“ถ้าคิดว่าจะมีชีวิตรอดกลับออกไปจากที่นี่ คิดผิดแล้ว!” เสียงตะโกนกึกก้องราวกับฟ้าร้องคำราม ฝ่าความมืดที่ครอบงำโกดังร้างแห่งนั้นเข้ามา น้ำหวานกัดริมฝีปากแน่น หัวใจเต้นระส่ำราวกับจะหลุดออกมานอกอก ร่างกายของเธอสั่นเทา แต่ในดวงตาคู่สวยกลับฉายแววเด็ดเดี่ยวไม่เคยมีมาก่อน แสงไฟฉายส่องกะพริบไปมา เผยให้เห็นเงาร่างสูงใหญ่ของชายชุดดำหลายคน ยืนขวางทางหนีออกไปราวกับกำแพงเหล็กกล้า
"ภวัต...เราต้องออกไปจากที่นี่ให้ได้" น้ำหวานกระซิบเสียงแหบพร่า มือข้างหนึ่งกำแน่นที่แขนของภวัต ซึ่งยืนประจันหน้ากับกลุ่มชายชุดดำเหล่านั้นอย่างไม่หวั่นเกรง ใบหน้าคมคายที่มักจะเรียบเฉย บัดนี้เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและอันตรายที่พร้อมจะปะทุออกมา
"ไม่ต้องห่วง น้ำหวาน ฉันจะปกป้องเธอเอง" ภวัตตอบเสียงทุ้มหนักแน่น ก่อนจะหันไปเผชิญหน้ากับหัวหน้ากลุ่มชายชุดดำ รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นที่มุมปากของชายผู้นั้น "คุณภวัต...ถึงเวลาต้องจบเรื่องนี้แล้วสินะ"
"แกต่างหากที่ต้องจบ" ภวัตสวนกลับ ดวงตาจ้องมองไปที่ชายตรงหน้าอย่างไม่กระพริบ "แกคิดว่าการวางแผนสกปรกครั้งนี้จะพาแกไปถึงไหน"
"ความจริงมันก็แค่นั้นแหละ คุณภวัต...ถึงเวลาที่ทุกคนต้องรู้แล้วว่าใครคือคนที่แท้จริง" ชายชุดดำหัวเราะหึๆ น้ำหวานรู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัว เธอไม่เข้าใจว่าพวกเขากำลังพูดถึงเรื่องอะไรกันแน่
จู่ๆ ชายชุดดำคนหนึ่งก็พุ่งเข้าใส่ภวัตอย่างรวดเร็ว ภวัตหลบหลีกได้อย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะสวนหมัดกลับไปอย่างแม่นยำ การต่อสู้ดุเดือดเริ่มต้นขึ้น น้ำหวานถอยกรูดไปด้านหลัง พยายามหาทางหลบซ่อน เธอไม่ใช่นักสู้ และในสถานการณ์เช่นนี้ เธอรู้ดีว่าตัวเองเป็นภาระเสียมากกว่า
"หนีไปซะ น้ำหวาน!" ภวัตตะโกนขณะที่กำลังปัดป้องหมัดที่เข้ามา เขาเห็นว่าน้ำหวานกำลังตกอยู่ในอันตราย
"ไม่! ฉันจะทิ้งคุณไปไม่ได้!" น้ำหวานตะโกนตอบ พยายามมองหาช่องทางอื่นที่จะช่วยได้ เธอเห็นว่าที่มุมหนึ่งของโกดังมีกองลังไม้ซุกซ่อนอยู่ อาจจะเป็นที่ที่เธอใช้หลบได้ชั่วคราว
ขณะที่ภวัตต่อสู้กับชายชุดดำหลายคนอย่างดุเดือด น้ำหวานก็พยายามคลานเข้าไปหาที่ซ่อน เสียงปืนดังขึ้นนัดหนึ่ง! น้ำหวานสะดุ้งเฮือก หันไปมอง ภวัตเซถอยหลังไปเล็กน้อย เลือดไหลซึมออกมาจากแขนของเขา
"ภวัต!" น้ำหวานร้องเรียกด้วยความตกใจ
"ไม่ต้องห่วง!" ภวัตตะโกนกลับ พยายามประคองตัวเอง "แกต้องรอดนะ น้ำหวาน! จำไว้...ความจริง...มันอยู่ตรงนั้น" เขาชี้ไปที่มุมหนึ่งของโกดัง ก่อนจะหันกลับไปสู้ต่ออย่างดุเดือด
น้ำหวานเห็นท่าไม่ดี เธอรู้ว่าเธอต้องทำอะไรบางอย่าง เธอค่อยๆ คลานไปยังมุมที่ภวัตชี้ เธอเห็นถังน้ำมันเก่าๆ กองอยู่หลายใบ และมีกระดาษแผ่นหนึ่งติดอยู่
"นี่มัน...!" น้ำหวานหยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาดู มันคือเอกสารบางอย่างที่ถูกเขียนทับด้วยลายมือของใครบางคน เธอรีบอ่านอย่างรวดเร็ว ในขณะที่เสียงต่อสู้ดังกระหึ่มอยู่เบื้องหลัง
เอกสารนั้นเปิดเผยเรื่องราวที่คาดไม่ถึง มันคือบันทึกการโอนหุ้น การบงการ และคำสั่งที่ชัดเจนให้ทำลายชื่อเสียงของใครบางคน! และชื่อที่ปรากฏอยู่บนเอกสารนั้น...ทำให้น้ำหวานแทบหยุดหายใจ
"นี่มัน...เป็นไปไม่ได้!" เธอพึมพำ
ทันใดนั้นเอง เสียงฝีเท้าดังใกล้เข้ามา น้ำหวานตกใจ รีบซุกเอกสารนั้นไว้ในเสื้อ ก่อนจะหลบเข้าไปหลังกองลังไม้
ชายชุดดำคนหนึ่งเดินเข้ามาในบริเวณนั้น พลางส่องไฟฉายไปรอบๆ "หายไปไหนวะ?" เขาบ่นอุบ
น้ำหวานกลั้นหายใจ เธอได้ยินเสียงภวัตต่อสู้อยู่ไกลๆ ดูเหมือนเขาจะเสียเปรียบ
"ต้องรีบหาทางบอกความจริงให้ทุกคนรู้" น้ำหวานคิดในใจ
ชายชุดดำคนนั้นเดินเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ น้ำหวานได้ยินเสียงหายใจของเขา น้ำหวานหลับตาลงแน่น เธอรู้สึกได้ถึงเหงื่อที่ไหลเย็น
"เจอแล้ว!" ชายชุดดำคนนั้นตะโกน เมื่อเขาเห็นร่องรอยบางอย่าง
น้ำหวานรู้ตัวว่าไม่สามารถหลบซ่อนได้อีกต่อไป เธอตัดสินใจที่จะสู้ เธอหยิบแผ่นไม้ที่หลุดออกมาจากลัง มาถือไว้ในมือ
ทันใดนั้นเอง ชายชุดดำคนนั้นก็พุ่งเข้ามาหาน้ำหวาน น้ำหวานกรีดร้อง และยกแผ่นไม้นั้นขึ้นปัดป้องอย่างสุดกำลัง
เสียงปืนดังขึ้นอีกครั้ง! แต่คราวนี้ ไม่ได้มาจากกลุ่มชายชุดดำ
น้ำหวานหันไปมองด้วยความตกใจ เธอมองเห็น...
"อาร์ม?" น้ำหวานอุทานเสียงแผ่ว
อาร์มยืนอยู่ตรงหน้าเธอ ในมือของเขาถือปืนกระบอกหนึ่ง
"น้ำหวาน...เธอทำอะไรอยู่ที่นี่?" อาร์มถาม เสียงสั่นเครือ
"แล้วนายล่ะ...มาทำอะไร?" น้ำหวานถามกลับด้วยความสงสัยระคนหวัง
ก่อนที่อาร์มจะตอบ ชายชุดดำที่กำลังต่อสู้กับน้ำหวานอยู่ ก็ฉวยโอกาสพุ่งเข้าใส่อาร์ม
"แก!" ชายชุดดำคนนั้นตะโกน
อาร์มสะดุ้ง เขาหันไปเผชิญหน้ากับชายชุดดำคนนั้น ปืนในมือของเขาสั่น
"ออกไปนะ!" อาร์มตะโกน
น้ำหวานมองดูเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ เธอเห็นแววตาของอาร์มที่สับสน และความกลัวที่ฉายชัด
“ที่นี่มันอันตรายเกินไป...เราต้องรีบออกไป!” น้ำหวานพยายามจะเข้าไปช่วยอาร์ม แต่ก็มีชายชุดดำอีกคนเข้ามาขวางไว้
“อย่าเข้ามา!” เขาตะคอก
น้ำหวานมองไปที่ภวัตที่ยังคงต่อสู้อย่างดุเดือด เธอมองไปที่อาร์มที่กำลังเผชิญหน้ากับอันตราย เธอรู้ว่าเธอต้องตัดสินใจ
"ภวัต! ฉันเจอหลักฐานแล้ว!" น้ำหวานตะโกนเสียงดัง พยายามทำให้ทุกคนได้ยิน "ความจริง...มันอยู่ที่นี่!"
ชายชุดดำหลายคนหันมามองน้ำหวานอย่างรวดเร็ว ภวัตเองก็หันมามองเช่นกัน
"อะไรนะ?" หัวหน้ากลุ่มชายชุดดำถามด้วยเสียงกร้าว
"ฉันจะเปิดโปงความจริงให้ทุกคนรู้!" น้ำหวานประกาศก้อง เธอก้าวไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญ
ทันใดนั้นเอง เสียงไซเรนดังสนั่นหวั่นไหวเข้ามาใกล้! แสงไฟสีฟ้าสีแดงส่องวาบเข้ามาในโกดัง
"ตำรวจ!" ชายชุดดำคนหนึ่งตะโกน
สถานการณ์กลับตาลปัตรไปในพริบตา ชายชุดดำเหล่านั้นพยายามที่จะหลบหนี แต่ก็ถูกรุมล้อมด้วยเจ้าหน้าที่ตำรวจที่บุกเข้ามา
น้ำหวานมองไปที่ภวัตที่ยืนมองเธออยู่ด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา เธอเห็นร่องรอยของความเจ็บปวดและความโล่งใจปะปนกัน
"นี่มัน...จบลงแล้วจริงๆ เหรอ?" น้ำหวานพึมพำ
แต่ก่อนที่เธอจะได้คิดอะไรไปมากกว่านั้น เธอก็เห็นภาพสุดท้ายที่ทำให้หัวใจของเธอแทบหยุดเต้น...
ร่างของอาร์ม...ทรุดลงไปกองกับพื้น!
เกมรักนักแสดงลับ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก