ตอนที่ 21 — แสงสว่างกลางความมืด

"ฉันรู้...ว่าใครคือคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี้" คำพูดของพราวดังสะท้อนก้องอยู่ในโสตประสาทของเตชินท์ ราวกับเป็นสัญญาณแห่งความหวังท่ามกลางความมืดมิดที่ปกคลุมชีวิตเขามานาน

เตชินท์จ้องมองพราวด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง เขาไม่เคยคิดว่าหญิงสาวที่เคยอ่อนแอและหวาดกลัวคนนี้ จะกลับมาในสภาพที่แข็งแกร่งและเด็ดเดี่ยวเช่นนี้ได้ ใบหน้าของเธอซีดเซียว แต่ดวงตาฉายแววแห่งความมุ่งมั่นที่ไม่เคยมีมาก่อน

"ใคร...พราว?" เตชินท์ถามเสียงสั่นเครือ ‌"ใครคือคนที่ทำเรื่องทั้งหมดนี้?"

พราวยกมือขึ้นลูบใบหน้าของตัวเองเบาๆ ราวกับจะเรียกสติ "มัน...ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะพูด"

"แต่ฉันต้องรู้" เตชินท์ยืนกราน "นลิน...เธอตายไปเพราะคนคนนั้น"

พราวมองไปที่รูปถ่ายของนลินที่วางประดับอยู่บนโต๊ะทำงาน ความรู้สึกผิดเกาะกินใจเธอ "ฉันรู้...และฉันก็รู้สึกผิดมาก"

"ฉัน...ไปอยู่ที่นั่นมา" พราวกระซิบเสียงแผ่ว ​"ไปหลบซ่อนตัว...เพื่อเอาชีวิตรอด"

"แล้ว...ทำไมเธอถึง...?" เตชินท์พยายามจะถาม

"ฉันต้องเตรียมตัว" พราวก้มหน้าลง "ฉันต้องแข็งแกร่งขึ้น...เพื่อที่จะกลับมาเผชิญหน้ากับมัน"

เตชินท์ยังคงยืนนิ่ง มองพราวด้วยความรู้สึกหลากหลาย เขาดีใจที่เธอปลอดภัย แต่ก็ยังคงสงสัยในเบื้องหลังทั้งหมด

"ฉัน...เคยไว้ใจคนผิด" พราวกกล่าวต่อ ‍"ฉันเคยเชื่อในคำพูดของเขา...แต่สุดท้าย...เขาก็หักหลังฉัน"

"เขา...คือคนที่อยู่เบื้องหลังทุกอย่าง" พราวน้ำเสียงเริ่มแข็งกร้าวขึ้น "เขาคือคนที่ทำให้นลินต้องตาย...และเกือบจะทำให้ฉันต้องตายไปด้วย"

"ใคร...พราว! บอกฉันมาเถอะ!" เตชินท์เร่งเร้า

พราวนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ "คนที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมด...ก็คือ...คุณภาคิน"

คำตอบของพราวดังราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางใจเตชินท์ เขาเคยสงสัยในตัวภาคิน ‌แต่ไม่เคยคิดว่าเขาจะเป็นคนเลวร้ายถึงขนาดนี้

"คุณภาคิน...?" เตชินท์ทวนชื่อนั้นอย่างไม่เชื่อสายตา "เป็นไปไม่ได้...เขาดูเป็นคนดี..."

"ภาพลักษณ์ภายนอก...มันหลอกคนได้เสมอ" พราวกกล่าวอย่างเหนื่อยล้า "เขาคือคนที่อยู่เบื้องหลังแก๊งค้ายาเสพติดทั้งหมด...และนลิน...เธอกำลังจะเปิดโปงเขา"

"แล้ว...เธอรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร?" เตชินท์ถาม

"ตอนที่ฉันกำลังจะถูกส่งตัวไป...นลินได้ทิ้งข้อความไว้ให้ฉัน" พราวกอธิบาย "เธอรู้ว่าฉันกำลังตกอยู่ในอันตราย...และเธอก็อยากจะช่วยฉัน"

"ข้อความนั้น...มันบอกให้ฉันไปหา...ใครบางคน" ‍พราวกกล่าวต่อ "แต่ระหว่างทาง...ฉันก็ถูกพวกของภาคินตามล่า"

"ฉัน...หนีรอดมาได้...และได้เจอกับ...คนที่นลินบอกให้ฉันไปหา"

"ใคร...?" เตชินท์กระตุ้น

"เขา...คือคนที่จะช่วยเราเปิดโปงภาคินได้" พราวกกล่าว "เขาคือ...อดีตลูกน้องคนสนิทของภาคิน...ที่ถูกภาคินหักหลัง"

"เขา...มีหลักฐานทุกอย่าง...ที่จะใช้มัดตัวภาคินได้"

เตชินท์รู้สึกเหมือนได้รับพลังงานใหม่ เขาจ้องมองพราวด้วยความหวัง "เราต้องไปหาเขา...เดี๋ยวนี้!"

"แต่...เขาอยู่ที่ไหน?" เตชินท์ถาม

"ฉันจะพาเธอไป" ​พราวกกล่าว "แต่เราต้องระวังตัว...เพราะภาคินรู้แล้วว่าฉันยังมีชีวิตอยู่"

ทั้งสองคนออกจากห้องทำงานของนลินอย่างเงียบเชียบ พวกเขาเดินไปที่รถของเตชินท์ พราวขับรถนำหน้าไป โดยเตชินท์ขับตามหลังไปติดๆ

ระหว่างทาง พราวเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เธอได้ประสบพบเจอมาให้เตชินท์ฟัง เธอบอกเล่าถึงความโหดร้ายของภาคิน การทรยศหักหลังของเขา ​และความตั้งใจของนลินที่จะต่อสู้กับความอยุติธรรม

"ฉัน...รู้สึกผิดที่ทิ้งเธอไว้" พราวกกล่าวด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ "ฉันควรจะอยู่กับเธอ...แต่ฉันกลัว...ฉันกลัวเกินไป"

"ไม่เป็นไรนะพราว" เตชินท์ปลอบ "ตอนนี้เราอยู่ด้วยกันแล้ว...เราจะสู้ไปด้วยกัน"

ในที่สุด พวกเขาก็มาถึงสถานที่ที่พราวนัดไว้ มันเป็นโกดังร้างเก่าๆ ที่ตั้งอยู่ชานเมือง ​สภาพโดยรอบดูเงียบสงัดและน่าขนลุก

"เขาอยู่ที่นี่" พราวกระซิบ "เขาบอกว่าจะรอเราอยู่ที่นี่"

ทั้งสองคนลงจากรถ เดินเข้าไปในโกดังอย่างระมัดระวัง แสงไฟสลัวๆ ส่องให้เห็นฝุ่นละอองที่ล่องลอยอยู่ในอากาศ

"สวัสดี...คุณทนาย" เสียงทุ้มดังขึ้นจากมุมมืดของโกดัง

ร่างของชายคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น เขาดูท่าทางน่าเกรงขาม และแววตาของเขาฉายประกายแห่งความมุ่งมั่น

"ผม...ชื่อ 'วินัย'" ชายคนนั้นกล่าว "ผมคือคนที่นลิน...บอกให้พวกคุณมาหา"

วินัยยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลให้เตชินท์ "นี่คือหลักฐานทั้งหมด...ที่จะมัดตัวภาคินได้"

เตชินท์รับซองเอกสารมาเปิดออก ข้างในเต็มไปด้วยเอกสาร บันทึกการโอนเงิน ภาพถ่าย และคลิปเสียงที่น่าตกใจ

"นี่มัน...สุดยอดไปเลย!" เตชินท์กล่าวด้วยความตื่นเต้น

"แต่...เราต้องระวังตัว" วินัยกล่าว "ภาคินรู้แล้วว่าผมมีหลักฐาน...เขาต้องพยายามแย่งมันไปให้ได้"

ทันใดนั้นเอง เสียงเครื่องยนต์ของรถหลายคันก็ดังขึ้นอยู่ด้านนอกโกดัง ราวกับว่ามีใครบางคนกำลังบุกเข้ามา

"มาแล้ว!" วินัยอุทาน "พวกของภาคินมาแล้ว!"

"เราต้องรีบไป!" เตชินท์กล่าว

ทั้งสามคนรีบวิ่งออกจากโกดัง ขึ้นรถ และขับออกไปอย่างรวดเร็ว เสียงปืนดังขึ้นไล่หลังมาติดๆ

"เขาตามเรามาแล้ว!" พราวกระโกน

เตชินท์ขับรถด้วยความเร็วสูง เขาพยายามจะพาพราวและวินัยหนีไปให้ไกลที่สุด

"เราต้องไปที่สถานีตำรวจ!" เตชินท์ตัดสินใจ "ต้องเอาหลักฐานพวกนี้ไปให้เร็วที่สุด!"

แต่แล้ว...รถคันหนึ่งก็พุ่งเข้ามาปาดหน้ารถของเตชินท์อย่างกะทันหัน ทำให้รถของเตชินท์เสียหลัก และกำลังจะพุ่งเข้าชนกับกำแพง

"เตชินท์!" พราวร้องเสียงหลง

ในวินาทีวิกฤตนั้นเอง...รถของพราวก็พุ่งเข้ามาชนรถของคนร้ายที่ปาดหน้าเตชินท์อย่างแรง ทำให้รถของเตชินท์หลุดพ้นจากอันตราย

"พราว!" เตชินท์อุทานด้วยความตกใจ

พราวหันกลับมามองเตชินท์ด้วยรอยยิ้มที่เจ็บปวด ก่อนที่รถของเธอจะถูกรถของคนร้ายอีกคันชนกระเด็นออกไป

"ไม่นะ!" เตชินท์ตะโกน

เขาพยายามจะหักรถกลับไปหาพราว แต่รถของวินัยก็พุ่งเข้ามาชนรถของคนร้ายที่ชนพราวเช่นกัน ทำให้รถคันนั้นเสียหลักไป

"ไปเถอะเตชินท์!" วินัยตะโกน "รีบไป! เอาหลักฐานไปให้ถึงมือตำรวจ!"

เตชินท์มองดูพราวด้วยความรู้สึกเสียใจ แต่เขาก็รู้ว่าเขาต้องทำในสิ่งที่พราวต้องการ

"ฉัน...จะไม่มีวันลืมเธอ!" เตชินท์กล่าว ก่อนจะเร่งความเร็วรถ มุ่งหน้าไปยังสถานีตำรวจ

เขาขับรถไปราวกับว่าชีวิตของเขาขึ้นอยู่กับมัน เขารู้ว่านี่คือโอกาสเดียวที่จะเปิดโปงความจริง และนำความยุติธรรมมาสู่ทุกคนที่ต้องทนทุกข์ทรมาน

เมื่อไปถึงสถานีตำรวจ เตชินท์ก็ยื่นซองเอกสารทั้งหมดให้กับสารวัตรเวร เขาเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นอย่างละเอียด

"ผมมั่นใจว่า...หลักฐานพวกนี้จะสามารถเอาผิดคุณภาคินได้" เตชินท์กล่าว

ตำรวจได้ทำการจับกุมคุณภาคินในเวลาต่อมา การกลับมาของพราว และหลักฐานที่วินัยมอบให้ ทำให้แผนการอันดำมืดของภาคินต้องพังทลายลง

แม้ว่าเตชินท์จะโล่งใจที่ความจริงถูกเปิดเผย แต่เขาก็ยังคงเป็นห่วงพราว เขาไม่รู้ว่าเธอจะเป็นอย่างไรต่อไป

หลายวันต่อมา...เตชินท์ได้รับข่าวเกี่ยวกับพราว เธอปลอดภัยดี แต่ก็ยังคงต้องพักฟื้นอยู่ที่โรงพยาบาล

เตชินท์รีบไปเยี่ยมเธอที่โรงพยาบาล เมื่อเขาเห็นพราว ใบหน้าของเธอยังคงซีดเซียว แต่แววตาของเธอดูสงบสุขขึ้น

"พราว..." เตชินท์เรียกชื่อเธออย่างแผ่วเบา

พราวยิ้มให้เขา "ฉัน...ดีใจที่เธอปลอดภัย"

"แล้ว...เธอเป็นอย่างไรบ้าง?" เตชินท์ถาม

"ฉัน...ไม่เป็นไรมาก" พราวกกล่าว "แค่ต้องพักฟื้นอีกสักพัก"

"ขอบคุณนะ...เตชินท์" พราวกกล่าว "ขอบคุณที่เธอ...ไม่เคยทิ้งฉันไปไหน"

เตชินท์มองพราวด้วยความรู้สึกรักที่เริ่มก่อตัวขึ้นในหัวใจ เขาไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร แต่สิ่งหนึ่งที่เขาแน่ใจคือ...เขาจะอยู่เคียงข้างเธอเสมอ

ความลับของนลินถูกเปิดเผย ความอยุติธรรมถูกคลี่คลาย และความหวังได้กลับคืนมาอีกครั้ง...แต่เรื่องราวของพวกเขาทั้งสองคน...เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้นเอง...