“ฉันขอโทษ…” คำพูดที่หลุดออกจากริมฝีปากของพลเอกชาคร ดังก้องอยู่ในหัวของนรี ราวกับเสียงสะท้อนในหุบเหวอันเวิ้งว้าง เธอจ้องมองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสับสนและความเจ็บปวด
“ขอโทษอะไรคะ? ขอโทษที่หลอกฉัน? ขอโทษที่ใช้ฉันเป็นเครื่องมือ? หรือขอโทษที่ทำให้ฉันตกหลุมรักคุณ?” น้ำเสียงของเธอสั่นเครือ เต็มไปด้วยความประชดประชัน
พลเอกชาครมองเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความทุกข์ทรมาน เขาต้องการจะเอื้อมมือมาสัมผัสเธอ แต่กลับชะงักไว้ราวกับมีกำแพงที่มองไม่เห็นกั้นอยู่
“นรี… เธอเข้าใจผิดไป… เรื่องมันไม่ใช่แบบนั้น…”
“ไม่ใช่แบบนั้น? แล้วมันเป็นแบบไหนคะ? ในเมื่อฉันได้ยินกับหูตัวเอง… ว่าคุณกำลังวางแผนอะไรบางอย่าง… แล้วฉัน… ฉันก็เป็นส่วนหนึ่งของแผนการนั้น! คุณจะให้ฉันเข้าใจเป็นอย่างอื่นได้อย่างไร!” เสียงของนรีเริ่มดังขึ้น เธอรู้สึกเหมือนมีมีดคมกริบกรีดลึกเข้าไปในหัวใจ
พลเอกชาครถอนหายใจยาว เขาดูเหมือนจะตัดสินใจบางอย่าง เขามองสบนัยน์ตาของเธออย่างแน่วแน่
“ถ้าเธออยากรู้… ฉันจะบอก… แต่เธอต้องสัญญาว่าจะรับฟังให้จบ…”
นรีพยักหน้าอย่างเชื่องช้า ความกลัวเริ่มคืบคลานเข้ามาในใจ แต่ความต้องการที่จะรู้ความจริงก็มีมากกว่า
“ที่เธอได้ยิน… คือความจริงส่วนหนึ่ง… แต่ไม่ใช่ทั้งหมด” พลเอกชาครเริ่มเล่า “พ่อของฉัน… ท่านถูกหักหลัง… เขาถูกใส่ร้าย… จนต้องเสียทุกอย่างไป… รวมถึงชีวิตของเขา…”
น้ำตาเริ่มคลอเบ้าของนรี ภาพใบหน้าของพลเอกชาครที่เคยเปี่ยมไปด้วยความอบอุ่น บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความเศร้า และความแค้นที่ระอุอยู่ภายใน
“ฉัน… ฉันต้องแก้แค้น… ฉันต้องทวงความยุติธรรมให้กับพ่อ…” เขาพูดเสียงเข้ม
“แล้ว… แล้วฉันล่ะคะ? ฉันเข้ามาเกี่ยวข้องได้อย่างไร?” นรีถาม เสียงแผ่วเบา
“คนที่หักหลังพ่อของฉัน… คือ ท่านประธาน… คนที่เธอเห็นเมื่อคืน…” พลเอกชาครเล่าต่อ “เขาคือคนที่อยู่เบื้องหลังทุกอย่าง… เขาทำให้พ่อของฉันเสียชื่อเสียง… เสียทุกอย่าง…”
“แล้ว… ฉัน… เกี่ยวข้องอะไร?” นรีถามอีกครั้ง หัวใจเต้นรัว
“ท่านประธาน… เขามีลูกสาว… ชื่อ เมษา… เธอคือคนที่พ่อของฉันเคยหมั้นหมายไว้… แต่ท่านประธานกลับวางแผน… เพื่อที่จะแย่งชิงทุกอย่างไปจากครอบครัวของเรา…”
“เมษา…?” นรีพึมพำ ชื่อนี้ไม่คุ้นหูเลย
“ฉัน… ฉันต้องหาทาง… ทำให้ท่านประธานเสียทุกอย่าง… เหมือนที่เขาทำกับพ่อของฉัน…” พลเอกชาครกล่าว
“แล้ว… แล้วฉัน… มาเกี่ยวอะไร?” นรีถามย้ำอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหวังอันริบหรี่
พลเอกชาครเงียบไปครู่หนึ่ง ดวงตาของเขากวาดไปมองที่อื่น ราวกับว่าเขากำลังพยายามหาคำพูดที่เหมาะสม
“เธอ… คือคนที่… จะช่วยให้ฉัน… เข้าใกล้ท่านประธานได้…” เขาตอบเสียงเบา
นรีถึงกับพูดไม่ออก สมองของเธอประมวลผลคำพูดเหล่านั้นอย่างเชื่องช้า
“หมายความว่ายังไงคะ…?”
“ท่านประธาน… เขากำลังมองหา… หุ้นส่วนทางธุรกิจคนใหม่… ที่จะเข้ามาช่วยฟื้นฟูธุรกิจของเขา… และฉัน… ได้ใช้โอกาสนี้… ที่จะเข้าไปใกล้ชิดเขา… เพื่อหาหลักฐาน… และแก้แค้น…”
“แล้ว… แล้วความสัมพันธ์ของเราล่ะคะ? ทั้งหมดที่ผ่านมา… มันคืออะไร? การที่คุณเข้ามาในชีวิตฉัน… การที่คุณแสดงความรักกับฉัน… มันเป็นส่วนหนึ่งของแผนการนี้ด้วยอย่างนั้นหรือคะ?” น้ำเสียงของนรีสั่นเครือ ความหวังสุดท้ายที่เคยมี กำลังจะมอดไหม้ลง
พลเอกชาครมองเธอด้วยแววตาที่เจ็บปวด เขาเงียบไปนานกว่าที่นรีจะรับได้
“ฉัน… ฉันไม่เคยคิดจะหลอกเธอ… นรี…” เขาพูดเสียงสั่น “แต่… ฉันก็ต้องใช้โอกาสนี้… เพื่อให้แผนการของฉันสำเร็จ…”
“ใช้โอกาส? คุณใช้ฉันเป็นเครื่องมือ… เป็นหมากตัวหนึ่งในเกมของคุณอย่างนั้นหรือคะ?” น้ำเสียงของนรีเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความผิดหวัง
“ไม่ใช่… ฉัน… ฉันไม่ได้ตั้งใจ…”
“แต่คุณก็ทำ! คุณรู้ใช่ไหมว่าฉันมีอดีตที่เจ็บปวด… คุณรู้ใช่ไหมว่าฉันกำลังพยายามจะเริ่มต้นชีวิตใหม่… แล้วคุณก็เข้ามา… แสดงความรัก… ทำให้ฉันเชื่อใจ… แล้วสุดท้าย… คุณก็ทำลายทุกอย่าง!” น้ำตาของนรีไหลอาบแก้มอย่างห้ามไม่อยู่
“ฉัน… ฉันรักเธอ… นรี…” พลเอกชาครพยายามจะอธิบาย
“รัก?” นรีหัวเราะออกมาอย่างขมขื่น “ความรักของคุณ… มันมีราคาหรือคะ? ราคาที่ต้องแลกมาด้วยการหลอกลวง… การหักหลัง… การทำลายชีวิตของคนอื่น!”
เธอรีบเช็ดน้ำตาด้วยหลังมือ ก่อนจะเงยหน้ามองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเย็นชา
“คุณหลอกฉัน… คุณใช้ฉัน… คุณทำลายความเชื่อใจของฉัน… คุณทำลายทุกอย่างที่ฉันมี…”
“นรี… ได้โปรด…”
“ไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้วค่ะ!” นรีตะโกนสวนกลับ “ฉันไม่ต้องการฟังอะไรอีกแล้ว!”
เธอหันหลังให้เขาอย่างรวดเร็ว และวิ่งออกไปโดยไม่เหลียวหลังกลับมาอีกเลย
พลเอกชาครยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ใบหน้าของเขาซีดเผือดราวกับกระดาษ เขาได้แต่ยืนมองร่างของนรีที่ค่อยๆ หายลับไปในความมืด
ความจริงทั้งหมด… ได้ถูกเปิดเผยแล้ว…
แต่ความจริงนั้น… กลับเจ็บปวดเกินกว่าที่เขาจะคาดคิด…
ความรักที่เขาเคยเชื่อมั่น… บัดนี้กลับกลายเป็นส่วนหนึ่งของแผนการอันโหดร้าย…
และนรี… ผู้หญิงที่เขา… อาจจะ รัก… บัดนี้ก็ได้จากไปแล้ว… ทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่า… และความเสียใจอันใหญ่หลวง…
นายพลถูกหักหลัง
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก