"คุณแพร...คุณฟังผมนะ" เสียงของกรณ์ดังขึ้นอย่างร้อนรน ราวกับจะพยายามฉุดรั้งเธอจากห้วงอารมณ์ที่กำลังสับสน "ผมไม่ได้กำลังจะกลับไปคืนดีกับเธอ"
แพรยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความไม่เชื่อ กรณ์เห็นดังนั้นก็ยิ่งร้อนรน เขาพยายามจะเอื้อมมือไปจับมือของเธอ แต่แพรกลับถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว
"คุณอย่ามาหลอกฉันอีกเลยค่ะ กรณ์" เสียงของแพรสั่นเครือ "ฉันได้ยินมาหมดแล้ว"
"ได้ยินอะไร? ใครบอกคุณ?" กรณ์ถามอย่างฉงน "คุณแพร...ผมขอให้คุณเชื่อผม"
"เชื่อคุณ?" แพรหัวเราะอย่างขมขื่น "ฉันจะเชื่อใจคุณได้อย่างไรคะ? ในเมื่อทุกครั้งที่คุณพูด คุณก็มีแต่จะหลอกลวงฉัน"
"ผมไม่ได้หลอกลวงคุณ" กรณ์ยืนยันเสียงหนักแน่น "ผมรักคุณ ผมบอกคุณไปแล้ว ผมไม่เคยรักผู้หญิงคนนั้นอีกแล้ว"
"แต่ข่าวลือมันก็บอกอีกอย่าง" แพรพูดเสียงเบา "มันบอกว่าคุณกำลังจะกลับไปคืนดีกับอดีตคนรักเก่าของคุณ"
"ข่าวลือมันก็แค่ข่าวลือ" กรณ์ตอบ "คุณไม่ควรจะไปเชื่ออะไรง่ายๆ แบบนั้น"
"แล้วถ้าข่าวลือนั้นเป็นเรื่องจริงล่ะคะ?" แพรถามเสียงแข็ง "ถ้าคุณกำลังจะกลับไปหาเธอจริงๆ คุณจะทำอย่างไร?"
"ผมจะไม่มีวันทำแบบนั้น" กรณ์ตอบอย่างเด็ดขาด "ผมรักคุณ ผมไม่เคยคิดจะทิ้งคุณไปไหน"
แพรจ้องมองเข้าไปในดวงตาของกรณ์ เธอเห็นความจริงใจบางอย่างในนั้น แต่มันก็ไม่อาจสลัดความสงสัยที่เกาะกุมหัวใจของเธอออกไปได้
"คุณ...คุณแน่ใจจริงๆ เหรอคะ?" แพรถามอย่างลังเล
"ผมแน่ใจ" กรณ์ตอบ "ผมรักคุณ และผมจะอยู่เคียงข้างคุณเสมอ"
เขาเอื้อมมือไปสัมผัสใบหน้าของแพรอย่างแผ่วเบา แพรไม่ได้ปัดมือของเขาออก เธอยอมให้เขาสัมผัส
"ผมรู้ว่าคุณเสียใจ" กรณ์พูด "ผมรู้ว่าผมทำผิดไว้เยอะ"
"คุณทำผิดจริงๆ ค่ะ" แพรพูดเสียงแผ่ว "คุณทำร้ายฉันมากเกินไป"
"ผมขอโทษ" กรณ์พูด "ผมขอโอกาสอีกครั้ง...ให้ผมได้แก้ไขทุกอย่าง"
แพรหลับตาลง เธอพยายามจะสลัดภาพความเจ็บปวดในอดีตออกไป ภาพวันนั้นที่กรณ์หักหลังเธอ ภาพวันที่เธอต้องสูญเสียทุกสิ่งไป
"ฉัน...ฉันไม่รู้" แพรตอบเสียงเบา "ฉันไม่รู้ว่าฉันจะเชื่อใจคุณได้อีกไหม"
"ผมเข้าใจ" กรณ์พูด "ผมจะไม่เร่งรัดคุณ"
เขาโน้มตัวลงมาจูบหน้าผากของแพรอย่างแผ่วเบา ก่อนจะผละออกไป
แพรยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ปล่อยให้ความรู้สึกต่างๆ ประดังเข้ามา เธอรู้สึกสับสน เจ็บปวด เสียใจ แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็รู้สึกถึงความหวังบางอย่าง
เธอไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร แต่เธอรู้ว่า...ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับกรณ์ มันกำลังจะเปลี่ยนไปอีกครั้ง
วันเวลาผ่านไป กรณ์พยายามทำทุกอย่างเพื่อพิสูจน์ความรักที่มีต่อแพร เขาคอยอยู่เคียงข้างเธอเสมอ ให้กำลังใจเธอในทุกๆ เรื่อง แม้ว่าแพรจะยังคงมีท่าทีลังเล แต่เธอก็เริ่มจะใจอ่อนให้กับกรณ์มากขึ้นเรื่อยๆ
แต่แล้ว วันหนึ่ง ข่าวลือเรื่องที่กรณ์กำลังจะกลับไปคืนดีกับอดีตคนรักเก่า ก็กลับมาแพร่สะพัดอีกครั้ง คราวนี้มันยิ่งหนักหน่วงกว่าเดิม มีการอ้างว่าเห็นกรณ์และอดีตคนรักเก่าไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยครั้ง
แพรอ่านข่าวลือเหล่านั้นด้วยหัวใจที่บีบรัด เธอพยายามจะเชื่อในคำพูดของกรณ์ แต่ข่าวลือที่ถาโถมเข้ามา มันก็ทำให้เธอเริ่มหวั่นไหว
"คุณกรณ์คะ..." แพรเอ่ยถามกรณ์ด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ "ข่าวลือที่ว่า...คุณกำลังจะกลับไปคืนดีกับคุณ...คุณ...คุณจริงเหรอคะ?"
กรณ์มองแพรด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความตกใจ "ใครบอกคุณ? ข่าวลืออะไร?"
"ก็...ข่าวลือที่ว่า คุณกับคุณ...คุณ...คุณกลับไปคืนดีกันน่ะค่ะ" แพรพูดเสียงเบา
กรณ์ถอนหายใจอย่างหนัก "แพร...ผมบอกคุณแล้วไง ว่าผมไม่เคยรักเธออีกแล้ว"
"แต่...แต่มีคนเห็นคุณไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ นะคะ" แพรพูดเสียงสั่น
"นั่นมันเป็นเรื่องธุรกิจ" กรณ์อธิบาย "เธอเป็นลูกสาวของหุ้นส่วนสำคัญของผม เราต้องทำงานร่วมกัน"
"แต่งานร่วมกัน มันทำให้คุณต้องไปไหนมาไหนกับเธอสองต่อสองเหรอคะ?" แพรถามเสียงดังขึ้น
"ผม...ผมไม่รู้จะอธิบายยังไง" กรณ์พูดเสียงเครียด "แต่ผมยืนยันตรงนี้เลยว่า...ผมรักคุณคนเดียว"
แพรน้ำตาคลอ "คุณพูดแบบนี้ครั้งสุดท้ายแล้วนะคะ"
"ผมรู้" กรณ์พูด "แต่ผมก็พูดความจริง"
แพรจ้องมองเข้าไปในดวงตาของกรณ์ เธอเห็นความจริงใจในนั้น แต่ข่าวลือที่ถาโถมเข้ามา มันก็ทำให้เธอสับสน
"ฉัน...ฉันไม่รู้จะเชื่อใครดี" แพรพูดเสียงแผ่ว
"เชื่อผมสิ" กรณ์พูด "ผมจะไม่ทำร้ายคุณอีก"
แต่แพรก็ยังคงลังเล เธอไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดี
วันต่อมา ขณะที่แพรกำลังนั่งทำงานอย่างใจลอย จู่ๆ โทรศัพท์ของเธอก็มีข้อความเข้ามาอีกครั้ง คราวนี้เป็นข้อความจากแหล่งข่าวที่ไม่ประสงค์ออกนาม
"คุณแพร ข่าวลือที่คุณได้ยินมาเป็นเรื่องจริง กรณ์กำลังจะแต่งงานกับอดีตคนรักเก่าของเขาในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า"
แพรอ่านข้อความนั้นซ้ำๆ หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นอีกครั้ง น้ำตาเริ่มไหลอาบแก้ม
"ไม่จริง..." แพรพึมพำกับตัวเอง "เขา...เขาโกหกฉัน"
เธอรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังพังทลายลงมาอีกครั้ง ความเจ็บปวดและความผิดหวังที่เคยมี มันกลับมาถาโถมเข้ามาอีกครั้ง
"คุณกรณ์...คุณหลอกฉัน" แพรพูดเสียงสั่น "คุณหลอกฉันอีกครั้ง"
เธอไม่สามารถทนอยู่ตรงนั้นได้อีกต่อไป เธอรีบลุกขึ้น และวิ่งออกไปจากออฟฟิศ ทิ้งทุกอย่างไว้เบื้องหลัง
กรณ์เห็นดังนั้นก็รีบวิ่งตามเธอไป "แพร! คุณจะไปไหน!"
แต่แพรไม่ฟัง เธอวิ่งไปเรื่อยๆ ด้วยหัวใจที่แตกสลาย
กรณ์พยายามจะตามเธอให้ทัน แต่แพรวิ่งเร็วเกินไป
จนกระทั่ง แพรรู้สึกได้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่เข้ามาชนเธออย่างแรง...
"เพล้ง!"
เสียงกระจกแตกดังขึ้น พร้อมกับเสียงร้องอย่างตกใจของแพร
เธอค่อยๆ ลืมตาขึ้น ภาพแรกที่เห็นคือ...
เมื่อนักลงทุนสลับตัว
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก