยุ่งกับห้องทำงานของคุณภาคิน!” เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น เธอคืออลิสา เลขาคนสนิทของพิมพ์ชนก ซึ่งภาคินเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก
การต่อสู้ที่ดุเดือดเกิดขึ้นระหว่างกลุ่มชายฉกรรจ์ของอัครเดช และกลุ่มของอลิสา ภาคินและพิมพ์ชนกพยายามเข้าไปในคฤหาสน์ แต่ก็ถูกรปภ. กันไว้
“คุณภาคินครับ… ผมขอโทษด้วยครับ… แต่ตอนนี้… สถานการณ์มันอันตรายเกินไป…” รปภ. คนหนึ่งกล่าว
“ผมต้องเข้าไป!” ภาคินพยายามจะฝ่าเข้าไป แต่ก็ถูกดึงไว้ “หลักฐาน… ผมต้องปกป้องหลักฐาน!”
ในที่สุด การต่อสู้ก็สิ้นสุดลง กลุ่มชายฉกรรจ์ของอัครเดชถูกจับกุมตัวได้ ส่วนหลักฐานในห้องทำงานของภาคินก็ปลอดภัย
ภาคินและพิมพ์ชนกเข้าไปในห้องทำงานด้วยกัน บรรยากาศภายในห้องเต็มไปด้วยความเสียหาย แต่สิ่งสำคัญคือ… หลักฐานยังคงอยู่ครบถ้วน
“นี่คือ… หลักฐานทั้งหมด?” ภาคินถาม พิมพ์ชนกพยักหน้า
“ใช่ค่ะ” เธอตอบ “เอกสารการโอนเงินที่ผิดกฎหมาย… รายชื่อบัญชีลับ… และข้อมูลการติดต่อกับผู้มีอิทธิพล… ทั้งหมดนี้… เป็นสิ่งที่อัครเดชใช้ในการ… กระทำการทุจริต… และหลอกลวงคุณ…”
ภาคินหยิบเอกสารเหล่านั้นขึ้นมาดู ภาพความทรงจำเกี่ยวกับอัครเดชเริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ เขานึกถึงคำพูดของอัครเดช… คำพูดที่เคยทำให้เขาเชื่อใจ… และวางใจ… แต่ตอนนี้… เขารู้แล้วว่า… นั่นเป็นเพียงการหลอกลวง…
“ผม… ผมจำได้แล้ว…” ภาคินพึมพำ “ผมจำได้ว่า… อัครเดชเคยพูดถึงเรื่องพวกนี้… เขาบอกว่า… มันเป็นแค่การลงทุน… ที่จะทำให้บริษัทของเรา… ก้าวหน้าไปอีกระดับ…”
“เขาหลอกคุณค่ะ” พิมพ์ชนกกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสงสาร “เขาใช้คุณเป็นเครื่องมือ… เพื่อปกปิดความผิดของเขา…”
ภาคินมองพิมพ์ชนก เขารู้สึกขอบคุณเธออย่างสุดซึ้ง ผู้หญิงคนนี้… ผู้หญิงที่เขาเคยเกลียด… กลับเป็นคนที่ช่วยเขา… และทำให้เขากลับมาจำความจริงได้
“ขอบคุณนะ พิมพ์ชนก” ภาคินกล่าว “ถ้าไม่มีคุณ… ผมคงจะหลงผิดไปตลอดกาล…”
พิมพ์ชนกยิ้มบางๆ “ฉันก็ต้องขอบคุณคุณเหมือนกันค่ะ… คุณภาคิน… ที่ให้โอกาสฉัน… ในการแก้ไขความผิดพลาดของตัวเอง…”
ทั้งสองมองหน้ากัน ความรู้สึกที่เคยเต็มไปด้วยความเข้าใจผิดและความเกลียดชัง… ได้ถูกแทนที่ด้วยความไว้เนื้อเชื่อใจ… และความผูกพันที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น…
“เราจะทำอย่างไรต่อไป?” พิมพ์ชนกถาม “เราจะเปิดโปงอัครเดชได้อย่างไร?”
ภาคินหยิบเอกสารเหล่านั้นขึ้นมาอีกครั้ง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น “เราจะใช้สิ่งเหล่านี้… เพื่อนำความยุติธรรมกลับคืนมา… เราจะทำให้เขา… ชดใช้ในสิ่งที่เขาทำ… ด้วยวิธีการที่… เจ็บปวดที่สุด…”
“คุณหมายถึง…?” พิมพ์ชนกถามอย่างสงสัย
ภาคินยิ้มมุมปาก “เราจะเล่นเกมของเขา… แต่เราจะเป็นผู้กำหนดกติกาเอง…”
“คุณภาคิน… คุณจะทำอะไร?” พิมพ์ชนกถามอย่างกังวล
“เราจะรอ… รอจนถึงเวลาที่เหมาะสม… และเมื่อถึงเวลานั้น… เราจะทำลายเขา… อย่างสิ้นซาก…” ภาคินกล่าว
แต่ขณะที่ภาคินกำลังวางแผนการต่อไป… เลขาของเขาที่เพิ่งเข้ามา… ก็มีสีหน้าตื่นตระหนก
“คุณภาคินครับ… เมื่อสักครู่… ผมเห็นคุณอัครเดช… เขากำลังเดินเข้ามาในคฤหาสน์ของคุณ… ด้วยท่าที… ที่ดูไม่เป็นมิตร…”
ภาคินและพิมพ์ชนกมองหน้ากันอีกครั้ง… ศัตรู… กำลังจะปรากฏตัว… ตรงหน้าพวกเขา…
รักยั่วยวนของนักลงทุน
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก