ใบหน้าของเธอพร่าเลือน ราวกับภาพวาดสีน้ำที่ถูกสายฝนโปรยปรายจนเลอะเลือน แต่แล้ว เสียงกระซิบอันเยือกเย็นที่คุ้นเคยกลับดังก้องในโสตประสาท ราวกับก้อนน้ำแข็งที่ถูกหย่อนลงไปในใจที่กำลังร้อนรุ่ม "คุณ...เป็นใคร?"
เมษาเบิกตากว้าง ภาพในหัวที่เคยเลือนรางพลันคมชัดขึ้นมาทันที ร่างสูงโปร่งที่ยืนอยู่ตรงหน้า ท่าทางสง่างาม ดวงตาคมกริบที่สาดประกายเย็นเยียบ แม้เวลาจะผ่านไปหลายปี ความเยือกเย็นและทรงอำนาจของเขาก็ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง "ธีรภัทร!" เสียงของเธอสั่นเครือ หลุดออกจากลำคออย่างแผ่วเบา
เขาเงยหน้าขึ้น จ้องมองมาที่เธอ ดวงตาคู่นั้นกำลังสำรวจเธออย่างละเอียด ราวกับจะล้วงลึกเข้าไปในจิตใจ ราวกับจะค้นหาบางสิ่งที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใน "คุณรู้จักผม?" เขาถาม เสียงทุ้มต่ำที่เคยทำให้หัวใจเธอเต้นระรัวเมื่อครั้งอดีต ตอนนี้กลับทำให้รู้สึกราวกับถูกแช่แข็ง
หัวใจของเมษาเต้นผิดจังหวะ เธอพยายามรวบรวมสติที่กำลังกระเจิดกระเจิง ความเย็นยะเยือกจากสายตาของเขาทำให้เธอรู้สึกเหมือนกำลังยืนอยู่บนขอบเหว "ฉัน...ฉันเคยเจอคุณมาก่อนค่ะ" เธอตอบเสียงเบา พยายามควบคุมสีหน้าไม่ให้แสดงความรู้สึกที่แท้จริงออกไป
เขาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปาก แต่รอยยิ้มนั้นกลับไม่ได้สื่อถึงความอบอุ่นใดๆ เลย "เคยเจอ?" เขาพึมพำ ดวงตาของเขายังคงจับจ้องมาที่เธอไม่วาง ราวกับจะเจาะทะลุเปลือกนอกที่เธอสร้างขึ้นเพื่อปกปิดตัวตนที่แท้จริง "ที่ไหน?"
คำถามนั้นเหมือนคมมีดกรีดลงบนบาดแผลเก่า เมษารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังจะพังทลายลงตรงหน้า เธอไม่สามารถตอบคำถามนี้ได้ตรงๆ นี่คือสิ่งที่เธอพยายามหลีกเลี่ยงมาตลอด ความลับของเธอจะถูกเปิดเผยไม่ได้เด็ดขาด โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับเขา ชายผู้เป็นต้นเหตุของความเจ็บปวดที่เธอแบกรับมานานนับปี
"ที่งานเลี้ยงของบริษัทค่ะ" เธอโกหกเสียงแข็ง พยายามทำตัวให้เป็นธรรมชาติมากที่สุด แต่ภายในใจกลับเต็มไปด้วยความหวาดกลัว "คุณคงจำไม่ได้ เป็นแค่ช่วงเวลาสั้นๆ"
ธีรภัทรพยักหน้าช้าๆ แต่แววตาของเขากลับบ่งบอกว่าเขาไม่เชื่อในคำพูดของเธอเลยแม้แต่น้อย สายตาของเขากวาดมองไปรอบๆ ตัวเธอ ราวกับกำลังค้นหาหลักฐานบางอย่าง "งานเลี้ยงบริษัท..." เขาพึมพำ "แต่ผมจำไม่ได้จริงๆ ว่าเคยพบกับคุณมาก่อน"
คำพูดนั้นยิ่งตอกย้ำความรู้สึกผิดของเมษา เธอรู้ดีว่าเขาไม่เคยเห็นเธอในงานเลี้ยงนั้น เพราะในวันนั้น เธอเป็นเพียงแค่พนักงานธรรมดาคนหนึ่งที่เฝ้ามองเขาจากที่ไกลๆ เป็นเพียงเงาที่ไม่มีตัวตนในสายตาของเขา
"ไม่เป็นไรค่ะ" เธอพยายามยิ้ม "คุณเป็นคนมีชื่อเสียง คงจำทุกคนไม่ได้"
เขาเดินเข้ามาใกล้เธอมากขึ้นอีกก้าว ความใกล้ชิดที่เพิ่มขึ้นทำให้เมษารู้สึกราวกับอากาศรอบตัวเริ่มเบาบางลง เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามตั้งสติ "คุณมีอะไรให้ฉันรับใช้คะ?" เธอถาม พยายามเปลี่ยนเรื่อง
ธีรภัทรหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าเธอ ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยเป็นดั่งความฝันของหญิงสาวนับไม่ถ้วน ตอนนี้กลับกลายเป็นฝันร้ายที่เธออยากจะหนีให้พ้น "ผมมีเรื่องสำคัญที่อยากจะคุยกับคุณ" เขาพูดเสียงนิ่ง น้ำเสียงของเขาไม่มีความลังเลใดๆ "แต่ผมคิดว่าเราควรจะไปคุยกันในที่ส่วนตัวมากกว่า"
คำเชิญชวนของเขาทำให้เมษาใจเต้นแรง เธอไม่แน่ใจว่าเขาต้องการอะไรกันแน่ แต่สิ่งที่เธอรู้แน่ๆ คือ เธอไม่สามารถปฏิเสธเขาได้ในสถานการณ์นี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธอยังคงมี ‘ตะวัน’ ที่ต้องปกป้อง
"ฉัน..." เธอลังเล "ฉันไม่แน่ใจว่า..."
"คุณไม่มีทางเลือก เมษา" เขาพูดแทรกขึ้นมาทันที ดวงตาของเขาสบประสานกับดวงตาของเธออย่างแน่วแน่ "ผมรู้ว่าคุณปิดบังอะไรบางอย่าง และผมก็อยากจะรู้ความจริง"
คำว่า ‘เมษา’ ที่หลุดออกจากปากเขา ทำให้หัวใจของเธอแทบจะหยุดเต้น เขา…รู้ชื่อเธอได้อย่างไร? เธอแน่ใจว่าไม่เคยบอกชื่อเธอให้ใครฟัง และที่สำคัญ เขาไม่น่าจะจำชื่อเธอได้จากงานเลี้ยงวันนั้น
"คุณ...รู้ชื่อฉันได้ยังไงคะ?" เธอถามเสียงสั่น
รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของธีรภัทรอีกครั้ง "ผมบอกแล้วไง เมษา ผมรู้ว่าคุณปิดบังอะไรบางอย่าง" เขาพูดพลางยกมือขึ้นลูบไล้แก้มของเธอเบาๆ สัมผัสที่เย็นเยียบนั้นทำให้เธอสะดุ้ง "ผมไม่เคยลืมอะไรเกี่ยวกับคุณเลย"
คำพูดนั้นเหมือนก้อนหินที่ทุบลงกลางใจของเมษา เธอรู้ว่าเขาไม่ได้หมายถึงแค่การพบกันครั้งเดียวในงานเลี้ยงวันนั้น แต่เขาหมายถึง…ทุกอย่างที่เคยเกิดขึ้นระหว่างพวกเขา
"คุณ...หมายความว่ายังไง?" เธอถาม เสียงสั่นเครือ
"คุณจะรู้ในไม่ช้า" เขาตอบ ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้เธอจนแทบจะสัมผัสกัน "แต่ตอนนี้ เรามีเรื่องที่ต้องจัดการกันก่อน"
เขากุมมือเธอไว้แน่น ก่อนจะดึงเธอให้เดินตามเขาไป ท่ามกลางสายตาของผู้คนมากมายที่มองมาที่พวกเขา เมษาไม่รู้ว่าชะตากรรมกำลังจะพาเธอไปสู่ที่ใด แต่สิ่งที่เธอรู้แน่ๆ คือ เธอกำลังถูกดึงเข้าไปสู่เกมอันตรายที่เธอไม่สามารถควบคุมได้อีกต่อไป
ขณะที่เธอก้าวเดินไปกับเขา ภาพของ ‘ตะวัน’ ลูกชายอันเป็นที่รักก็ผุดขึ้นมาในหัว เธอต้องเข้มแข็ง เธอต้องทำทุกอย่างเพื่อปกป้องเขา แม้ว่านั่นหมายถึงการต้องเผชิญหน้ากับอดีตที่เธอพยายามจะลืมเลือนก็ตาม
ธีรภัทรพาเธอขึ้นรถหรูคันหนึ่ง เมษาไม่เคยเห็นรถคันนี้มาก่อน แต่เธอรู้ดีว่ามันต้องเป็นรถที่มีราคาแพงมาก เมื่อรถเคลื่อนตัวออกไป เมษาได้แต่นั่งนิ่งๆ มองภาพภายนอกที่เลื่อนผ่านไปอย่างว่างเปล่า เธอไม่รู้ว่าการเดินทางครั้งนี้จะพาเธอไปที่ไหน และที่สำคัญกว่านั้น เธอกำลังจะเผชิญหน้ากับอะไร
"เรากำลังจะไปไหนคะ?" เธอถามเสียงแผ่วเบา
ธีรภัทรมองมาที่เธอ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "ไปที่ที่ผมจะมอบข้อเสนอให้คุณ เมษา" เขาตอบ "ข้อเสนอที่จะเปลี่ยนชีวิตของคุณไปตลอดกาล"
คำตอบของเขาไม่ได้ทำให้เธอสบายใจขึ้นเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันกลับเพิ่มความกังวลให้กับเธอมากขึ้นไปอีก ข้อเสนอที่จะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาล? อะไรกันแน่ที่เขาต้องการจากเธอ? และการที่เขารู้ชื่อเธอได้อย่างไร? คำถามมากมายผุดขึ้นในหัวของเมษา แต่คำตอบทั้งหมดกลับยังคงถูกซ่อนเร้นอยู่ในความมืดมิด
คู่หมั้นที่หวานที่สุด
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก