"คุณแพร...ได้โปรดหยุดก่อน" เสียงของกรณ์ดังขึ้นอีกครั้ง ราวกับจะฉุดรั้งเธอจากความดำมืดที่กำลังกลืนกิน "ผมขอโทษ...ผมขอโทษจริงๆ"
แพรหันกลับไปมองกรณ์ ดวงตาของเธอแดงก่ำและเต็มไปด้วยน้ำตา แต่แววตาของเธอกลับแข็งกระด้างไม่ต่างจากเดิม "คุณขอโทษทำไมคะ? คุณไม่ได้ทำอะไรผิดเลย" เธอพูดประชดประชัน
กรณ์เดินเข้ามาใกล้เธออย่างช้าๆ ราวกับกลัวว่าเธอจะวิ่งหนีไปอีก "ผมรู้ว่าผมผิด ผมผิดมากจริงๆ" เขาพูดเสียงแผ่ว "ผม...ผมไม่รู้จะอธิบายยังไงดี"
"คุณไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไรทั้งนั้นค่ะ" แพรตอบเสียงเย็น "เพราะการกระทำของคุณ มันชัดเจนอยู่แล้ว"
"แต่มันไม่ใช่แบบนั้น" กรณ์พยายามจะแก้ต่าง "เรื่องรูปถ่ายใบนั้น..."
"เรื่องรูปถ่ายนั่น มันก็เป็นแค่หลักฐานเพิ่มเติมเท่านั้นเองค่ะ" แพรพูดขัดขึ้น "หลักฐานที่แสดงให้เห็นว่า...คุณไม่ได้รู้สึกอะไรกับฉันเลย"
"ไม่จริง!" กรณ์รีบปฏิเสธ "ผม...ผมรู้สึก ผมรู้สึกกับคุณจริงๆ"
แพรหัวเราะออกมาอย่างขมขื่น "รู้สึก? คุณรู้สึกอะไรคะ? คุณรู้สึกผิดที่ทำร้ายฉัน? หรือคุณรู้สึกสนุกที่ได้เห็นฉันเจ็บปวด?"
"ผมรู้สึก...ผมรู้สึกรักคุณ" กรณ์พูดออกมาอย่างตรงไปตรงมา ประโยคนั้นทำให้แพรชะงักไปเล็กน้อย แต่เธอก็ยังคงไม่ปักใจเชื่อ
"รัก?" เธอทวนคำ "คุณพูดคำว่ารักได้ยังไงคะ? ในเมื่อคุณเพิ่งจะหักหลังฉันไปเมื่อไม่กี่ปีที่แล้ว...แล้วตอนนี้...คุณก็กำลังจะมีผู้หญิงคนอื่นอยู่แล้ว"
"ผมไม่ได้กำลังจะมีผู้หญิงคนอื่น" กรณ์ยืนยัน "รูปถ่ายใบนั้น...ผู้หญิงในรูป...เขาเป็นอดีตคนรักเก่าของผม"
แพรเบิกตาโต "อดีตคนรักเก่า?"
"ใช่" กรณ์พยักหน้า "เราเลิกกันไปนานแล้ว และผมก็ไม่ได้ติดต่อกับเธอเลย แต่...เธอเป็นลูกสาวของหุ้นส่วนธุรกิจคนสำคัญของผม และเมื่อไม่นานมานี้...เธอพยายามจะกลับมาหาผม"
"แล้วคุณ...ทำไมคุณไม่บอกฉัน?" แพรถามเสียงสั่น
"ผม...ผมกำลังจะบอกคุณ" กรณ์ตอบ "แต่คุณก็...คุณก็เปิดเผยตัวตนของคุณออกมาเสียก่อน"
แพรเงียบไป เธอพยายามจะประมวลผลสิ่งที่กรณ์พูด มันดูเหมือนจะเป็นความจริง...แต่เธอก็ยังคงระแวงอยู่
"แล้ว...คุณ...คุณยังรักเธออยู่ไหม?" แพรถามอย่างลังเล
กรณ์สบตาแพรอย่างตรงไปตรงมา "ผมไม่รักเธอแล้ว ผมรักคุณคนเดียว"
คำตอบนั้น ทำให้หัวใจของแพรเต้นแรงขึ้นอีกครั้ง ความโกรธและความแค้นที่เคยมี มันเริ่มคลายลงไปทีละน้อย ถูกแทนที่ด้วยความหวังบางอย่าง
"ผมรู้ว่าผมทำผิดไว้เยอะ" กรณ์พูดต่อ "ผมรู้ว่าผมไม่มีสิทธิ์ที่จะขออะไรจากคุณ แต่...ผมอยากจะขอโอกาสอีกครั้ง"
"โอกาส?" แพรทวนคำ "คุณจะให้โอกาสตัวเองได้ยังไงคะ?"
"ให้โอกาสผมได้พิสูจน์ตัวเอง" กรณ์พูด "ให้โอกาสผมได้แก้ไขความผิดพลาดที่ผมเคยทำลงไป"
แพรจ้องมองเข้าไปในดวงตาของกรณ์ เธอเห็นความจริงใจ ความเสียใจ และความหวังที่สะท้อนอยู่ในนั้น มันทำให้เธอรู้สึกอ่อนไหวขึ้นมาอย่างประหลาด
"คุณคิดว่าคุณจะแก้ไขมันได้จริงๆ เหรอคะ?" แพรถามเสียงแผ่ว
"ผมจะพยายามให้ดีที่สุด" กรณ์ตอบ "ผมจะทำทุกอย่างที่คุณต้องการ เพื่อให้คุณเชื่อใจผมอีกครั้ง"
แพรหลับตาลง เธอพยายามจะสลัดภาพความเจ็บปวดในอดีตออกไป ภาพวันนั้นที่กรณ์หักหลังเธอ ภาพวันที่เธอต้องสูญเสียทุกสิ่งไป
"ฉัน...ฉันไม่รู้" แพรตอบเสียงเบา "ฉันไม่รู้ว่าฉันจะเชื่อใจคุณได้อีกไหม"
"ผมเข้าใจ" กรณ์พูด "ผมจะไม่เร่งรัดคุณ"
เขาเอื้อมมือไปสัมผัสใบหน้าของแพรอย่างแผ่วเบา แพรไม่ได้ปัดมือของเขาออก เธอยอมให้เขาสัมผัส
"ผมอยากให้คุณรู้ว่า...ผมเสียใจจริงๆ" กรณ์พูดเสียงกระซิบ "เสียใจที่ทำให้คุณต้องเจ็บปวดเสียใจขนาดนี้"
แพรหลับตาลง เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นจากมือของกรณ์ มันทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นมาเล็กน้อย
"คุณ...คุณจะทำอะไรต่อไปคะ?" แพรถาม
"ผมจะทำทุกอย่างเพื่อให้คุณกลับมาเชื่อใจผม" กรณ์ตอบ "ผมจะพิสูจน์ให้คุณเห็นว่า...ผมรักคุณจริงๆ"
แพรยังคงเงียบ เธอไม่รู้จะตอบอย่างไรดี ความรู้สึกของเธอมันสับสนไปหมด
"ผมจะให้เวลาคุณคิด" กรณ์พูด "แต่ผมอยากให้คุณรู้ว่า...ผมจะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ"
เขาโน้มตัวลงมาจูบหน้าผากของแพรอย่างแผ่วเบา ก่อนจะผละออกไป
แพรยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ปล่อยให้ความรู้สึกต่างๆ ประดังเข้ามา เธอรู้สึกสับสน เจ็บปวด เสียใจ แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็รู้สึกถึงความหวังบางอย่าง
เธอไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร แต่เธอรู้ว่า...ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับกรณ์ มันกำลังจะเปลี่ยนไปอีกครั้ง
ขณะที่แพรกำลังจะเดินกลับบ้าน จู่ๆ โทรศัพท์ของเธอก็มีข้อความเข้ามา เป็นข้อความจากแหล่งข่าวที่ไม่ประสงค์ออกนาม
"ระวังตัวให้ดี กรณ์กำลังจะกลับไปคืนดีกับอดีตคนรักเก่าของเขา"
แพรอ่านข้อความนั้นซ้ำๆ หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นอีกครั้ง ความหวังที่เพิ่งจะก่อตัวขึ้นมา มันเริ่มจะมอดไหม้ไปอีกครั้ง
"ไม่จริง..." แพรพึมพำ "เขาเพิ่งจะบอกฉันว่า...เขาไม่รักเธอแล้ว"
แต่ข้อความนั้น มันเหมือนจะตอกย้ำความสงสัยที่อยู่ในใจของเธอ
เธอเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความกังวลและความไม่แน่ใจ
เธอจะทำอย่างไรต่อไป? เธอควรจะเชื่อใคร?
เมื่อนักลงทุนสลับตัว
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก