"อย่าคิดว่าเรื่องมันจะจบแค่นี้!" เสียงกระซิบเย็นเยียบดังขึ้นข้างหู รินดาตัวแข็งทื่อราวกับถูกสาป สัมผัสที่ต้นแขนนั้นเหนียวแน่นราวกับกรงเล็บ แต่เมื่อเธอหันไปมอง ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้ากลับทำให้เลือดในกายเย็นเยียบยิ่งกว่า
มันไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็น 'คุณหญิงอรทัย' มารดาเลี้ยงของธาม! ใบหน้าที่เคยเปื้อนยิ้มแย้มอบอุ่น ตอนนี้กลับบิดเบี้ยวไปด้วยโทสะ ดวงตาที่เคยทอประกายความเอ็นดู บัดนี้กลับลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความแค้นที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน มันเป็นสายตาที่มองเธอเหมือนสิ่งสกปรก สิ่งที่จะต้องถูกกำจัดให้พ้นทาง
"คุณหญิง..." รินดาเอ่ยเสียงตะกุกตะกัก พยายามดึงแขนออกจากการเกาะกุมนั้น แต่แรงของอีกฝ่ายกลับหนักหน่วงเกินกว่าที่เธอจะขัดขืนได้
"แกคิดว่าแกจะหนีไปได้ตลอดรึไง ยัยเด็กต่ำต้อย! แกทำลายทุกอย่างของฉันไปแล้ว!" คุณหญิงอรทัยกระซิบเสียงลอดไรฟัน ดวงตาจ้องเขม็ง ราวกับจะสูบวิญญาณของรินดาออกไปจากร่าง
รินดาเบิกตากว้าง หัวใจเต้นระรัว นี่มันเกิดอะไรขึ้น? ทำไมคุณหญิงถึงได้เกลียดชังเธอขนาดนี้? ในขณะที่เธอกำลังสับสนและหวาดกลัว เสียงของธามก็ดังแทรกขึ้นมา
"คุณแม่ครับ พอได้แล้ว" ธามเดินเข้ามาคว้าแขนคุณหญิงอรทัยออก รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นบนใบหน้า แต่สายตานั้นกลับมองรินดาด้วยความรู้สึกที่อ่านไม่ออก
"ปล่อยฉันนะธาม! ผู้หญิงคนนี้เป็นตัวอันตราย เธอจะทำให้ลูกเสียใจ!" คุณหญิงอรทัยพยายามสะบัดแขน แต่ธามกลับกุมไว้มั่น
"รินดา... คุณแม่ของผมกำลังไม่สบายครับ ผมขอโทษแทนท่านด้วย" ธามหันไปพูดกับรินดา ใบหน้าของเขายังคงเย็นชา แต่แววตาที่มองเธอนั้นกลับมีความรู้สึกบางอย่างที่ซ่อนเร้นอยู่
รินดาพยักหน้ารับอย่างเงียบๆ เธอไม่รู้จะตอบโต้อย่างไรจริงๆ ในเมื่อสถานการณ์มันบีบคั้นเกินไป และสายตาของมารดาเลี้ยงของธามนั้นมันน่ากลัวจนเธอไม่อยากจะเผชิญหน้าอีกต่อไป
"ผมจะไปส่งคุณแม่ที่รถนะครับ" ธามกล่าว ก่อนจะพยุงร่างของคุณหญิงอรทัยให้เดินออกไป รินดาเฝ้ามองจนร่างทั้งสองลับหายไปจากสายตา ความรู้สึกอึดอัดและไม่สบายใจยังคงเกาะกุมอยู่ในใจ
งานเลี้ยงหลังจากการเซ็นสัญญาครั้งนี้เต็มไปด้วยความยินดีและเสียงหัวเราะของผู้คนมากมาย แต่สำหรับรินดา บรรยากาศเหล่านั้นกลับกลายเป็นเพียงฉากหลังอันเลือนราง เธอเดินเหม่อออกมาจากห้องจัดเลี้ยง สูดอากาศบริสุทธิ์ภายนอกเพื่อเรียกสติ
"คิดมากไปรึเปล่า" เสียงทุ้มนุ่มของ 'ภูผา' ดังขึ้นข้างๆ รินดาสะดุ้งเล็กน้อย หันไปมองพบภูผายืนยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน
"คุณภูผา..."
"เห็นเธอหน้าตาไม่ค่อยดี มีอะไรให้ฉันช่วยรึเปล่า" ภูผาถามด้วยความเป็นห่วง
รินดาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่ให้ภูผาฟัง เธอไม่รู้จะหันหน้าไปหาใคร และภูผาก็เป็นคนที่เธอไว้ใจได้คนหนึ่ง
ภูผาเงียบฟังอย่างตั้งใจ ใบหน้าของเขาเคร่งเครียดขึ้นเรื่อยๆ เมื่อฟังเรื่องราวของรินดา
"คุณหญิงอรทัย... ผมก็ไม่ค่อยได้เจอกับท่านบ่อยนัก แต่เท่าที่ทราบ ท่านเป็นคนค่อนข้างมีอารมณ์ร้อน และมีความเป็นห่วงธามมาก" ภูผาอธิบาย "แต่ที่ท่านแสดงออกกับเธอขนาดนั้น... มันผิดปกติไปหน่อย"
"ฉันก็ไม่เข้าใจค่ะ" รินดาถอนหายใจ "อยู่ๆ ท่านก็เข้ามาพูดจาข่มขู่ฉันแบบนั้น"
"อาจจะมีอะไรบางอย่างที่คุณไม่รู้ก็ได้" ภูผาพยายามปลอบใจ "แต่ไม่ต้องห่วงนะ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น ฉันอยู่ตรงนี้เสมอ"
คำพูดของภูผาทำให้รินดารู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย แต่ความกังวลเกี่ยวกับสายตาของมารดาเลี้ยงธามก็ยังคงวนเวียนอยู่ในหัว
"ขอบคุณค่ะคุณภูผา"
"ไม่ต้องเกรงใจ" ภูผายิ้ม "ไปกันเถอะ เดี๋ยวฉันไปส่ง"
ขณะที่รินดากำลังจะก้าวเดินไปกับภูผา สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นใครบางคนยืนแอบมองอยู่ตรงมุมตึก ร่างนั้นเงียบสงัด เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหายลับไปในเงามืด
แต่ภาพที่เห็นนั้นเพียงเสี้ยววินาที ก็ทำให้รินดาใจหายวูบ! มันคือ 'คุณนที' เลขาคนสนิทของธาม! ร่างสูงโปร่ง ใบหน้าคมคาย ที่ปกติจะยิ้มแย้มและเต็มใจช่วยเหลือทุกคน
แต่ในเสี้ยววินาทีนั้น รินดาเห็นบางอย่างในดวงตาของเขา... มันไม่ใช่ความเห็นอกเห็นใจ หรือความช่วยเหลือ แต่มันคือ... ความแค้น!
สายตาที่เต็มไปด้วยความอาฆาต พยาบาท ที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้ใบหน้าอันสุภาพนั้น มันช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าสายตาของคุณหญิงอรทัยเสียอีก! รินดาตัวสั่นสะท้าน เธอไม่เคยคิดเลยว่าคนที่ใกล้ชิดกับธามที่สุดคนหนึ่ง จะมองเธอด้วยสายตาเช่นนี้
"มีอะไรเหรอ" ภูผาถาม เมื่อเห็นรินดาหยุดชะงัก
"เปล่าค่ะ... ไม่มีอะไร" รินดาพยายามปั้นยิ้ม แต่ใบหน้าของเธอยังคงซีดเผือด
เธอหันกลับไปมองที่มุมตึกอีกครั้ง แต่ก็ไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆ อีกแล้ว ราวกับว่าสิ่งที่เธอเห็นเมื่อครู่เป็นเพียงภาพหลอน
แต่ในใจของรินดา เธอรู้ดีว่าไม่ใช่ภาพหลอน
ความแค้นที่เธอเห็นในดวงตาของคุณนทีนั้น มันจริงแท้! แต่ทำไม? ทำไมเขาถึงเกลียดชังเธอขนาดนั้น? เธอเคยทำอะไรให้เขา?
คำถามมากมายผุดขึ้นในหัว รินดารู้สึกเหมือนกำลังเดินอยู่ท่ามกลางหมอกหนาทึบ ที่ปกคลุมไปด้วยอันตรายที่มองไม่เห็น
เธอมองไปที่ธามที่กำลังพูดคุยกับแขกคนสำคัญอยู่ไกลๆ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจและความสง่าผ่าเผย
แต่ในขณะเดียวกัน รินดาก็เห็นภาพสายตาแห่งความแค้นของคุณหญิงอรทัย และสายตาอันน่าสะพรึงกลัวของนที แวบเข้ามาในหัว
เธอจะรับมือกับสถานการณ์ที่ซับซ้อนนี้ได้อย่างไร? ความลับที่ซ่อนอยู่กำลังจะเปิดเผย หรือมันจะนำพาเธอไปสู่หายนะ?
CEOที่หักมุมที่สุด
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก