“พราว… พราวฟังฉันก่อนนะ” เสียงกระซิบแผ่วเบาของ ‘นนท์’ ดังขึ้นมาจากด้านหลัง แผ่วเบาจนแทบจะกลืนหายไปกับเสียงจอแจของงานเลี้ยงฉลองการกลับมาของประธานบริษัทคนใหม่ แต่สำหรับพราว น้ำเสียงนั้นกลับดังราวกับเสียงฟ้าผ่า ท่ามกลางความสับสนวุ่นวายของงานเลี้ยงหรูหราที่จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่
พราวก้าวถอยหลังไปโดยอัตโนมัติ หัวใจเต้นระรัวราวกับจะทะลุออกมานอกอก ภาพของนนท์ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอ ช่างแตกต่างจากภาพของนนท์เมื่อห้าปีก่อนอย่างสิ้นเชิง ใบหน้าเคยใสซื่อ บัดนี้เต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งความเหนื่อยล้า และแววตาที่เคยเต็มไปด้วยประกายแห่งความฝัน ตอนนี้กลับฉายแววของความสิ้นหวัง
“คุณ… คุณมาทำอะไรที่นี่?” พราวถามเสียงสั่น ไม่ต่างจากตอนที่เผชิญหน้ากับธาริศเมื่อไม่กี่วันก่อน
นนท์มองพราวด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด “ผม… ผมอยากจะขอโทษคุณ”
“ขอโทษ?” พราวแค่นหัวเราะในลำคอ “คุณคิดว่าคำขอโทษของคุณ จะลบล้างทุกอย่างที่เกิดขึ้นได้หรือไง?”
“ผมรู้… ผมรู้ว่าผมผิด” นนท์ก้มหน้าลงต่ำ “ผมมันโง่… ผมมันเห็นแก่ตัว ผมไม่น่า… ไม่น่าทำแบบนั้นกับคุณเลย”
คำพูดของนนท์เหมือนคมมีดที่กรีดลงไปบนแผลเก่าของพราว ภาพของวันนั้นผุดขึ้นมาอย่างชัดเจน วันที่เธอเชื่อใจเขา วันที่เธอไว้ใจเขา วันที่เขา… ทรยศเธอ
“คุณทำลายชีวิตฉัน!” พราวตะโกนเสียงดัง จนผู้คนที่เดินผ่านไปมาหันมามอง เธอไม่สนอีกต่อไป ความรู้สึกที่อัดอั้นมานานห้าปี ระเบิดออกมาอย่างไม่สามารถควบคุมได้ “คุณรู้ไหมว่าฉันต้องเสียใจแค่ไหน! คุณรู้ไหมว่าฉันต้องทนทุกข์ทรมานแค่ไหน!”
นนท์ยืนนิ่ง รับฟังคำต่อว่าของพราวด้วยความสำนึกผิดอย่างแท้จริง น้ำตาเริ่มเอ่อคลอหน่วยตาของเขา
“ผมรู้… ผมรู้ทั้งหมด” นนท์พูดเสียงสั่น “ผมไม่เคยลืมคุณเลยพราว ผม… ผมเสียใจจริงๆ”
“เสียใจ?” พราวหัวเราะอีกครั้ง น้ำตาเริ่มไหลรินลงมาอาบแก้ม “เสียใจแล้วไง! คุณกลับมาขอโทษฉันตอนนี้ เพื่ออะไร! เพื่อจะบอกว่าคุณเห็นแก่ตัว! เพื่อจะบอกว่าคุณเสียใจ! แล้วชีวิตของฉันล่ะ! คุณจะชดใช้มันยังไง!”
“ผม… ผมพร้อมจะชดใช้ทุกอย่าง” นนท์เงยหน้าขึ้นมองพราว ดวงตาแดงก่ำ “ผมจะทำทุกอย่างเพื่อคุณ… แค่คุณให้โอกาสผม”
“โอกาส?” พราวส่ายหน้าช้าๆ “คุณไม่มีสิทธิ์มาขอโอกาสจากฉันอีกแล้ว นนท์ คุณทิ้งฉันไปแล้ว คุณเลือกที่จะเดินจากไป คุณเลือกที่จะทรยศฉัน… เพราะฉะนั้น… อย่ามายุ่งกับชีวิตฉันอีก!”
เธอหันหลังให้เขา พร้อมกับความรู้สึกมากมายที่ตีวนเวียนอยู่ในใจ เธอเกลียดเขา เกลียดความอ่อนแอของตัวเองที่เคยเชื่อใจเขา เกลียดความโง่เขลาที่ทำให้ตัวเองต้องเจ็บปวด
“พราว… ได้โปรด” นนท์เอ่ยเสียงแผ่วเบา พยายามจะคว้าแขนของเธอไว้
แต่พราวสะบัดแขนออกอย่างแรง “อย่าแตะต้องฉัน!”
เธอรีบเดินหนีออกจากตรงนั้นไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้นนท์ยืนนิ่งอยู่เพียงลำพัง ท่ามกลางเสียงหัวเราะและเสียงดนตรีของงานเลี้ยง
ในขณะเดียวกัน ที่อีกมุมหนึ่งของงานเลี้ยง ธาริศยืนมองภาพทั้งหมดที่เกิดขึ้นด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา เขาเห็นสีหน้าเจ็บปวดของพราว และเห็นความสำนึกผิดอย่างแท้จริงของนนท์
“เธอ… ยังคงเจ็บปวดสินะ” เขาพึมพำกับตัวเอง
ธาริศเดินเข้าไปหานนท์อย่างช้าๆ นนท์เงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความประหลาดใจ
“คุณ… คุณคือ…” นนท์เอ่ยถามอย่างไม่แน่ใจ
“ผมคือประธานบริษัทคนใหม่” ธาริศตอบเสียงเรียบ “และผมก็คือคนที่คุณเคยทำร้ายหัวใจของเขา… และหัวใจของพราว”
นนท์เบิกตากว้าง เขาจำธาริศได้ในทันที ผู้ชายที่เขาเคยเห็นเดินเคียงข้างพราวเมื่อหลายปีก่อน
“คุณ… คุณกลับมาเพื่อ…” นนท์ถามอย่างตะกุกตะกัก
“ผมกลับมาเพื่อทวงคืนทุกอย่าง” ธาริศตอบ ดวงตาคมกริบของเขาสบเข้ากับดวงตาของนนท์ “รวมถึง… ความสุขของพราว”
ธาริศเดินเข้าไปใกล้นนท์มากขึ้น จนแทบจะประชิดตัว
“คุณทำร้ายเธอ… คุณทำให้เธอเสียใจ… และคุณก็ทิ้งเธอไป” ธาริศพูดเสียงเย็นชา “นั่นคือความผิดที่คุณต้องชดใช้”
นนท์อ้าปากค้าง เขาไม่เข้าใจว่าธาริศกำลังจะทำอะไร
“ผม… ผมไม่เข้าใจ”
“คุณจะเข้าใจ… ในเร็วๆ นี้” ธาริศยิ้มมุมปาก “เพราะการกลับมาของผม… คือการชดใช้ความผิดที่คุณก่อไว้… ทั้งต่อผม… และต่อพราว”
ธาริศหมุนตัวกลับ ทิ้งให้นนท์ยืนงงอยู่เพียงลำพังกับความรู้สึกที่ถาโถมเข้ามา เขาไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไรต่อไป แต่สิ่งหนึ่งที่เขารู้แน่ๆ คือ เขาได้ก่อความผิดครั้งใหญ่หลวงเอาไว้ และบัดนี้… เขาต้องเผชิญหน้ากับผลกรรมนั้นแล้ว
พราวยืนอยู่ริมระเบียง มองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นแสงไฟของเมืองยามค่ำคืนที่พร่างพราย หัวใจของเธอเต้นแรงด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งโกรธ ทั้งเสียใจ ทั้งสับสน เธอไม่รู้ว่าทำไมธาริศถึงกลับมา และไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไรจากเธออีก แต่การได้เผชิญหน้ากับนนท์ในวันนี้ ทำให้เธอรู้สึกเหมือนความเจ็บปวดที่ฝังลึกอยู่ในใจ ถูกขุดขึ้นมาอีกครั้ง
“ทำไม… ทำไมต้องเป็นแบบนี้” เธอพึมพำกับตัวเอง
ทันใดนั้น ประตูระเบียงก็ถูกเปิดออก เผยให้เห็นร่างสูงของธาริศที่ยืนอยู่ตรงนั้น ดวงตาของเขาจับจ้องมาที่เธอ ราวกับจะสื่อสารบางอย่างที่มองไม่เห็น
“คุณ… คุณจะทำอะไรอีก” พราวถามเสียงสั่น
ธาริศก้าวเข้ามาในระเบียง ช้าๆ แต่หนักแน่น
“ผมจะ… ชดใช้ในสิ่งที่ผมเคยทำผิดพลาดไป” เขาเอ่ยเสียงเรียบ “และผมจะ… ทำให้คุณ… รู้ว่าความรักที่แท้จริงเป็นอย่างไร”
คำพูดของธาริศทำให้พราวอึ้งไปอีกครั้ง เธอไม่เข้าใจว่าเขาหมายถึงอะไรกันแน่ คนที่เคยหักอกเธออย่างเลือดเย็น บัดนี้กลับมาพูดเรื่องความรัก? หรือนี่คืออีกหนึ่งเกมของเขา?
ประธานบริษัทกับความลับโซ่ตรวน
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก