ตอนที่ 8 — ผู้ชายคนใหม่

"หมอ... หมอเป็นอะไรไปคะ?" เสียงของพยาบาลสาวข้างกายทำให้ธีรภัทรสะดุ้ง เขาเงยหน้าขึ้นมองจากกองเอกสารที่อยู่ตรงหน้า ใบหน้าซีดเผือดของเขาคงจะบอกความรู้สึกบางอย่างที่ซ่อนอยู่ภายใน

"เปล่า ไม่มีอะไร" เขาตอบเสียงเบา พยายามรวบรวมสติ ‌เขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ไม่เคยปล่อยให้เรื่องส่วนตัวมารบกวนสมาธิในการทำงานขนาดนี้ แต่ตั้งแต่ที่อรวรรณกลับมา ทุกอย่างก็ดูเหมือนจะพลิกผันไปหมด

อรวรรณ... ชื่อนี้วนเวียนอยู่ในความคิดของเขาไม่หยุดหย่อน ตั้งแต่การเผชิญหน้าครั้งแรกที่ร้านอาหารหรูเมื่อสัปดาห์ก่อน จนถึงการพบกันอีกครั้งโดยบังเอิญที่งานเลี้ยงการกุศลเมื่อสองวันก่อน เขาเห็นการเปลี่ยนแปลงในตัวเธออย่างชัดเจน ​เธอไม่ได้เป็นเพียงผู้หญิงที่เขาเคยหักอกไปอีกต่อไป แต่เป็นผู้หญิงที่ดูสง่า มั่นใจ และมีบางอย่างที่น่าค้นหา

ครั้งสุดท้ายที่เขาเจอเธอ เธอสวมชุดราตรีสีดำที่ขับเน้นเรือนร่างที่สง่างาม ใบหน้าสวยคมที่เคยเต็มไปด้วยความเศร้า ตอนนี้กลับฉายแววของความมุ่งมั่นและเฉลียวฉลาด แววตาของเธอที่เคยอ่อนหวาน ‍ตอนนี้กลับมีความท้าทายซ่อนอยู่ ซึ่งทำให้หัวใจของธีรภัทรเต้นแรงอย่างประหลาด

"คุณธีรภัทรคะ" เสียงหวานใสของรดา พยาบาลสาวคนสนิทของเขา ดึงสติเขากลับมา "คุณหมอไม่สบายหรือเปล่าคะ ดูซีดๆ นะคะ"

ธีรภัทรยิ้มบางๆ ‌"ผมแค่คิดมากไปหน่อย" เขาโกหก เขาจะบอกเธอได้อย่างไรว่าเขากำลังสับสนกับความรู้สึกที่มีต่อผู้หญิงที่เขาเคยทำร้ายจิตใจ?

เขาเดินออกจากห้องทำงานของตัวเอง ตรงไปยังสวนหย่อมเล็กๆ ด้านนอกของโรงพยาบาล เขาต้องการที่สงบๆ เพื่อทบทวนทุกอย่าง เขาจำได้ว่าคืนก่อนที่เขาจะเจออรวรรณที่งานเลี้ยง ‍เขากำลังนั่งจิบไวน์แดงอยู่คนเดียวในบาร์แห่งหนึ่ง เขาพยายามจะลืมความรู้สึกไม่สบายใจที่เกิดขึ้นหลังจากได้ยินข่าวการกลับมาของเธอ แต่ยิ่งพยายาม เขาก็ยิ่งรู้สึกว่ามีบางอย่างกำลังก่อตัวขึ้นในใจ

ตอนนั้นเองที่เขาเห็นเธอ เธอเดินเข้ามาในบาร์พร้อมกับชายหนุ่มอีกคนหนึ่ง ธีรภัทรรู้จักชายคนนั้น เขาคือ สุรเดช ​ทายาทของบริษัทอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ ซึ่งเป็นคู่แข่งทางธุรกิจของโรงพยาบาลเขามาโดยตลอด ธีรภัทรสังเกตเห็นว่าอรวรรณและสุรเดชดูสนิทสนมกันมาก พวกเขานั่งลงที่โต๊ะมุมหนึ่ง หัวเราะพูดคุยกันอย่างออกรสออกชาติ

ธีรภัทรรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างบีบรัดหัวใจ เขาพยายามจะบอกตัวเองว่ามันไม่เกี่ยวกับเขาอีกต่อไปแล้ว แต่อีกใจหนึ่ง เขากลับรู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก ​เขาเห็นอรวรรณยิ้ม ยิ้มที่เขาคุ้นเคย ยิ้มที่เขาเคยหลงรัก แต่ตอนนี้มันกลับดูแปลกตาไป

เมื่ออรวรรณเดินมาที่เคาน์เตอร์บาร์เพื่อสั่งเครื่องดื่ม ดวงตาของเธอก็สบเข้ากับธีรภัทรพอดี แววตาของเธอเปลี่ยนไปทันที จากรอยยิ้มที่สดใส กลายเป็นแววตาที่เย็นชาและแข็งกร้าว

"หมอธีรภัทร... ​มาอยู่ที่นี่ได้ไงคะ?" เธอถามเสียงเรียบ แต่แฝงไปด้วยความประหลาดใจ

"ผมก็มาพักผ่อนน่ะครับ แล้วคุณล่ะครับ คุณอรวรรณ... มากับใคร?" เขาแกล้งถามให้เธอรู้สึก

เธอเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย "มากับเพื่อนค่ะ"

"เพื่อน... ที่ดูสนิทกันมากเลยนะครับ" เขาประชด

อรวรรณมองเขาอย่างเย็นชา "หมอไม่เกี่ยวอะไรกับชีวิตฉันอีกแล้วนะคะ"

คำพูดนั้นเหมือนมีดกรีดลงกลางใจธีรภัทร เขาจำได้ว่าในคืนนั้น เขาดื่มไปมากกว่าที่เคย เขาพยายามหาเหตุผลมาอธิบายความรู้สึกที่เกิดขึ้น เขาพยายามบอกตัวเองว่าเขาแค่รู้สึกเสียดายที่เห็นผู้หญิงที่เขาเคยรักไปอยู่กับคนอื่น แต่ลึกๆ แล้ว เขากลับรู้สึกถึงบางอย่างที่ซับซ้อนกว่านั้น

วันต่อมา เขาเห็นข่าวในหน้าสังคมออนไลน์ ว่าอรวรรณได้ประกาศหมั้นกับสุรเดชอย่างเป็นทางการ ธีรภัทรรู้สึกเหมือนถูกตบหน้า เขาแทบจะเชื่อสายตาตัวเอง เขาพยายามจะเชื่อว่ามันเป็นแค่ข่าวลือ แต่เมื่อเขาเห็นภาพถ่ายของทั้งคู่ที่ลงในนิตยสาร เขาก็รู้ว่ามันเป็นเรื่องจริง

ความรู้สึกที่เกิดขึ้นในใจของธีรภัทรในตอนนี้ มันไม่ใช่ความรัก แต่เป็นความสับสน ความรู้สึกผิด และอาจจะมีความรู้สึกบางอย่างที่ใกล้เคียงกับความหึงหวง เขารู้ว่าเขาไม่มีสิทธิ์ที่จะรู้สึกแบบนั้น เพราะเป็นเขาเองที่เลือกจะทิ้งเธอไป แต่การที่เธอปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งในชีวิตเขา พร้อมกับข่าวการหมั้นกับคู่แข่งของเขา มันเหมือนเป็นการตอกย้ำความผิดพลาดที่เขาเคยทำ

เขาพยายามทำความเข้าใจความรู้สึกของตัวเอง เขาเริ่มสังเกตการณ์อรวรรณมากขึ้น เขาพบว่าเธอไม่ได้เป็นเพียงผู้หญิงที่สวยงามและประสบความสำเร็จ แต่เธอยังเป็นคนที่ฉลาด มีไหวพริบ และมีความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้า เขาเห็นวิธีที่เธอพูดคุยกับผู้คน วิธีที่เธอจัดการกับปัญหาต่างๆ มันทำให้เขาประหลาดใจ และในขณะเดียวกัน ก็รู้สึกทึ่งในตัวเธอ

"คุณธีรภัทรคะ" เสียงของรดาอีกครั้ง ทำให้เขาหลุดจากภวังค์ "มีโทรศัพท์จากคุณอรวรรณค่ะ"

ธีรภัทรรับโทรศัพท์ด้วยมือที่สั่นเล็กน้อย "อรวรรณ"

"หมอคะ ฉันขอโทษที่รบกวนค่ะ พอดีฉันมีเรื่องจะขอความช่วยเหลือจากหมอนิดหน่อย" เสียงของอรวรรณฟังดูจริงจัง

"เรื่องอะไรครับ?"

"เรื่องงานค่ะ... ฉันกำลังจะจัดงานเลี้ยงการกุศลที่โรงแรมแมนดารินค่ะ แล้วฉันอยากจะขอให้คุณหมอเป็นแขกรับเชิญพิเศษ และช่วยพูดในงานด้วยค่ะ"

ธีรภัทรเงียบไป เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงอยากให้เขาไปร่วมงานของเธอ หลังจากที่เธอพูดจาตัดขาดกับเขาอย่างชัดเจน "แต่ผม... ผมไม่คิดว่าผมจะเหมาะสมนะครับ"

"หมอคะ... มันเป็นงานการกุศลนะคะ แล้วคุณหมอก็เป็นที่รู้จักดีในวงการแพทย์ การที่คุณหมอมาร่วมงาน จะช่วยให้งานของเราประสบความสำเร็จมากขึ้นค่ะ" เธอเว้นวรรคไปเล็กน้อย "แล้ว...ฉันก็อยากเจอหมอด้วยค่ะ"

คำสุดท้ายนั้นทำเอาธีรภัทรรู้สึกใจสั่นอย่างประหลาด เขาไม่แน่ใจว่าเธอต้องการอะไรกันแน่ แต่เขาก็ตอบตกลงไปอย่างช่วยไม่ได้

"ก็ได้ครับ ผมจะไป"

หลังจากวางสาย ธีรภัทรก็ถอนหายใจยาว เขาไม่รู้ว่าการตัดสินใจครั้งนี้จะพาเขาไปสู่อะไร แต่มันก็เป็นโอกาสที่เขาจะได้ใกล้ชิดกับอรวรรณอีกครั้ง และอาจจะได้เข้าใจความรู้สึกของตัวเองที่มีต่อเธอมากขึ้น ผู้ชายคนใหม่ที่เขาเห็นในตัวเธอ...มันคืออะไรกันแน่? หรือว่ามันเป็นเพียงแค่ภาพลวงตาที่เธอสร้างขึ้นมา?