ตอนที่ 11 — แผนการที่กำลังจะเปิด

"คุณแน่ใจนะว่าไม่มีอะไรจะบอกผม?" น้ำเสียงของเตชินท์แฝงความกดดันราวกับน้ำหนักของภูเขาทั้งลูกกำลังทับถมลงมาบนอกของพราว เธอสัมผัสได้ถึงความผิดปกติในน้ำเสียงของเขา มันไม่ใช่แค่ความสงสัย แต่เป็นความเย็นชาที่กลับมาเยือนอีกครั้ง ราวกับก้อนน้ำแข็งกำลังก่อตัวขึ้นรอบหัวใจของเธอ

พราวก้มหน้าหลบสายตาคมกริบของเขา "ไม่มีอะไรจริงๆ ค่ะ" ‌เธอพยายามควบคุมเสียงไม่ให้สั่น แต่ก็ทำได้ยากเหลือเกิน ในสมองของเธอมีแต่ภาพเอกสารที่เธอได้เห็นเมื่อครู่ ภาพของการข่มขู่ การคุกคาม และความลับดำมืดของครอบครัวเตชินท์ ที่ดูเหมือนจะเชื่อมโยงกับการตายอย่างปริศนาของพ่อเธอ

"ถ้าอย่างนั้นก็ดี" เตชินท์พูดเสียงเรียบ ​เขาเดินออกจากห้องครัวไป ปล่อยให้พราวอยู่กับความสับสนและความหวาดกลัว เธอรู้สึกเหมือนกำลังเดินอยู่บนเส้นด้ายบางๆ ที่พร้อมจะขาดสะบั้นได้ทุกเมื่อ

ในขณะเดียวกัน ณ ตึกระฟ้าใจกลางเมือง แสงไฟนีออนสาดส่องสะท้อนบนกระจกเงางาม ชายในชุดสูทราคาแพงกำลังยืนมองวิวเมืองจากมุมสูง ‍ใบหน้าของเขาฉายแววเย็นชาและอำมหิต "ใกล้เข้ามาแล้ว" เขาพึมพำกับตัวเอง "แผนการที่วางไว้กำลังจะสมบูรณ์"

เขาคือ "นายพล" ผู้บงการเบื้องหลัง เขาคือคนที่อยู่เบื้องหลังความมืดมิดที่ครอบงำชีวิตของพราวมาโดยตลอด เขาคือผู้ที่อยู่เบื้องหลังการตายของพ่อของเธอ ‌และเขาคือผู้ที่ต้องการครอบครองทุกสิ่งทุกอย่างในอาณาจักรธุรกิจของเตชินท์กรุ๊ป

"เตชินท์... เจ้าหนุ่มโง่เง่า" เขาหัวเราะในลำคอ "คิดว่าสามารถต่อกรกับข้าได้งั้นหรือ? ข้าจะทำให้เจ้าเสียทุกอย่างที่เจ้ามี"

แผนการของนายพลนั้นซับซ้อนและแยบยล เขาวางหมากทุกตัวไว้เป็นอย่างดี โดยอาศัยความขัดแย้งภายในครอบครัวเตชินท์ และการที่เตชินท์มีปมในอดีตที่ทำให้เขาอ่อนไหว ‍เขาใช้ข้อมูลที่ได้มาจากการสอดแนมและความลับที่เขาขุดคุ้ยขึ้นมา เพื่อบ่อนทำลายชื่อเสียงและธุรกิจของเตชินท์ทีละน้อย

"ถึงเวลาแล้วที่จะเร่งเครื่อง" เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดหมายเลขหนึ่ง "จัดให้ตามแผนเดิม ทำให้ทุกอย่างเปิดเผยในวันงานแถลงข่าว"

ในเวลาเดียวกัน พราวก็กำลังพยายามปะติดปะต่อเรื่องราวต่างๆ เข้าด้วยกัน เธอรู้ว่าเตชินท์กำลังมีปัญหากับธุรกิจของครอบครัว ​และเธอเองก็กำลังตกอยู่ในอันตรายที่ไม่รู้ตัว ความเชื่อมโยงระหว่างเอกสารที่เธอพบกับเหตุการณ์ในอดีตของพ่อเธอ ทำให้เธออดสงสัยไม่ได้ว่าพ่อของเธออาจไม่ได้เสียชีวิตจากอุบัติเหตุธรรมดา

"ฉันต้องหาความจริงให้ได้" เธอตัดสินใจแน่วแน่ แม้จะรู้ว่าการทำเช่นนี้อาจนำพาเธอไปสู่อันตราย แต่ความจริงเกี่ยวกับพ่อของเธอสำคัญกว่าสิ่งอื่นใด

เธอแอบย่องเข้าไปในห้องทำงานของเตชินท์อีกครั้ง คราวนี้เธอไม่ได้มองหาแค่เอกสาร แต่เธอมองหาข้อมูลที่สามารถช่วยเธอได้ ​เธอค้นหาในคอมพิวเตอร์ของเขา ค้นหาในไฟล์ต่างๆ อย่างระมัดระวัง จนกระทั่งเธอพบกับไฟล์วิดีโอที่ถูกเข้ารหัสไว้

"ไฟล์นี้คืออะไรกันนะ?" เธอสงสัย เธอพยายามที่จะเปิดมัน แต่ก็ไม่สำเร็จ เธอรู้ดีว่าหากเธอต้องการเปิดไฟล์นี้ ​เธอต้องมีรหัสผ่าน

ขณะที่เธอกำลังง่วนอยู่กับการพยายามถอดรหัสไฟล์วิดีโอนั้นเอง ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นจากด้านนอก

"ใครน่ะ!" พราวอุทานเสียงหลง เธอรีบปิดคอมพิวเตอร์ และพยายามหาที่ซ่อน

เงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้นที่ประตูห้องทำงาน มันคือชายในชุดดำ ใบหน้าถูกปกปิดด้วยหน้ากาก เขาถือปืนอยู่ในมือ

"มาแล้วสินะ..." พราวคิดในใจ เธอรู้ทันทีว่านี่คือคนที่นายพลส่งมา

ชายชุดดำเดินเข้ามาในห้องอย่างช้าๆ ดวงตาของเขาสอดส่องไปทั่วห้องราวกับกำลังมองหาบางสิ่งบางอย่าง พราวพยายามกลั้นหายใจ หลบอยู่หลังโซฟาตัวใหญ่

"หาเจอแล้วสินะ..." เสียงของชายชุดดำดังขึ้น เขาเดินตรงไปยังคอมพิวเตอร์ของพราว

"ไม่นะ!" พราวอุทานออกมาโดยไม่รู้ตัว

ชายชุดดำหันขวับมามองเธอ ดวงตาภายใต้หน้ากากเป็นประกายวาวโรจน์ "เจ้าหนูน้อย... กล้าดียังไงถึงมายุ่งเรื่องของคนอื่น"

พราวยืนตัวแข็งทื่อ เธอรู้ว่าเธอตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต

"ถอยไป!" เธอพยายามส่งเสียงให้ดัง แต่เสียงของเธอกลับสั่นเครือ

ชายชุดดำหัวเราะเยาะ "จะถอยไปไหนได้ล่ะ? เมื่อเจ้าได้เห็นในสิ่งที่ไม่ควรเห็น"

เขายกปืนขึ้นเล็งมาที่พราว หัวใจของพราวเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมา เธอหลับตาปี๋ รอคอยความตายที่จะมาถึง

แต่แล้ว จู่ๆ เสียงปืนก็ดังขึ้น!

พราวสะดุ้งเฮือก ลืมตาขึ้นมามอง เธอเห็นชายชุดดำล้มลงไปกองกับพื้น ปืนหลุดมือกระเด็นไปอีกทาง

เตชินท์!

เตชินท์ยืนถือปืนอยู่ในมือ ใบหน้าของเขาฉายแววโกรธจัด ดวงตาของเขาทอประกายราวกับจะแผดเผาทุกสิ่งทุกอย่าง

"พราว! เป็นอะไรไหม?" เขาถามเสียงหอบ

พราวมองเตชินท์ด้วยความตกใจระคนโล่งใจ "ไม่... ไม่เป็นอะไรค่ะ"

เตชินท์รีบเดินเข้ามาหาพราว พยุงเธอให้ลุกขึ้น "ดีแล้ว" เขาพูดพลางกอดเธอไว้แน่น

"คุณ... คุณมาได้ยังไง?" พราวถาม น้ำเสียงยังคงสั่นเครือ

"ผมรู้สึกถึงความผิดปกติ" เตชินท์ตอบ "ผมกลับมาที่บ้านและเห็นว่าห้องทำงานของคุณเปิดอยู่ ผมเป็นห่วงก็เลยเข้ามาดู"

เขาปล่อยพราวออกจากอ้อมกอด แล้วเดินไปมองร่างไร้สติของชายชุดดำ "คนพวกนี้..." เขาพึมพำ "มันเป็นฝีมือของใครกันแน่?"

พราวสบเข้ากับดวงตาของเตชินท์ เธอเห็นความกังวลฉายชัดอยู่ในนั้น เธอรู้ว่านี่เป็นโอกาสที่เธอจะได้บอกความจริงกับเขา

"คุณเตชินท์คะ..." เธอพูดเสียงเบา "พราว... รู้ความลับของคุณแล้วค่ะ"

เตชินท์ชะงักไป เขาหันมามองพราวด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยและความไม่เข้าใจ

"ความลับอะไร?" เขาถาม

"เรื่องของพ่อพราว... แล้วก็เรื่องของบริษัทคุณ" พราวพูด "พราว... หาเอกสารเจอในลิ้นชักของคุณค่ะ"

เตชินท์นิ่งอึ้งไป เขาจ้องมองพราวด้วยสายตาที่อ่านไม่ออกราวกับกำลังประมวลผลข้อมูลบางอย่าง

"คุณ... รู้เรื่องทั้งหมดแล้ว?" เขาถาม น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

พราวน้ำตาคลอ "ค่ะ"

ทันใดนั้น ประตูห้องทำงานก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง!

เตชินท์และพราวหันไปมองพร้อมกัน ภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าทำให้ทั้งคู่แทบหยุดหายใจ!