เสียงกรีดร้องดังโหยหวนสะท้อนไปทั่วโถงงานเลี้ยงหรูหรา ดับความรื่นเริงและความมีชีวิตชีวาลงในพริบตา แพรเบิกตากว้าง หัวใจเต้นระรัวด้วยความตกใจจนแทบหยุดเต้น เธอรีบหันไปตามทิศทางของเสียงกรีดร้องนั้น ร่างของกลุ่มคนกำลังมุงดูกันอย่างแตกตื่น และท่ามกลางวงล้อมนั้น...ร่างของชายคนหนึ่งกำลังนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นพรมราคาแพง ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด และที่น่าสยดสยองยิ่งกว่านั้น คือรอยแผลฉกรรจ์ที่ลำตัวของเขา...เลือดสีแดงสดไหลนองเป็นแอ่งกว้าง
"เกิดอะไรขึ้น?!" เสียงกรณ์ดังขึ้นอย่างตื่นตระหนก เขาแทรกตัวผ่านฝูงชนเข้าไปอย่างรวดเร็ว แพรตามเข้าไปติดๆ ด้วยความอยากรู้และความรู้สึกบางอย่างที่อธิบายไม่ได้
เมื่อกรณ์เข้าไปถึง ก็พบว่าชายที่นอนแน่นิ่งอยู่คือ "คุณวิชัย" หุ้นส่วนคนสำคัญของบริษัทไกรวิชญ์ กรุ๊ป ที่กำลังจะมีข้อตกลงสำคัญกับบริษัทของเธอ...ข้อมูลที่แพรต้องการอย่างยิ่งยวด
"คุณวิชัย!" กรณ์ร้องออกมาด้วยความตกใจอย่างแท้จริง ใบหน้าของเขาซีดเผือด "แจ้งตำรวจ! รีบแจ้งตำรวจเดี๋ยวนี้!"
ความโกลาหลเข้าปกคลุมงานเลี้ยงทันที ผู้คนแตกตื่น วิ่งหนีกันอลหม่าน แพรพยายามตั้งสติ แม้ภายในใจจะสั่นสะเทือนไม่น้อย เธอรู้ว่าเหตุการณ์นี้จะส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อแผนการของเธอ
ท่ามกลางความวุ่นวายนั้น สายตาของแพรเหลือบไปเห็นอรัญญา ยืนมองเหตุการณ์ด้วยสีหน้าเรียบเฉยผิดปกติ ราวกับว่าเธอไม่ได้รับผลกระทบใดๆ แพรอดสงสัยไม่ได้...อรัญญาดูเหมือนจะรู้เรื่องราวบางอย่างมากกว่าที่เธอแสดงออก
"คุณแพร...เป็นอะไรหรือเปล่าครับ?" เสียงกรณ์ดังขึ้นข้างๆ หันมามองเธอด้วยความเป็นห่วง "คุณดูไม่สบายหรือเปล่า?"
"ดิฉัน...แค่ตกใจน่ะค่ะ" แพรตอบเสียงสั่น "ไม่คิดว่าจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นในงาน"
"ผมก็ไม่คิดเหมือนกัน" กรณ์พูดพลางถอนหายใจ "คุณวิชัยเป็นคนสำคัญมากสำหรับบริษัทของเรา...นี่เป็นเรื่องที่อันตรายมาก"
ในขณะที่ตำรวจกำลังเข้ามาตรวจสอบที่เกิดเหตุ และเริ่มสอบปากคำพยาน แพรพยายามสังเกตการณ์ทุกอย่างรอบตัว เธอสังเกตเห็นว่ากรณ์ดูเคร่งเครียดผิดปกติ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวลและ...ความลับบางอย่าง
"คุณแพร...ผมต้องขอโทษด้วยนะครับ คืนนี้คงจะจบลงแค่นี้" กรณ์พูดกับเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนล้า "ผมอาจจะต้องขอเลื่อนการพูดคุยของเราออกไปก่อน"
"ไม่เป็นไรค่ะ เข้าใจได้" แพรตอบอย่างสุภาพ "หวังว่าคุณวิชัยจะปลอดภัยนะคะ"
"ผมก็หวังเช่นนั้น" กรณ์ตอบอย่างอึมครึม ก่อนจะขอตัวไปจัดการเรื่องที่เกิดขึ้น
แพรยืนนิ่งอยู่กับที่ เธอรู้สึกได้ว่าเหตุการณ์นี้มันซับซ้อนกว่าที่คิด การตายของคุณวิชัยอาจไม่ใช่เรื่องบังเอิญ และเธออดสงสัยไม่ได้ว่า...มีใครบางคนกำลังพยายามขัดขวางแผนการของเธอ หรือไม่ก็...กำลังจะเปิดเผยความลับของเธอ
เมื่อกลับมาถึงคอนโดมิเนียมของเธอในคืนนั้น แพรยังคงนอนไม่หลับ ภาพเหตุการณ์ในงานเลี้ยงยังคงวนเวียนอยู่ในหัว เธอรู้ว่าเธอต้องรีบหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้โดยเร็วที่สุด
ในวันรุ่งขึ้น กรณ์ได้ส่งข้อความมาหาเธอ แจ้งยกเลิกการนัดหมาย และขอโทษที่ทำให้เธอต้องเจอเรื่องไม่คาดฝัน แพรตอบรับอย่างสุภาพ แต่ในใจของเธอ...เธอรู้ว่านี่คือจุดเปลี่ยนสำคัญ
กรณ์เริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติในตัวแพรมากขึ้นเรื่อยๆ เขาจำได้ว่าเคยเห็นเธอที่ไหนมาก่อน แต่ก็นึกไม่ออก การที่เธอปรากฏตัวในงานเลี้ยงของเขาอย่างกะทันหัน และการที่เธอพูดคุยกับเขาอย่างมีชั้นเชิง ทำให้เขาเริ่มสงสัย
เขาสั่งให้ทีมรักษาความปลอดภัยและทีมสืบสวนส่วนตัวของเขาเริ่มตรวจสอบข้อมูลเกี่ยวกับ 'แพร' อย่างละเอียด พวกเขาพบว่าข้อมูลของแพรค่อนข้างจะน้อยมาก แทบจะไม่มีประวัติความเป็นมาที่ชัดเจนในวงการธุรกิจเลย ราวกับว่าเธอเพิ่งจะปรากฏตัวขึ้นมาอย่างไม่มีที่มาที่ไป
ยิ่งสืบค้นลึกเข้าไปเท่าไหร่ กรณ์ก็ยิ่งพบความเชื่อมโยงที่น่าสงสัย เขาเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวต่างๆ เข้าด้วยกัน
"คุณแพร...คุณแพร..." เขาพึมพำชื่อนั้นซ้ำๆ พลางมองภาพถ่ายของเธอที่อยู่บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ "ทำไมฉันถึงรู้สึกคุ้นเคยกับแววตาของคุณขนาดนี้นะ"
เขาจำได้ว่าหลังจากงานเลี้ยงนั้น เขาพยายามคิดทบทวนเกี่ยวกับเรื่องราวในอดีตของเขา สิ่งที่เกิดขึ้นกับ 'พราว' ผู้หญิงที่เขาทิ้งไปอย่างไม่ใยดี
"เป็นไปไม่ได้...แต่ถ้าเป็นเธอจริงๆ ล่ะ?" ความคิดนั้นผุดขึ้นมาในหัวของเขา มันเป็นไปไม่ได้ที่ 'พราว' จะปลอมตัวมาเป็น 'แพร' ผู้หญิงที่แตกต่างกันราวฟ้ากับเหว
แต่แล้ว...เขาก็นึกถึงคำพูดบางคำที่แพรเคยพูดไว้ในงานเลี้ยง...คำพูดที่เหมือนจะสื่อความหมายบางอย่างถึงอดีตของเขา
"คุณแพร...คุณเคยเป็นอะไรมาก่อนครับ?" กรณ์ถามเธอผ่านข้อความ เสียงของเขาเต็มไปด้วยความสงสัย
แพรตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว "ดิฉันก็เป็นแค่คนธรรมดาค่ะ ที่อยากจะเริ่มต้นชีวิตใหม่"
"ชีวิตใหม่...ที่คุณว่า...มันเกี่ยวกับอดีตของคุณบ้างไหมครับ?" กรณ์ถามต่ออย่างไม่ลดละ
"บางที...อดีตก็มีอิทธิพลต่อปัจจุบันของเราค่ะ" แพรตอบกลับมาอย่างฉลาดแกมโกง
กรณ์รู้สึกได้ว่าแพรไม่ได้พูดความจริงทั้งหมด เธอซ่อนอะไรบางอย่างไว้ และยิ่งเขาสงสัยมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งอยากจะรู้ความจริงมากขึ้นเท่านั้น
เขาเริ่มเอาภาพถ่ายเก่าๆ ของ 'พราว' มาเปรียบเทียบกับภาพถ่ายของ 'แพร' พวกเขามีโครงหน้าที่คล้ายคลึงกันบางอย่าง...ดวงตา...รอยยิ้ม...แต่ก็มีหลายอย่างที่แตกต่างกัน
"หรือว่า...ผมกำลังหลงผิด?" กรณ์คิดในใจ "หรือว่าเธอแค่บังเอิญหน้าเหมือนใครบางคน?"
แต่แล้ว...เขาก็ไปเจอบางอย่างที่น่าตกใจ...ในแฟ้มข้อมูลเกี่ยวกับอดีตของพราว มีภาพถ่ายหนึ่งที่เธอถ่ายตอนเด็กๆ...ภาพที่เธอสวมใส่ชุดนักเรียน...และในภาพนั้น...เธอมีรอยแผลเป็นเล็กๆ ที่คิ้วข้างซ้าย...ซึ่งเป็นรอยแผลเป็นเดียวกันกับที่แพรมี!
หัวใจของกรณ์เต้นแรงราวกับจะหยุดเต้น เขาจ้องมองภาพนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ความเป็นไปได้ที่เขาเคยคิดว่าไม่มีทางเป็นไปได้...บัดนี้กำลังจะกลายเป็นความจริง
"ไม่...นี่มันเป็นไปไม่ได้!" เขาสบถออกมา เขาพยายามปัดเป่าความคิดนั้นออกไป แต่ยิ่งเขาพยายามมากเท่าไหร่ ความจริงก็ยิ่งปรากฏชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ
เขาจำได้ถึงทุกรายละเอียดของ 'พราว' ผู้หญิงที่เขาหักหลัง...ความไร้เดียงสาของเธอ...ความรักที่เธอมีให้เขา...ความเจ็บปวดที่เขาทำให้เธอ
"ถ้า...ถ้าเธอเป็นพราวจริงๆ..." กรณ์รู้สึกได้ถึงความเย็นเยือกที่แล่นไปทั่วร่าง "แล้วเธอจะกลับมาทำไม...เพื่ออะไร?"
ความคิดเรื่องการแก้แค้นผุดขึ้นมาในหัวของเขา ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจอย่างบอกไม่ถูก
เขามองไปยังภาพถ่ายของแพรอีกครั้ง...ผู้หญิงที่เขาเคยคิดว่าเธอเป็นเพียงนักลงทุนธรรมดาคนหนึ่ง...บัดนี้เขากำลังสงสัยว่าภายใต้ใบหน้าใสซื่อนั้น...กำลังซ่อนแผนการบางอย่างที่ยิ่งใหญ่กว่าที่เขาเคยคาดคิด
ความลับของแพร...กำลังจะถูกเปิดเผย...และมันกำลังจะสั่นคลอนทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตของกรณ์...
เมื่อนักลงทุนสลับตัว
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก