ความมืดมิดที่ปกคลุมรอบกาย ค่อยๆ จางหายไปทีละน้อย สลับกับภาพที่พร่ามัว และเสียงที่แว่วมาแต่ไกล นรีค่อยๆ ลืมตาขึ้น ภาพแรกที่ปรากฏขึ้นคือเพดานสีขาวเรียบๆ ที่คุ้นเคย แสงไฟที่สว่างจ้าทำให้เธอต้องหรี่ตาลง
"ท่านคะ..." เธอพยายามจะเปล่งเสียงเรียก แต่ลำคอของเธอแห้งผาก
"นรี! เธอตื่นแล้ว!" เสียงทุ้มที่คุ้นเคยดังขึ้น ชาครปรากฏตัวขึ้นข้างเตียง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยร่องรอยของความเหนื่อยล้า แต่แววตาเต็มไปด้วยความโล่งใจ
"ท่าน... ท่านปลอดภัยนะคะ?" นรีถามเสียงแผ่วเบา
"ผมสบายดี" ชาครตอบ เขาจับมือของเธอไว้เบาๆ "แต่คุณ... คุณบาดเจ็บนะ"
"ฉัน... ฉันรู้สึกเจ็บไปทั้งตัว" นรีเอ่ย เธอพยายามจะขยับ แต่ความเจ็บปวดก็แล่นไปทั่วร่างกาย
"คุณกระดูกซี่โครงหักไปสองซี่ และมีรอยฟกช้ำตามร่างกาย" ชาครอธิบาย "แต่คุณปลอดภัยแล้ว"
นรีมองไปรอบๆ เธอพบว่าตัวเองอยู่ในห้องพักที่ดูคุ้นเคย ห้องที่เธอเคยอาศัยอยู่ก่อนหน้านี้
"นี่มัน... ที่ไหนคะ?"
"ที่นี่คือฐานบัญชาการสำรองของผม" ชาครตอบ "เรามาถึงที่นี่ได้อย่างปลอดภัย"
ความทรงจำเมื่อคืนค่อยๆ ย้อนกลับมา ภาพการไล่ล่า เสียงปืน การชนกัน...
"ท่านคะ... ลูกของฉัน..." นรีถามเสียงสั่น
ชาครรีบจับมือของเธอไว้แน่น "ลูกของคุณปลอดภัย นรี อย่าห่วงเลย"
นรีถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่ความกังวลก็ยังคงไม่จางหายไป "แล้วพวกนั้นล่ะคะ ท่านจัดการพวกมันได้แล้วหรือยัง?"
ชาครเงียบไปครู่หนึ่ง ใบหน้าของเขาฉายแววเคร่งเครียดอีกครั้ง "เราได้ตัวคนร้ายมาบางส่วน แต่หัวหน้าใหญ่... เขายังหลบหนีไปได้"
"หัวหน้าใหญ่?" นรีทวนคำ "หมายความว่า... เรื่องนี้มีคนบงการอยู่เบื้องหลัง?"
"ใช่" ชาครพยักหน้า "และผมกำลังจะบอกความจริงทั้งหมดให้คุณฟัง"
เขาเล่าเรื่องราวที่ซับซ้อนและเต็มไปด้วยอันตราย การต่อสู้แย่งชิงอำนาจภายในกองทัพ การทุจริตคอร์รัปชัน การขายข้อมูลลับของชาติให้กับศัตรู
"ผมถูกหักหลังโดยคนใกล้ชิด" ชาครกล่าวเสียงขรึม "คนที่เราไว้ใจที่สุด กลับเป็นคนที่ทรยศเรา"
นรีฟังเรื่องราวของเขาด้วยความตกตะลึง เธอไม่เคยคิดว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับเธอ จะเชื่อมโยงกับความขัดแย้งภายในกองทัพในระดับนี้
"แล้ว... แล้วท่านต้องหักหลังฉัน... เพราะอะไรคะ?" นรีถาม เธอจำได้ถึงเหตุการณ์ที่เขาทำเหมือนไม่รู้จักเธอ ในงานเลี้ยงวันนั้น
ชาครมองเข้าไปในดวงตาของนรี แววตาของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความรู้สึกผิด "ผมต้องทำครับนรี" เขาตอบเสียงแผ่วเบา "ถ้าผมไม่ทำอย่างนั้น... พวกมันก็จะรู้ว่าคุณคือคนที่ผมกำลังปกป้องอยู่"
"ท่านหมายความว่า... ท่านแกล้งทำเป็นไม่รู้จักฉัน... เพื่อปกป้องฉัน?"
"ใช่" ชาครพยักหน้า "ผมรู้ว่าคุณกำลังมีปัญหากับคนพวกนั้น และผมก็รู้ว่าพวกเขาต้องการตัวคุณ เพราะคุณมีข้อมูลบางอย่างที่พวกเขาต้องการ"
"ข้อมูลอะไรคะ?" นรีถามอย่างสงสัย
"ข้อมูลเกี่ยวกับแผนการของกลุ่มผู้มีอิทธิพลที่พยายามจะโค่นล้มรัฐบาล" ชาครอธิบาย "ข้อมูลนั้นอยู่ในมือของคุณ และผมรู้ว่าคุณกำลังพยายามจะใช้มันเพื่อต่อรองชีวิตของคุณ"
นรีนิ่งอึ้งไป เธอจำได้ว่ามีไฟล์เอกสารบางอย่างที่เธอเก็บไว้ แต่เธอไม่เคยรู้เลยว่ามันมีความสำคัญถึงเพียงนี้
"ผมต้องทำให้พวกนั้นเชื่อว่าผมไม่เกี่ยวข้องกับคุณ" ชาครกล่าวต่อ "ผมต้องแสดงให้เห็นว่าผมเป็นคนที่ภักดีต่อชาติอย่างแท้จริง เพื่อที่ผมจะได้มีโอกาสปกป้องคุณจากเบื้องหลัง"
"แล้ว... ท่านรู้ได้อย่างไรว่าฉันอยู่ที่นี่?"
"ผมสืบหาคุณมาตลอด" ชาครตอบ "เมื่อผมรู้ว่าคุณกำลังตกอยู่ในอันตราย ผมก็ตัดสินใจทันทีว่าจะปกป้องคุณ"
นรีมองชาครด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป เธอเคยคิดว่าเขาเป็นคนหักหลังเธอ แต่ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าทุกสิ่งที่เขาทำ เป็นไปเพื่อปกป้องเธอ
"ท่าน... ท่านเสียสละมากเหลือเกิน" นรีกล่าว น้ำตาคลอเบ้า
"ผมทำเพื่อคุณ" ชาครพูด เขาโน้มตัวลงมาจุมพิตที่หน้าผากของเธอ "และผมจะปกป้องคุณต่อไป"
ทันใดนั้น เสียงสัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ดังมาจากภายนอกฐานบัญชาการ
"เกิดอะไรขึ้น?" ชาครถาม เขาผุดลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว
"ผมไม่รู้ครับท่าน" เสียงทหารดังมาจากด้านนอก "แต่ดูเหมือนว่า... พวกมันจะหาเราเจอแล้ว!"
ชาครรีบหันไปมองนรี แววตาของเขาฉายแววแห่งความกังวล "คุณต้องอยู่ที่นี่นะนรี ผมจะไปดูเอง"
"ไม่ค่ะท่าน!" นรีร้องห้าม "ฉันจะไปด้วย"
"ไม่!" ชาครปฏิเสธอย่างเด็ดขาด "คุณยังบาดเจ็บอยู่ คุณต้องอยู่ที่นี่"
"แต่ท่านจะไปสู้กับพวกมันคนเดียวได้อย่างไรคะ?" นรีถาม
"ผมไม่ได้ไปคนเดียว" ชาครตอบ "ผมมีหน่วยที่ภักดีคอยคุ้มกันอยู่"
เขาหันไปมองทหารที่ยืนรออยู่ "เตรียมพร้อม! เราจะป้องกันฐานให้ถึงที่สุด!"
ชาครรีบเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้นรีอยู่เพียงลำพังอีกครั้ง แต่คราวนี้เธอไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวเหมือนเมื่อก่อน เธอรู้แล้วว่าชาครไม่ได้หักหลังเธอ แต่เขาคือคนที่กำลังปกป้องเธอ
แต่ขณะที่เธอกำลังจะพยายามลุกขึ้นจากเตียง เธอก็สังเกตเห็นบางอย่างที่มุมห้อง... เป็นแฟ้มเอกสารเก่าๆ ที่ดูเหมือนจะถูกซ่อนไว้
ด้วยความสงสัย นรีค่อยๆ คลานไปที่มุมห้อง เปิดแฟ้มเอกสารนั้นออก และสิ่งที่เธอเห็นทำให้เธอต้องตะลึง...
แฟ้มเอกสารนั้นเต็มไปด้วยรูปถ่าย ใบประกาศ และเอกสารลับต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับอดีตของพลเอกชาคร...
และในบรรดาเอกสารเหล่านั้น มีเอกสารฉบับหนึ่งที่ทำให้หัวใจของเธอหยุดเต้น...
มันคือใบสูติบัตร... ของเธอ...
และบนใบสูติบัตรนั้น... มีชื่อของพ่อที่เธอไม่เคยรู้จัก...
เป็นชื่อเดียวกับชื่อที่ปรากฏอยู่ในเอกสารลับบางฉบับในแฟ้ม...
ชื่อของชายผู้ทรงอิทธิพลที่ชาครกำลังตามล่าอยู่...
นายพลถูกหักหลัง
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก